یوکی ایمای روزنامه نگار ژاپنی در گزارش خود از شیفتگی به روسیه فاش کرد. سپس او دستگیر شد.

یوکی ایمای روزنامه نگار ژاپنی که اخیرا دستگیر شده است، در آخرین اعزام خود از روسیه به افزایش تعداد کارگران کره شمالی در خاور دور این کشور می پردازد. در خیابان، یکی از او سیگار می‌خواهد، در حالی که دیگران را می‌بیند که در یک رستوران آهنگ‌های دوران شوروی را می‌خوانند و در یک مرکز خرید جواهرات می‌خرند.

او با اشاره به جزیره بزرگ روسیه که بخش اعظم گزارش‌هایش را در آنجا انجام می‌داد، می‌نویسد: «ژاپن هیچ روابط دیپلماتیک با کره شمالی ندارد، اما اینجا در ساخالین، مردمی را می‌بینم که در غیر این صورت کاملا دور از دسترس هستند».

کارگران کره شمالی برخی از بزرگترین قربانیان سوء استفاده از نیروی کار در روسیه هستند، بدون اینکه بگوییم درگیری پنهان این کشور منزوی در جنگ اوکراین.

در حالی که این گزارش هیچ اشاره ای به این موضوعات نکرده است، دیدارهای به یاد آمده نشان می دهد که چگونه ایمای، 34 ساله، از انواع موضوعات حساس سیاسی که سایر خبرنگاران خارجی را با مقامات روسی به دردسر انداخته است، طفره نرفت.

در مقطعی، آن گزارش ممکن است باعث عصبانیت افراد اشتباه شده باشد.

دو هفته پیش، گروهی از مردان نقابدار وارد اتاق هتل ایمای در بزرگترین شهر ساخالین، یوژنو ساخالینسک، شدند و او را روی زمین کشتی گرفتند. آنها ماموران سرویس امنیت فدرال (FSB) بودند که ایمای را به اتهام جاسوسی که احتمالا مربوط به کار روزنامه نگاری او بود دستگیر کردند. او اکنون در زندان بدنام لفورتوو مسکو منتظر محاکمه است، جایی که با 20 سال زندان مواجه است.

در ژاپن، پرونده او محرمانه است. تعداد کمی از کسانی که ایمای را می‌شناختند - از جمله کارفرمایش، روزنامه هوکایدو شیمبون - مایلند به طور علنی در مورد سوابق او، نوع روزنامه‌نگاری او و انگیزه‌های او برای گزارش در منطقه در منطقه مورد مناقشه صحبت کنند، علیرغم خطرات فزاینده برای خبرنگاران خارجی.

اما مروری بر حضور محدود او در فضای مجازی و مقالات منتشر شده تصویری از شخصی را نشان می‌دهد که عمیقا شیفته فرهنگ روسیه بود، روابط خانوادگی با خاور دور داشت و متعهد بود که پیچیدگی‌های روابط کشورش با روسیه را توضیح دهد.

هوکایدو شیمبون از اظهار نظر در مورد این خبر خودداری کرد و گفت که هنوز در حال "جمع آوری اطلاعات" در مورد اتهامات جنایی علیه روزنامه نگار خود است. این روزنامه در نامه ای سرگشاده که توسط سردبیر تاکشی یاماموتو امضا شد، گفت که "با بالاترین اولویت ما برای اطمینان از ایمنی خبرنگارمان پاسخ می دهد."

خبرنگاران خارجی اغلب به دلیل چتربازی در قلمروی ناآشنا، انتشار گزارشی سریع و خروج بدون درک عمیق تر از موضوع مورد انتقاد قرار می گیرند. ایمای آن جور روزنامه نگاری نبود.

یکی از آشنایان او به خبرگزاری تبعیدی IStories گفت که ایمای اولین بار در سال 2014 برای تحصیل زبان روسی در دانشگاه دولتی سن پترزبورگ به روسیه آمد. بر اساس این گزارش، او به سیاست و ادبیات روسیه نیز علاقه مند بود.

به نظر نمی رسد که این علاقه حتی پس از اینکه ایمای برای ادامه تحصیل به ژاپن بازگشت، کاهش پیدا کرد.

در سال های اخیر، ایمای کنجکاوی های خود را از طریق روزنامه نگاری هدایت کرد. او شروع به تهیه گزارش برای هوکایدو شیمبون، یک روزنامه روزانه کرد که در پایتخت جزیره بزرگ شمالی ژاپن به همین نام قرار دارد. این روزنامه به دلیل نزدیکی به سرزمین اصلی روسیه و جزایر مورد مناقشه کوریل، بخش قوی با تمرکز بر امور روسیه را با تأکید ویژه بر روابط دوجانبه منتشر می کند.

