پرش به محتوای اصلی

یک برنامه تلویزیونی که در آن نوجوانان در واقع مانند نوجوانان رفتار می کنند

آتلانتیک۱۴۰۵ مهر ۱۲, یکشنبه، ساعت ۱۴:۳۰حدود 8 دقیقه مطالعه

این نسخه‌ای از آتلانتیک دیلی است، خبرنامه‌ای که شما را در بزرگ‌ترین داستان‌های روز راهنمایی می‌کند، به شما کمک می‌کند ایده‌های جدید را کشف کنید، و بهترین‌ها را در فرهنگ توصیه می‌کند. برای آن در اینجا ثبت نام کنید. به نسخه فرهنگی یکشنبه دیلی خوش آمدید، که در آن یک نویسنده یا ویراستار آتلانتیک نشان می دهد که چه چیزی آنها را سرگرم کرده است. مهمان ویژه امروز ماری رز شاینرمن، دستیار سردبیری است که درباره…

این نسخه‌ای از آتلانتیک دیلی است، خبرنامه‌ای که شما را در بزرگ‌ترین داستان‌های روز راهنمایی می‌کند، به شما کمک می‌کند ایده‌های جدید را کشف کنید، و بهترین‌ها را در فرهنگ توصیه می‌کند. برای آن در اینجا ثبت نام کنید.

به نسخه فرهنگی یکشنبه دیلی خوش آمدید، که در آن یک نویسنده یا ویراستار آتلانتیک نشان می دهد که چه چیزی آنها را سرگرم کرده است. مهمان ویژه امروز ماری رز شاینرمن است، دستیار سردبیری که در مورد ولگردی و ولگردی رئیس جمهور ترامپ برای قرار دادن چهره اش روی همه چیز، کمپین حمله به قایق دولت، و حضور ICE در دادگاه خانواده نوشته است.

ماری رز در مورد توصیه سوپرانوها به دوستانش قاطعانه است. او همچنین از گوش دادن به کنسرت Tiny Desk از Natalia Lafourcade، بازدید از مجسمه تمساح 2000 ساله در موزه هنر متروپولیتن و تماشای مجدد Moonstruck لذت می برد.

- استفانی بای، ویراستار ارشد نمایش تلویزیونی که در حال حاضر بیشتر از آن لذت می برم: اولین بار سوپرانوها را در اوج شیوع ویروس کرونا تماشا کردم و از آن زمان کم و بیش در یک حلقه مداوم از تماشای مجدد بوده ام. خطاب به افرادی که در زندگی‌ام هستند، علی‌رغم توصیه‌های مداوم من، هنوز آن را تجربه نکرده‌اند: «یک چیزی که هرگز نمی‌توان گفت: این که به شما گفته نشده است.» نمایش همه چیز را در خود دارد - پیش پا افتاده بودن شر، ظلم فرساینده یک دیدگاه خاص از مردانگی، وزن خردکننده افول آمریکا.

همچنین دارای پوند گاباگول، خنده‌های پائولی گردو، مداخله‌ای به رهبری «مردی که در آن زمان به استیو لئونارد نفوذ کرد» و برخی از خنده‌دارترین خطوطی که تا کنون از تلویزیون پخش شده است.

آخرین چیزی که باعث خنده ام شد: «دعوت» اثر اولیویا وایلد - درامی درباره یک چهار نفری بدبخت، که تقریبا تماما در محدوده یک آپارتمان می گذرد - آخرین باری بود که از خنده در یک تئاتر خرخر کردم. آخرین باری که از خنده خرخر کردم، به طور کلی، حدود 90 دقیقه قبل از نوشتن این بود، زمانی که داشتم یک قسمت از فصل اول سریال Derry Girls را دوباره تماشا می کردم. سریال لیزا مک‌گی در نتفلیکس درباره گروهی از دوستان نوجوان در ایرلند شمالی است که در پس‌زمینه مشکلات اتفاق می‌افتد.

ویژگی خاص سریال این است که کیفیت نادری را دارد که بینندگانش را در چشم اندازهای بی رنگ بچه هایی غوطه ور کند که مثل بچه های واقعی حرف می زنند و رفتار می کنند، بدون اینکه تبدیل به یک نمایش برای بچه ها شود.

آخرین چیزی که مرا به گریه انداخت: مرگ فروشنده را با بازی ناتان لین در برادوی در ماه مه دیدم، و تصور اینکه یک تجربه تئاتری دیگر امسال از تأثیر احساسی خود فراتر رود، سخت است. به خصوص بازی لوری متکالف در نقش لیندا لومان مرا عمیقا متاثر کرد.

نویسنده‌ای که هر چیزی را با او بخوانم: وقتی روز انتشار راشل آویو در نیویورکر است، تا زمانی که آخرین کتاب او را بخوانم، کار دیگری انجام نمی‌شود.

