یک رئیس مجلس برای کل مجلس

این روزها خطبه های بسیاری از منبرهای سیاسی شنیده می شود، و باید برجسته شود: رهبری بزرگ قانونگذاری مستلزم تسلط کمتر و اقناع بیشتر است. این هم نیاز به قاطعیت و هم سازگاری دارد. برای پایداری، دستاوردهای عمده قانونگذاری نیازمند ائتلاف های گسترده تری است که تأمین اجتماعی و اقدامات مشابه را حفظ کرده اند. همان‌طور که انتخابات میان‌دوره‌ای که رئیس‌جمهور ترامپ را رد می‌کند، به احتمال زیاد بیش از حد مثمر ثمر است تا ثمربخش. همانطور که رئیس مجلس آینده مطمئنا می‌داند، مدیریت یک گروه کثرت‌گرا همیشه یک وظیفه سخت است.

چالش اصلی دو سال آینده، متعادل کردن موج شور حزبی و نیاز عمیق‌تر است - نیازی که سناتورهای منتخب جدید جیمز تالریکو (D-Texas) و آدام همیلتون (D-Kan.) اصرار می‌کنند - برای انتقال کشور به فراتر از تقسیمات خشمگین دوران MAGA به سمت تعهدی تازه به جامعه ملی. این آزمایش فکری را امتحان کنید: فرض کنید مجلس نمایندگان رئیس مجلس را انتخاب کرد؟ نه فقط یک رهبر حزبی که دارای اختیارات یک رئیس مجلس است، بلکه رئیسی که در خدمت به اجماع کل مجلس است.

سخنرانان گذشته اغلب موفق شده اند به ایجاد ائتلاف های دو حزبی برای ایجاد اکثریت وسیع تری کمک کنند. نماینده سام ریبورن (دولت تگزاس) این کار را در زمان دولت آیزنهاور انجام داد. نماینده جان مک کورمک (D-Mass.) نقش سازنده ای در اکثریت دو حزبی ایفا کرد که قوانین حقوق مدنی دهه 1960 را تصویب کردند. حتی نماینده حزب فداکار نیوت گینگریچ (R-Ga.) توانست در سال 1997 با پرزیدنت کلینتون قراردادهای مهمی منعقد کند. هنگامی که نماینده تام فولی (D-Wash.) در سال 1989 رئیس مجلس شد، علاقه فعالی به جستجوی متحدان در میان اقلیت جمهوری خواه داشت.

ائتلاف‌های بین‌حزبی مکرر یکی از ویژگی‌های بارز مربی فولی در سنا، سناتور هنری جکسون (D-Wash.) بود و رئیس‌جمهور آینده فکر می‌کرد فرصت‌های مشابهی در مجلس وجود دارد. به درخواست او، من با چند جمهوری‌خواه میانه‌رو که در آن زمان خدمت می‌کردند، صدای آرامی گرفتم و متوجه شدم که تعدادی از آن‌ها علاقه‌ی مشترک رئیس‌جمهور جدید به همکاری داشتند. با این حال، از آنجایی که اتاق مانور فولی توسط اعضای ارشد گروه خود محدود شده بود، از این کاوشگرها کم بود. (در یک یادداشت مرتبط، بحث‌های پشت پرده در میان دموکرات‌ها در طول کنگره وجود داشت.

سقوط طولانی مدت کوین مک کارتی (رئیس کالیفرنیا) نشان دهنده علاقه به حمایت از یک جمهوری خواه برای رئیس مجلس است، در صورتی که به نظر می رسد فرصتی برای همکاری معنادار وجود داشته باشد.) با از بین رفتن قدرت های ترامپ در انتخابات 2026، آیا اکنون تعداد قابل توجهی از جمهوری خواهان علاقه مند به استقبال از مرکز با طیف جدید دموکرات ها هستند؟ و اگر چنین است، آیا یک سخنران جدید می تواند کارایی خود را با درگیر کردن آنها افزایش دهد؟ بدیهی است که رئیس مجلس بعدی با فشارهای متقابلی از سوی عناصر گروه خود مواجه خواهد شد و باید یک موازنه دقیق ایجاد کند.

تی برخی از همکاران او تمایلی به خطر مشروعیت بخشیدن به رقبای جمهوری خواه که ممکن است در انتخابات بعدی با آنها روبرو شوند، ندارند. با این حال، یک سخنران بلندپرواز و بلندپرواز به خوبی می تواند در نشان دادن ظرفیت برای بسیج اجماع ملی واقعی در مورد موضوعات کلیدی، مزیت پیدا کند. انجام این کار می‌تواند با کاهش دو قطبی‌سازی رایج و تعریف زمینه مشترکی که بسیاری از آمریکایی‌ها به عنوان راه فرار از آشفتگی ترامپ در آرزوی آن هستند، رأی دهندگان آینده را برای حزب خود جذب کند. توجه داشته باشید که این مفهوم با نقش رئیس مجلس در مجلس عوام بریتانیا قابل مقایسه نیست.

رئیس مجلس عوام باید از هر حزبی جدا شود و مدت زمان محدودی ندارد و در خدمت حفظ رویه‌های منظم و نه پیشبرد برنامه حزب است. در کنگره، یک رئیس کل مجلس می‌تواند به دنبال بهینه‌سازی موفقیت‌های حزبش با یافتن حامیان اقلیت برای هرچه بیشتر طرح‌های اکثریت باشد. بسیاری از نظرسنجی ها - به ویژه آنهایی که توسط صدای مردم استیون کول رهبری می شود - توافق گسترده دو حزبی را در مورد مسائل کلیدی که قبلا در کنگره مطرح شده است نشان می دهد.

در واقع، نظرسنجی‌های بیش از 40000 پاسخ‌دهنده در 11 ایالت میدان نبرد، حمایت قاطع را در میان طیف وسیعی از رأی‌دهندگان از تعداد زیادی پیشنهاد سیاستی کلیدی نشان داد. بازار قابل توجهی برای رهبری وجود دارد که بر موفقیت احزاب با به خدمت گرفتن رقبا در سرمایه گذاری مشترک حاکمیت آمریکایی بنا می شود. واضح است که حرکت به سمت یک کارکرد بلندگوی گسترده تر به آمادگی اعضای هر دو طرف راهرو برای عمل مستقل از انضباط سخت حزبی بستگی دارد. حتی می توان تصور کرد که شکست هشیارکننده نوامبر.

3 ممکن است تعدادی از جمهوری‌خواهان را تشویق کند تا در چندین تلاش قبل از پایان کنگره 119 فعلی به دموکرات‌ها بپیوندند. چند تا؟ چه مسائلی؟ چه کسی می داند تا زمانی که مفاهیم آزمایش شوند؟ اما در حال حاضر موضوعاتی وجود دارد که آماده عمل هستند. روانشناسی پس از انتخابات می تواند تمایلات جمهوری خواهان منتخب مجدد و کسانی را که به قدرت برنمی گردند و احساس می کنند از هر گونه وفاداری به ترامپ رهایی یافته اند، تغییر دهد: رسوایی های اپشتین. حذف تدریجی جنگ پایان ناپذیر در ایران با به کارگیری - در نهایت - قانون اختیارات جنگی.

حفاظت از استقلال فدرال رزرو با روشن کردن قصد قانونگذار مبنی بر اینکه فدرال رزرو، مانند دفتر پاسخگویی دولت، بخشی از قوه مجریه نیست. حتی قبل از انتخاب رئیس مجلس بعدی، اکثریت به زودی می توانند متحدان کافی برای حرکت در بیش از یکی از این جبهه ها پیدا کنند. ایجاد اجماع میانه رو واقعی در مجلس می تواند بن بست را که رهبران اخیر در مجلس پایین را ناامید کرده است، بشکند و زمینه را برای یک سخنرانی قوی تر در ژانویه 2027 فراهم کند.

آلتون فرای، همکار ارشد ریاست جمهوری شورای روابط خارجی، نویسنده «کنگره ای مسئول: سیاست امنیت ملی» است.