یک روانشناس نظریه خود را در مورد اینکه چرا اورکاها به قایق ها حمله می کنند توضیح می دهد

در طول شش سال گذشته، اورکاها به دلیل رفتار منحصر به فرد خود سرفصل اخبار را به خود اختصاص داده اند: برخی افراد مکررا سکان قایق ها را آسیب رسانده یا از بین برده اند. این رفتار طیف وسیعی از توضیحات را برانگیخته است، از جمله این که بازیگوش است، نوعی انتقام، هشداری در مورد نزدیک شدن بیش از حد به غلاف، یا حتی نوعی انتقال فرهنگی، که در آن یک اورکا مشاهده می کند که دیگری در حال تعامل با یک قایق است و سپس آن را تقلید می کند.

اما کریستین فرینگز، یک روانشناس شناختی که بررسی می کند که چگونه انسان ها اعمال خود را کنترل می کنند، فکر می کند که می تواند عمدی باشد.

در حالی که فرینگز، که همچنین رئیس روانشناسی و روش شناسی عمومی در دانشگاه تریر آلمان است، به طور مستقیم اورکاها را مطالعه نمی کند، او معتقد است که نظریه هایی که برای توضیح رفتار انسان ایجاد شده اند، می توانند بینشی در مورد این رفتار ارکا ارائه دهند. او گفت که اورکاها (Orcinus orca)، ممکن است یک "مورد آزمایشی" برای این باشد که آیا طیف گسترده ای از گونه ها می توانند پیش بینی کنند که چگونه اقدامات آنها محیط را تغییر می دهد و سپس آن اقدامات را عمدی با هدف ایجاد این تغییرات انجام دهند.

او نظریه خود را به عنوان تفسیر در 8 سپتامبر در ژورنال Animal Cognition منتشر کرد.

این لزوما به این معنی نیست که اورکاها انگیزه‌های شیطانی دارند یا با هدف غرق کردن قایق‌ها و ترساندن یا آسیب رساندن به مردم به قایق‌ها ضربه می‌زنند. ممکن است اورکاها دقیقا احساس کوبیدن به سکان یا قرار گرفتن در آب با یک قایق ناتوان و ناتوان را داشته باشند. هنگامی که آنها این را یاد می گیرند، اثر را پیش بینی می کنند - به عنوان مثال، چگونه یک قایق حرکت می کند یا احساس می کند که سکان آسیب می بیند - و سپس دنباله عمل آموخته شده را انجام می دهند که آن اثر را ایجاد می کند.

نظریه فریگز سعی نمی کند توضیح دهد که چرا اورکاها (که نهنگ های قاتل نیز نامیده می شوند) به دنبال آسیب رساندن به قایق یا سکان هستند. فرینگز از طریق ایمیل به Live Science گفت: «اینکه چرا آنها این اثر را می‌خواهند یک سوال ثانویه است و البته جالب است که موضوع کاملا متفاوتی را لمس می‌کند.

لایو ساینس با فرینگز در مورد فرضیه‌اش صحبت کرد و اینکه چرا نظریه‌هایی که چگونگی اجرای یک سری رفتارهای حرکتی توسط انسان‌ها - به نام چارچوب‌های کنترل کنش - را توصیف می‌کنند، ممکن است به ما در درک نحوه رفتار سایر حیوانات پیچیده در طبیعت کمک کنند.

کنا هیوز-کستلبری: چرا مطالعه رفتار اورکا مهم است و اورکاهای مطالعه چه می توانند در مورد شناخت حیوانات به ما بگویند؟

کریستین فرینگز: در حقیقت، من شخص اشتباهی هستم که این سوال را مطرح می کنم زیرا باید از همان ابتدا به این موضوع اشاره کنم که من یک روانشناس شناختی هستم. بنابراین معمولا در حال مطالعه رفتار انسان هستم. بنابراین، من واقعا به اورکاها علاقه مند نیستم، فی نفسه، بیشتر به این سؤال که واقعا چه چیزی بین کنترل کنش انسان، شناخت انسان و شناخت حیوان قابل مقایسه است.

KHC: آیا می‌توانید چارچوب عمل-کنترل را برای خوانندگان ما توضیح دهید؟

CF: این یک گروه از نظریه ها است. مهمترین نکته این است که عوامل - انسان ها و شاید اورکاها - اعمال خود را با پیش بینی عواقب رفتاری و حسی اعمال خود کنترل می کنند.

بنابراین اجازه دهید روشن کردن چراغ را مثال بزنیم. عمل با پیش بینی اینکه وقتی چراغ روشن می شود چگونه به نظر می رسد شروع می شود. با فشار دادن کلید چراغ شروع نمی شود. با جلوه بصری که می خواهید تولید کنید شروع می شود. سپس این جلوه بصری در واقع یک برنامه حرکتی را از حافظه بازیابی می کند و این برنامه حرکتی در واقع اثر پیش بینی شده را ایجاد می کند. بنابراین همه چیز در مورد پیش بینی اثرات عمل است.

