یهودیان ایالات متحده خواستار اتحاد هستند، اما اسرائیلی ها باید با عواقب زندگی کنند - نظر

وقتی هیچ پوستی در بازی ندارید، مشاوره دادن همیشه آسان است. و این دقیقا همان چیزی است که یهودیان مترقی ایالات متحده «از احزاب مخالف اسرائیل می‌خواهند تا وعده‌های مبارزات انتخاباتی خود را کنار بگذارند و با احزاب عربی دست در دست هم دهند تا بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر را برکنار کنند». ما متوجه شدیم. یهودیان لیبرال ایالات متحده می خواهند به سلطنت پایان ناپذیر بی بی پایان دهند، اما به چه قیمتی؟ در حالی که ما قبلا نگاهی اجمالی به ائتلاف با شرکای عرب داشته‌ایم، در دوران نخست‌وزیری نفتالی بنت، نمی‌توان پیش‌بینی کرد که آزمایش مشابه دیگری چه نتیجه‌ای خواهد داشت. ما فقط در مورد راعام صحبت نمی‌کنیم.

از رهبری یک منصور عباس میانه رو، که توسط کسانی که با او کار کردند، منطقی و همکار توصیف شد. زیرا سایر احزاب عربی که در این انتخابات موفق شدند، لزوما با آرمان دولت یهود همدل نیستند یا اینجا نیستند که از تجربه صهیونیستی بهره ببرند. و این نگرانی اصلی برای کشوری است که متعهد به ساختن سرزمینی امن برای یهودیان است.

بنابراین، در حالی که مشاوران دور ما مشتاق یک دولت چندصدایی هستند، مهم است که بدانیم شکاف ایدئولوژی بین آنها چقدر گسترده است. فهرست مشترک، که به عنوان ائتلاف جناح‌های سیاسی اکثریت عرب در اسرائیل شامل هدش و تعال توصیف می‌شود، کاملا به آرمان «ناسیونالیسم فلسطین، برابری مدنی، و مخالفت با راست‌گرایان» اختصاص دارد. https://en.wikipedia.org/wiki/Joint_ListHadash رهبر یوسف جبارین و رهبر تعال احمد طیبی هر دو معتقدند که بسیاری از سیاست های اسرائیل نژادپرستانه و برای شهروندان عرب مضر است. بنابراین، علیرغم تمایل آنها برای پیوستن به نیروها با

کاندیدای مخالف، گادی آیزنکوت، آنها در ازای کمک به ایجاد ائتلاف انتظار زیادی دارند. این شامل خروج ارتش اسرائیل از غزه و همچنین "پایان دادن به اشغال" است. چه اشغالی؟ آیا کسی اصلا می داند که این عبارت تعریف نشده یعنی چه؟ زیرا اگر از هر فرد طرفدار فلسطین بپرسید، آنها شما را به مفهوم "از رودخانه تا دریا" ارجاع می دهند، که برای خاورمیانه عاری از یهودیان به حساب می آید. آیا کسی نباید قبل از امضای روی خط نقطه چین به عنوان ائتلاف، توضیحی درباره اصطلاح "پایان دادن به اشغالگری" بخواهد؟ در حالی که فهرست مشترک به دنبال "دموکراتیک، ملی و کامل" است.

"برابری، برای شهروندان فلسطینی اسرائیل"، ایده آنها برای پایان دادن به اشغال ممکن است در واقع منجر به موقعیت برتر برای حامیان آنها شود. اما چه کسی از مقاصد آنها آگاه است؟ به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی، یکی دیگر از زمینه های مشکل ساز، امتناع آنها از نشان دادن هرگونه مدرکی از وفاداری است، از طریق به رسمیت شناختن رسمی که اسرائیل برای آنها یک کشور یهودی است. با ازدواج بین دو نفر مقایسه شود، جایی که یکی از آنها از وفاداری خودداری می کند.

چنین پیوند متزلزلی، اعتماد به نفس لازم برای ایجاد یک رابطه پایدار و وفادار را فراهم نمی کند. در عوض، نشان دهنده یک انشعاب نهایی است. محکوم کردن گروه های تروریستی چطور؟ با امتناع از نامیدن حماس و حزب الله به عنوان دشمنان اسرائیل، یا حتی اذعان به اقدامات شیطانی و ایدئولوژی پیچ خورده آنها، چه چیزی در مورد آنها می گوید؟ آیا حتی ممکن است با افرادی که قادر به شناسایی این آسیب برای بشریت نیستند، اتحاد ایجاد کرد؟ حقیقتا، بسیاری از ما آماده تغییر هستیم.

