یادداشت های سردبیر: انتخابات اسرائیل اختلافات عمیق سیاسی را پس از عقب نشینی گانتز آشکار می کند - نظر

دوشنبه شب، در یک سالن کنفرانس در رامات گان، بنی گانتز اعلام کرد که در 27 اکتبر نامزد نخواهد شد. نظرسنجی ها نشان می دهد که حزب آبی و سفید او حدود 1 درصد است، بسیار کمتر از 3.25 درصدی که یک حزب برای کسب یک کرسی در کنست نیاز دارد. هفت سال پیش، این مردی بود که به جانشینی بنیامین نتانیاهو نزدیک تر شد. او گفت که نتوانسته مردم را به اندازه کافی در مورد مسیر خود متقاعد کند، که به کار برای یک دولت وحدت ادامه خواهد داد، و همیشه، قبل از هر چیز، سرباز اسرائیل بوده است. رقبای او در عرض یک ساعت او را تحسین کردند.

گادی آیزنکوت، که امسال حزب خود را ترک کرد، این تصمیم را مسئول خواند. یایر گولان هم همین را گفت. بزالل اسموتریچ توضیح داد که گانتز برای اینکه آرای بلوک چپ را هدر ندهد، کنار کشیده است. گانتز سال‌ها اصرار داشت که به هیچ یک از دو بلوک تعلق ندارد. کمکی نکرد. حتی در راه خروج، او تحت برچسبی قرار گرفت که او رد کرده بود. گانتز یک سیاستمدار با استعداد نبود. متحدانش یکی پس از دیگری او را ترک کردند، و کمپین او هرگز جمله ای را پیدا نکرد که توضیح دهد او برای چه کاری بوده است. اما من فکر می کنم او یک مرد است، و این کلمه ای نیست که من در مورد بسیاری از افراد در حرفه اش به آن دست پیدا کنم.

او به تلاش برای انجام کار پیچیده ادامه داد. در سال 2020، او برای پایان دادن به یک سال بن‌بست به دولت نتانیاهو پیوست و بخش بزرگی از رای‌دهندگانش هرگز او را نبخشیدند. سقوط سیاسی بنی گانتز پرسش‌هایی را ایجاد می‌کند پس از 7 اکتبر، او به دولت اضطراری پیوست، در کابینه جنگ نشست و در ژوئن 2024 از کشور خارج شد، و این کشور هرگز به خاطر جنگی متفاوت بود. روز دوشنبه، او گفت که می‌داند پیوستن به دولت اضطراری چه هزینه‌ای برای او خواهد داشت. او به هر حال این کار را کرد زیرا فکر می کرد که کشور بیش از آنکه به صندلی اش نیاز داشته باشد به آن نیاز دارد.

هر اردوگاهی نیمه‌ای را که از آن متنفر بود به یاد آورد و بین آنها جایی برای مردی نماند که هر دو را انجام داده باشد. این چیزی است که می‌خواهم در این ستون آخر قبل از رای‌گیری درباره آن بنویسم: چقدر این انتخابات بین نگاه کردن به یک فرد و ثبت نام با او فاصله می‌گذارد. سردبیر «پست» درباره واکنش به مصاحبه با نتانیاهو صحبت می‌کند. من عکسی از مصاحبه خود با نتانیاهو را در فیس بوک منتشر کردم که چند خطی در مورد آنچه قبل و بعد از آن دیدیم و فضای محل برگزاری مبارزات انتخاباتی. ده ها اظهار نظر خصمانه در پی آن صورت گرفت.

برخی از خوانندگان به اطلاعات بسیار کمی نیاز داشتند تا تصمیم بگیرند که این برخورد چه معنایی دارد و من طرفدار چه کسی هستم. آمیچای استاین و من از نتانیاهو در مورد قطر، از جمله اتهامات مربوط به تحقیقات قطرگیت که افراد نزدیک به او را درگیر می کند، پرسیدیم. ما در مورد محاکمه او، ائتلاف او و خشونت اسرائیلی های افراطی در یهودیه و سامره (کرانه باختری) پرسیدیم. خوانندگان حق دارند آنچه را که ما پرسیدیم، پاسخ او و نحوه ارائه آن را بررسی کنند. این بخشی از کار است. من انتظار نداشتم که یک مشاهده ساده نیاز به توضیح سیاسی داشته باشد.