در ادبیات کنترل کنش انسانی، این غالب‌ترین دیدگاه از نظریه‌های مختلف در مورد چگونگی کنترل رفتار انسان‌ها است: با پیش‌بینی تأثیراتی که قرار است ایجاد کنند.

KHC: چگونه این امر در مورد رفتار اورکا صدق می کند؟

CF: توضیح معمولی برای [رفتار حمله به قایق] بیشتر پاسخ محرک یا انتقال فرهنگی است. پاسخ محرک به این معنی است که در این مورد، سکان یک رفتار نزدیک یا حمله را برمی انگیزد. بنابراین هر سکان باید فقط این رفتار را برانگیزد. [ یادداشت ویرایشگر: نظریه محرک-پاسخ یک مفهوم روانشناختی است که در آن یک محرک واکنش خاصی را از یک فرد ایجاد می کند. به عنوان مثال می‌توان به گربه‌ای که روی مبل روی کاناپه آب پاشیده می‌شود و در پاسخ از روی کاناپه می‌پرد، یا وقتی سگی که بوی غذا می‌دهد، بزاق ترشح می‌کند. ]

انتقال فرهنگی در واقع یادگیری مشاهده ای خواهد بود. این بدان معناست که یک اورکا می بیند که چگونه اورکا دیگری به سکان حمله می کند و سپس فقط از این رفتار تقلید می کند.

اتفاقا من نمی گویم این توضیحات [پاسخ محرک یا انتقال فرهنگی] اشتباه است. من فقط می خواهم یک لایه اضافی توضیح اضافه کنم.

من به آنها پیشنهاد می کنم که در واقع پیامدهای حسی عمل خود را پیش بینی کنند. بنابراین شاید آنها پیش بینی می کنند که اگر سکان را از بین ببرند چگونه به نظر می رسد و چه احساسی خواهد داشت. من آن را [رفتار آنها] بازی نمی نامم، اما شاید آنها فقط در حال آزمایش یا بررسی هستند که قرار است چه نوع اثری را ایجاد کنند.

این کمی شبیه نوزادان انسان است، وقتی آنها شروع به حرکت می کنند - یا دستان خود را حرکت می دهند یا پاهای خود را حرکت می دهند - معمولا سعی می کنند اثراتی ایجاد کنند، درست است؟ همچنین زمانی است که آنها زبان را توسعه می دهند، این نوع غرغر کردن، درست است؟ این یک نوع آزمایش یا بررسی اثرات عمل است.

شاید این کاری باشد که اورکاها نیز انجام می دهند. من نمی دانم. اما حداقل این [نظریه دیگری] است.

تورهای تماشای نهنگ به عموم مردم کمک می کند تا رفتار ارکا را از فاصله ای نزدیک اما ایمن ببینند. (اعتبار تصویر: فرانچسکو ریکاردو یاکومینو از طریق گتی ایماژ) KHC: پس آیا اورکا پیش‌بینی می‌کند که هدایت قایق غیرممکن شود؟

CF: در واقع، نه. بیایید برای لحظه ای فرض کنیم [سکان شکسته] چیزی است که آنها می خواهند تولید کنند - زیرا آنها به نوعی پیش بینی می کنند که اگر دیگر این قایق رانی هدایت نشود چگونه به نظر می رسد و چه احساسی خواهد داشت.

اگر آنها بتوانند پیش بینی کنند، آنگاه این پیش بینی این اثر، کاری را که باید انجام دهند تا واقعا این اثر را ایجاد کنند، از حافظه آنها بازیابی می کند. و این در مورد تفکر [بالاتر] نیست. این یک چیز بسیار مهم است.

بنابراین ما برای تحمیل آن به اورکاها نیازی به نیات انسانی نداریم. من این را نمی گویم، زیرا واقعا فکر می کنم به نوعی با روشن کردن چراغ قابل مقایسه است. وقتی چراغتان را روشن می کنید، فکر بزرگی هم در مورد آن ندارید. شما فقط می خواهید چراغ خود را روشن کنید. بنابراین شما می‌خواهید یک افکت ایجاد کنید و به تمام حرکات ماهیچه‌ای متفاوت و کاملا پیچیده‌ای که باید انجام دهید فکر نمی‌کنید اگر واقعا کلید نور را فشار دهید.

باز هم می گویم که واقعا نیازی به شناخت درجه بالاتر یا چیزی شبیه به آن ندارد. ما مجبور نیستیم برای این کار انگیزه یا افکار پیچیده ای را به اورکاها تحمیل کنیم.

هدف من فقط این است که از این زاویه متفاوت به این رفتار نگاه کنم و این لایه را در مورد افکت های اکشن اضافه کنم.

کریستین فرینگز

KHC: اگر نظریه شما درست باشد، چه پیامدهای بزرگتری وجود دارد؟

CF: منظور من فقط این است که به این رفتار از این زاویه متفاوت نگاه کنم و این لایه را در مورد افکت های اکشن اضافه کنم. زیرا اگر برای لحظه‌ای ایده‌های من را بدیهی بگیرید و بگویید، "خوب، شاید او نکته‌ای دارد"، این امکان را برای دستکاری رفتار اورکا باز می‌کند.

