گیتل کلاین: از زندگی حریدی در لیک‌وود تا موشک‌زنی تا موفقیت در اسرائیل

در سن 16 سالگی، گیتل کلاین از طریق چندین مدرسه در محاصره حریدی (فوق ارتدکس) لیک وود، نیوجرسی شکست خورد. از نظر اجتماعی و تحصیلی، او هرگز احساس تعلق نداشت. این به خاطر نداشتن هوش نبود. آنها فقط علوم و ریاضیات سطح بالایی را که او شدیدا می خواست یاد بگیرد تدریس نمی کردند. همچنین معلمان محیط کاملا دخترانه و تحصیلات یهودی او نسبت به سؤالات او یا امتناع او از مطابقت با ایده آل خود برای یک دختر مناسب لیک وود تحمل نمی کردند. او که بدون دسترسی به اینترنت بزرگ شد، عطش خود را برای علم با امانت گرفتن کتاب از کتابخانه عمومی برطرف کرد.

او اتاق خوابش را با تلسکوپ، پوستر موشک و هواپیما و مجموعه لگوی شاتل فضایی پر کرد. "یکی از دوستان مادرم، گیلیت، معلم علوم در یک مدرسه ارتدوکس مدرن بود و او می آمد و با من موشک های بطری شلیک می کرد. او مرا با این دنیا آشنا کرد، اگرچه در لیک وود پذیرفته نشد و به عنوان یک دبیرستان به عنوان یک مدرسه غیرمجاز پذیرفته نشد." به علاوه، آن انصراف از دبیرستان به عنوان یک تکنسین F-16 در نیروی هوایی اسرائیل، به طور شبانه روزی تحت فشار فوق العاده کار می کرد تا خلبانان جنگنده ایمن ماموریت های خود را در طول زگیل پرواز کنند.

ime. نزدیک به دو سال پیش خدمت خود را به پایان رساند، او اکنون در کالج مهندسی Afeka در تل آویو در رشته مهندسی مکانیک تحصیل می کند و اولین باشگاه موشکی کالج را راه اندازی کرده است. هیچ کدام از اینها برای دختری از لیک وود معمولی نیست. "من از یک دنیای بسته آمدم. من افرادی را می شناختم که به اسرائیل پرواز می کردند، اما نمی دانستم که اسرائیل کشورم را به من رساندند. سفر mitzvah، من اسرائیل را به عنوان یک کشور واقعی با مردم واقعی دیدم که همه ملت من هستند و به زبان عبری صحبت می کنند.

فورا، می‌دانستم سرنوشت زندگی‌ام اینجاست.» کلاین گفت: «می‌توانستم رویای دوران کودکی‌ام در مورد تحصیل را به چیزی واقعی تبدیل کنم. او در ۱۸ سالگی با پرواز Nefesh B'Nefesh وارد شد و برنامه آمادگی دانشگاه بار-ایلان را برای مهاجران جدید آغاز کرد، با هدف مطالعه فیزیک و «مثل استیون هاوکینگ». از نظر مذهبی ایستادگی کرد، او از خدمت سربازی معاف شد. اما در طول کووید، شغلی را که برای تامین مالی خود کار می کرد از دست داد، به خانه رفت.

کلاین گفت: «واقعا سخت بود، زیرا فکر می‌کردم هرگز به اسرائیل برنخواهم گشت.» می‌دانستم که باید با کمک به دیگران روی پاهایم بازگردم، بنابراین EMT شدم و به عنوان یک متخصص پیش‌دبستانی با مشکلات ذهنی و جسمی در سیستم مدرسه دولتی لیک‌وود کار کردم. تنها پس از 13 ماه، در آگوست 2022، او به اسرائیل بازگشت. یکی از انگیزه‌ها این بود که یکی از دوستان نزدیکش که با مشکلات پزشکی همراه بود، در حین بازدید از اسرائیل درگذشت.