ساعت 2:15 بامداد نتانیاهو هوشیار بود. چند نفر از افرادی که در اطراف او منتظر بودند خواب بودند. این را می‌توانستید با چشمانتان ببینید. شما نیازی به نظرسنجی نداشتید. هر زمان که می شنوم مردم در مورد این انتخابات صحبت می کنند، چنین اتفاقی می افتد. افراد باهوش، که قادر به ظرافت واقعی در کار و ازدواج خود هستند، ناگهان مانند جلسه صبحگاهی یک کمپین به نظر می رسند. عبارات دست نخورده می رسند، از جمله توضیحات تایید شده طرف مقابل. مدیران کمپین حداقل باید یادداشت های تشکر بفرستند. ما یک اسم می شنویم و قبل از شروع جمله بعدی به نتیجه می رسیم.

این را با تحقیر نمی گویم. وفاداری های سیاسی سابقه دارند. آنها از خانواده ها، از ایمان، از تجربه اقتصادی، از خاطرات تحقیر و ترس می آیند. مردم دلایلی برای تعلق داشتن به جایی دارند که به آن تعلق دارند. مشکل از زمانی شروع می‌شود که تعلق تصمیم می‌گیرد که ما مایل به دیدن کدام حقایق هستیم. یک رأی‌دهنده می‌تواند دستاورد نتانیاهو را تشخیص دهد و همچنان به این نتیجه برسد که شکست‌های 7 اکتبر در تصمیم‌گیری برای ماندن او در نخست‌وزیری بیشتر است. این یک قضاوت جدی است.

تظاهر به اینکه پس از آن هر تصمیمی باید اشتباه بوده باشد، آن را ضعیف تر می کند زیرا از مردم می خواهد چیزی را که می توانند ببینند انکار کنند. همین امر در مورد حامیان او نیز صدق می کند. یک عملیات نظامی موفق پاسخی به سوالات مربوط به سال های قبل از 7 اکتبر نمی دهد. سوابق نخست وزیری جمع می شود. فصل‌های بعدی به فصل‌های قبلی پیوست می‌شوند. این کار قابل انجام است. یایر لاپید علنا از تصمیم نتانیاهو برای حمله به ایران در ماه فوریه حمایت کرد. مخالفت او با نتانیاهو از این تجربه جان سالم به در برد. اعتراف می کنم که انتظار داشتم اولین انتخابات بعد از 7 اکتبر متفاوت به نظر برسد.

من در این فضا در مورد تغییر سیاست اسرائیل نوشتم، در مورد رأی دهندگانی که به نظر می رسید خانه های سیاسی قدیمی آنها دیگر شک و تردید آنها را در بر نداشت. فکر می‌کردم ممکن است بلوک سومی در میان مردمی شکل بگیرد که خواهان یک دولت گسترده‌تر و توزیع متفاوت مسئولیت‌ها هستند. گانتز، هر عیبی که داشت، نامزدی بود که به وضوح برای آن رای دهندگان ساخته شد. با نزدیک شدن به روز انتخابات، دو اردوگاه آشنا به طرز قابل توجهی قابل تشخیص هستند. من قبلا در اینجا اعتراف کرده ام که آرزوی من برای بلوک سوم، خوانش من از شانس آن را رنگ آمیزی کرد.

نظرسنجی‌ها زمانی که تعدادشان با نظریه شما موافق باشد، بسیار خوشایندتر هستند. شاید سه سال زمان کوتاهی برای تبدیل یک تحول در این اندازه به یک موقعیت سیاسی ثابت باشد. شاید احزاب پیشنهادی هرگز به آن رای دهندگان مکان قانع کننده ای برای رفتن ندادند. من کمتر از آنچه انتظار داشتم از توضیح مطمئن هستم. لالی درایی این را بهتر از من توصیف کرده است. او یک فعال مذهبی مذهبی صهیونیست است که پسرش سعدیه در غزه سقوط کرد و با مردم اسرائیل (Amcha Yisrael)، حزبی که توسط سرتیپ سابق اوفر وینتر رهبری می شود، نامزد می شود.

