یخبندان Thwaites قطب جنوب که سریعتر از آنچه تصور می شد ذوب می شود، می تواند سهم سطح دریا را دو برابر کند.

یکی از بزرگ‌ترین یخچال‌های طبیعی جهان بسیار سریع‌تر از آنچه قبلا تصور می‌شد در حال ذوب شدن است و می‌تواند تا پایان قرن دو برابر بیشتر از پیش‌بینی‌های قبلی در افزایش سطح آب دریاها نقش داشته باشد.

تحقیقات جدیدی که این هفته در Nature Communications منتشر شد نشان داد که یخچال طبیعی Thwaites قطب جنوب به سرعت در حال از دست دادن جرم خود است زیرا آب گرم اقیانوس چندین کیلومتر به زیر آن فشار می آورد و یخ را از پایین ذوب می کند.

محققان تخمین می‌زنند که این فرآیند می‌تواند باعث شود Thwaites تا سال 2100 تا 30 میلی‌متر (1.2 اینچ) در افزایش سطح آب دریاها مشارکت داشته باشد، حتی بدون گرم شدن بیشتر فراتر از شرایط اخیر.

در مدل‌های معمولی ورقه‌های یخی، دانشمندان تخمین زدند که یخچال Thwaites تا سال 2100 تقریبا 15 میلی‌متر (حدود 0.6 اینچ) در افزایش سطح جهانی سطح دریاها نقش داشته است.

Thwaites که به دلیل عواقب بالقوه شدید فروپاشی آن به یخچال های روز رستاخیز ملقب شده است، حدود 192000 کیلومتر مربع (74000 مایل مربع) در غرب قطب جنوب را پوشش می دهد - تقریبا به اندازه سنگال و بزرگتر از ایالت فلوریدا ایالات متحده.

این بخش از ورقه یخی بسیار بزرگ‌تر غرب قطب جنوب را تشکیل می‌دهد و همراه با یخچال‌های طبیعی از جمله جزیره کاج، به‌عنوان سدی عمل می‌کند که مقادیر زیادی یخ داخلی را نگه می‌دارد.

Thwaits در حال حاضر حدود 4 درصد از افزایش سطح آب دریاها را تشکیل می دهد و از سال 2000 تاکنون بیش از 1 تریلیون تن یخ را از دست داده است و تلفات آن سالانه در حدود 50 میلیارد تن ادامه دارد.

دانشمندان از زمانی که در دهه 1980 متوجه شدند که یخچال به سرعت در حال عقب نشینی است، به دقت زیر نظر گرفته اند.

آب گرم اقیانوس که در زیر یخ رانده می شود یک عامل کلیدی در نظر گرفته می شود. تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان، به ویژه گرمایش مرتبط با انتشار سوخت های فسیلی، دمای اقیانوس ها را افزایش داده و فشار بر یخچال های طبیعی در سراسر جهان را افزایش می دهد.

آخرین مطالعه بر روی "منطقه زمینی" Thwaites متمرکز شده است، جایی که یخ روی سنگ بستر شروع به شناور شدن روی دریا می کند.

مدل های قبلی اغلب خط زمین را به عنوان یک مرز ثابت در نظر می گرفتند. محققان در عوض یک منطقه وسیع‌تر را مدل‌سازی کردند که در آن جزر و مد به طور مکرر یخ را بالا می‌برد و پایین می‌آورد و به آب گرم دریا اجازه می‌دهد تا دورتر زیر آن نفوذ کند.

ماتیا پوینلی، نویسنده اصلی، دانشمند پروژه در UCLA، گفت که این «پمپاژ جزر و مدی» آب گرم را قادر می‌سازد تا به اعماق زیر یخ برسد و باعث ذوب شدید شود.

مدل‌سازی جدید همچنین این نگرانی را ایجاد می‌کند که Thwaites ممکن است ارتباط خود را با پشته Mouginot زیر آب که در حال حاضر به مهار حرکت آن کمک می‌کند، از دست بدهد.

شبیه‌سازی‌های منطبق با مشاهدات اخیر نشان می‌دهد که احتمال جدا شدن یخچال از خط الراس تا سال 2100، احتمالا در اواخر دهه 2030، حدود 60 درصد است.

محققان هشدار دادند که چنین تغییری می‌تواند عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی را تسریع کند و جوامع ساحلی در سراسر جهان را در معرض خطرات افزایش سطح آب دریاها و خطر سیل بیشتر از آنچه قبلا پیش‌بینی شده بود، قرار دهد.