زیرا اگر اورکاها جلوه‌هایی را پیش‌بینی می‌کنند و این افکت کنش رفتار خاصی ایجاد می‌کند، اگر شما اثر را تغییر دهید - مثلا سکان [مواد] یا پوسته قایق را طوری تغییر دهید که اورکا فکر کند دارد یک اثر اکشن خاصی تولید می‌کند - رفتار خود را نشان می‌دهد، اما این رفتار دیگر اثر عمل ایجاد نمی‌کند. بنابراین اورکا احتمالا رفتار را تغییر خواهد داد. ممکن است خطرناک باشد زیرا ممکن است رفتار اورکاها را تا حدودی متفاوت - شاید خطرناک‌تر - برانگیزد، اما ممکن است جلوی آن را بگیرد.

اما به شما یک زاویه طبیعی برای دستکاری رفتار اورکا می دهد. [ یادداشت سردبیر: فرینگز در یک ایمیل بعدی اشاره کرد که این می تواند شامل آزمایش نسخه دیگری از سکان قایق باشد. اگر سکان اصلی، هنگامی که آسیب ببیند، قایق را به صورت «بی درمان» در حالت شناور رها کند، می‌توان سکان دوم را آزمایش کرد که به قایق اجازه می‌دهد حتی در هنگام حمله نیز قابل مانور باشد. اگر فرضیه فرینگز درست باشد، با گسستن پیوند بین اقدامات برنامه ریزی شده اورکاها (به هم زدن قایق) و نتیجه ای که می خواهند (قایق بی پناه)، می توانید رفتار اورکاها را تغییر دهید. ]

اما دوباره، اگر سعی کنید آن را به این روش تغییر دهید، ممکن است کمی خطرناک باشد. بنابراین پیشنهاد نمی‌کنم این کار را با یک قایق با افراد واقعی روی آن انجام دهید، زیرا اگر پیامدهای زیست‌محیطی را تغییر دهید، آنها [اورکاها] ممکن است در واقع کمی دیوانه شوند. شاید آنها سعی کنند این اثر را با نوع دیگری از رفتار ایجاد کنند، و این می تواند حتی تهاجمی تر باشد. اما من نمی دانم. من نمی توانم آن را پیش بینی کنم.

KHC: پس اورکاها یک مطالعه موردی برای آزمایش این چارچوب هستند، درست است؟

CF: دقیقا. و برای رویکرد کلی، تلاش برای یافتن چارچوب‌های عملی که بتواند در میان گونه‌هایی که برای یک گونه خاص خاص نیستند، حرکت کند، مهم است. زیرا در حال حاضر، ممکن است مدل‌های کنترل عمل برای انسان‌ها یا مدل‌های کنترل عمل برای میمون‌های بزرگ داشته باشیم.

انحصاری Live Science Pro

اورکاها رفتارهای جدید وحشتناکی را اتخاذ می کنند. آیا آنها باهوش تر می شوند؟

«اگر می‌خواهید یک جنایتکار باشید، جای بهتری برای انجام آن وجود ندارد»: نویسنده رز جورج به اعماق تاریک صنعت ماهیگیری شیرجه می‌زند.

نیمی از سدهای جهان تا سال 2060 به دلیل غرق شدن در رسوب از نظر عملکردی غیرقابل استفاده خواهند بود - و غرب آمریکا یک کانون اصلی است.

اما شاید ما فقط بتوانیم یک خانواده از چارچوب‌های کنترل کنش داشته باشیم، زیرا شاید اورکاها و انسان‌ها، و حداقل میمون‌های بزرگ، رفتار خود را در رابطه با اثرات عمل به همان شیوه کنترل کنند، صادقانه بگویم.

نکته مهم دیگری که در اینجا آن را برای شخص من بسیار جالب می کند: این رفتار در طبیعت است. بنابراین بسیاری از تحقیقات در مورد کنترل عمل معمولا در آزمایشگاه تحت شرایط بسیار کنترل شده انجام می شود، بنابراین به نوعی، این از انسان به اورکا و همچنین از آزمایشگاه به رفتار وحشی منتقل می شود.

من فکر می کنم یک تصور غلط در واقع این است که مدل های آزمایشگاهی برای رفتار در طبیعت قابل استفاده نیستند. این نه تنها برای اورکاها صادق است. برای انسان ها نیز صادق است. و من این را دوست ندارم.

و دوباره، این مقاله ویترین خوبی است که مدل های آزمایشگاهی را می توان برای توضیح رفتار در دنیای واقعی استفاده کرد.

این مصاحبه برای وضوح، فشرده و کمی ویرایش شده است.

به ما در بهبود Live Science Pro کمک کنید: ما همیشه در تلاش هستیم تا محتوای خود را بهتر کنیم. نظرات خود را در مورد Pro در اینجا برای ما بگذارید.