در مراسم راه اندازی حزب در ماه اوت، همانطور که هرب کینون ما گزارش داد، او آنچه را که قبل از 7 اکتبر با خودمان انجام داده بودیم توصیف کرد. او گفت: «ما آنقدر درگیر تیز کردن مواضع خود علیه یکدیگر شده بودیم که مداد را تا زمانی که مدادی وجود نداشت، تیز کردیم.» ما این انتخابات را دوباره صرف تراشیدن کردیم. تمام زندگی حریف به یک برچسب تقلیل می‌یابد، و این برچسب همه را از دردسر نگاه کردن بیشتر نجات می‌دهد. Eisenkot را بگیرید. افراد سمت راست به من می گویند که فرمانده سابق ارتش جناح چپ است و معمولا برای تشخیص رنگ چراغ راهنمایی محفوظ است.

بپرسید که منظور آنها کدام موضع است، و پاسخ به طور قابل توجهی کمتر دقیق می شود. بحث های واقعی با آیزنکوت در مورد پیشنهادات امنیتی، ائتلاف احتمالی او و قضاوت او وجود دارد. آنها را داشته باشید. مبارزات انتخاباتی او نیز آرام، سازمان یافته و سنجیده بوده است و معرفی مداوم نامزدها به حزبی پیشنهاد می کند که افراد خود را با دقت انتخاب کند.

در کنار چهره‌های آشنا از احزاب دیگر، فهرست او شامل الکس ریف، آدی آلتسچولر، الیسف پرتز، و یورام کوهن، رئیس سابق شین بت است، افرادی با زندگی‌نامه‌ای که شایسته نگاهی فراتر از برچسب رهبرشان است. نتانیاهو نیز کمپینی منظم اجرا کرده است. او خونسردی خود را حفظ کرده و از وحشتی که می تواند یک کمپین را در هفته های آخر آن فرو ببرد، اجتناب کرده است. تجربه او نشان می دهد. گفتن این حرف باعث می شود هر سوالی در مورد سابقه او در مقام ریاست جمهوری دقیقا در کجا بوده است. نفتالی بنت روزهای سخت تری را سپری کرده است.

برخی از انتخاب‌های او، از جمله اتحادش با لاپید، تشخیص خود را در پروژه‌اش برای بخش‌هایی از حوزه اصلی‌اش سخت‌تر کرده است و او هفته‌های ارزشمندی را صرف ترمیم این رابطه کرده است. اما کار او در زمین موثر بوده است. او از شهری به شهر دیگر می‌رود و با گروه‌های غیررسمی که اسرائیلی‌ها آن را «مجلس» می‌نامند، می‌نشیند، دوستانی دور میز کافه‌ای که در مورد این کشور بحث می‌کنند که آیا یک نامزد حضور دارد یا نه. او پاسخ می دهد، بحث می کند و در گفتگو باقی می ماند.

چیزی مفید است که یک نامزد مجبور است با شخصی که می تواند حرفش را قطع کند سر و کار داشته باشد. من می توانم همه این ارزیابی ها را یکجا انجام دهم. خوانندگان با برخی از آنها مخالفت خواهند کرد. من ترجیح می‌دهم در مورد کاری که نامزدها انجام داده‌اند اختلاف داشته باشند تا اینکه من از کدام قبیله هستم. جولان امتحان دیگری است. اقدامات او در 7 اکتبر، زمانی که برای نجات مردم به جنوب رفت، شایسته تقدیر است. مواضع سیاسی و لفاظی های او از آن زمان تا کنون مستحق بررسی جداگانه است. هرکسی که به زبان او در مورد جنگ اعتراض می کند باید همچنان بتواند افرادی را که به نجات او کمک کرده است، تصدیق کند.

