یادداشت به هوش مصنوعی: به یاد دارید زمانی که منشی ها به عنوان بزرگترین تهدید برای مشاغل شناخته می شدند؟

در کنگره ای از تندنویسان که تقریبا 150 سال پیش در سینسیناتی برگزار شد، یک تن نگار به نام هلن تی پیرسون روی صحنه رفت تا اعتراضات فزاینده کارمندان مرد مبنی بر اینکه هجوم زنان امنیت شغلی آنها را تهدید می کند، رد کند. او به‌ویژه با این استدلال زن‌ستیزانه مخالفت کرد که زنان حقوق مردان را کاهش می‌دهند زیرا حاضرند با دستمزد کمتر کار کنند.

پیرسون به مخاطبان عمدتا مرد گفت: «بی‌عدالتی پرداختن به [زنان] آنقدر فاحش و محسوس است که ادامه وجود چنین اشتباهی غیرممکن به نظر می‌رسد. «در نهایت سخت و ناعادلانه است که یک زن صرفا به خاطر زن بودنش دستمزد کمتری دریافت کند، و نه تنها ناعادلانه است، بلکه حساب شده است که ضرر زیادی هم می‌زند».

همانند نرم افزار و هوش مصنوعی امروزی، استفاده گسترده از مختصرنویسی و تایپ کردن، عادات و نقش های کاری را تغییر داد. اما همه کارگران سود نبردند. از آنجایی که فناوری جدید آخرین بقایای این ابزارهای بهره وری اداری قدیمی را از بین می برد، در مورد نحوه به کارگیری و استفاده نادرست آنها چه چیزی می توانیم بیاموزیم؟

ابتدا سعی کنید خیلی خوشبین نباشید.

در دهه 1880، با گسترش سریع کار اداری، ماشین تحریر و تندنویسی - تکنیک 2000 ساله استفاده از نمادهای نوشتاری برای سرعت بخشیدن به ضبط و رونویسی گفتار - ترکیب شد و فرصت های شغلی جدیدی برای بسیاری از زنان ایجاد کرد.

قبل از اینکه کار اداری در ایالات متحده و اروپا گسترش یابد، هنجارهای اجتماعی بیشتر آنها را به "نقش های زنانه" سنتی مانند تدریس یا خدمات خانگی محدود می کرد. اما تندنویسی و مخصوصا تایپ کردن به‌عنوان متناسب با ذهنیت و هیکل زنانه به بازار عرضه شد. تا سال 1900، سه چهارم تایپیست‌های تندنویسی در ایالات متحده زن بودند - از این رو ناراحتی کارمندان مرد. اعتراض آنها بی نتیجه بود. تا سال 1930، 95 درصد از مشاغل ایالات متحده را زنان تشکیل می دادند.

با این حال کوتاه نویسی و تایپ کردن یک شمشیر دو لبه بود. با دادن فرصتی برای ورود به نیروی کار، برخی از زنان پیشرفت کردند. به عنوان مثال، بسیاری از رای‌دهندگان بریتانیایی و حق رأی‌دهندگان، تایپیست‌های خبره‌ای بودند که از مهارت‌های اداری خود به عنوان اهرم‌های رهایی، برای مثال، برای تهیه، چاپ و توزیع اعلامیه‌ها استفاده می‌کردند.

مهارت‌های منشی به اولین زنان دلال، روزنامه‌نگار و ناشر کمک کرد تا وارد حرفه‌های خود شوند. دیگران صرفا به دلیل انعطاف پذیری و پول نقدی که برای توسعه مسیرهای شغلی دیگر فراهم می کرد، از کار منشی لذت می بردند.

اما بسیاری از تایپیست‌های تندنویسی در زیر سقف شیشه‌ای بسیار کم، به دور از تصورات گلگون زنان پیشگام اواخر قرن نوزدهم به زندگی سپرده شدند. قاطعیت و فداکاری های لازم برای پیشرفت در کار تمام وقت با دستمزد گاهی بسیار زیاد بود.

درس دوم این است که مداخله مشاوران تهاجمی، فروش فناوری بر اساس کارآیی، اغلب در انتهای تیز اجرای آن برای مردم بد است.

در دهه 1910، «مدیران علمی» با الهام از فشار مکانیکی مشاور فردریک وینسلو تیلور برای کارآمدتر ساختن تولید، سرعت‌سنج‌هایی را روی ماشین‌های تحریر قرار می‌دادند تا بهره‌وری را ارزیابی کنند. یکی از شاگردان تیلور، ویلیام هنری لفینگول، نویسنده کتاب مدیریت دفتر علمی در سال 1917، به بهترین روشی که منشی ها باید یک میز بچینند ("نگه داشتن لوازم التحریر در کشوهای میز منبع حرکت زباله است")، چقدر طول می کشد تا یک ورق کاغذ را در ماشین تحریر قرار دهیم (سه سی سی و یکصد مکاتبات آن را با پرداخت هزینه انجام دهیم)، وسواس داشت. قبل از

e بایگانی (بستگی دارد: 10 دقیقه طول می کشد تا یک پوند از کلیپ ها را حذف کنید، او محاسبه کرد).

لفینگول به طور طبیعی یکی از مدافعان بزرگ تایپ‌نویس بود، که تایپیست‌های کوتاه‌نویس را به جای تکیه بر «گروه‌های کوچکی از تنگ‌نگاران کنترل‌نشده در سرتاسر دفتر که فقط بخشی از وقت خود را روی نامه‌ها کار می‌کنند و بخشی را روی کارهای متفرقه دفتری کار می‌کنند و، همانطور که اغلب اتفاق می‌افتد، در زمان‌های دیگر در بیکاری مطلق می‌نشینند» دور هم جمع می‌کرد.

