یایر لاپید: انتخابات آتی درباره این است که ما می خواهیم اسرائیل چگونه باشد - نظر

این همان کاری است که من در یک صبح معمولی این هفته قبل از ساعت 8 صبح انجام دادم. در رادیو با من مصاحبه شد تا در کانال 14 با کسی صحبت کنم که گادی آیزنکوت را "میمون" خطاب می کرد، و ینون ماگال اوفری بیباس را که برادرش پس از کشته شدن همسر و دو نوزادش از اسارت بازگشت، به عنوان "شریرترین و منفورترین مردمی که در کار تلفنی با اسرائیل صحبت کردم" توصیف می کند. نوآ دوف، یکی از فعالان ما. او فقط 25 سال دارد.

او در حال کمپین برای ما بود که یکی از فعالان حزب لیکود به او تف کرد، او را هل داد و از او فیلم گرفتند که به او حرکات زشت نشان می دهد. من کتری را روی آن گذاشتم. در حالی که جوش می آمد، با پسرم صحبت کردم که روز قبل دو ساعت را در ترافیک گیر کرده بود، زیرا معترضان افراطی ارتدوکس جاده را مسدود کرده بودند، ما می خوانم. گزارش ایمیل روزانه تیم ما که اخبار جعلی را ردیابی می کند. از اواخر جولای تا اواسط اکتبر، لیکود بیش از 1800 محتوای ایجاد شده یا دستکاری شده با استفاده از هوش مصنوعی منتشر کرد. تصاویر نژادپرستانه فراوان تلاش های زیادی برای ترساندن مردم.

دروغ های بی پایان قهوه ام را تمام کردم. در ساعت هشت به بیرون رفتم. می‌خواهم چیزی را به شما یادآوری کنم که قبلا می‌دانید - این ما نیستیم. اکثریت قریب به اتفاق اسرائیلی‌ها مردمانی خوب، سخت‌کوش و مطیع قانون هستند که نمی‌خواهند در محاصره این زهر و زشتی زندگی کنند. خبر خوب این است که آنها مجبور نیستند. پنج سوال بزرگ برای اسرائیل در 27 اکتبر، ما باید انتخاب کنیم که چه کسی می خواهیم باشیم: یک کشور خشن، افراطی، منزوی، و تقسیم شده، یا یک کشور خوش بین، متحد، آینده نگر، مورد احترام در سراسر جهان، بهترین مکان روی زمین برای بزرگ کردن کودکان. این سوال بزرگ پیش می آید.

با چهار مورد دیگر: چه نوع امنیتی در اینجا خواهیم داشت؟ در طول سه سال گذشته، هزاران موشک به شهرهای ما اصابت کرده است. افراد مسلح حماس همچنان غزه را تحت کنترل دارند. تروریست های حزب الله آزادانه در لبنان پرسه می زنند. رژیم ایران با موشک های بالستیک و برنامه های هسته ای خود زنده مانده است. برای اولین بار، آمریکایی‌ها بیشتر از ما با فلسطینی‌ها همدردی می‌کنند و اکثریت از پایان دادن به کمک‌های نظامی حمایت می‌کنند. تئوری‌های توطئه اعتماد عمومی به ارتش اسرائیل را از بین می‌برند. ارتش فرسوده شده و هزاران نیروی رزمی کم دارد زیرا افراطی ارتدوکس از خدمت سرباز می زنند.

اگر این دولت بماند، 7 اکتبر دیگر خواهد بود و فلای دبی دیگر. یا می توانیم دولتی داشته باشیم که ما را امن تر کند. که ده ها هزار مرد فوق ارتدکس را به خدمت می گیرد. این انقلابی را در نحوه رفتار ما با کسانی که خدمت می‌کنند به راه می‌اندازد و به جای طفره‌جویان به نیروهای ذخیره پاداش می‌دهد. دولتی که ترکیه و قطر را از غزه بیرون می آورد و مصر را وارد می کند. که حماس را درهم می شکند. این تهدید حزب الله را از بین می برد. این از ضربه زدن به زیرساخت های اقتصادی ایران چشم پوشی نمی کند. پاسخی قوی، سریع و قاطع به هر تهدیدی.

