گیر افتادن بین ابرقدرت ها: استرالیا چگونه رقابت چین و آمریکا را هدایت می کند

شی جینگ پینگ چین و آنتونی آلبانیز از استرالیا در سال 2024. روابط بین دو کشور در سال های اخیر پرتنش بوده است.

تک تیراندازها سکوت بوته استرالیا را در هم می شکند. سپس موشک ها اصابت کردند، دود از دور بلند شد. صدای پهپادها شروع می شود و به زودی توسط هلیکوپترهایی که بالای سرشان پرواز می کنند غرق می شوند.

هر قطعه سخت افزاری در حال استقرار است، بدون هیچ هزینه ای. اما این منطقه جنگی نیست - آخرین باری که تاونزویل شاهد درگیری بود در طول جنگ جهانی دوم بود. این نمایش قدرت نظامی است.

سرتیپ ارتش استرالیا، بن مک‌لنان، می‌گوید: «ما در جهانی بی‌ثبات زندگی می‌کنیم.

"آموزش ارتش برای آماده شدن برای جنگیدن با جنگی که احتمال بیشتری نسبت به قبل دارد، بسیار مهم است."

جنگ دیگر مفهومی انتزاعی برای استرالیایی‌هایی نیست که اغلب احساس می‌کنند از مشکلات پیش روی دیگر نقاط جهان دور هستند. هزاران مایل دورتر از درگیری‌های فعال، این کشور، مانند هر جای دیگر، با اثرات ضربه‌ای ایران و اوکراین مانند افزایش قیمت سوخت و افزایش تورم مواجه است.

با توجه به افزایش توانایی‌های نظامی چین و افزایش نفوذ آن در اقیانوس آرام، نگرانی‌های بیشتری در مورد تهدیدی که این کشور نشان می‌دهد، وجود دارد. استرالیا با تعمیق روابط خود با ایالات متحده، متحد امنیتی خود و ابرقدرت رقیب چین پاسخ داده است.

اما این نیز استرالیا را در موقعیت دشواری قرار می دهد - زیرا رشد چین به استرالیا نیز بزرگترین شریک تجاری خود را داده است.

سرتیپ ارتش استرالیا بن مک لنان می گوید استرالیا در حال تمرین برای "بدترین نوع جنگ" است.

این پارادوکسی است که اکثر مردم به خوبی از آن آگاه هستند - احتمالا به همین دلیل است که از ما دعوت شده است تا در مورد کارهایی که استرالیا برای محافظت از خود انجام می دهد گزارش دهیم، اما هیچ کس حاضر نیست بگوید با چه کسی آماده مبارزه می شود.

سرتیپ مک لنان می گوید: "ما در حال تمرین برای یک جنگ هستیم - بدترین نوع جنگ - جنگی شبیه جنگ جهانی دوم، جنگ جهانی یک نوع، یک جنگ تمام عیار."

سناریوی جنگی که پیش روی ما قرار دارد بخشی از یک تمرین مشترک بزرگ به نام "جکارو جنوبی" است - یک برنامه آموزشی شامل نیروهای مسلح استرالیا، آمریکا و ژاپن با هدف تقویت همکاری دفاعی در سراسر اقیانوس هند و اقیانوس آرام.

کوین هیکس تفنگدار آمریکایی می گوید: «ما دوست داریم خود را نیروی پاسخ 911 آمریکا بنامیم.

و از نظر اعداد و ارقام از همیشه آماده ترند. در سال 2012، تنها 200 تفنگدار دریایی ایالات متحده برای یک استقرار سالانه شش ماهه به استرالیا اعزام شدند. امروز این رقم به حدود 2500 افزایش یافته است.

خواندن سریع استراتژی دفاع ملی استرالیا در سال 2026 به شما پاسخ آسانی می دهد که چرا این اعداد در حال رشد هستند.

در این بیانیه آمده است: «رقابت شدید بین قدرت‌های بزرگ – عمدتا ایالات متحده و چین – یکی از ویژگی‌های پایدار محیط استراتژیک ما خواهد بود».

چین همچنان بدون شفافیت یا اطمینان راهبردی که منطقه انتظار دارد، به بزرگترین تقویت نظامی در جهان امروز ادامه می دهد.

پیوندهای نظامی نه تنها از نظر نیروها بلکه در پایگاه‌ها نیز دیده می‌شود - به وضوح در شمال کشور مانند پایگاه هوایی RAAF Tindal در قلمرو شمالی که برای پشتیبانی از بمب‌افکن‌های دوربرد آمریکایی B52 ارتقا یافته است.

اما مشارکت امنیتی بین ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا - Aukus - تسلیح استرالیا به زیردریایی های هسته ای، بدون شک بزرگترین نمونه از تعمیق روابط است.

رویکرد استرالیایی ها با دیگر قدرت های متوسط ​​خود متفاوت است. در حالی که مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، درباره سازماندهی مجدد اولویت‌های قدرت‌های میانی با توجه به وضعیت فزاینده غیرقابل اعتماد ایالات متحده صحبت کرده است، به نظر می‌رسد استرالیا قصد دارد خود را بیش از پیش نزدیک کند.

تمرینات جاکارو جنوبی با هدف بهبود همکاری دفاعی در اقیانوس هند و اقیانوس آرام انجام می شود

اما این درحالی است که خود استرالیایی ها به طور فزاینده ای نسبت به روابط خود با ایالات متحده تردید دارند.

چارلز لیون جونز، محقق موسسه Lowy، با استناد به نظرسنجی سالانه خود می گوید: «تنها 31 درصد استرالیایی ها به ایالات متحده برای رفتار مسئولانه در جهان اعتماد دارند و تنها 28 درصد استرالیایی ها به چین اعتماد دارند که همین کار را انجام دهد».

