یهودیان باید در برابر فشار برای پیروی از جمعیت ضد صهیونیستی مقاومت کنند - عقیده

تجاوز ضد صهیونیستی به نهادهای لیبرال و نجابت اولیه طاقت فرسا است. ما در شوک دائمی هستیم. این خشم همچنان ادامه دارد، اسرائیل را شیطانی جلوه می دهد، غرب را تضعیف می کند. نگران کننده هم هست این محکومیت دائمی، طردگرایی، که نیاز به ایستادگی در برابر افراد نفرت‌انگیز است، بسیاری از یهودیان جوان دیاسپورا را تضعیف می‌کند. آنها بزرگ شده اند تا با آنها سازگار شوند - و برای پرستش بسیاری از مؤسسات، جنبش ها و افراد حرفه ای که اکنون از آنها سوء استفاده می کنند. اما آنها دوباره به آنجا می روند. ضدصهیونیست ها سازمان ملل را ربودند. دانشگاه ها را مسموم کردند. آنها مبارزه فمینیسم علیه خشونت جنسیتی را لجن کوب کردند.

آنها پزشکان، پرستاران، درمانگران و معلمان را اغوا کرده اند تا عهد حرفه ای عینی را برای هدف قرار دادن یهودیان بشکنند. و اکنون، آنها جایزه صلح نوبل را بی‌حرمت کرده‌اند تا افترای نسل‌کشی خوشایند حماس را تأیید کنند. در راهنمای اساسی من برای صهیونیسم، ضد صهیونیسم، یهودی‌ستیزی و نفرت یهودیان، من آن را صلیب سه‌گانه یهودی‌ستیزان می‌نامم.

آنها به یهودیان، ارزش‌های لیبرال-دمکراتیک اساسی و مأموریت تعیین‌کننده‌شان، از حمایت از زنان گرفته تا پیگیری صلح و احترام به قوانین بین‌المللی، خیانت می‌کنند. دیگران توصیف ناوی پیلای از اسرائیل را به‌عنوان «دولت آپارتاید» در سال 2017 و تعصبی که او را به کمک به «تعریف مجدد «نظام نسل‌کشی توده‌ای علیه من» سوق داد، مورد بررسی قرار داده‌اند. مقیاس - یا هر کاری که اسرائیل برای دفاع از خود انجام می دهد.» در عوض، می خواهم به دانش آموزانم اطمینان دهم که دنیا دیوانه شده است - نه آنها.

صلیب دوگانه سه گانه به آنها فرصت های شخصیت سازی برای تفکر مستقل، حفظ وضوح اخلاقی، نگاه بدبینانه به مدها و مقاومت شجاعانه در برابر اوباش را ارائه می دهد. گوسفندها تاریخ را نمی سازند. عظمت از پیروی از گله پدید نمی آید. و اگر همچنان از بالای شانه خود نگاه کنید و متعجب باشید که دیگران در مورد شما چه می گویند، تنها چیزی که به دست می آورید گردن درد است. در اعداد 23:9، بلعام یهودیان را از بالای صخره های صخره ای و تپه ها می بیند و آنها را می بیند "am levadad yishkon, u'vagoyim lo yitchashav" - مردمی که به تنهایی خود را دوست دارند و به دیگران علاقه دارند. فرانسه قرن یازدهم، کام

مرشد راشی این مرجع صخره‌ای را به عنوان تداعی‌کننده اجداد و اجداد اسرائیل خواند، که از ابراهیم و سارا شروع می‌شود، که نماد شکنان و پیشگامان بودند. هشتصد سال بعد، نتزیو (خاخام نفتالی زوی یهودا برلین) در بلاروس امروزی، در رنگ پریده سکونتگاه، بر فعل انعکاسی «yitchashav» برای تجلیل از هویت متمایز یهودیان تأکید کرد. دشمنان ما را تعریف نمی کنند. ما خودمان را متفاوت، با عبارات منحصربه‌فرد تعریف می‌کنیم. «برای انجام شرارت از جمعیت پیروی نکنید» یهودیت تمایز باشکوه ما را جشن می‌گیرد.

خروج 23:2 برای تقویت این پیام هشدار می دهد: "از جمعیت برای انجام بدی پیروی نکنید، و همچنین نباید از اکثریت پیروی کنید تا عدالت را در هنگام شهادت منحرف کنید." این 61 درصد یهودیان آمریکایی را متهم می کند که اسرائیل را به جنایات جنگی متهم می کنند و 39 درصد آنها دروغ نسل کشی را می بلعند. به طور مثبت‌تر، اخلاق پدران 5:20 توصیه می‌کند: «مثل پلنگ جسور، مانند عقاب باشکوه، چون آهو تندرو، و چون شیر شجاع باشید، وقتی خواست خدا را دنبال می‌کنید.» افسوس، در تاریخ، مانند حیاط مدرسه – و متأسفانه برخی از خانه‌های فرهیخته – آنهایی که قد بلند هستند، غالبا می‌ایستند.