چشم انداز ما برای اسرائیل این است که همه شهروندان وفادار خود را به عنوان افرادی که بدون توجه به ترجیحات فردی شان مستحق برابری، فرصت و مزیت هستند، بشناسد و گرامی بدارد، اما، البته، این ریشه در درک اساسی دارد که آنها از یک سرزمین یهودی حمایت می کنند. این بدان معناست که توافق برای دعوت از احزاب عرب به دولت باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد تا ببینیم آیا برخی از مواضع آنها مانع از حرکت رهبران ما برای ایجاد یک چشم انداز مشترک می شود یا خیر.

n که به نفع همه خواهد بود. در حال حاضر، با توجه به موانع آشکاری که باقی مانده است، هیئت منصفه همچنان در این مورد حاضر نیست و در مسیر ساختن یک آینده مثبت با هم ایستاده است. این چیزی است که همیشه توسط کسانی که در خارج از کشور زندگی می کنند درک نمی کنند. اگر ما بیش از حد مضطرب باشیم که برای بسیاری از بخش‌های جمعیتی در جامعه اسرائیل بسیار مضطرب شویم، می‌توانند به راحتی از دام‌هایی که می‌توانند به ما آسیب بزنند، از دست بدهند. در نتیجه، عقیده ائتلاف دولتی بعدی باید از الگوی ارمیا نبی باشد که نوشته بود: «زیرا من برنامه‌هایی را که برای شما دارم، به خداوند می‌دانم.

و برای اینکه به شما آسیبی نرساند، قصد دارد به شما امید و آینده بدهد.» (29:11). اگر هر ائتلافی در مورد کشور اسرائیل چنین احساسی داشته باشد، ساختن از آن نقطه شروع ما را قادر می سازد تا به بزرگترین پتانسیل خود برای یهودیان و اعراب به طور یکسان دست یابیم. در حالی که یک راه حل سریع اغلب بسیار وسوسه انگیز است، هیچ راه میانبری برای ایجاد اعتماد و اتحاد در میان رهبرانی وجود ندارد که ما همیشه واجد شرایط و بهترین هستند تا از آنها محافظت کنند. و در حالی که این باور که در هر زمان 100٪ توافق وجود خواهد داشت، واقع بینانه نیست، باید تعهد متقابل به حداقل stri وجود داشته باشد.

برای رسیدن به هدف هماهنگی و همچنین معیار خوبی از فروتنی، چیزهایی که هنگام به عهده گرفتن مسئولیت سنگین حکومت بر دیگران مورد نیاز است. متأسفانه، در مورد سیاست درگیر در اداره کشوری پیچیدگی‌های بسیاری وجود دارد که ملیله‌ای ریز بافته با پیشینه‌های گوناگون، بیان ایمان و همه مؤلفه‌های دیگر است که احتمالا می‌تواند ما را به بهترین دستور العمل برای جلسات دولت متفاوت کند. تنها در صورتی اتفاق می افتد که نقطه شروعی برای وفاداری به اصول اصلی ما وجود داشته باشد.

این با این آرمان سازش ناپذیر شروع می شود که ما به عنوان یک وطن یهودی تثبیت شده ایم. دیگران نیز اجازه دارند در اینجا زندگی کنند، اما همه آنها تحت حمایت یک نهاد صهیونیستی هستند که بازگشت یهودیان به خانه اجدادی خود را ترویج می کند. احترام به آن مفهوم اساسی باید وجود داشته باشد و فعال باشد، و این شامل احزاب سیاسی عرب می شود که به دنبال پیوستن به دولت هستند. برای کسانی که در خارج هستند، تا زمانی که آماده باشند با رفتن به اینجا پوست خود را در بازی بگذارند، کار حکومت باید به ما سپرده شود که اسرائیل را خانه خود می نامیم! نویسنده، یک شاهزاده سابق.

دوست مدرسه ابتدایی و راهنمایی اورشلیم، از سال 1994 تا 1999 عضو کیبوتز ریم بود. او نویسنده کتاب والدین با اثبات اشتباه است، بر اساس حکمت آزمایش شده در کتاب ضرب المثل ها، موجود در آمازون.