گینه استوایی در حال گسترش یک طرح جاه طلبانه حذف مالاریا است

گینه استوایی با یک استراتژی موفق در جزیره بیوکو با مالاریا مقابله کرده است

مالابو، گینه استوایی -- با باران های سیل آسا، جنگل های استوایی و رطوبت فراگیر، گینه استوایی شرایط عالی را برای تولید مثل پشه ها فراهم می کند. برای قرن ها، بیماری های منتقله از طریق پشه، به ویژه مالاریا، سرنوشت ساکنان این کشور آفریقای مرکزی را تعیین کرده و بر نحوه زندگی، کار و مرگ آنها تأثیر می گذارد.

اما جزیره بیوکو، در نزدیکی سرزمین اصلی گینه استوایی، توانسته است عفونت و مرگ و میر مالاریا را به شدت کاهش دهد.

Bioko، تقریبا نصف اندازه رود آیلند، از ابزارهای آشنا استفاده کرده است: سمپاشی داخل ساختمان، پشه بندها و کنترل جمعیت لارو. با این حال، موفقیت آن به چیزی بستگی دارد که به راحتی قابل تکرار نیست: دو دهه جمع‌آوری داده‌های پر دردسر، بودجه پایدار و کارگران خانه به خانه برای جلب اعتماد ساکنان.

اکنون این کشور کوچک و نفت خیز می خواهد این رویکرد را به سرزمین اصلی خود بیاورد و مالاریا را به طور کامل از بین ببرد. اما گسترش استراتژی Bioko چالش‌های بزرگی را از مرزهای بین‌المللی متخلخل گرفته تا وسعت قلمرو به همراه دارد.

در مالابو، بزرگ‌ترین شهر بیوکو، یک تیم از مردان و زنان مجهز به سمپاش‌های حشره‌کش صبح اخیر در میان ساختمان‌های سیمانی کم‌مرتبه فشرده شدند، زیرا باران شدیدی روی سقف‌های آلومینیومی می‌بارید.

کریستینا نگوی اوتوگو، هماهنگ‌کننده برنامه گفت: «ما اینجا هستیم تا پیام‌های کلیدی بدهیم تا مردم اهمیت مداخلات ما را درک کنند. امروز سخت خواهد بود که مردم را متقاعد کنیم که از خانه هایشان بیرون بیایند.»

بر اساس آخرین داده های موجود از سازمان جهانی بهداشت، در سال 2024 حدود 610000 نفر بر اثر مالاریا جان خود را از دست دادند و کشورهای آفریقایی 95 درصد موارد و مرگ و میرهای جهانی را تشکیل می دهند.

علیرغم پیشرفت‌های تکنولوژیکی، مانند واکسن‌های جدید برای کودکان، مبارزه با مالاریا در آفریقا متوقف شده است، و بعید است که این قاره بتواند به هدف خود برای حذف این بیماری تا سال 2030 دست یابد. فقط دو کشور در جنوب صحرای آفریقا توسط سازمان بهداشت جهانی گواهی عاری از مالاریا را دریافت کرده‌اند: موریس و کابو ورد که هر دو جزیره‌ای هستند.

کارشناسان CDC آفریقا می گویند یکی از عناصر کلیدی استراتژی Bioko جمع آوری دقیق داده ها در مورد جمعیت و محل زندگی مردم است.

گیلرمو گارسیا از مؤسسه غیرانتفاعی MCD Global Health که این برنامه را اجرا می‌کند، گفت: «اول، ما یک سرشماری جمعیت با تعداد خانه‌ها و جمعیت‌شناسی انجام دادیم. هیچ سیستم آدرسی در گینه استوایی وجود ندارد، بنابراین ما سیستم خود را برای تعیین تعداد خانه‌ها و مکان‌ها و ردیابی سمپاشی و تعداد موارد ایجاد کردیم.

داده های جمع آوری شده امکان طراحی مداخلات هدفمند، ردیابی اثربخشی آنها را در زمان واقعی و تنظیم آنها در صورت نیاز فراهم می کند. تیم‌های داده به زمان‌بندی زمانی که خانه‌ها سمپاشی می‌شوند و کدام موارد موارد مالاریا را گزارش کرده‌اند، بررسی می‌کنند، سپس بهترین روش برای جلوگیری از عفونت‌های آینده را تجزیه و تحلیل می‌کنند.

هسته اصلی این برنامه به افرادی بستگی دارد که صبورانه از خانه به خانه می روند و استراتژی را برای ساکنان توضیح می دهند و سعی می کنند آنها را متقاعد کنند که خانه هایشان اسپری شود.

بنجامین اسونو، دانشجوی دانشگاه که به عنوان سمپاش پاره وقت کار می کند، گفت که رمز موفقیت همدلی است.

او گفت: «هر فرد متفاوت است، بنابراین شما باید راه متفاوتی برای ارتباط با آنها داشته باشید.

نگوی اوتوگو، هماهنگ کننده، گفت: «همیشه آسان نبوده است که ساکنان را سوار کنیم. گاهی اوقات چندین تلاش لازم است.

یکی از کسانی که علیرغم ساعات اولیه و بارندگی شدید به سمپاش ها اجازه ورود داد، النا انتونگونو بود که به عنوان نگهبان کار می کند. همانطور که با عجله لباس خوابش را عوض کرد، توضیح داد که چندین بار به مالاریا مبتلا شده است، آخرین بار هفت ماه پیش.