خاور دور یک منطقه پیچیده ژئوپلیتیکی است. هم روسیه و هم ژاپن در طول قرن های 19 و 20 قبل از اینکه جنگ جهانی دوم تا حد زیادی این موضوع را مختومه کرد و کنترل بیشتر آن را به شوروی واگذار کرد، مدعی شدند و با آن رقابت داشتند.

اختلاف نظر دائمی بر سر مالکیت چهار جزیره کوریل جنوبی که تحت کنترل روسیه است، مانع از امضای رسمی معاهده صلح دو کشور برای پایان جنگ جهانی دوم شده است.

مقاله‌های ایمای میراث جنگ و غیبت ژاپن از جزایری را که زمانی قلمرو آن بودند، مورد بازجویی قرار می‌داد و از ساخت یک بنای یادبود جنگی بحث‌برانگیز گرفته تا تخریب اخیر یک کلینیک پزشکی از کار افتاده توسط دولت ژاپن گزارش می‌داد.

او همچنین تحولات سیاسی و دفاعی، از انتخابات پارلمانی اخیر روسیه و روابط با کره شمالی تا افزایش تولید پهپادهای نظامی در ساخالین را پوشش داد.

مشخص نیست که آیا هر یک از این داستان‌ها دلیل دستگیری ایمای بوده است یا خیر، اما به راحتی می‌توان فهمید که مقامات چگونه ممکن است احساس کنند پوشش وی به موضوعات ظریفی می‌انجامد، حتی اگر به‌خصوص مزاحم نبود.

برای ایمای، روابط گسسته روسیه و ژاپن صرفا موضوع جذابیت حرفه ای نبود. او ریشه در خاور دور روسیه داشت و در مقاله‌ای که تابستان امسال منتشر شد اشاره کرد که پدربزرگش قبل از جنگ جهانی دوم در شهر ساخالین خوالمسک - که در آن زمان مائوکا نامیده می‌شد - زندگی می‌کرده بود، چیزی که یک دهه پیش ایمای را به همان مکان کشاند.

او نوشت: «پدربزرگم قبل از جنگ در مائوکا زندگی می‌کرد و من می‌خواستم بقایای ژاپن را ببینم که در شهر باقی مانده‌اند.»

«بقایایی» که او به آن اشاره کرد، ساختمان‌های متروکه یک کارخانه کاغذ ژاپنی سابق است. ایمای در همین مقاله از تجربه مالیخولیایی گذر از کنار این منطقه در مرداد ماه سال جاری پس از تخریب کارخانه می نویسد. با نگاه به محوطه ای که کارخانه قبلا در آن قرار داشت، احساس کرد "گویی بخشی از تاریخ شهر گم شده است."

خارج از حساب رسانه های اجتماعی و مقالات او برای Hokkaido Shimbun، جزئیات در مورد پیشینه Imai کمیاب است. این ممکن است برای بیگانگانی که اخبار مربوط به دستگیری خبرنگار وال استریت ژورنال، ایوان گرشکویچ در روسیه به اتهام جاسوسی در بهار 2023 را به یاد دارند، شگفت‌آور باشد.

در مورد ایمای، تا کنون هیچ اعتراض عمومی و هیچ کمپین رسانه ای به رهبری همکاران یا خانواده وجود نداشته است، همانطور که گرشکویچ و سایر خارجی ها در روسیه به اتهامات مشکوک در سال های اخیر دستگیر شدند.

الکساندرا بیلاکوفسکا، مدیر دفاع از دفتر آسیا و اقیانوسیه گزارشگران بدون مرز، گفت که این یک روش معمولی است که دولت و خانواده ها هنگام دستگیری یک خبرنگار ژاپنی در خارج از کشور انجام می دهند.

بیلاکوسکا گفت: «معمولا نحوه کار در ژاپن به این صورت است که دولت ژاپن رهبری را بر عهده می گیرد و آنها به ندرت به کسی اجازه می دهند که در هر نوع تعامل دخالت کند. آنها در مورد عدم به اشتراک گذاشتن اطلاعات یا بینش در مورد آنچه در حال وقوع است بسیار سختگیر خواهند بود.

او اضافه کرد که در گذشته، این حتی به نام‌گذاری فرد نیز گسترش می‌یابد. تنها دلیلی که عموم مردم ژاپن نام ایمای را در این مورد می‌دانند، انتشار آن توسط طرف روسی است. مقامات ژاپنی علنا هنوز اعتراف نکرده اند که او فرد دستگیر شده بوده است.