هر کسی که شجاعت او را تحسین می کند باید بتواند سخنان او را زیر سوال ببرد. درعوض، قدردانی برای یک عمل به منزله تأیید هر کاری است که شخص از آن زمان انجام داده است. این روشی طاقت فرسا برای قضاوت مردم است. این به معنای بازنویسی بیوگرافی آنها هر بار که چیزی را می گویند که ما دوست نداریم. درای همچنین توضیح داده است که تلاش برای تغییر مکالمه چقدر هزینه دارد.

او در این ماه در مصاحبه ای با کان رشت بت، رادیو عمومی اسرائیل، گفت: «از جمله موارد دیگر، ما آمدیم تا گفتمان را تغییر دهیم.» او آزار و اذیت نامزدهای حزبش و خانواده‌های آنها را توصیف کرد، از جمله حملاتی که به پسر مرده‌اش استناد می‌کرد. یک بحث مشروع در مورد اینکه آیا یک حزب کوچک از آستانه عبور خواهد کرد و اگر شکست بخورد، چه اتفاقی برای آرای آن می‌افتد وجود دارد. گانتز این هفته با رفتن به آن پاسخ داد. سایر نامزدها نیز باید به آن پاسخ دهند.

استناد به پسر مرده مادر برای درخواست اطاعت سیاسی، ظلم است، و محاسبات انتخاباتی آن را توجیه نمی کند. من نیز نگران این هستم که این عادت ها تا کجا پیش می روند. اسرائیلی ها رای خواهند داد. جوامع یهودی در سراسر جهان با برخی از عواقب زندگی خواهند کرد، از جمله زبانی که رهبران ما انتخاب می کنند و روابطی که آنها آسیب می رسانند یا حفظ می کنند. 7 اکتبر و خصومت بسیاری از یهودیان در خارج از کشور پس از آن باید نادیده گرفتن این مسئولیت را غیرممکن می کرد.

سیاستمداری که با وفادارترین حامیان خود در سالنی در اسرائیل صحبت می کند، در گوشه گوش دانشجویی در محوطه دانشگاهی دیگر، در قاره ای دیگر نیز صحبت می کند، که از او خواسته می شود به زبانی که سیاستمدار صحبت نمی کند، پاسخگوی حکم باشد. دولت بعدی در برابر همه شهروندان اسرائیل پاسخگو خواهد بود. تصمیمات آن همچنین برای یهودیانی که در انتخاب آن رای نداشتند، عواقبی خواهد داشت.

این از افرادی می‌خواهد که عادت کرده‌اند هر جمله‌ای را با تشویق‌هایی که در اتاق می‌شود اندازه‌گیری کنند. چه چیزی انتخاب شما را به‌عنوان یک رأی‌دهنده پیچیده می‌کند؟ بنابراین این درخواست من است، تنها درخواستی که قبل از باز شدن رای‌گیری انجام خواهم داد. به خود اجازه دهید به چیزی که انتخاب شما را پیچیده می کند توجه کنید. دستاوردی از سوی نامزدی که قصد دارید به آن رای دهید. شکست کسی که قصد رای دادن به او را دارید. شما می توانید آن را وزن کنید و همچنان به همان تصمیم برسید. حتی ممکن است در توضیح اینکه چرا موفق شدید بهتر شوید. صبح چهارشنبه، ممکن است بدون اینکه بدانیم چه کسی حکومت خواهد کرد، نتایجی به دست آوریم.

سپس مذاکرات ائتلاف با بحث هایشان بر سر وزارتخانه ها، خدمت سربازی، بودجه و دادگاه ها آغاز می شود. برخی از وعده های بسیار مطمئن، شرایط لازم را به دست خواهند آورد. امیدوارم افرادی که آنها را تا این حد صادقانه تکرار کردند، از نامزدهای خود بپرسند که چه چیزی تغییر کرده است. گانتز، در راه خروج، برای رهبران حزبی که پشت میز می‌نشینند هشداری داشت: ما را به 6 اکتبر برنگردانید.

اگر محاسبات چهارشنبه معلوم شود دقیقا همین را می‌طلبد، مردمی که خندیدند همانهایی هستند که باید آن را بسازند و بدون او این کار را انجام می‌دهند.