گیاه شناسان جنگل های بارانی غنی گابن را همراه با طبیعت در خط شانه می زنند

هر سال، جنگل‌های بارانی سرسبز گابن کشف گونه‌های گیاهی ناشناخته قبلی را به گیاه‌شناسانی مانند Archange Boupoya می‌دهد، که معتقد است این ثروت طبیعی استثنایی و در عین حال اسرارآمیز برای نجات نیاز به فهرست‌نویسی دارد. بوپویا، مدیر باغ گیاه شناسی سیبانگ، تکه‌ای از جنگل‌های استوایی در قلب لیبرویل پایتخت، پر از ارکیده‌هایی که ستون‌های فلزی را بالا می‌برند یا از سایبان سایه‌دار به پایین شناور می‌شوند، گفت: «ما نمی‌توانیم چیزی را که نمی‌فهمیم حفظ کنیم.

بنابراین ما همچنان به شناسایی این تنوع زیستی ادامه می دهیم تا بتوانیم آن را نجات دهیم.» بوپویا به همراه یک تیم سی و چند نفره از گیاه شناسان دیگر، تلاش می کند تا سیبانگ را به نوعی "موزه گیاهان" برای کشور آفریقای مرکزی خود بسازد، که 88 درصد آن هنوز در جنگل پوشیده شده است.

درک و حفاظت از گونه های کمیاب و استثنایی -- موضوع کلیدی کنفرانس COP17 سازمان ملل در مورد تنوع زیستی که روز دوشنبه در ارمنستان افتتاح شد -- هم کار زندگی و هم وظیفه ای تاریخی است. او توضیح داد: «بر خلاف کشورهایی که از نظر گیاه شناسی شناخته شده هستند، مانند اروپا و آسیا، گابن هنوز خیلی کم شناخته شده است» - علی رغم اهمیت جنگل های این کشور برای کل سیاره.

زیرا گابن بخشی از حوضه کنگو است که دومین "ریه سبز" زمین پس از جنگل های بارانی آمازون و اسفنج طبیعی کلیدی برای جذب CO2 گرمایش سیاره است. بخش‌هایی از کشور با جنگل‌های صعب العبور پوشیده شده است، و جاده‌های آن کم است. بوپویا گفت: هر ساله در حین انجام بررسی های گیاه شناسی به طور متوسط ​​10 گونه جدید کشف می کنیم.

به گفته این مدیر، گیاه شناسان بر این باورند که این کشور بین 7000 تا 10000 گونه گیاهی شناخته شده را در خود جای داده است که حدود یک دهم آنها در معرض تهدید هستند. بوپویا توضیح داد که به عنوان بخشی از مشارکت چهار دهه ای با دانشمندان باغ گیاه شناسی میسوری در ایالات متحده، تیم هایی از سیبانگ "به مدت دو یا سه هفته به جنگل خواهند رفت و گیاهان را قبل از خشک کردن در فر جمع آوری می کنند."

پس از مستندسازی دقیق در گابن، گیاه شناسان از ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه و بلژیک به کار شناسایی نمونه ها دعوت می شوند. برای گونه‌هایی که هنوز شناسایی نشده‌اند، محققان باید قبل از اینکه کشف آنها توسط جامعه علمی بین‌المللی به رسمیت شناخته شود، توصیف کاملی ارائه دهند.

چند کیلومتر دورتر از باغ گیاه شناسی، حدود 100000 گیاهی که مجموعه این موسسه را تشکیل می دهند - که قدیمی ترین نمونه آن به سال 1880 برمی گردد - به ترتیب حروف الفبا در کابینت های فلزی ابهتی در مقر آژانس پارک های ملی نگهداری می شود.

این آرشیو گرانبها از گیاهان گابن پس از فرار از آتش سوزی که محل قبلی مجموعه را در ورودی باغ گیاه شناسی ویران کرد، در میانه خشونت پس از انتخابات سال 2016 در کشور به اینجا منتقل شد. کابینه ها رکوردی از تنوع زیستی در معرض تهدید، به ویژه از سوخت خزنده، شهرنشینی غنی و صنعتی شدن کشور را در خود جای داده است. صنعت نفت

بوپویا در حالی که از کنار یک سری نمونه از گیاهان آبزی ترشی شده در الکل برای آیندگان می گذرد، گفت: "ما در اینجا گیاهانی داریم که سعی می کنیم آنها را حفظ کنیم تا بقای آنها را تضمین کنیم." یکی از این خانواده‌های گیاهان آبزی، Podostemaceae، که شبیه خزه‌ها هستند و در نزدیکی آبشارها رشد می‌کنند، جزو گونه‌های در معرض تهدید هستند. برخی از آنها به تازگی کشف شده اند.

اما یکی از زیستگاه های آنها توسط سد برق آبی Kinguele در حدود 100 کیلومتر (60 مایل) از پایتخت، که قرار است ساخت آن ظرف چند هفته به پایان برسد، در معرض نابودی قرار دارد. بوپویا گفت که امیدوار است اهداکنندگان بین‌المللی بتوانند به جابجایی گونه‌های کمیاب که توسط پروژه‌های زیربنایی بزرگ مانند سد در معرض خطر هستند، کمک کنند. به نوبه خود، گیاه شناسان به شرایط کاری سخت و فزاینده آنها اشاره می کنند.

در میان لیست شکایات، امکانات ناکافی برای حفاظت از گیاهان پس از آتش سوزی، کمبود بودجه و فشار تجاوز شهری به باغ گیاه شناسی Sibang است که سطح آن سال به سال کاهش می یابد. برای کمک به حفظ مجموعه گیج‌کننده حیات گیاهی گابن برای آینده، گیاه‌شناسان امیدوارند از منابع مالی خصوصی، به‌ویژه از طریق نوعی اعتبارات تنوع زیستی که در کنفرانس قبلی سازمان ملل متحد در مورد حفاظت از طبیعت در نظر گرفته شده بود، بهره‌مند شوند.

بوپویا در حالی که به نقشه ای از گابن اشاره می کند که وسعت وسیعی از ناحیه این کشور را که هنوز کشف نشده است، نشان می دهد، گفت: "ما هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن داریم و چیزهای زیادی برای کاوش داریم."