یک ال نینو خطرناک می تواند گرسنگی را به قحطی تبدیل کند

امروزه بیشتر توجه جهان به مبارزات انتخاباتی، نظرسنجی ها، پیش بینی ها و نبردهای سیاسی معطوف شده است. تیترها تحت سلطه کسانی هستند که بالا هستند، چه کسانی پایین هستند و چه چیزی بعدا می آید. اما در حالی که نامزدها برای کسب رای رقابت می کنند، رقابت دیگری دور از مسیر مبارزات انتخاباتی در حال گسترش است: مسابقه ای علیه گرسنگی که میلیون ها خانواده در خطر از دست دادن آن هستند. امروزه بیش از ۲۶۶ میلیون نفر با ناامنی غذایی حاد مواجه هستند. با این حال گرسنگی به ندرت به عنوان یک خبر تبدیل می شود تا زمانی که به سطوح فاجعه بار برسد.

تا زمانی که تصاویر کودکان گرسنه روی صفحه نمایش ما ظاهر می شود، خانواده ها اغلب ماه ها و حتی سال ها در رنج بوده اند. قحطی یکباره نمی رسد. آهسته می رسد، برداشت به درو، غذا به غذا، تا این که ناگهان دنیا می پرسد که چطور اوضاع اینقدر بد شد. علائم هشدار از قبل اینجا هستند. اکنون، یک تهدید جدید در حال افزایش قدرت است. پیش‌بینی‌های اخیر هشدار می‌دهند که پدیده آب و هوایی ال نینو در سال‌های 2026-2027 می‌تواند خشکسالی، سیل، از بین رفتن محصولات کشاورزی و افزایش ناامنی غذایی را در برخی از آسیب‌پذیرترین مناطق جهان به همراه داشته باشد.

شرق و جنوب آفریقا از جمله مناطق مورد توجه ویژه هستند، جایی که شوک های آب و هوایی اضافی می تواند نیازهای بشردوستانه را به شدت افزایش دهد. سازمان‌های بشردوستانه بین‌المللی خط مقدم به نتیجه‌ای مشابه می‌رسند: ال نینو در حال توسعه می‌تواند میلیون‌ها نفر را به گرسنگی بکشاند، با عواقب شدیدی برای زنان و دختران، کودکان و جوامعی که قبلا تحت تأثیر درگیری و آوارگی قرار گرفته‌اند.

تجزیه و تحلیل آنها به افزایش خطرات غذایی و تغذیه و بدتر شدن ناامنی غذایی در مناطقی مانند سومالی اشاره می کند. والدین وعده های غذایی خود را حذف می کنند تا فرزندانشان بتوانند غذا بخورند. خانواده ها برای زنده ماندن، دام و سایر دارایی ها را می فروشند. کودکان مدرسه را ترک می‌کنند، در حالی که جوامعی که قبلا درگیری، آوارگی و مشکلات اقتصادی را تحمل کرده‌اند به مرز نزدیک‌تر می‌شوند. اکنون، یک تهدید جدید در حال افزایش قدرت است. پیش بینی های اخیر هشدار می دهد که ال نینو در حال توسعه 2026-27 می تواند خشکسالی، سیل، تلفات محصولات کشاورزی و افزایش ناامنی غذایی را در برخی از مناطق جهان به همراه داشته باشد.

مناطق آسیب پذیر شرق و جنوب آفریقا از جمله مناطق مورد توجه ویژه هستند، جایی که شوک های آب و هوایی اضافی می تواند نیازهای بشردوستانه را به شدت افزایش دهد. خطر تنها خشکسالی نیست. این برخورد چند بحران است. درگیری همچنان تولید و تجارت مواد غذایی را مختل می کند. فشارهای اقتصادی باعث افزایش هزینه های غذا، کود و حمل و نقل می شود. همزمان با افزایش نیازها، منابع بشردوستانه در حال کاهش است.

برای میلیون‌ها خانواده که در حال تلاش برای بهبودی از شوک‌های قبلی هستند، حاشیه کمی باقی مانده است. اما گرسنگی یکی از معدود بحران های جهانی است که اغلب می توانیم شاهد آمدن آن باشیم. سیستم‌های هشدار اولیه چیزی نادر در واکنش بشردوستانه ارائه می‌کنند: فرصتی برای اقدام قبل از از دست رفتن جان‌ها و سوق دادن جوامع به سمت فاجعه. در واقع، برخی اقدامات اولیه در حال انجام است. ایالات متحده

دولت اخیرا حمایت بیشتری را برای کمک به پرو برای آماده شدن برای تأثیرات مرتبط با ال نینو اعلام کرده است که بر یک حقیقت ساده تأکید می کند: اقدام بر اساس هشدارهای اولیه جان انسان ها را نجات می دهد و هزینه های بسیار بیشتر واکنش پس از وقوع بحران را کاهش می دهد. اما بیشتر مورد نیاز است. در سراسر جهان، سازمان های بشردوستانه آمریکایی در کنار شرکای محلی برای کمک به جوامع برای آماده شدن برای شوک های اضافی کار می کنند. آنها از کشاورزان حمایت می کنند، سیستم های غذایی محلی را تقویت می کنند، از معیشت محافظت می کنند و به خانواده های آسیب پذیر کمک می کنند تا در برابر بحران ها مقاومت کنند.

این تلاش‌ها به ندرت خبرساز می‌شوند، اما می‌توانند تعیین کنند که آیا یک شوک به یک سختی تبدیل می‌شود یا یک فاجعه انسانی. همانطور که کنگره و دولت در مورد بودجه و اولویت‌های سال پیش رو تصمیم می‌گیرند، با یک انتخاب ساده روبرو می‌شوند: به هشدارهایی که در حال حاضر داریم عمل کنیم یا صبر کنیم تا رنج قابل پیشگیری به یک وضعیت اضطراری انسانی کامل تبدیل شود که هم از نظر مالی و هم از نظر انسانی بسیار پرهزینه‌تر است. گرسنگی اجتناب ناپذیر نیست. ما علائم هشدار دهنده را می شناسیم. ما می دانیم چه چیزی کار می کند.

سوال این است که آیا ما تصمیم می‌گیریم قبل از اینکه هشدار امروز به بحران فردا تبدیل شود، اقدام کنیم؟ تام هارت رئیس و مدیر عامل اینتراکشن، اتحاد ملی سازمان‌های غیردولتی مستقر در ایالات متحده است.