وزارت امور خارجه ژاپن هفته گذشته در بیانیه ای به مسکو تایمز که نام ایمائی را به عنوان فرد بازداشت شده اعلام نکرد، از دولت روسیه خواست که این روزنامه نگار را آزاد کند و با او به شیوه ای انسانی، عادلانه و بی طرفانه رفتار کند. روز سه شنبه، هوکایدو شیمبون اعلام کرد که مقامات سفارت ژاپن پس از نزدیک به دو هفته عدم تماس، سرانجام با ایمای دیدار کردند.

بخشی از دلیل این پنهان کاری به هنجارهای فرهنگی ریشه دار برمی گردد.

جیمز دی جی گفت: "این فقط نوعی روش ژاپنی برای انجام هر کاری است. آنها همیشه ترجیح می دهند از هر نوع درگیری پر سر و صدا اجتناب کنند. آنها همیشه ترجیح می دهند با مسائل پشت صحنه برخورد کنند." براون، استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه تمپل، پردیس ژاپن.

براون استدلال کرد، اما این رویکرد آرام می تواند با تشویق روسیه به هدف قرار دادن دیگران نتیجه معکوس داشته باشد.

او به مسکو تایمز گفت: «این مرد بیچاره در حبس است و اکثر مردم نام او را نمی‌دانند. همچنین احساس می‌کنم که اگر آن را علنی نکنید، خطر بیشتری وجود دارد که افراد دیگر در معرض خطر مشابه قرار بگیرند.

بزرگترین سوال بی پاسخ این است که روسیه از ژاپن چه می خواهد. ژاپن هیچ زندانی روسی را که کرملین دوست داشته باشد به خانه بازگرداند نگهداری نمی کند. با این حال، براون حدس می زد که ایمای می تواند به عنوان بخشی از مبادله زندانیان چند ملیتی، مشابه مبادله ۲۶ نفری در سال ۲۰۲۴ که گرشکویچ را آزاد کرد، پایان یابد.

با این حال، براون فکر می کند که روسیه ممکن است کمتر به تبادل زندانیان اهمیت دهد و بیشتر به مجازات ژاپن در مورد مسائل سیاسی بزرگتر اهمیت دهد.

مقامات توکیو مجموعه ای از تصمیمات اخیر گرفته اند که کرملین را در مورد امنیت در خاور دور ناآرام کرده است، از جمله میزبانی از موشک های میان برد آمریکایی تایفون.

ژاپن همچنین از طریق ابتکار ناتو به پرداخت هزینه تسلیحات برای اوکراین کمک کرده است، در حالی که شرکت های ژاپنی مانند تولید کننده هواپیماهای بدون سرنشین Terra Drone تجارت خود را با ارتش اوکراین آغاز کرده اند.

براون گفت: «من فکر می‌کنم با وجود همه این‌ها، روسیه تصمیم گرفته است که می‌خواهد بر ژاپن فشار وارد کند. و صادقانه بگویم که آنها ژاپن را به احتمال زیاد در حال واگذاری می دانند، بنابراین احساس می کنند احتمالا شانس خوبی برای دادن برخی امتیازات دارند.

او با اشاره به تسلیم ژاپن به حداقل برخی از خواسته های روسیه، هر چه که باشد، گفت: «تقریبا مطمئن است که آنها این کار را خواهند کرد. "این همچنین رویکرد کم‌کلید را توضیح می‌دهد. آنها می‌خواهند شاید آزادی را به دور از چشم عموم داشته باشند تا یک معامله را انجام دهند."

ما با چالش های بی سابقه ای روبرو هستیم. دفتر دادستانی کل روسیه، مسکو تایمز را به عنوان یک سازمان "نامطلوب" معرفی کرده است که کار ما را جرم انگاری کرده و کارکنان ما را در معرض خطر پیگرد قانونی قرار می دهد. این به دنبال برچسب ناعادلانه قبلی ما به عنوان "عامل خارجی" است.

این اقدامات تلاش های مستقیمی برای ساکت کردن روزنامه نگاری مستقل در روسیه است. مقامات ادعا می کنند که کار ما "تصمیمات رهبری روسیه را بی اعتبار می کند." ما چیزها را متفاوت می بینیم: ما تلاش می کنیم تا گزارش های دقیق و بی طرفانه درباره روسیه ارائه دهیم.

ما، روزنامه نگاران مسکو تایمز، از ساکت شدن خودداری می کنیم. اما برای ادامه کار به کمک شما نیاز داریم.

حمایت شما، هر چقدر هم که کوچک باشد، دنیای متفاوتی را ایجاد می کند. اگر می توانید، لطفا ماهانه با شروع فقط 2 دلار از ما حمایت کنید. راه اندازی آن سریع است و هر کمکی تأثیر قابل توجهی دارد.

با حمایت از مسکو تایمز، شما از روزنامه نگاری آزاد و مستقل در برابر سرکوب دفاع می کنید. ممنون که کنار ما ایستادید