«احساس می‌کردم باید جایی باشم که او بود، و باید از زمین محافظت کنم.» کلاین از طریق هاشومر هاچاداش در یک کیبوتس شمالی کار کشاورزی انجام داد، جایی که سرانجام زبان عبری را یاد گرفت. در کلاس دهم، او یک فرهنگ لغت عبری-انگلیسی را مطالعه کرده بود و لغات واژگانی را با کارت های نمایه دست ساز طراحی کرده بود، اما این به او کمکی نکرد که یک جمله روان را کنار هم بگذارد. یک ماه پس از بازگشت، او به مرکز استخدام تل هاشومر ارتش اسرائیل رفت و موفق شد معافیت مذهبی خود را لغو کند.

او در ژانویه 2023 به نیروی هوایی ملحق شد و بعدا دوره تکنسین ها را گذراند. «من می خواستم یک پزشک رزمی شوم، اما به دلیل آسم، موفق نشدم. وقتی این موقعیت پشتیبانی رزمی در نیروی هوایی به من پیشنهاد شد، شنیدم که مردم از آن متنفرند، زیرا خیلی سخت است؛ شما زمانی برای نفس کشیدن یا خوابیدن ندارید.

و من گفتم: "خب، این چیزی است که من می خواهم!" این بهترین انتخابی بود که تا به حال انجام دادم.» او گفت: «زمانی که به خدمت سربازی رفتم، پدرم به اینجا پرواز کرد تا با من باشد. او بسیار قدردان والدینش، شیعه و شانی است. اگرچه بلز حسیدیم در اسرائیل زندگی می کند، آنها صهیونیست نیستند. با این حال، زمانی که به خدمت سربازی رفتم، پدرم به اینجا پرواز کرد تا با من باشد. آنها از تمام تصمیمات من حمایت می کنند.

دوری از آنها، دو خواهرم و خواهرزاده و برادرزاده ام سخت است، اما من باید این کار را می کردم. درست بود.» او خدمت نظامی «دیوانه‌انگیز و واقعا معنادار» خود را با عزمی قوی برای کمک به نیروی هوایی ارتش به پایان رساند.

من می‌خواهم پشت پرده باشم و دانش‌آموزان دیگر را با خودم بیاورم.» او در نوامبر 2025 وارد Afeka شد، غافل از اینکه دانشکده در آن ترم یک برنامه هوافضا را معرفی می‌کرد. «من چیزهای شگفت‌انگیزی درباره Afeka شنیده بودم. من احساس می‌کنم که هر چیزی که به این مرحله منتهی شد به دلیلی اتفاق افتاد و من دقیقا در این زمان به این مدرسه رسیدم.

هدف من این است که مطمئن شوم مهندسان بزرگ ما به خارج از کشور نخواهند رفت، بلکه در اسرائیل خواهند ماند تا به ما در گسترش صنعت هوافضا و سیستم دفاع هوایی خود کمک کنند. او امیدوار است که باشگاه خود را در مسابقات بین‌المللی نیز وارد کند، «برای نمایندگی افکا و اسرائیل و نشان دادن ما به جهان».

از طریق Ruach Nechona، سازمان دیگری برای سربازان تنها، او با یک خانواده اسرائیلی در نزدیکی تل آویو ارتباط برقرار کرد. «فکر نمی‌کردم در اینجا به یک خانواده نیاز داشته باشم؛ در نوجوانی یاد گرفته بودم چگونه مستقل باشم. اما مایا و اوری، که مفتخرم آنها را «والدین اسرائیلی» خطاب کنم، به من ثابت کرده‌اند که اشتباه می‌کنند، در زمینه‌های فنی و دانشگاهی موفق هستند.

نه تنها برای شام جمعه شب به آنها ملحق می شوم، بلکه آنها مرا در مسیر نگه می دارند و مرا تشویق می کنند تا به موفقیت های بالاتری برسم.» کلاین گفت که از پیشرفتی که در دهه گذشته داشته است سپاسگزار است. اما من حتی در مدرسه ریاضی یاد نگرفتم. می‌توانی از هیچ بیایی و خودت را برای انجام غیرممکن‌ها بسازی.

من دقیقا همان کاری را انجام می دهم که باید انجام دهم، و هیچ جای دیگری وجود ندارد که ترجیح دهم باشم.» ■گیتل کلاین، ۲۶ ساله از لیک‌وود، نیوجرسی تا رامات گان، ۲۰۱۹