او گفت: «خیلی جدی نبود،» اگرچه به این معنی بود که باید کار را از دست بدهد. این یک مشکل بزرگ بود زیرا او نان آور اصلی خانواده است.

او گفت که او می خواهد در آینده از آن جلوگیری کند و از نوه 11 ماهه خود که هنوز مالاریا نداشته است محافظت کند.

او گفت: "خیلی خوشحالم که خانه ام سمپاشی می شود."

میتوها اوندوئو آیکابا، وزیر بهداشت این کشور در مصاحبه ای به آسوشیتدپرس گفت: «یک منافع مشترک بین دولت و شرکت های نفتی ایالات متحده که در گینه استوایی فعال بودند وجود داشت». شرکت‌های نفتی متوجه شدند که بسیاری از کارمندان به بیماری مالاریا مبتلا شده‌اند و باعث کاهش بهره‌وری آنها شده است.

گینه استوایی به دلیل ثروت نفتی خود یکی از درآمدهای سرانه بالاتر آفریقا را دارد. با این حال، این کشور مملو از فساد است و بیش از نیمی از جمعیت آن در فقر زندگی می کنند. بسیاری از خانه‌ها در محله پرجمعیت طبقه متوسط ​​که سمپاش‌ها در آن کار می‌کردند، با مصالح کم کیفیت ساخته شده‌اند، ناتمام مانده یا آسیب دیده‌اند.

ایکابا، وزیر بهداشت، در مالابو به دنیا آمد و بزرگ شد. او گفت که در کودکی سالی چند بار به دلیل بیماری مالاریا در بیمارستان بستری می شد. دو فرزند او، 5 و 7 ساله، هرگز به آن مبتلا نشده اند.

زمانی که حدود نیمی از جمعیت جزیره بیوکو به مالاریا مبتلا شده بودند، گفت: «قبل از راه اندازی این برنامه غیرقابل تصور بود. اکنون شیوع مالاریا حدود 7 درصد است و مرگ و میر کودکان زیر پنج سال 78 درصد کاهش یافته است.

وزیر بهداشت گفت: حذف مالاریا از کل قلمرو برای جذب گردشگر و تضمین رشد اقتصادی ضروری است.

این استراتژی روش‌های مورد استفاده در Bioko را با رونمایی از R21، یک واکسن توصیه‌شده توسط WHO برای کودکان، ترکیب می‌کند. گارسیا گفت که این طرح برای واکسینه کردن 300000 کودک در سراسر کشور و استفاده از روش‌های نظارتی جدید از جمله هواپیماهای بدون سرنشین برای شناسایی نقاط داغ پشه‌ها است.

مقامات همچنین در حال ارزیابی استفاده از پشه های اصلاح شده ژنتیکی هستند که توسط کارشناسان دانشگاه کالیفرنیا، دیویس در حال توسعه هستند. این طرح رهاسازی پشه های اصلاح شده ژنتیکی است که دیگر حامل انگل مالاریا نیستند تا تعداد حشرات وحشی را سرکوب کرده یا ظرفیت انتقال بیماری را کاهش دهند.

مقامات گینه استوایی اصرار داشتند که موفقیت Bioko در سرزمین اصلی "کاملا قابل تکرار" است.

اما کارشناسان اشاره می کنند که بیوکو یک مزیت طبیعی دارد: جزیره ای است که خطر انتقال از خارج در آن کاهش می یابد.

گینه استوایی با دو کشور با شیوع بالای مالاریا هم مرز است، کامرون و گابن. پشه ها و افراد آلوده می توانند آزادانه از کشوری به کشور دیگر حرکت کنند و موفقیت مستلزم هماهنگی پیچیده بین دولت ها است. سطح زمین اصلی نیز 13 برابر بزرگتر از Bioko است.

دکتر متیو ام. ایپولیتو، دانشیار پزشکی در دانشکده پزشکی جان هاپکینز و متخصص مالاریا گفت: «آنچه تجربه به ما آموخته است این است که بسته مداخلات کنونی برای از بین بردن مالاریا از هیچ کشوری در آفریقای جنوب صحرای قاره ای کافی نیست.

او گفت که از بین بردن مالاریا دقیقا نیازمند مداخلات زمان‌بندی شده در الگوهای انتقال محلی است که می‌تواند حتی در یک کشور به‌طور قابل توجهی متفاوت باشد. و حتی در آن صورت، اگر تلاش‌های کنترلی آنها با شکست مواجه شود، می‌توان عفونت‌ها را از کشورهای همسایه دوباره معرفی کرد.

او گفت، اما "کلید مطلق" در نجات جان ها، توسعه اقتصادی بود که به جمعیت سرازیر می شود.

وی گفت: "مالاریا بیماری فقر روستایی است" و افزود که نمی توان بدون "مسکن بهتر، مراقبت های بهداشتی بهتر و به طور کلی سلامت بهتر" با آن مبارزه کرد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد آفریقا و توسعه: https://apnews.com/hub/africa-pulse

آسوشیتدپرس از بنیاد گیتس حمایت مالی برای پوشش جهانی بهداشت و توسعه در آفریقا دریافت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. استانداردهای AP را برای کار با بشردوستان، فهرستی از حامیان و مناطق تحت پوشش تامین مالی را در AP.org بیابید.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده