یک حمله وحشیانه، نگرانی ها را نسبت به امنیت زنان در هند تشدید می کند

این مقاله شامل گزارشات تجاوز جنسی و تجاوز فیزیکی است

گزارش‌های تجاوز گروهی به یک دختر 17 ساله در دهلی نو در اوایل این هفته، موضوع ایمنی زنان در هند را دوباره به کانون توجه قرار داده است.

به گزارش رسانه های محلی، سه مرد که خود را به عنوان افسر پلیس نشان می دادند، دختر را به زور اسلحه به بخش خلوت پارک آستا کونج بردند.

امنیت در اطراف پارک های دهلی نو پس از این حادثه با تمرکز بر بهبود روشنایی، افزایش امنیت و گشت های مکرر افزایش یافته است.

آنیتا کونوار، یک دانشجوی 18 ساله از ناحیه دهلی شرقی شهر گفت که پس از اتفاقی که در پارک آستا کونج رخ داد، خیلی چیزها تغییر کرده است.

کونور گفت: "زنان و دختران در سراسر شهر به طرز باورنکردنی محتاط، مضطرب و عمیقا نگران امنیت خود هستند. "اقدامی مانند این، به ویژه در یک فضای عمومی که مردم برای استراحت به آنجا می روند، احساس امنیت شما را از بین می برد." "به نظر می رسد گزارش های این تجاوزات جنسی وحشتناک در سال های اخیر افزایش یافته است." کسالت آور است."

این جوان 19 ساله به دویچه وله گفت: «حملات وحشیانه‌تر و تهاجمی‌تر شده‌اند. اما من به خاطر آنها روش زندگی ام را تغییر نمی دهم.»

صدها دانشجو، که بسیاری از آنها زن بودند، چند روز پس از حمله ادعایی در دهلی نو راهپیمایی کردند و خواستار امنیت بیشتر در فضاهای عمومی شدند.

برخی از پلاکاردها می‌گفتند: "بدن ما متعلق به خودمان است"، در حالی که برخی دیگر خواستار آزادی برای بیرون رفتن در شب بدون ترس بودند.

دانش‌آموزان کالج لیدی شری رام مجاور نیز جاده‌های کم نور، حضور محدود پلیس و شکاف‌های نظارتی در اطراف محوطه دانشگاه را برجسته کرده‌اند.

نگرانی ها به یک محله یا یک شهر محدود نمی شود.

در منطقه جاموی ایالت بیهار، ویدئویی که تجاوز جنسی یک دختر نوجوان و ضرب و شتم دوست مرد او را نشان می‌داد، خشم گسترده‌ای را در ماه گذشته برانگیخت. پلیس سه نوجوان را دستگیر و تیم تحقیقاتی ویژه تشکیل داد.

در جای دیگر در بیهار، یک زن روز یکشنبه پس از سفر به منطقه بیگوسارای برای کار در اتاق هتل مورد تجاوز قرار گرفت و مورد تجاوز وحشیانه قرار گرفت. بعدا ویدئویی از این حمله در شبکه های اجتماعی منتشر شد.

دانشگاه حرفه‌ای دوست‌داشتنی پنجاب (LPU) پس از اینکه اعتراض به تجاوز به عنف در روز یکشنبه با درگیری معترضان با پلیس و گزارش خرابکاری به خشونت تبدیل شد، کلاس‌ها را تعلیق کرد و امتحانات میان ترم را به تعویق انداخت.

در سرتاسر هند، بر اساس داده‌های اداره ملی سوابق جرم و جنایت، خشونت جنسی یک مسئله مهم است و هر روز بیش از 80 تجاوز به پلیس گزارش می‌شود.

گروه‌های مدافع حقوق زنان، از جمله مردم علیه تجاوز جنسی در هند (PARI)، مدت‌هاست که استدلال می‌کنند که آمار رسمی جرم و جنایت، مقیاس کامل خشونت جنسی را نشان نمی‌دهد، زیرا بسیاری از تجاوزات گزارش نمی‌شوند.

تجاوز گروهی و قتل یک دانش آموز در دهلی نو در سال 2012 اعتراضات سراسری را برانگیخت و به اصلاحات قانونی گسترده از جمله مجازات های سخت تر برای مجرمان و ایجاد دادگاه های سریع انجامید.

اما این تغییرات کمک چندانی به کاهش خشونت جنسی نکرده است. گروه‌های مدافع حقوق زنان می‌گویند که نگرش‌های مردسالارانه ریشه‌دار، نیروهای پلیس کم‌کار و تأخیر در سیستم قضایی باعث شده بسیاری از مجرمان این باور را داشته باشند که می‌توانند از مجازات اجتناب کنند.

ترنجیت سینگ ساندهو معاون فرماندار دهلی گفت: "ایمنی زنان غیرقابل مذاکره است. زنان باید در هر خیابان و در هر ساعت ایمن باشند."، ضمن دستور ایجاد "نیروی صورتی" اختصاصی از پرسنل زن برای افزایش ایمنی زنان و کودکان در مؤسسات آموزشی، ایستگاه‌های مترو و سایر مکان‌ها در سراسر دهلی نو. دادگاه عالی اکنون وارد عمل شده است. در 28 سپتامبر، به ابتکار خود پرونده‌های تجاوز جنسی اخیر را مورد بررسی قرار داد و گفت که آنها نگرانی‌های جدی در مورد نحوه محافظت مقامات از زنان در مکان‌های عمومی ایجاد کرده‌اند.

دادگاه عالی به پلیس دهلی دستور داده است تا مکان‌های آسیب‌پذیر را شناسایی کند، گشت‌زنی را بهبود بخشد و بازرسی‌های مربوط به نور و پوشش دوربین‌های مدار بسته در پارک‌ها و سایر فضاهای عمومی را انجام دهد.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

اما یاشوردهان آزاد، یک افسر ارشد بازنشسته پلیس، می گوید که مشکل قبل از فراخوانی پلیس شروع می شود.

آزاد به دویچه وله گفت: «شکست ابتدا جامعه ای است که در آن به هر زنی که شبانه تنها یا با دوستش می رود، با شک و تردید نگاه می شود. جو سیاسی در بسیاری از ایالت ها به نفع پلیس اخلاقی است.

وی گفت: "مکان های عمومی مورد غفلت و بد نور قرار می گیرند. پلیس هرگز نمی تواند همه جا باشد. مهمتر از همه موارد اخیر نشان دهنده شکست شهرداری است. راه های روشن، پارک ها با مدیریت بهتر و نگهبانان آموزش دیده در کنار دوربین های مداربسته جواب می دهند."

کالپانا ویشوانات از جاگوری، یک گروه حقوق زنان مستقر در دهلی، می‌گوید شهرها "باید به گونه‌ای طراحی و ساخته شوند که ذاتا امن، فراگیر و پاسخگوی جنسیت باشند."

ویشوانات به دویچه وله گفت: «ارزیابی فضاهای عمومی بر اساس 9 پارامتر زیرساختی و اجتماعی، از جمله روشنایی، گذرگاه‌های آزاد، دسترسی ترانزیت، ازدحام جمعیت، حضور زنان و پرسنل امنیتی، و نظارت طبیعی از سوی فروشندگان و مغازه‌ها، آنها را ایمن‌تر می‌کند و راه طولانی را در کاهش خشونت جنسی انجام می‌دهد.»

وکیل جنایی می گوید که پلیس نمی تواند همیشه در همه جا حضور داشته باشد، اما زمانی که پرونده برای تحقیقات به دست آنها می رسد، با توقیف های نادرست و ثبت اظهارات شاهدان، این ناکامی ها ادامه می یابد.

جان به دویچه وله گفت: «بسیاری اوقات، پلیس از ثبت پرونده امتناع می ورزد، زیرا در همان ابتدا تمایل دارد زن را باور نکند.

جان همچنین به تأخیر در بررسی پزشکی قانونی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هند تنها هفت آزمایشگاه علوم پزشکی قانونی مرکزی، در کنار 32 آزمایشگاه ایالتی و 97 آزمایشگاه منطقه‌ای دارد که به زمان مورد نیاز برای پردازش شواهد حیاتی می‌افزاید، که اغلب منجر به تبرئه یا لغو احکام در دادگاه‌های بالاتر می‌شود.

دادگاه عالی به پلیس دهلی 4 هفته فرصت داده است تا بازرسی ها را کامل کند و گشت زنی های فزاینده ای را ایجاد کند.

این که آیا این اعتماد به نفس توصیف دانش‌آموزان از باخت را باز می‌گرداند، فراتر از موعد مقرر، در مکان‌های عمومی که در آن بسیاری از زنان همچنان هر سفری را با نگرانی‌های مربوط به امنیت خود ارزیابی می‌کنند، آزمایش خواهد شد.