یافته های مطالعه، پارس سگ شما می تواند چیزی به شما بگوید

به گفته محققانی که از هوش مصنوعی برای مطالعه ارتباطات حیوانات استفاده می کنند، پارس سگ ممکن است حاوی اطلاعاتی بسیار بیشتر از آن چیزی باشد که بسیاری تصور می کنند.

در حالی که صاحبان حیوانات خانگی پارس کردن سگ ها را اغلب به عنوان یک نشانه ساده از هیجان، ناامیدی یا هوشیاری تفسیر می کنند، محققان دانشگاه صنعتی کاوناس (KTU) در لیتوانی می گویند هوش مصنوعی و ابزارهای یادگیری ماشینی به کشف الگوهایی در آواز سگ کمک می کند که می تواند سرنخ هایی را در مورد وضعیت عاطفی حیوان خانگی و موقعیتی که به آن واکنش نشان می دهد، آشکار کند.

رایتیس ماسکلیوناس، استاد دانشکده انفورماتیک دانشگاه، به نیوزویک گفت: «غافلگیرکننده‌ترین چیزی که آموخته‌ام این است که واقعا چقدر اطلاعات را می‌توان در صداهای یک سگ رمزگذاری کرد.

"در ابتدا، تصور پارس کردن به سادگی به عنوان یک بیان کلی از هیجان یا برانگیختگی آسان است، اما اگر به کل زمینه، از جمله رفتار کلی سگ نگاه کنیم، می‌توانیم الگوهایی را ببینیم که با حالات عاطفی مختلف و موقعیت‌های مختلف مرتبط هستند."

برای کشف این الگوها، ماسکلیوناس و همکارانش ضبط‌های چوپان‌های آلمانی را تجزیه و تحلیل کردند تا ببینند آیا سیستم‌های یادگیری ماشینی می‌توانند بین حالات احساسی تنها بر اساس صدا تمایز قائل شوند یا خیر.

در تحقیقی که توسط KTU برجسته شد، این تیم بررسی کردند که آیا هوش مصنوعی می‌تواند حالات احساسی مختلف را از آوازهای سگ تشخیص دهد.

محققان این ضبط‌ها را در چهار حالت احساسی مرتبط با سگ‌ها دسته‌بندی کردند: شادی، خشم، گریه و تنهایی. این تیم فرکانس و زمان صداها را تجزیه و تحلیل کردند و نتایج نشان می‌دهد که آوازهای سگ می‌تواند حاوی الگوهای آکوستیک مرتبط با حالات احساسی مختلف باشد.

این تیم دریافتند که می توانند پارس خشمگین را با قابلیت اطمینان نسبتا بالایی شناسایی کنند.

اما ماسکلیوناس می‌گوید یکی از مهم‌ترین درس‌های این تحقیق این است که شناخت احساسات و درک ارتباط یکسان نیستند.

او گفت: «این تمایز احتمالا جالب‌ترین بخش این زمینه برای من و احتمالا بیشتر صاحبان حیوانات خانگی است، زیرا هر چه بیشتر به رفتارهای حیوانات خانگی خود نگاه کنیم، بیشتر متوجه می‌شویم که چه مقدار اطلاعات ممکن است وجود داشته باشد، و همچنین چقدر باید درباره معنای واقعی آن اطلاعات بیاموزیم.»

محققان بر این باورند که آوازهای سگ احتمالا حاوی عبارات احساسی و سیگنال‌های ارتباطی است، اگرچه اثبات دومی همچنان یک چالش مهم است.

ماسکلیوناس گفت، یک فرضیه این است که پارس نه تنها حاوی اطلاعاتی در مورد وضعیت عاطفی سگ است، بلکه در مورد موقعیتی که در آن صداگذاری رخ می دهد نیز اطلاعاتی دارد. با این حال، این که آیا سگ ها عمدا از صداهای خاصی برای برقراری ارتباط اطلاعات خاص استفاده می کنند، یک سوال باز باقی می ماند.