دولتی که می‌داند امنیت واقعی از ترکیبی از نیروی نظامی، قدرت اقتصادی، همبستگی اجتماعی و اتحادهای بین‌المللی ناشی می‌شود. ما در اینجا چه نوع یهودیت خواهیم داشت؟ یهودیتی که با طفره رفتن از سربازی، خشونت شهرک نشینان، سربازان از رفتن به نبرد در کنار یک امدادگر زن، امتناع سربازان از نبرد در کنار یک امدادگر زن، مدارسی که آموزش اجبار مذهبی و آموزش علیه همجنس‌گرایان، تهاجم به رژیم‌هراسی‌ها، پول برای مقابله با رژیم صهیونیستی تعریف می‌شود، تعریف می‌شود. کنیسه ها، تشنگی برای انتقام و فساد؟ یا یهودیتی که می گوید مسئولیت ما در قبال یکدیگر است، یهودیتی که می پرسد: «برادر تو؟

وقتی تو اینجا نشستی، آن‌ها به جنگ می‌روند؟» یهودیت وسیع اندیش خاخام جوزف بی. سولوویچیک و خاخام جاناتان ساکس، که در آن بر عهده گرفتن مسئولیت زندگی خود امری ضروری است. یهودیتی که نه تنها دولت اسرائیل را ایجاد کرد، بلکه کمکی باورنکردنی به جهان اطراف ما می کند. یهودیتی که جستجوی عدالت و تلاش برای صلح را تقدیس می کند.

یهودیت امید. ما با چه ارزش‌های اساسی زندگی خواهیم کرد؟ آیا کشوری خواهیم بود که پس از بدترین کشتار تاریخ، رهبری سیاسی یک کمیسیون تحقیق دولتی را مسدود می‌کند و همه را مقصر می‌داند مگر خودش؟ کشوری که در آن افرادی که برای قطر کار می کنند در قلب دفتر نخست وزیری می نشینند و به جای اخراج آنها در محل، نخست وزیر آنها را در آغوش می گیرد؟ چگونه به کابینه امنیتی عادت کردیم که در آن یک جنایتکار محکوم که پشتیبان فراریان ارتش اسرائیل است در کنار مردی که به اتهام حمایت از تروریسم محکوم شده بود و حتی یک روز هم در ارتش خدمت نکرده بود، عادت کردیم؟ کشوری که در آن دولت

به مطبوعات، قوه قضائیه، سرویس های امنیتی و نیمی از جمعیت در تلاش برای تضعیف پایه های دموکراسی ما حمله می کند. کشوری که زنان در آن هیچ نقشی در تصمیم‌گیری ندارند و مخالفان آن را دشمن می‌دانند. یا کشوری با مجموعه‌ای از ارزش‌های روشن. هر کس به ارتکاب یک جرم مجرمانه محکوم شود از خدمت به عنوان وزیر منع می شود. هیچ نخست وزیری بیش از دو دوره خدمت نخواهد کرد. با تروریسم یهودی قاطعانه و بدون تردید برخورد خواهد شد. پلیس با جنایات خشونت آمیز مبارزه خواهد کرد و راکت های حفاظتی را خواهد شکست.

بلوک های سازنده لیبرال دموکراسی محافظت خواهند شد. زنان دسترسی برابر به آموزش خواهند داشت. شهروندان عرب در برابر آمار وحشتناک قتل محافظت خواهند شد. باج گیری سیاسی جای خود را به قانون اساسی مبتنی بر اعلامیه استقلال خواهد داد، که در آن آمده است: "کشور اسرائیل برای مهاجرت یهودیان و تجمع تبعیدیان باز خواهد بود؛ این امر به توسعه کشور به نفع همه ساکنان آن کمک خواهد کرد، و بر اساس آزادی عادلانه، و بر اساس صلح و آزادی استوار خواهد بود. اسرائیل.» چه استانداردی از حکومت را مطالبه خواهیم کرد؟