برای بینندگان مسن‌تر، مارشال تنها و شجاع گری کوپر که توسط مردم بزدل شهر در High Noon (1952) رها شده است، مظهر تنهایی باشکوهی است که یهودیان و حامیان اسرائیل امروز احساس می‌کنند. برای خوانندگان جوان‌تر، وزارت جادو، رسانه‌ها و همکلاسی‌هایش از هری پاتر اجتناب می‌کنند، وقتی او جرأت می‌کند درباره بازگشت ولدمورت هشدار دهد. سپس، در هری پاتر و محفل ققنوس (2003)، هری همان کاری را انجام می دهد که یهودیان همیشه انجام می دادند و اکنون نیز باید انجام دهند.

او با افتخار و سرکشی ارتش دامبلدور را راه‌اندازی می‌کند، زیرا می‌داند که در سمت راست تاریخ قرار دارد. مسلما، تنهایی می‌تواند زندانی نیز باشد و مردم را در اتاق‌های پژواک خودپسندی حبس کند. از نظر تاریخی، یهودیان و صهیونیست‌های آمریکایی انزوای مطلق و فلج‌کننده اروپای شرقی را رد کردند. یهودیان آمریکایی امپراتوری قابل توجهی از پذیرش ساختند که سقف شیشه ای یکی پس از دیگری شکسته شد. درست است، در پی موفقیت - و عادی بودن - بسیاری از یهودیت خود را قربانی کردند، یا آن را بیش از حد آمریکایی کردند. اما تاریخ، فرار توده ای را محدود کرد. ظهور هیتلر اصلاحات یهودیت را دوباره متعادل کرد.

این جنبش پس از چندین دهه تلاش برای دست کشیدن از همبستگی فراگیر یهودیان و جهت گیری اسرائیل، صهیونیزه شد و یاد گرفت که از قدرت مردمی قدردانی کند. مثبت‌تر از آن، رشد اسرائیل و بحران یهودیان شوروی، بسیاری از یهودیان را به یک چادر وسیع، خوش‌آمد، چپ به راست، مذهبی و سکولار، آبی و سفید دعوت کرد. رابطه صهیونیسم با جدایی یهودیان پیچیده‌تر بود. صهیونیست ها بر این باور بودند که پایان دادن به تبعید و بازگشت به خانه زندگی آنها را عادی می کند و باعث می شود یهودیان کمتر مورد نفرت قرار گیرند.

اما وقتی «ایده‌های صهیونیستی» را ویرایش کردم، متفکری را پیدا نکردم که واقعا به دنبال عادی‌بودن باشد. ایده‌ها و ارزش‌های یهودیت بیش از حد کاتالیزور و بیش از حد ضد فرهنگی هستند. حتی تئودور هرتزل صهیونیسم را ابتدا «بازگشت به یهودیت» نامید. اخیرا، کشیش اعظم اسرائیلی "normaliyut"، عادی، A.B. یوشوا، در واقع "یهودی کامل" بودن را جشن گرفت و از "متون، گذشته ما، هویت ما به گونه ای استفاده کرد که ما را با عظمت، امید و تسلیت آغشته کند، اکنون که پس از یک سفر ملی دردناک به خانه بازگشته ایم." این دستور العملی برای عادی بودن - یا محبوبیت جهانی نیست. فراتر از این ایدئولوژی داخلی

پویایی وسواس، ضدصهیونیست های وسواسی هستند که به تلاش برای منزوی ساختن اسرائیل، حتی در زمان شکوفایی آن، ادامه می دهند. حتی در حال حاضر، اسرائیل با 165 کشور دیگر ارتباط دارد. چهل سال پیش، زمانی که طعمه‌گذاری یهودیان و صهیونیسم در اروپا در خواب زمستانی بودند، کمیته نوبل نروژ جایزه صلح 1986 را به الی ویزل اعطا کرد.

کمیته اعلام کرد: «تعهد ویزل، که از رنج‌های مردم یهود سرچشمه می‌گیرد، گسترده‌تر شده است تا همه مردم و نژادهای سرکوب‌شده را در بر بگیرد». در آن زمان، کمیته نوبل می‌توانست از این یهودی معذرت‌خواه و عاشق اسرائیل استقبال کند، در حالی که فرمول یهودی ماندگاری را که ویزل تجسم می‌داد تأیید می‌کرد.

او با متمایل شدن به خاص گرایی خود، به متون یهودی، به تمایز و متمایز باشکوه ما، درس های ماندگاری درباره حافظه، امید، عدالت و صلح واقعی به جهان آموخت. همچنین می توانیم جهان گرایی و خاص گرایی، عادی بودن غربی و تکینگی یهودی را متعادل کنیم، در حالی که به خاطر بسپاریم ویزل اطمینان خاطری را که فراتر از dihopepair است. محقق تاریخ آمریکای شمالی در دانشگاه مک گیل و پژوهشگر ارشد در موسسه سیاست مردم یهودی.

او نویسنده 9 کتاب در مورد تاریخ ریاست جمهوری و 9 کتاب در مورد صهیونیسم مدرن، از جمله مقاومت در برابر انتفاضه آکادمیک: نامه هایی به دانشجویان من در مورد دفاع از رویای صهیونیستی و همچنین آخرین کتاب الکترونیکی خود، راهنمای اساسی مشارکت ایالات متحده و اسرائیل: نسخه 250 ساله است.