او گفت: «کلید این است که نه تنها به خود صدا، بلکه به اینکه چه کسی آن را تولید می‌کند، در چه زمینه‌ای و چگونه واکنش سگ‌ها و حیوانات اطرافشان را نشان می‌دهند، نگاه کنیم.

اگر یک صدای خاص به طور مداوم پاسخ خاصی را از سگ های دیگر ایجاد کند، شواهد قوی تری ارائه می دهد که از صدا به عنوان یک سیگنال ارتباطی استفاده می شود نه صرفا بیان یک حالت احساسی.

در حال حاضر، محققان پیشنهاد نمی‌کنند که هوش مصنوعی بتواند پارس را به جمله‌ای مانند «من گرسنه‌ام» یا «می‌خواهم بروم بیرون» ترجمه کند. در عوض، این فناوری می‌تواند به شناسایی الگوهایی کمک کند که نشان می‌دهند چیزی در مورد وضعیت عاطفی یا رفتار سگ تغییر کرده است.

Maskeliūnas گفت که ممکن است شنیدن آگاهانه برخی از تفاوت های بین صداها برای انسان دشوار باشد، اما به طور بالقوه توسط سیستم های یادگیری ماشینی قابل تشخیص است.

با گذشت زمان، چنین سیستمی حتی می‌تواند الگوهای صوتی طبیعی یک سگ را بیاموزد و تغییراتی را که می‌تواند با استرس، ناراحتی، ترس یا سایر رفتارهای غیرعادی مرتبط باشد، شناسایی کند.

او گفت: "آینده واقعی تر و مفیدتر، سیستمی است که به ما چیزی شبیه این را می گوید: "صداهایی که سگ شما تولید می کند برای کاری که سگ معمولا انجام می دهد بسیار غیرمعمول است."

این هنوز تا درک دقیق آنچه که یک سگ سعی در برقراری ارتباط دارد فاصله دارد. اما می تواند راه دیگری را در اختیار صاحبان قرار دهد تا متوجه تغییراتی در حیوانات خانگی خود شوند که در غیر این صورت تشخیص آنها دشوار است.

بزرگترین مانع حرکت از شناخت الگوها به درک معنای واقعی آن الگوها برای سگ است.

برای Maskeliūnas، پیشرفت بعدی آزمایش این است که آیا سیگنال های شناسایی شده توسط هوش مصنوعی واقعا پاسخ های قابل پیش بینی در سگ ها ایجاد می کنند یا خیر. برای مثال، محققان می توانند مدلی داشته باشند که صدای خاصی را شناسایی کند و سپس آن صدا را در شرایط کنترل شده بازتولید کند تا ببیند سگ های دیگر چگونه واکنش نشان می دهند.

او گفت: "اگر این کار به طور مداوم کار کند، شواهد بسیار قوی تری خواهیم داشت که نشان دهد ما فقط صداها را طبقه بندی نمی کنیم، بلکه در واقع شروع به درک ارتباطات می کنیم."

این می تواند به محققان کمک کند تا فراتر از پرسیدن صدای چیست و درک کنند که سیگنال در دنیای اجتماعی سگ ها چه می کند.

ماسکلیوناس گفت: «ما می‌توانیم ویژگی‌های صوتی را که شنیدن آن برای انسان بسیار دشوار است، تشخیص دهیم. اما من فکر می کنم گام بعدی این است که این ویژگی ها را با رفتار سگ و نحوه واکنش سگ های دیگر مرتبط کنیم.

در حال حاضر، هوش مصنوعی بهتر به عنوان ابزاری برای کشف الگوها دیده می شود تا به عنوان مترجم زبان سگ. اما این الگوها می‌توانند سرنخ‌های جدیدی را در مورد آنچه که سگ‌ها از طریق صداهایشان با هم ارتباط برقرار می‌کنند و چقدر انسان‌ها گم شده‌اند، به محققان ارائه دهد.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و سام ویلسون.