کدام کودکان اسرائیلی در رشته علوم در رتبه های پایین تر از ترکیه و در ریاضیات پایین تر از ویتنام قرار دارند و تنها کاری که وزیر آموزش انجام می دهد این است که نتایج آزمون را پنهان کند؟ کشوری که مالیات‌ها افزایش یافته و هزینه‌های زندگی همچنان بالا می‌رود، در حالی که ده‌ها میلیارد شیکل همچنان به صندوق‌های ائتلاف و وزارتخانه‌های غیرضروری سرازیر می‌شود؟ جایی که فرودگاه بن گوریون در حال کمانش است، پروازها لغو می‌شوند و وزیر حمل‌ونقل برای یک تعطیلات دیگر به مراکش می‌رود؟ مقامات عمانی می دانستند که یک کمک خلبان از عمان قصد داشت یک هواپیما را به ترمینال در بن گوریون سقوط دهد.

در مورد او از سال 2024، و تا به امروز هیچ کس در اینجا نمی تواند بگوید چه کسی او را به زمین آزاد کرد؟ کشوری که در آن در صورت داشتن ارتباط بیشتر احتمال دارد شغل دولتی به دست آورید تا اینکه واجد شرایط باشید؟ یا می توانیم افرادی را انتخاب کنیم که می دانند چگونه کارها را اداره کنند. افرادی که آنجا نیستند تا برای دوستان یا تامین کنندگان مالی خود شغل پیدا کنند، بلکه برای ایجاد یک دولت کارآمد که آموزش را در اولویت قرار دهد و با پول مالیات شما با احترام برخورد کند، زیرا شما برای آن زحمت کشیدید. کشوری که توسط تیمی از افرادی هدایت می شود که کارها را انجام می دهند، که قبلا اسرائیل را اداره کرده اند و آن را به خوبی انجام داده اند.

تیمی پاک از فساد و عاری از رفاقت، که در آن شایستگی پاداش داده می شود و ارتباطات سیاسی نه. تیمی که شامل دو نخست وزیر، یک وزیر خارجه، یک وزیر دارایی، یک وزیر دفاع، وزرای اقتصاد، آموزش و برابری اجتماعی است. زنانی که وزارتخانه های حمل و نقل و ارتباطات و مقامات محلی را اداره کرده اند. اعضای کنست را نمی‌توانید فریب دهید یا فریب دهید، زیرا آنها قبلا همه اینها را دیده‌اند. انتخاب اصلی برای اسرائیل اکنون می‌توانیم به سؤال اول بازگردیم: چه کسی می‌خواهیم باشیم؟ انتخاب هرگز واضح‌تر نبوده است.

این یک انتخاب بین راست و چپ نیست: دولتی که وابسته به احزاب طفره‌روی ضد صهیونیستی است، یک دولت راست‌گرا نیست. این انتخابی بین اسرائیلی‌های مذهبی و سکولار نیست: هرکسی که ذخیره‌ای را که کیپا پوشیده است به خاطر مردی که فریاد می‌زند «ترجیح می‌دهیم بمیریم تا سربازی‌زدن» را رها کند، از یهودیت آن‌هایی که پشت سرشان هستند و این کشور آزاد هستند، دفاع نمی‌کند. سفر تثنیه می‌گوید: «زندگی را انتخاب کن تا تو و نسلت زنده بمانی.» نمی گوید: «حق را انتخاب کن». نمی گوید: «چپ را انتخاب کن». می گوید زندگی

و نوادگان شما نوآ دوف هستند که در تقاطع به دلیل جسارت در مبارزات انتخاباتی مورد حمله قرار گرفته اند، پسرم و هزاران نفر مانند او در ترافیک گیر کرده اند، فرزندان و نوه های ما که می خواهند زندگی خود را در اینجا بسازند. بعد از 28 اکتبر، من دوباره زود بیدار خواهم شد. قبل از ساعت 8:00 صبح، تمرین خواهم کرد. من کتری را می گذارم با پسرم در مورد چیزی غیر از هرج و مرج صحبت کن.

سپس می‌خواهم برای مردم اسرائیل به عنوان بخشی از یک دولت خوب، سخت‌کوش و شایسته کار کنم که اسرائیل را ترمیم می‌کند و ما را در مسیر بهتری قرار می‌دهد. اگر شما هم می‌خواهید این را ببینید - به B'Yachad رأی دهید. نویسنده رهبر مخالفان اسرائیل و نامزد B'Yachad است.