یک باشگاه غیر قابل مدیریت؟ کریک آخرین نفری است که در عظمت محو منچستریونایتد رنج می برد

اگر هر باشگاهی مطابق با نظریه تاریخ مرد بزرگ باشد، آن باشگاه منچستریونایتد است. در 100 سال گذشته، تنها مت بازبی و الکس فرگوسن باشگاه را به شکلی مناسب درآورده اند. یک جفت اسکاتلندی قرن بیستم که به ترتیب با فاصله 15 مایلی از هم در بل هیل و گوان متولد شدند، کلید را پیدا کردند. در غیر این صورت، یونایتد یک زباله‌دان مدیریتی بوده است، مایکل کریک آخرین نفری است که احتمالا روی انبوه قرار گرفته است.

بازبی و فرگوسن باشگاه را حول محور خود ساختند و از این کاریزما برخوردار بودند که دیگران را متقاعد کنند که مسیری که باید دنبال شود مسیر آنهاست. کریک، یک خودی، یک مرد باشگاهی، قربانی همان انزوای پیشینیانش در شکست می شود. برونو فرناندز و لیساندرو مارتینز که در مصاحبه های تلویزیونی در خارج از پیست به سر کاریک رفتند، در واقع از سنت باشگاه پیروی می کردند. با زرق و برق، انحطاط می آید، عظمت محو شده ای که اغلب یک سرمربی یونایتد را از در تعقیب کرده است.

فراتر از بازبی و فرگوسن، هر یک از مربیان یونایتد که در خدمت بودند، ضربه ناامیدی یک غول در حال سقوط را احساس کردند. هر یک از دفاع‌های آن‌ها درگیری درونی را نشان می‌دهد که در روم باستان بی‌جا نبود. طرفداری، خویشاوندی، منفعت شخصی، استحقاق، از خود راضی بودن و احساسات گرایی خیانت یک افسانه بوده است، برای استفاده از عنوان کتاب مایکل کریک و دیوید اسمیت در سال 1989، j'accuse. زندگی با افسانه و نفوذ آن دو مدیر در لیست سختی ها پیشرو است.

به مایکل کریک فرصت داده شد تا شغل منچستریونایتد را نجات دهد

هواداران یونایتد چنین تاریخچه ای را به خوبی می دانند. وقتی گلوله به سمت ویلف مک گینس، جانشین بلافصل بازبی، در دسامبر 1970 رسید، برایان کید به هم تیمی هایش گفت: «حرامزاده های بدجنس، او را ناامید کردید. خود بازبی این کار را انجام داده بود. دیدار دسامبر 1972 با تامی دوچرتی در سلهرست پارک در حالی که کریستال پالاس 5-0 یونایتد را شکست داد، پایان را برای فرانک اوفارل تسریع کرد.

نوبت دوچرتی رسید. اخراج او در سال 1977 پس از رابطه نامشروع با همسر فیزیو توسط دبیر باشگاه، لس اولیو، از پشت درب بلوط عمارت چشایر رئیس لوئیس ادواردز اعلام شد. دیو سکستون در سال 1981 علیرغم پیروزی در هفت مسابقه اخیرش اخراج شد. کاهش حضور در "کلد ترافورد" برای "Whispering Dave" مفید بود. ران اتکینسون اخراج خود در نوامبر 1986 را به یک مهمانی در دفتری تبدیل کرد که تخت آفتابی باشگاه نیز در آن قرار داشت. هدیه فراق بیگ رون، خماری هایی بود که به استقبال اولین روز ریاست فرگوسن می رفت.

پیشینیان فرگوسن از مه دود لوله‌ای که در راهروهای اولدترافورد به راه افتاده بود، ترسیده بودند. اوفارل نیاز داشت از بازبی بپرسد که آیا مدیر سابق می تواند دفتر مدیر را تخلیه کند. «دنیای فانتزی» اینگونه است که اوفارل مجموعه بازبی از بازیکنان سابق شایعه‌پردازی را توصیف می‌کند که با «پیرمرد» در زمین گلف داویهولم هم‌زمان می‌کردند. کورکمن با لقب «O’Failure» در سال 1991 گفت: «هیچ واقعیتی در اسطوره وجود نداشت. زیاده‌روی بازبی از جورج بست و تلاش به سمت فراموشی، مشکلاتی را ایجاد کرد که اوفارل آن را حل‌ناپذیر می‌دانست.

دوچرتی در ژانویه 1974 حیله های سیاسی را نشان داد تا بست را کنار بگذارد، اما همچنین گلوله باران بابی چارلتون، دنیس لاو و پدی کراند دشمنانی را ایجاد کرد. عاشق شدن به مری براون، که دوچرتی تا آخر عمر با او ماند، برای اکثریت اخلاقی هیئت مدیره کافی بود تا خود را از شر مدیر آشفته شان خلاص کنند.

