یکی از دوستان جوان نزدیک بود از دوچرخه اش بیفتد و به تزئینات هالووین ما نگاه کند

ما امسال از دکوراسیون بیرونی کاملا خسته شده ایم. دو تار عنکبوت غول پیکر نه چندان مقاوم در برابر آب و هوا از جلوی خانه بیرون می آیند.

با این حال این کافی نبود: پست‌دار یک عنکبوت بادی بادی غول‌پیکر را تحویل داد (بله، یک موضوع وجود دارد)، که طوری تنظیم شده است که انگار دارد از دیوار بالا می‌رود. اما، می دانید، تقارن: یکی دیگر چند روز بعد وارد شد و اکنون این مینی ازدحام بیشتر باغ جلویی را اشغال می کند.

من مسئول این نیستم این ثمره بینش هنری خودش است - برای این زمان از سال جذاب، برای کریسمس باکلاس - البته همه هدفشان ایجاد شادی در منطقه است. با، شاید، عواقب جانبی برنده شدن ما در هالووین.

این نیز کار می کند: به هر حال بخش شادی. جایی که من این کلمات را تایپ می کنم در جلوی خانه است، بنابراین من دید واضحی از افرادی دارم که از کنار آنها عبور می کنند. تقریبا همه، به‌ویژه کودکان، برای داشتن گاف متوقف می‌شوند. نزدیک بود یک جوان از دوچرخه اش بیفتد. ممکن است مجبور شویم یک سلب مسئولیت حقوقی در مقابل دروازه ارسال کنیم.

کمی عجیب است که چنین موضع جسورانه ای در مورد هالووین اتخاذ کرده اید. همه چیز کمی به من نگاه کنید: که خیلی ایرلندی نیست. اما چیزی که به خودم می گویم این است که هالووین وارداتی از آمریکاست. و آمریکایی ها دوست دارند به آنها نگاه شود.

از آرشیو: تهدید خزنده هالووین آمریکایی ترسناک است

من می دانم که شما چه خواهید گفت: نه! ما هالووین را اختراع کردیم این واقعا سامهین است و ما هزاران سال قبل از هر کسی این کار را انجام می‌دادیم. و در حالی که درست است که ما (و اسکاتلندی ها) سنت اصلی را به آن سوی اقیانوس اطلس آوردیم، تقریبا بلافاصله به دلیل در دسترس بودن گسترده کدو تنبل، تأثیرات مسیحی، مخالفت خالصانه و فشار هماهنگ علیه شوخی، این سنت شروع به تغییر کرد.

اما بیشتر از همه به دلیل تغییر بیشتر چیزها تغییر کرد: زیرا فرصتی برای فروش شیرینی، لباس و عنکبوت های بادی غول پیکر شد.

مقدار کمی از فرهنگ سلتیک هنوز در آنجا وجود دارد، اما ادعای ایرلندی بودن هالووین امری جدی است. مانند بسیاری از چیزهایی که "آمریکایی" هستند، از خورشتی از تأثیرات چند فرهنگی به وجود آمد.

اما اگر به اندازه کافی به هر اثر فرهنگی یا شخصی خیره شوید، ملیت آنها پیچیده تر می شود. اکثر مردم ایرلندی حاوی تکه هایی از زبان فرانسوی یا وایکینگ یا انگلیسی هستند. حتی بیشتر به عقب برگردید و اجداد ما از اسپانیا یا طبق برخی تحقیقات اخیر از ولز به اینجا رسیده اند. Riverdance ایرلندی است، اما شامل فلامنکو، روسی و رقص شیر است. گینس ایرلندی است، اما آرتور پورتر را اختراع نکرد. انگلیسی ها این کار را کردند.

خیابان اوکانل همیشه فراتر از یک خیابان بود. آیا می تواند شروع به زندگی با پتانسیل خود کند؟

فرهنگ از هر نوع ثابت یا منحصرا متعلق به هیچ گروهی نیست. تمایل به تغییر شکل و حرکت دارد: به نظر می رسد برای جلوگیری از انقراض باید به حرکت ادامه دهد.

و در حال حاضر تفاوت هایی در نحوه برگزاری نسخه آمریکایی هالووین در کشورهای مختلف وجود دارد. بچه های آمریکایی هنوز هم می گویند "ترفند یا درمان"، اما در کانادا به سادگی می گویند "هالووین!" یا "Bonbons, s'il vous plaît." در اسکاتلند هنوز از بچه ها انتظار می رود که کاری انجام دهند – آواز بخوانند یا شعری بخوانند – در حالی که در ایرلند، جشنی که زمانی جشنی بود که در اطراف آتش سوزی در مزارع و جنگل ها برگزار می شد، اکنون منحصرا شهری شده است. کودکانی که در مزارع یا مناطق روستایی زندگی می کنند با اتوبوس به شهرها می روند یا اصلا نمی توانند این کار را انجام دهند.

و هیچ کس نمی گوید حقه یا درمان. فریبکاری هم نیست همه چیز در مورد شیرینی است. ابتدا کوچولوها با لباس دایناسورها یا شخصیت های کارتونی می آیند. آنها به ندرت چیزی می گویند: فقط با دهان باز به شما خیره شوید. سپس گروه‌های کمی بزرگ‌تر، عمدتا دختران، هستند که در مورد لباس‌هایشان فکر زیادی کرده‌اند. معمولا موضوعی وجود دارد که آنها مشتاق توضیح دادن هستند. در نهایت، چند نوجوان بی‌لباس بازوی خود را تغییر می‌دهند. آنها کاملا لال هستند.

در تکرار ایرلندی، انتخاب لباس هوشمندانه است، اما تقریبا هرگز ترسناک نیست. امسال، دختر شماره چهار و دوستانش به عنوان نوشابه بیرون می روند. او کوکای رژیمی را انتخاب کرده است: تنها چیز ترسناک در مورد این نوشیدنی این است که کوکاکولا در ابتدا توسط یک معتاد نژادپرست به مواد مخدر ساخته شده بود که آن را به عنوان فرانسوی به بازار عرضه می کرد.