زمانی که میزان اعتماد دولت استرالیا به ایالات متحده را در نظر بگیرید، یافته‌های شگفت‌انگیزی هستند.»

در حالی که اتحاد استرالیا با ایالات متحده در حال تغییر است، روابط آن با چین نیز تغییر می کند.

نیروهای مسلح ممکن است برای یک درگیری نظامی بالقوه آماده شوند، اما واقعیت این است که چین مهمترین شریک اقتصادی استرالیا است.

استرالیا و چین از سال 1972 روابط دیپلماتیک داشتند، اما تنها در اوایل دهه 2010 بود که چین به بزرگترین شریک تجاری استرالیا تبدیل شد و تشنه همه کالاهایی بود که باید ارائه می کرد.

استرالیا اقتصاد خود را باز کرد و تجارت و تجارت را تشویق کرد، رئیس جمهور چین شی جین پینگ برای سخنرانی در پارلمان دعوت شد. و با امضای توافقنامه تجارت آزاد در سال 2015 به اوج خود رسید.

هرچند دوران طلایی زیاد طول نکشید. هنگامی که استرالیا در سال 2020 تحقیقاتی را در مورد منشاء کووید پیشنهاد کرد، چین با این خط سوال مخالفت کرد و با اعمال تعرفه تلافی کرد.

و سپس در سال 2021، استرالیا اولین کشوری شد که ابتکار کمربند و جاده چین - طرح زیرساختی عظیم جهانی آن - را انجام داد، زمانی که آنها توافقنامه ایالت ویکتوریا با دولت چین را سه سال پس از ثبت نام لغو کردند.

تعدادی از استرالیایی ها نیز در چین بازداشت شده اند، از جمله روزنامه نگار چنگ لی که در سال 2023 پس از بیش از سه سال آزاد شد.

روابط در سال های اخیر در دولت کارگر آنتونی آلبانیز بهبود یافته است، اما بدون چالش نیست.

به عنوان مثال، در ژوئن امسال، چین برای محافظت از بازار داخلی خود - علیرغم توافق تجارت آزاد، 55 درصد تعرفه بر گوشت گاو اعمال کرد.

حتی با وجود این مشکلات، نظرسنجی موسسه Lowy امسال نشان داد که اکثر استرالیایی ها (61٪) چین را بیشتر به عنوان یک شریک اقتصادی می دانند تا یک تهدید امنیتی. که نسبت به سال گذشته 11 واحد افزایش داشته است. هر چند وقتی نوبت به سرمایه گذاری چین در استرالیا می رسد، آنها محتاط تر هستند.

لیون جونز می‌گوید: «تعدادی از کشورهای اروپایی هستند که سرمایه‌گذاران بزرگ‌تری در استرالیا نسبت به چین دارند، و دلیل آن این است که حوزه‌های قضایی ما بسیار شبیه‌تر هستند و سطح اعتماد بیشتری بین دولت‌های ما وجود دارد».

نظرسنجی موسسه لووی امسال همچنین نشان داد که برای اولین بار، اکثر استرالیایی ها (51٪) معتقد بودند که رابطه استرالیا با چین مهمتر از رابطه آن با ایالات متحده است.

در اوایل این ماه، کوین راد، نخست وزیر سابق - یک سخنران مسلط ماندارین - سخنرانی کرد که در آن از "تغییرات رادیکال" که اکنون امنیت ملی استرالیا را تغییر می دهد، از جمله "ظهور و ظهور چین در زمانی که آمریکا همچنان به بحث در مورد اینکه چه نوع قدرت جهانی می خواهد باشد" صحبت کرد.

دکتر مارینا یو ژانگ، دانشیار دانشگاه فناوری سیدنی موافق است که رابطه استرالیا با نزدیکترین متحدش در حال تغییر است.

"ایالات متحده واقعا در حال انجام یک کار دراماتیک است و افراد بیشتری در استرالیا - و من فکر می کنم در سطح جهانی - متوجه شده اند که "آیا این برادر بزرگی است که همه ما می توانیم به آن اعتماد کنیم و تمام ایمان خود را به آن معطوف کنیم؟" "او می گوید.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و آنتونی آلبانیز. استرالیایی ها در دوران ترامپ روابط خود با آمریکا را سرد کرده اند

اما رقابت های قدیمی همچنان ادامه دارد. در شرایطی که استرالیا بین دو ابرقدرت گیر کرده است، هر مبادله بین رهبران آنها سنگین است. و در اوایل سال جاری در پکن، زمانی که شی جینپینگ با ترامپ ملاقات کرد، رئیس‌جمهور چین ایده «تله توسیدید» را مطرح کرد، این تئوری که نشان می‌دهد زمانی که یک قدرت در حال رشد قدرت مستقر را به چالش می‌کشد، درگیری می‌تواند تقریبا اجتناب‌ناپذیر شود.

ژانگ می گوید: «اگر نه انتقال قدرت های بزرگ، حداقل [این] جنگ قدرت های بزرگ است.

و در آن رقابت، استرالیا ناگزیر تحت تأثیر قرار می گیرد. ایالات متحده یک متحد امنیتی است که اگرچه نسبت به گذشته غیرقابل اعتمادتر است، همچنان ستون اصلی آن است. اما از نظر اقتصادی نیز چین همینطور است. این یک رابطه یا یا یک رابطه نیست، یک عمل متعادل کننده است.

ژانگ می‌گوید: «هیچ راهی وجود ندارد که استرالیا یک طرف را انتخاب کند و طرف دیگر را رها کند - این به نفع آنها نیست.

حفظ آن سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود، اما استرالیا باید این کار را انجام دهد.»