یافتن راه‌های جدید برای دستگیری دزد - از طریق eDNA هوابرد مزاحمان

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

DNA محیطی (eDNA) به طور فزاینده ای توسط دانشمندان پزشکی قانونی به عنوان ابزاری برای کمک به حل پرونده های جنایی که فاقد ردپای بیولوژیکی هستند، مورد بررسی قرار می گیرد - و همچنین توجه به جمع آوری ردیابی eDNA موجود در هوا که توسط متجاوزان در سرقت های مسکونی باقی مانده است معطوف شده است.

یک مطالعه بین‌المللی که توسط کارشناسان نروژی در بیمارستان دانشگاه اسلو با همکاران دانشگاه فلیندرز هدایت شد، امکان یافتن شواهد قابل قبول از 391 نمونه eDNA جمع‌آوری‌شده از هوا، گرد و غبار و سطوح در سرقت‌های مسکونی شبیه‌سازی شده 15 دقیقه‌ای در 22 خانوار در اسلو و استرالیا را ارزیابی کرده است.

این مطالعه که در Forensic Science International: Genetics منتشر شد، از تکنیک‌های جدید برای یافتن شواهدی از eDNA متجاوز انسان از نمونه‌های هوای جمع‌آوری‌شده در شرایط کنترل‌شده با درجات مختلفی از موفقیت بسته به دمای هوا، رطوبت، گرد و غبار، DNA موجود خانگی و سایر عوامل استفاده کرد.

محققان می گویند ماهیت مختصر چنین جنایاتی، همراه با تلاش مجرمان برای اجتناب از شناسایی و دشواری هدف قرار دادن مکان های دقیقی که آثار DNA در آنجا رسوب شده است، ممکن است منجر به شواهد بیولوژیکی محدود یا فقدان شود.

دکتر ماریا گورای، استاد ارشد علوم پزشکی قانونی فلیندرز، از کالج علوم و مهندسی، می‌گوید: «eDNA انسانی می‌تواند در صحنه جرم از طریق ریزش غیرفعال و پراکندگی در سراسر محیط، از جمله در ذرات معلق در هوا و گرد و غبار، جایی که ممکن است علیرغم تلاش‌های پاک‌سازی باقی بماند، انباشته شود».

دکترای دانشگاه فلیندرز می‌گوید: این تغییر در بازیابی eDNA نشان‌دهنده تفاوت‌ها در الگوهای اشغال، توانایی‌های دفع، تمیز کردن و شرایط محیطی در شبیه‌سازی سرقت است. نامزد امیلی بیبو، یکی از نویسندگان این مطالعه.

بیبو می‌گوید: «با تحقیقات بیشتر، این روش‌های نمونه‌برداری می‌توانند در پرونده‌های پزشکی قانونی در آینده مورد استفاده قرار گیرند، جایی که رویه‌های صحنه جرم شامل تفسیر دقیق خطر آلودگی، وجود DNA پس‌زمینه ساکن و ناشناخته، و سایر تأثیرات محیطی است که می‌تواند بر بازیابی DNA در هوا تأثیر بگذارد».

این مطالعه توسط دکتر کیارا فانتیناتو، از بخش علوم پزشکی قانونی بیمارستان دانشگاه اسلو، با آزمایشگاه علوم قانونی دانشگاه فلیندرز و خدمات پزشکی قانونی پلیس ویکتوریا انجام شد.

فلیندرز Ph.D. و دکتر دانکن تیلور، دانشمند پزشکی قانونی، یکی دیگر از نویسندگان، می‌گوید ورود و خروج سریع توسط سارقان باتجربه که دستکش و لباس محافظ پوشیده‌اند به این معنی است که ردپای DNA ممکن است وجود نداشته باشد، در مقادیر کم وجود داشته باشد، تخریب شده یا از مخلوط‌های پیچیده تشکیل شده باشد، در نتیجه پتانسیل شواهد بیولوژیکی برای حمایت از تحقیقات را کاهش می‌دهد.

دکتر رولاند ون اورشوت، از خدمات پزشکی قانونی پلیس ویکتوریا، می‌افزاید: با این حال، این مطالعه نشان داد که وقتی با eDNA از گرد و غبار و سطوح ترکیب می‌شود، DNA موجود در هوا ممکن است در بازسازی الگوهای اشغال اخیر و تثبیت‌شده نقش داشته باشد.

او می‌گوید: «نمونه‌برداری استاندارد، روش‌های تحلیلی و تفسیری و اعتبار سنجی بیشتر تحت تأخیرهای طولانی‌تر پس از رویداد و شرایط محیطی وسیع‌تر، مجموعه نتایج قابل اعتماد پروفایل‌های DNA مرتبط با مزاحمان را از محیط‌های مسکونی و سایر محیط‌ها بهبود می‌بخشد».

نتایج آزمایش‌ها در چهار مکان، پایه‌ای برای تحقیقات بیشتر در مورد استفاده پزشکی قانونی از eDNA هوابرد انسان از صحنه‌های جرم خانگی ارائه می‌کند.

Chiara Fantinato و همکاران، eDNA هوابرد انسان به عنوان شواهد پزشکی قانونی در سرقت‌های مسکونی شبیه‌سازی شده، علوم قانونی بین‌المللی: ژنتیک (2027). DOI: 10.1016/j.fsigen.2026.103618

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →