یورش ها و دستگیری های اسرائیل در جنوب سوریه جمعیت را به لبه پرتگاه می کشاند

قطنا، سوریه – احمد در اتاق نشیمن خانه‌اش با صدای آهسته توضیح می‌دهد که چگونه در زندان اسرائیل پس از دستگیری در ایست بازرسی که ارتش اسرائیل در خیابانی در روستای خود در سوریه ایجاد کرده بود، مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفت.

او می گوید: «آنها من را متوقف کردند، نامم را پرسیدند، پرسیدند اهل کجا هستم. من نام و روستای خود را دادم. آنها گفتند: "باید پنج دقیقه با ما بیای و ما شما را برمی گردانیم."

او می گوید که پس از آن بیش از یک سال را در اسراییل در بازداشت گذراند. او به مدت 90 روز در دستبند بود و تعریف می‌کند که او را به کف سلول انداخته‌اند، در حالی که دست‌هایش را پشت سر نگه داشته‌اند، با چوب زده‌اند.

او می‌گوید: «آستین‌ها را با ضربه زدن روی آن‌ها با پاهایشان سفت می‌کنند، تا جایی که کاف‌ها به گوشت مچ دست‌ها و همچنین باسن‌های شما گاز می‌خورند. گاهی اوقات آن‌ها را برای یکی دو روز به این صورت سفت می‌گذارند تا دست‌هایتان به شدت متورم شود. دست‌هایتان سبز می‌شوند و اصلا نمی‌توانید آن‌ها را حس کنید.»

پس از آزادی او در این ماه، ده‌ها نفر در بیرون از خانه او جمع شدند تا بازگشت او را تبریک بگویند و هر گونه اطلاعاتی در مورد بستگان خود که هنوز مفقود هستند، جویا شوند. الجزیره تأیید کرده است که حداقل 51 سوری هنوز در داخل اسرائیل بازداشت هستند. بسیاری از آنها در زندان نظامی بدنام Sde Teiman نگهداری می شدند، اما از آن زمان به مراکزی که توسط سرویس زندان اسرائیل اداره می شود منتقل شده اند. الجزیره تایید کرده است که سوری ها به عفر، الجلمه (کیشون) و مگیدو منتقل شده اند. تعداد کمی آزاد شده است.

تاثیر ادامه دارد. محمود - نام مستعار - به مدت 9 روز در خانه بود که الجزیره با او مصاحبه کرد. "تا به حال احساس بی ثباتی می کنم؛ من عادی نیستم. گاهی اوقات شب ها احساس دیوانگی می کنم. می روم تا به بچه هایم نگاه کنم زیرا نمی توانم باور کنم که واقعا در خانه هستم."

محمود مکث می کند در حالی که پسر شش ساله اش سینی لیوان های چای را با خود حمل می کند و با احتیاط روی زمین فرش شده می گذارد. شیشه ها به صدا در می آیند و پنجره می لرزد. بچه ها سرشان را به سمت صدای توپ می چرخانند. از اوایل ماه اوت، ارتش اسرائیل بیشتر روزها به سمت مزارع گلوله شلیک کرده است که از کار کشاورزان و چوپانان جلوگیری می کند، گهگاه دام ها را می کشند و مرتبا مردم را به وحشت می اندازند.

در ماه سپتامبر، مرکز سیجیل، یک سازمان سوری که فعالیت‌های اسرائیل را رصد می‌کند، 280 مورد نقض توافقنامه 1974 بین دو کشور از جمله تهاجم، یورش و دستگیری و همچنین آتش توپخانه و مسلسل را ثبت کرد.

نیروهای سازمان ملل از زمان توافق سال 1974 در منطقه غیرنظامی بین بلندی‌های جولان اشغالی توسط اسرائیل و بقیه مناطق سوریه گشت زنی کرده‌اند، اما اسرائیل بلافاصله پس از سقوط رژیم بشار اسد در دسامبر 2024، زمین‌های بیشتری از سوریه را اشغال کرد.

در یک حادثه در اواخر اوت، دو تانک اسرائیلی و پنج خودروی زرهی دیگر از یکی از پایگاه‌های بالای تپه‌های خود فرود آمدند و تنها راه دسترسی به پایگاه 37 ناظر برکنار سازمان ملل در نزدیکی روستای جبتا الخشاب را مسدود کردند. مردی که برای شورای محلی کار می‌کند با پایگاه سازمان ملل تماس گرفت، که در آن یک ماموریت صلح‌بانی است که در سال 1974 برای حفظ آتش‌بس اسرائیل و سوریه تأسیس شد و از آنها پرسید که آیا آنها به کمک نیاز دارند یا خیر.

او خندید: "فکر می کنم آنها توهین شده بودند." و آنها به من گفتند: "نه، همانجایی که هستی بمان، تو یا هیچ کس دیگری اینجا نیایید. اگر به آن نیاز داشتیم از پایگاه دیگری کمک خواهیم گرفت."

UNDOF به الجزیره تأیید کرد که حرکت پرسنل آنها همچنان توسط ارتش اسرائیل "محدود می شود" و رویه اسرائیل در ایجاد موانع و ایست بازرسی "منع UNDOF از انجام فعالیت های گشت زنی برنامه ریزی شده و اجباری خود" است.

ساکنان گاهی اوقات هنگامی که مردم در ایست های بازرسی بازداشت می شوند از صلحبانان کمک می گیرند، اما آنها نمی توانند در مورد حملات نیمه شب انجام دهند.

محمود در ساعت 3:30 بامداد هنگامی که نیروهای اسرائیلی خانه او را محاصره کردند و او را به نام صدا زدند و عکسی از او را از رسانه های اجتماعی به صدا درآوردند، بازداشت شد. 9 روز پس از آزادی، او خمیده، زانو زده و پیشانی خود را با دستانش پشت سر به زمین فشار می دهد.

او می‌گوید: «آنها ما را مجبور می‌کنند ساعت‌ها این‌طور بنشینیم. او بر روی مچ دست و مچ پاهایش زخم هایی دارد که در اثر مهار شدن وجود دارد.

او می‌گوید: «آنها به شما دستبند می‌زنند تا نتوانید حرکت کنید و سپس سگ‌ها را رها می‌کنند. "آنها پوزه دارند، اما مانند یک بادی اسلم به ما برخورد کردند." او توضیح می دهد که پوزه های فلزی ضربه را قوی تر کرده و باعث خونریزی می شود.

او می‌گوید: «می‌خواهم در مورد «اتاق دیسکو» به شما بگویم. این اتاقی پر از بلندگو است؛ آنها زندانیان را در آنجا می‌گذارند و موسیقی بسیار بلند است.» او توصیف کرد که وقتی زندانیان سوری، فلسطینی و لبنانی به آنها اجازه خروج داده شد، سر و صدا می کردند.

محمود هرگز متهم نشد و می گوید که نمی داند چرا آزاد شده است. او می گوید که در طول مدت بازداشتش هرگز به او اجازه دسترسی به وکیل داده نشد. صلیب سرخ از 7 اکتبر 2023، تاریخ حمله حماس به اسرائیل و آغاز جنگ نسل کشی بعدی اسرائیل در غزه، از دسترسی به بازداشت شدگان در بازداشتگاه اسرائیل محروم شده است.

آنها مطمئن می شوند که شما از لحظه ورود متوجه می شوید که تمام حقوق شما سلب شده است؛ آنها این را به صراحت به شما می گویند.

الجزیره برای اظهار نظر با ارتش اسرائیل تماس گرفته است، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است. اسرائیل می گوید که اشغال سرزمین سوریه و تهاجم بیشتر به سوریه به دلایل امنیتی و دفاع از جامعه دروزی سوریه که به گفته مقامات در سوریه تهدید می شود، ضروری است - ادعایی که دولت سوریه آن را رد می کند.

احمد از این رفتار گیج شده بود. او به الجزیره گفت که تا نزدیک به پنج ماه پس از بازداشتش حتی مورد بازجویی قرار نگرفت. از او پرسیده شد که آیا او، یا هرکسی که می‌شناسد، عضو حزب‌الله، حماس، داعش (داعش) یا فهرستی از گروه‌های مسلح دیگر است که اشتراکات چندانی نداشتند و در طول جنگ در سوریه در طرف‌های مخالف جنگیدند.

محمد سید در سال 2025 بازداشت شد. نیروهای اسرائیلی روز قبل حمله ای انجام داده بودند که خانه و مزرعه وی را ویران کرده بودند. او، پسرش، برادرش و برادرزاده اش برای تعمیر رفته بودند که دستگیر و به اسرائیل برده شدند. او را بسته و چشم بسته به اتاق بازجویی آوردند. وقتی یک افسر اسرائیلی چشمانش را آزاد کرد، نقشه ها و عکس هایی از خانه و محله اش را به او نشان دادند.

او گفت: «حتی آرایشگری که موهای من را کوتاه می‌کند، نام و آدرس او را می‌دانستند. "آنها به من می گفتند که همه چیز را در مورد من می دانند. هر سوالی که بپرسند، از قبل جواب را می دانستند و می دانستند که آیا دروغ می گویم."

اما وقتی سؤالات مطرح شد، کلی بود. به نظر می‌رسید که افسران اسرائیلی همه چیز را درباره او می‌دانستند، به جز آنچه که او به آن متهم شده بود. محمد به الجزیره گفت که یکی از افسران اعتراف کرد که بر اساس اطلاعات نادرست بازداشت شده است، که او آن را به گزارش هایی نسبت داد که توسط افراد جامعه خود که به اسرائیل اطلاع رسانی می کنند، ارائه شده است.

پیامدهای فعالیت نظامی اسرائیل گسترده است. پست های بازرسی بداهه به این معنی است که بسیاری از ساکنان از ترک خانه های خود می ترسند. بسته شدن جاده‌ها تا مدت‌ها پس از خروج سربازان اسرائیلی تأثیر می‌گذارد: دانشجویانی که برای رفتن به دانشگاه نیاز دارند به دمشق نقل مکان کنند تا تضمین کنند که می‌توانند در کلاس‌ها شرکت کنند، و افرادی که شرایط سلامتی دارند نگران ممانعت از رسیدن به مراقبت هستند.

دولت سوریه در موقعیت دشواری قرار دارد. اسرائیل مانع از عملیات نیروهای خود در جنوب شده است و حتی اگر مقامات بخواهند، قدرت نظامی برای مقابله با همسایه خود را ندارد. در عوض، آنها در تلاش برای مذاکره بر سر یک توافقنامه امنیتی بوده‌اند، اما از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، مذاکرات تا حد زیادی متوقف شده است.

صبر ساکنان از دست رفته و شروع به اعتراض کرده اند. در قطنا، شیوخ محلی پس از نماز جمعه گرد هم آمدند.

شیخ ممدوح طحان با اشاره به حادثه ای در عابدین که در آن مردم محلی با سربازان اسرائیلی مواجه شدند، گفت: «آنها صبر ما را در درعا آزمایش کردند. ما به عنوان یک کشور توانایی وارد شدن به جنگ با اسرائیل را نداریم، اما به عنوان مردم آماده هستیم.»

خانواده های برخی از بازداشت شدگان احساس می کنند توسط دولت خود رها شده اند. آنها از نبود کمک های حقوقی یا مالی شکایت دارند و خاطرنشان می کنند که با گم شدن نان آوران خود، صدها دلار بدهی در فروشگاه های مواد غذایی محلی دارند.

خانواده‌ها گروهی واتس‌اپ برای تبادل اخبار و اطلاعات ایجاد کرده‌اند و گاهی به دنبال نشانه‌هایی در آسمانی می‌گردند که با صدای هواپیماهای جنگی اسرائیلی در ارتفاع پایین پرواز می‌کنند، و وزوز مداوم یک پهپاد جاسوسی. یکی از مادران می‌گوید: «از صبح دارم گوش می‌دهم و پهپاد را می‌شنوم. من تصور می‌کنم که چون پهپاد از کار افتاده است، شاید امروز عرضه شود.»

چند هفته متوالی مردم چهارشنبه ها آزاد می شدند. این روز به روز انتظار دردناک تبدیل شده است. پسر حسن احمد که در آن زمان 16 سال داشت، در آوریل 2025 به اسرائیل برده شد. نیروهای اسرائیلی 400 درخت زیتون او را اندکی پس از آن با خاک یکسان کردند. او در سازماندهی تظاهرات و شکار اطلاعات همراه با سایر والدین نقش محوری داشته است - در ماه اکتبر، نیروهای اسرائیلی دوباره به مزرعه او حمله کردند و صفحات خورشیدی را تخریب کردند. او در بالکن خود نشسته، آفتاب اواخر بعدازظهر از میان برگ های درخت گردو عبور می کند، نت های صوتی دیگر والدین را پخش می کند که هر دقیقه یا بیشتر فرود می آیند.

مادر دیگری توضیح می‌دهد: «از امروز صبح، هر پیامی که روی تلفن پینگ می‌شود، هر اعلان جدیدی را که چک می‌کنم، به امید اینکه کسی آزاد شده باشد، منتشر شده است. "قلب ما آتش گرفته است. ما منتظریم."

حسن در حالی که گوشی را کنار می‌گذارد، می‌گوید: «من پر از غم هستم. "من هرگز نمی توانم درد را توصیف کنم، بسیار سخت است. حتی تلاش برای توصیف آن قلبم را سفت می کند. احساس می کنم قلبم می ایستد. احساس می کنم منفجر خواهم شد."