آهنگی آرام که دوستش دارم و آهنگی با صدای بلند که دوستش دارم: با ارائه چندین آهنگ آرام از طریق کنسرت Tiny Desk از Natalia Lafourcade، از اینکه قوانین را تغییر می‌دهم عذرخواهی می‌کنم. برای برانگیختن هر چیزی که مخالف سکوت لافورکادی است، «Somebody to Love» اثر Jefferson Airplane را امتحان کنید. بخشی از عشق من به این آهنگ ناشی از استفاده از آن در مرد جدی جوئل و اتان کوئن است - انتخاب شخصی من برای یک قطعه از هنر یهودی آمریکایی که با خود به جزیره ای متروک ببرم.

یک اثر هنری که دوستش دارم: از زمانی که مادربزرگم مرا به موزه هنر متروپولیتن، به‌ویژه شاخه هنر مصر، به عنوان یکی از فعالیت‌های اصلی بعدازظهر ما در دوران کودکی من برد، عاشق این تمساح 2000 ساله بودم. سخت است بگوییم چه چیزی در آن بسیار خاص است، اما وقتی به ساعت‌های بی‌شماری که با او در آن سالن‌ها گذراندم فکر می‌کنم، ابتدا در کالسکه و بعدا در کنار او قدم می‌زدم، به مجسمه تمساح فکر می‌کنم.

چیزی که اخیرا دوباره مرور کردم: فکر می‌کنم خوشحال‌ترین دو ساعت من در دو هفته گذشته، آن‌هایی بود که برای تماشای دوباره فیلم Moonstruck از Cher و Nicolas Cage صرف کردم. و اگر هنوز ندارید؟! ضربه محکم و ناگهانی از آن!

مقاله‌ای از روزنامه‌نگاری که اخیرا دیدگاه من را نسبت به موضوعی تغییر داد: «بهای بهبودی» اثر دیوید آرمسترانگ، که توسط ProPublica منتشر شده است، از زمانی که سال گذشته آن را برای اولین بار خواندم، بارها و در بسیاری از زمینه‌ها به ذهنم خطور کرده است. داستان سفر آرمسترانگ پس از تشخیص سرطان را دنبال می‌کند تا بفهمد چرا ساخت یک کپسول از داروهای روزانه‌اش ۲۵ سنت هزینه دارد، اما قیمت آن نزدیک به ۱۰۰۰ دلار است.

این یک شاهکار فوق‌العاده از نوشتن شخصی و روزنامه‌نگاری تحقیقی است، و درک من را از افراد و سیستم‌هایی که هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را به طور نجومی در ایالات متحده بالا نگه می‌دارند، باز کرد. همچنین دریچه‌ای به چرخه‌های امید و دلشکستگی ارائه می‌دهد که بر پیشرفت‌ها در تحقیقات سرطان حاکم است. برای بیشتر این موارد، من کتاب «امپراطور همه بیماری‌ها: بیوگرافی سرطان» اثر سیذارتا موکرجی را به شدت توصیه می‌کنم.

داستان مورد علاقه‌ای که در آتلانتیک خوانده‌ام: محدود کردن خودم به یک داستان بسیار بلند است، اما ممکن است داستان استفانی مک‌کرامن را در شماره آگوست انتخاب کنم: «شیطان همسایه». این یک کلاس استاد در کشف حقایق شگفت انگیز و ساخت جملات شگفت انگیز است.

روش مورد علاقه من برای اتلاف وقت در تلفنم: متأسفانه دو سوراخ خرگوش وجود دارد که من فرو ریختم-یکی انسان، دیگری نه، اما هر دو به شکلی که لوئیس کارول نمی‌توانست پیش‌بینی کند، به هم ریخته‌اند. اکنون بیش از یک سال است که می‌خواهم مغزم را جمع‌آوری کنم، اینستاگرام ملکه ریچ تاک منبع قابل اعتمادی است. به سختی می توان از ویدیوهای بکا بلوم، همانطور که ربکا ما را آنلاین می شناسند دور نگاه کرد - او دنیای عجیبی را اشغال می کند که در آن لباس های سفارشی ون کلیف و آرپل می پوشد و در حالی که یک کاسه صبحانه حاوی خاویار، گل های خوراکی و ساشیمی ماهی قزل آلا را به گربه اش می خورد.

نام گربه اسکار است و من با رژیم غذایی او به همان اندازه که با رژیم غذایی هم اتاقی ام آشنا هستم.

سوراخ خرگوش دیگر مرا در دنیای مرموز عشق و خیانت در میان میوه های تولید شده توسط هوش مصنوعی قرار می دهد. برای وام گرفتن عبارتی که ریوردیل در فوتبال دبیرستانی به کار می برد، یا اوج و فرودهای حماسی امور طوفانی Bananito و Strawberrina را تجربه کرده اید، یا تجربه نکرده اید - و من آن را رها می کنم.

توصیه خوبی که اخیرا دریافت کردم: اولین رمان ویرجینیا ایوانز، خبرنگار، توسط نه یک بلکه دو همکار به من توصیه شد و ناامید نشد.

شعر، یا شعری که من به آن باز می گردم: یک استدلال قوی وجود دارد که دوران کودکی از لحظه ای شروع می شود که شما متوجه می شوید که والدین شما افرادی هستند - و مهمتر از آن، همیشه بودند - افرادی با اضطراب ها و تعهدات و رویاهای خودشان، بسیار شبیه به شخصی که اکنون تبدیل می شوید. "کت بارانی" نوشته آدا لیمون، شعری است که اولین بار در تابستان پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان با آن مواجه شدم. هر بار که از آن زمان آن را خوانده ام، دوباره تحت تأثیر آن قرار گرفته ام.

راوی لیمون، در حالی که از یک قرار پزشکی به خانه می‌رود، به این فکر می‌کند که چگونه مادرش او را در کودکی به چندین قرار ملاقات می‌برد، که در طی آن هرگز از مادرش نپرسید «از چه چیزی برای رانندگی کردن من صرفنظر کرد، / یا روزش قبل از این کار چگونه بود». سپس، مادری را می بیند که کت بارانی خود را برای محافظت از دخترش در برابر طوفان در می آورد:

خدای من،

فکر کردم، تمام عمرم زیر دست او بودم

بارانی فکر می کرد که به نوعی شگفت انگیز است

که هرگز خیس نشدم

در اینجا سه مطالعه یکشنبه از آتلانتیک وجود دارد: چرا آمریکایی ها از برگزاری مهمانی های شام دست کشیدند؟

شورش بزرگ مرکز داده

نوزادان به جا مانده در آمریکا

هفته پیش رو مامان دیگر، فیلمی ترسناک درباره یک مادر و موجود شیطانی که شروع به جعل هویت او می کند (جمعه در سینماها)

پیامبران کوچک، یک سریال کمدی درباره مردی که برای حل معمای ناپدید شدن دوست دخترش به کیمیاگری روی می آورد (پخش چهارشنبه در اپل تی وی)

پارتیتا، رمانی از باربارا کینگ سولور درباره یک زن روستایی و حرفه موسیقی کلاسیک که او پشت سر گذاشت (سه شنبه)

انشا تصویر توسط تینا ژو / اقیانوس اطلس. منابع: با حسن نیت از TIFF 14 فیلمی که پاییز امسال باید به آنها توجه کرد

توسط شرلی لی

عروس پرنسس . رستگاری در شاوشنک تقریبا معروف. جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در طول تاریخ ۵۱ ساله‌اش میزبان فیلم‌های برجسته‌ای از همه ژانرها و سبک‌ها بوده است. نسخه 2026 که در اواسط سپتامبر به پایان رسید، فیلم‌هایی را از استعدادهای در حال رشد و فیلم‌سازان تثبیت‌شده انتخاب کرد، از جمله بازسازی مدرن خانم دالووی در صحنه نیجریه، یک درام فوق‌العاده در دوران بلوغ درباره سفر مدرسه به پمپئی، و یک کمدی غول‌پیکر درباره تلاش یک تئاتر موسیقی محلی برای اجرای تئاتر.

در زیر 14 فیلم مورد علاقه من از فیلم هایی که گرفتم آورده شده است که بیشتر آنها در ماه های آینده وارد سینماها می شوند.

مقاله کامل را بخوانید. بیشتر در فرهنگ دستکاری کننده در مقابل دستکاری کننده

یکی از دلایلی که مردم زمان زیادی را تنها می گذرانند

آیا دانشگاه برای زنان کمتر امن می شود؟

ادبیات بیشتر شبیه یک بازی ویدیویی است.

فرصت از دست رفته نازا

به اقیانوس اطلس برسید آیا کاری هست که کش پاتل قبل از انتخابات میان دوره ای برای ترامپ انجام ندهد؟

جاناتان لمیر: ترامپ چه می کند؟

در درون بزرگترین دشمنی در هوش مصنوعی

آلبوم عکس در یک صبح مه آلود پاییزی در پارک ریچموند، لندن، انگلستان، یک گوزن گوزن هنگام شروع فصل شیارهای سالانه غرش می کند. (توبی ملویل / رویترز) سال گذشته، آلن تیلور تصاویر رنگارنگ اوایل پاییز را از سراسر نیمکره شمالی گردآوری کرد. رافائلا جینیچ در این خبرنامه مشارکت داشت.

جدول کلمات متقاطع روزانه ما را پخش کنید.

همه خبرنامه های ما را کاوش کنید.

وقتی کتابی را با استفاده از لینک موجود در این خبرنامه خریداری می کنید، کمیسیون دریافت می کنیم. از شما برای حمایت از آتلانتیک سپاسگزاریم.

خواندن متن کامل در آتلانتیکبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

A TV Show Where Teens Actually Act Like Teens

This is an edition of The Atlantic Daily, a newsletter that guides you through the biggest stories of the day, helps you discover new ideas, and recommends the best in culture. Sign up for it here. Welcome back to The Daily’s Sunday culture edition, in which one Atlantic writer or editor reveals what’s keeping them entertained. Today’s special guest is Marie-Rose Sheinerman, an assistant editor who has written about…

همه‌ی اخبار سیاست