یک استارت آپ آمریکایی می خواهد نور خورشید را پس از تاریک شدن هوا بفروشد. چه کسی حرفی برای گفتن دارد؟

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک استارت آپ آمریکایی دو پرتاب موشک هندی را برای آزمایش سرویس برنامه ریزی شده ای که هیچ شرکتی قبلا فروخته است رزرو کرده است: نور خورشید در شب.

Reflect Orbital مستقر در کالیفرنیا قصد دارد آینه های غول پیکر را در مدار پایین زمین قرار دهد و از آنها برای هدایت نور خورشید منعکس شده به مکان های انتخابی روی زمین استفاده کند.

این شرکت می‌خواهد نورپردازی مبتنی بر فضا را برای اهداف مختلفی بفروشد، از حفظ نیروگاه‌های خورشیدی برای تولید انرژی پس از غروب خورشید تا عملیات جستجو و نجات. اولین نمایشگر مداری آن، Eärendil-1، دارای یک بازتابنده 18 در 18 متری (59 در 59 فوت) خواهد بود.

استفاده از آینه های فضایی برای ارائه روشنایی مفید مستلزم غلبه بر چالش های مهندسی بزرگ است. اما یک سوال مبرم دیگر وجود دارد: چه کسی تصمیم خواهد گرفت که نور خورشید که از فضا هدایت می شود، اجازه دارد به کجا برخورد کند؟

ممکن است فکر کنید که یک آینه فضایی می تواند مزرعه خورشیدی مشتری یا یک مکان نجات را روشن کند در حالی که همه جا را دست نخورده باقی می گذارد. این کاملا کار نمی کند، زیرا جو زمین به مرزهای تیز احترام نمی گذارد.

یک مطالعه علمی بررسی شده که در آگوست گذشته منتشر شد، مدلسازی کرد که وقتی نور خورشید منعکس شده از جو ما عبور می کند چه اتفاقی می افتد. مولکول ها و آئروسل ها مقداری از پرتو نور را در آسمان اطراف پراکنده می کنند. نوری که به زمین می رسد به سمت بالا منعکس می شود و سپس دوباره پراکنده می شود.

این بدان معناست که نور می تواند ناحیه بسیار وسیع تری از آنچه در نظر گرفته شده است را تحت تاثیر قرار دهد. برای آینه پیشنهادی 54 متری (177 فوت) آینده، نویسندگان این مطالعه دریافتند که درخشش آسمان حاصل می‌تواند بسیار فراتر از منطقه هدف باقی بماند. در 14 کیلومتری (8.7 مایلی) از پرتو، می تواند درخشان تر از ماه کامل در بیشتر آسمان باشد. حتی در فاصله 34 کیلومتری (21 مایلی)، درخشش آسمان به سمت پرتو هنوز هم می تواند درخشان تر از زیر ماه کامل باشد.

اینها پیش‌بینی‌هایی از یک مدل هستند، نه اندازه‌گیری‌هایی از آینه‌های فضایی واقعی. با این حال، آنها مشکل نظارتی حل نشده را آشکار می کنند: افراد تحت تأثیر ممکن است نور را سفارش نداده باشند.

البته این برای اخترشناسان مهم است، اما به طور گسترده تر. نور انعکاسی بر تاریکی طبیعی ناحیه ای تأثیر می گذارد که ممکن است بسیار بزرگتر از چیزی باشد که مشتری واقعا برای آن هزینه می کند.

در پاسخ به سؤالات The Conversation، سخنگوی Reflect Orbital نوشت: "بیشتر مردم و بیشتر مکان‌ها هرگز این نور را نخواهند دید. مشتریان برای دریافت خدمات به مجوز، امضای مقامات محلی و مطابقت مشتری خود را بشناسند. برای دریافت خدمات نیاز به تایید چندلایه دارند - و اگر مردم نور را نخواهند، آن را دریافت نخواهند کرد."

اولین آزمایش نظارتی قبلا یک شکاف فنی مهم را آشکار کرده است.

در ماه ژوئیه، کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده (FCC) به Reflect Orbital اجازه داد تا Eärendil-1 را مستقر و عملیاتی کند. اما مجوز آن فقط به ارتباطات رادیویی، به ویژه استفاده از فرکانس های مشخص برای تله متری و کنترل ماهواره ای می پردازد.

ستاره شناسان از FCC خواستند تا تدابیری را برای کاهش اثرات نوری اعمال کند. کمیسیون نپذیرفت و به این نتیجه رسید که نجوم خارج از محدوده قوانین آن است.

انجمن نجوم آمریکا و دیگران از آن زمان به این تصمیم اعتراض کرده اند.

قرارداد جدید Reflect Orbital با Skyroot Aerospace هند شامل دو پرتاب اختصاصی با استفاده از موشک Vikram-1 و Vikram-1U در حال توسعه است.

این بدان معناست که هند ممکن است اکنون مجبور شود با این سوالی که FCC تا حد زیادی از آن کنار گذاشته شده، مقابله کند. پرتاب از هند به مجوز از طریق مرکز ارتقاء و مجوز ملی فضایی هند، IN-SPACe نیاز دارد.

قوانین آن ایمنی پرتاب، ثبت نام و اثرات زیست محیطی را پوشش می دهد. آنها به طور خاص به محدودیت اثرات منفی محیطی (روی زمین یا در فضا) و همچنین تغییرات نامطلوب جو نیاز دارند.

هنوز هیچ مجوزی در دسترس عموم وجود ندارد که نشان دهد IN-SPACE چگونه با نور منعکس شده عمدی برخورد می کند.

مشخص نیست که چه حوزه قضایی باید بازتابنده فضا را تنظیم کند. Reflect Orbital آمریکایی است. Skyroot و سایت پرتاب هندی هستند. این فضاپیما می تواند قلمرو کشور ثالث را روشن کند. و پراکندگی اتمسفر به این معنی است که اثرات می تواند فراتر از منطقه هدف مورد نظر گسترش یابد.

نه رگولاتورهای ایالات متحده و نه هند تا کنون به نور از فضا توجه نکرده اند. این باعث می شود که سوالاتی فراتر از مجوز راه اندازی گسترش یابد.

اگر یک اپراتور تجاری بخواهد سایتی را در کشور دیگری روشن کند، آیا مقامات آن کشور باید موافقت کنند؟ در مورد یک جامعه یا رصدخانه همسایه تحت تأثیر نور پراکنده چطور؟ و اگر اثرات از مرزهای ملی عبور کند، کدام تنظیم کننده می تواند یک اپراتور آینه فضایی را ملزم کند که رفتار خود را تغییر دهد؟

اگر این سوالات تا زمانی که نور منعکس شده خورشید به جای یک آزمایش تبدیل به یک سرویس تجاری شود، رها شوند، بسیار سخت تر خواهند شد.

هیچکدام از اینها به این معنی نیست که Reflect Orbital لزوما نباید از نمایش فناوری خود جلوگیری شود. در واقع، Eärendil-1 می‌تواند داده‌های واقعی را برای تنظیم‌کننده‌ها فراهم کند: اندازه‌گیری روشنایی، پراکندگی اتمسفر و نحوه کنترل دقیق نور منعکس شده.

Reflect Orbital می‌گوید همزمان با افزایش تست‌های خود، به همکاری با ستاره‌شناسان، جوامع و تنظیم‌کننده‌ها ادامه خواهد داد.

در این میان، دولت‌ها باید تصمیم بگیرند که چه کسی می‌تواند چراغ را روشن کند – و چه کسی می‌تواند اعتراض کند که برخی از آن ناگزیر از حصار مشتری عبور می‌کنند.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.