یخهای طبیعی سریع باعث از بین رفتن نیم قرن یخ قطبی میشوند
طولانیترین رکورد ماهوارهای که تاکنون جمعآوری شده است نشان میدهد که گرینلند و قطب جنوب از دهه 1970 11.3 تریلیون متریک تن یخ از دست دادهاند و سطح آب دریاها را بیش از 3 سانتیمتر (1.2 اینچ) افزایش داده است - و بیشتر این تلفات از یخچالهای طبیعی است که سریعتر به اقیانوس میروند، نه از ذوب شدن سطح.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
طولانیترین رکورد ماهوارهای که تاکنون جمعآوری شده است نشان میدهد که گرینلند و قطب جنوب از دهه 1970 11.3 تریلیون متریک تن یخ از دست دادهاند و سطح آب دریاها را بیش از 3 سانتیمتر (1.2 اینچ) افزایش داده است - و بیشتر این تلفات از یخچالهای طبیعی است که سریعتر به اقیانوس میروند، نه از ذوب شدن سطح.
یک تیم بین المللی از دانشمندان قطبی کامل ترین تصویر از ریزش یخ از گرینلند و قطب جنوب را تا به امروز ارائه کرده اند. تیم تمرین مقایسهای تعادل جرم ورق یخ (IMBIE) 42 بررسی ماهوارهای مستقل را ترکیب کرد که از 27 مأموریت ماهوارهای استفاده کرد و با استفاده از آرشیو اولیه لندست به سال 1972 برای گرینلند و 1979 برای قطب جنوب رسید.
یافتهها نشان میدهد که دو صفحه یخی بین سالهای 1979 تا 2023، 11309 میلیارد تن یخ از دست دادهاند و سطح دریاها را تا 31.4 میلیمتر (1.2 اینچ) بالا بردهاند. گرینلند سهم بیشتری را به خود اختصاص داد و قطب جنوب 13.3 میلی متر (0.5 اینچ) سهم داشت.
به طور شگفت انگیزی، 84 درصد از تلفات ترکیبی ناشی از افزایش سرعت یخچال ها و ریختن یخ بیشتری به اقیانوس بوده است که تنها 16 درصد به دلیل ذوب شدن سطح است. یخ های قطبی اکنون مسئول حدود یک چهارم افزایش سطح آب های جهانی هستند.
این ارزیابی توسط دکتر اینس اوتوساکا و پروفسور اندرو شپرد در دانشگاه نورثامبریا و دکتر تایلر ساترلی از آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه واشنگتن انجام شد. این توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) و سازمان ملی هوانوردی و فضایی ایالات متحده (NASA) پشتیبانی می شود و در مجله Scientific Data منتشر شده است.
اوتوساکا که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، گفت: "با بازگشت به دهه 1970، اکنون می توانیم ببینیم که چگونه صفحات یخ در طول نیم قرن تغییر کرده اند. بیش از چهار پنجم یخ از دست رفته به جای ذوب شدن در سطح، به جای ذوب شدن در سطح، به ما می گوید که روند یخ درازمدت به حرکت درازمدت واکنش نشان می دهد. گرم شدن اقیانوس."
این رکورد نشان می دهد که تلفات یخ به شدت از دهه 1990 به بعد افزایش یافته است. گرینلند که در دهه 1970 نزدیک به تعادل بود، شاهد افزایش نرخ زیان خود از حدود 60 میلیارد تن متریک در سال در دهه 1980 به 264 میلیارد متریک تن در دهه 2010 بود، دهه ای که با مکرر رویدادهای ذوب شدید تابستان مشخص شد.
نرخ قطب جنوب از حدود 48 میلیارد متریک تن در سال در دهه 1980 به 202 میلیارد متریک تن در دهه 2010 افزایش یافت و تمام زیان خالص آن ناشی از ذوب اقیانوس های یخچال های خروجی آن بود. تخلیه یخ غرب قطب جنوب، به رهبری یخچال های طبیعی Pine Island و Thwaites، در هر دهه رکورد افزایش یافته است.
سال های اخیر (2020-2023) کاهش موقتی در کاهش یخ به همراه داشت. بارش بی سابقه برف بر فراز قطب جنوب شرقی برخی از تلفات یخچال های طبیعی این قاره را در جاهای دیگر جبران کرده است، در حالی که تابستان های خفیف گرینلند ذوب سطح آن را تقریبا به نصف کاهش داده است. دانشمندان هشدار می دهند که این نوسانات کوتاه مدت در برابر یک روند واضح بلندمدت است، نه معکوس شدن از دست دادن یخ.
این یافتهها همچنین بر نقش مرکزی صفحات یخی در افزایش سطح دریا در آینده تأکید میکنند. پاسخ آنها به گرم شدن آب و هوا تنها بزرگترین منبع عدم اطمینان در پیش بینی های سطح دریا است: برآوردهای سطح جهانی افزایش سطح آب دریا تا سال 2150 با ضریب 2.6 افزایش می یابد که خطر ناپایداری لایه های یخی در نظر گرفته شود.
بنابراین، ثبت مداوم و نیم قرنی از نحوه رفتار صفحات یخی برای پیش بینی خطرات پیش روی صدها میلیون نفر که در مناطق کم ارتفاع ساحلی زندگی می کنند، حیاتی است.
شپرد، رئیس دانشکده جغرافیا و علوم طبیعی در دانشگاه نورثومبریا و بنیانگذار IMBIE، گفت: "سه سانتی متر (1.2 اینچ) افزایش سطح دریا ممکن است اندک به نظر برسد، اما شش تا نه میلیون نفر دیگر را در معرض خطر سیل و فرسایش سواحل قرار می دهد. جوامع تحت تاثیر تغییرات آب و هوایی."
ساترلی، سرپرست مشترک IMBIE، گفت: "طول بیشتر رکورد، گروه بزرگتر تیم های شرکت کننده و توانایی بهبود یافته ما برای ارزیابی عدم قطعیت ها، این ارزیابی را قوی ترین ارزیابی از توازن جرم لایه های یخی تولید شده تاکنون کرده است. ماهواره ها شواهدی را در سراسر قاره و سال به سال از آنچه در حال حاضر اتفاق می افتد به ما می دهند، و این دقیقا همان چیزی است که ما به مدل های نامشخص در آینده نیاز داریم. افزایش سطح."
دکتر دیگو فرناندز، رئیس بخش علوم در ESA، گفت: "این یافتهها اهمیت اساسی استفاده از ماهوارهها برای نظارت بر ورقههای یخی و ارزیابی مدلهای مورد استفاده برای پیشبینی اثرات تغییرات آب و هوایی را نشان میدهد. حفظ ماموریتهایی مانند CryoSat-2 و Sentinels، و حفظ درازمدت ورقههای یخی، برای ثبت دادههای اقلیمی حیاتی است."
موازنه جرم صفحات یخی گرینلند و قطب جنوب از دهه 1970 تا 2023، داده های علمی (2026). DOI: 10.1038/s41597-026-08088-0
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Speeding glaciers drive half a century of polar ice loss
The longest satellite record ever assembled shows that Greenland and Antarctica have lost 11.3 trillion metric tons of ice since the 1970s, raising global sea level by more than 3 centimeters (1.2 inches)—and that most of the loss has come from glaciers flowing faster into the ocean, not from melting at the surface.