جانشینان فرگوسن باید با حضور مستمر او، چهره ای که در جمع عکاسان و کارگردانان تلویزیون جستجو می کنند، کنار بیایند. حمایت او از تصاحب مالکوم گلیزر در سال 2005، میراث مشکوکی است که کسانی را که از او پیروی کرده‌اند، به خاک و خون کشیده است. فرگوسن عمدتا وکیل خود را حفظ می کند، یک سفیر باشگاه با دستمزد خوب تا زمانی که جیم رتکلیف حقوق سالانه 2 میلیون پوندی را در سال 2024 لغو کرد. لغزش هایی وجود داشته است.

فرگوسن در سال 2021 زمانی که اوله گونار سولسشر کریستیانو رونالدو را کنار گذاشته بود، فرگوسن به مبارز هنرهای رزمی مختلط، حبیب نورماگومدوف گفت: «همیشه باید با بهترین بازیکنان خود شروع کنید.

نقش فرگوسن در بازگشت فاجعه بار رونالدو به اولدترافورد، نشان دهنده تداوم نفوذ در کانال های پشتی بود که بازبی و بست را تکرار می کرد. کریک در کنفرانس مطبوعاتی خود در جمعه گذشته به گفتگوهای خود با رئیس سابق خود اشاره کرد. حذف فرناندز برای بازی بورنموث، که با لباس باشگاهی روی نیمکت بچرخد، سیاست کلاسیک فرگی بود.

فاکس فرگوسن یک کار احمقانه است. کریک ممکن است درس هایی را که به سولشیر، که دستیار او بود، آموخته باشد. پس از امتناع از استفاده از فضای پارک فرگوسن و گفتگوی مه آلود "رئیس"، هیچ کس نروژی مهربان و ملایم را به عنوان یک مرد سختگیر گلاسوژی خریداری نکرد. نه اینکه تزریق نر آلفا کاربرد بیشتری داشته باشد. زمان با رژیم‌های لوئیس فن خال و خوزه مورینیو مهربان‌تر بوده است، اما هر دو نتوانستند انتظارات فوتبال هجومی را برآورده کنند.

نه اینکه از سنت های دیگر باشگاه اجتناب شود. مزاحمتی که مورینیو را به ارمغان آورد به همان اندازه مفتضحانه بود که هر چاقویی پس از باسبی. اد وودوارد، معاون اجرایی در انتصاب ون خال در سال 2014 گفت: «مردم او را به عنوان شخصیتی بزرگتر از زندگی می شناسند. ون خال در مورد اینکه در هاله ای از جشن پیروزی فینال جام حذفی 2016 متوجه شد که او در حال تعویض است، گفت: «همسرم باید بفهمد که چه زمانی با خانواده وودوارد در آسانسور بود. دستیار سابق او بارسلونا با موفقیت وودوارد را لابی کرده بود.

عوامل گلیزر و از دسامبر 2023، اینئوس رتکلیف، تلاش هایی برای شرکت و حرفه ای شدن انجام داده اند، اما افراط و هرج و مرج ذاتی یونایتد همچنان از منطق پیشی می گیرد.

مورینیو با استفاده از ابزار ویژه نتفلیکس، نقش خود را در داستان بازسازی کرده است، او و فرگوسن با هم این حقیقت را که یونایتد را در سال 2013 رد کرده بود فاش کردند. این یک تلاش غیرقابل قبول برای تضعیف شهرت هر دو مرد است. دیوید مویس، جانشین فوری که به عنوان یک فکر بعدی ترسیم شده است، کجا را ترک می کند؟ در جولای 2013، فرگوسن به عنوان پادشاه ساز، مویس وارث قانونی شناخته شد.

شهرت مویس یکی دیگر از مواردی است که با شکست‌هایی که پس از آن اتفاق افتاد، از جمله دوره تصدی بدخلق و پرخاشگر مورینیو، افزایش یافت. زمانی که سرمربی پرتغالی با اکراه از سوراخ هتل لوری خارج شد، خود را به تمسخر تاریخ باشگاه با شعارهای «میراث فوتبال» تقلیل داد. چنین سیاست زمین سوخته توسط روبن آموریم تکرار شد، در حالی که حفظ اریک تن هاگ توسط اینئوس در تابستان 2024 برای تن هاگ به اندازه سایرین گیج کننده بود.

یک باشگاه غیر قابل مدیریت؟ بازبی و فرگوسن نشان دادند که می‌توان این کار را انجام داد، اگرچه هر چه این غرور، توطئه و منفعت شخصی که شخصیت یونایتد را نشان می‌دهد ادامه یابد، شانس امپراطوری دیگر کاهش می‌یابد. و برای این، بازبی و فرگوسن سزاوار تقصیر هستند. - نگهبان