مورخ لوسین بویس که در دهه 1970 به عنوان منشی موقت کار می کرد، می گوید: "تصویر کلی استخر تایپ یک کارخانه بود و زنان تبدیل به ابزار شدند... همانطور که کارگران را در یک کارخانه نگه می دارید، با دادن کمی کار به آنها." بویس بعدا مشاور شغلی شد و دید که چقدر به ندرت مردان به سمت منشی هدایت می‌شوند.

این دنیایی بود که همانطور که دانشگاهی کاترین رانکویچ گفته است، «رؤسای، تقریبا همیشه مرد، به معنای واقعی کلمه به روحانیون زن دیکته می‌کنند». با گذشت قرن، ترکیبی از کنترل کامل، تمرکز سخت بر کارایی، و جایگاه پایین‌تر، چیزی را که زنان به استقلال و شادی اندکی امیدوار بودند، از دفتر خارج کرد. آن چیزی را ایجاد کرد که مارجری دیویس جامعه شناس آن را «پرولتاریای منشی» نامید.

موانعی که بر سر راه این زنان قرار داشت شامل ممنوعیت ازدواج رسمی یا غیررسمی، مرخصی زایمان ناکافی یا وجود نداشت یا گزینه‌های مراقبت از کودکان، و تفاوت‌های آشکار بین دستمزد و فرصت‌های ارتقای شغلی ارائه شده به زنان، بدون اشاره به تبعیض جنسی گاه به گاه و آزار و اذیت جنسی آشکار بود.

درس سوم این است که همان نیروهایی که منجر به تولد یک فناوری می‌شوند، می‌توانند نابودی آن را در موج بعدی توسعه نیز تسریع بخشند. کاربران فناوری قبلی اغلب قربانیان ناخواسته هستند. دیکتافون، ماشین تحریر برقی، کامپیوتر و اینترنت در نهایت پول را به استخر تایپ می‌دادند و دیکته‌های مختصر را به خردکن مهارت‌های منشی تحویل می‌دادند.

با ظهور رایانه شخصی رومیزی، ماشین تحریر به یک «صفحه کلید» تبدیل شد و ارتباط تایپ با کار زنان از بین رفت. مدیران شروع به درک سریعترین مسیر از ایده در سر خود به یادداشت یا نامه از طریق نوک انگشتان خود کردند. گلوریا استاینم، فعال فمینیست، در یک سخنرانی آغازین در سال 2007 در کالج اسمیت مادرش گفت: "اکنون کامپیوترها آمده اند، و "تایپ کردن" "صفحه کلید" است. ناگهان، وویلا! مردان می توانند تایپ کنند." "به شما به توانایی مردان برای تغییر ایمان می دهد، اینطور نیست؟"

بنابراین، رویایی که بسیاری از زنان در اواخر قرن نوزدهم از آن پرستاری کردند - اینکه نوآوری هایی مانند تندنویسی و تایپ کردن مسیری را برای ورود به محل کار و بستری برای ارتقاء فراهم می کند - برای بسیاری یک رویایی توخالی بود. تنها در دهه 2020، تعداد مدیران زن در فهرست رایج‌ترین نقش‌ها برای زنان در ایالات متحده از منشی‌ها پیشی گرفت.

اما یک درس چهارم و خوش بینانه تر از ظهور و سقوط پرولتاریای منشی وجود دارد. فن‌آوری‌های جدید می‌توانند فرصت‌هایی را برای تعداد کمتری از کارگران ایجاد کنند تا مهارت‌هایی را پرورش دهند که آنها را قادر می‌سازد مشاغل بهتری را برای خود شکل دهند.

برای مثال، منشی‌ها به دستیاران شخصی و اجرایی با ارزش تبدیل شده‌اند که به دلیل تسلط بر جدیدترین ابزارهای اداری به طور فزاینده‌ای مورد توجه قرار می‌گیرند.

ربکا سیسیلیو، مدیر عامل آژانس Tiger Recruitment، می‌گوید بسیاری از مشتریان او «کسی را می‌خواهند که از هوش مصنوعی و فناوری برخوردار باشد».

این دستیاران باید لمس انسانی متخصص مورد نیاز را برای دستکاری دفتر خاطرات مملو از جلسات مجازی و حضوری و نمایندگی رئیس خود در داخل و خارج از کسب و کار فراهم کنند. آنها باید بدانند که چه زمانی وظایف پیش پاافتاده تر مربوط به گرفتن دقیقه یا به روز رسانی صفحات گسترده را به ربات ها واگذار کنند. بهترین حقوق فرماندهی 85000 پوند در سال، طبق گفته سیسیلیو. برخی ممکن است به سمت رئیس ستاد و مدیران عملیات برسند.

از زمانی که پیرسون برای زنان در محل کار مطرح کرد، خیلی چیزها تغییر کرده است. ماشین تحریر دستی مدت هاست که در اکثر دفاتر از بین رفته است. گوشی هوشمند و هوش مصنوعی آخرین بقایای نیاز به کوتاه نویسی نوشتاری را از بین می برند. و علی‌رغم تلاش‌های تایگر و مشتریانش برای گسترش مجموعه دستیاران اجرایی، تنها اقلیت کوچکی مرد هستند.

– حق چاپ The Financial Times Limited 2026