یک رژیم واقعی پالئو شامل حشرات بسیار بیشتری است

رژیم واقعی سرخپوشان پر از حشرات بود

کلیشه ای در روزنامه نگاری وجود دارد که در آن می گویید فلان چیز یا چیز دیگری «در حال گذراندن یک لحظه است». در سال 2024، سابرینا کارپنتر اسپرسو را منتشر کرد و ناگهان لحظاتی را سپری کرد. در حال حاضر، بازیگران سلبریتی خیانتکاران همگی لحظه‌های جمعی را سپری می‌کنند.

در بیشتر قرن بیست و یکم، حشره‌خواری - خوردن حشرات - یک لحظه وجود داشته است. اولین مزرعه حشرات خوراکی در سال 2014 در ایالات متحده افتتاح شد و بسیاری از آن الگوبرداری کردند. حشرات سرشار از پروتئین هستند و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد پرورش آنها گازهای گلخانه ای کمتری نسبت به گوشت های معمولی تولید می کند (در کنار سایر مزایای زیست محیطی). مجلاتی مانند New Scientist داستان های بی شماری درباره حشرات خوراکی منتشر کرده اند. شرکت های مواد غذایی مبتنی بر حشرات، سر و صدای زیادی به راه انداخته اند (با عرض پوزش، نه متاسفم).

با این حال حشره‌خواری واقعا شروع نشده است (باز هم متأسفم). در حالی که حشرات خوراکی در بسیاری از فرهنگ‌ها، به ویژه در کشورهای جنوب صحرای آفریقا، رایج هستند، امروزه در حال از بین رفتن هستند. در اروپا و ایالات متحده مدتهاست که با انزجار به آنها نگاه می شود.

فرهنگ غربی این را نشان می دهد. سعی کنید مثالی از یک شخصیت خیالی در حال خوردن حشرات در نظر بگیرید. آیا ذهن شما فورا به سراغ رنفیلد آشنای خون‌آشام در دراکولا رفت و بی‌وقفه خزنده‌های خزنده را خورد و در عین حال به ارباب شرورش نیز خدمت کرد؟ یا شاید، بیایید با سکانس شام «مشکل‌آمیز» در ایندیانا جونز و معبد عذاب برویم؟

مسئله این است که این باور فرهنگی که حشرات فاحش هستند فقط همین است: فرهنگی. حشراتی وجود دارند که نباید آنها را بخورید زیرا حامل بیماری هستند یا سمی هستند، اما بسیاری دیگر بی خطر و مغذی هستند. همانطور که گفتم، بسیاری از جوامع از حشرات به عنوان غذا استفاده می کنند.

این عمل چقدر به عقب باز می گردد؟ هنگامی که در مورد غذاهای ماقبل تاریخ صحبت می کنیم، اغلب بر روی پستانداران بزرگ مانند آهو یا ماموت، یا غلاتی مانند گندم و جو، یا - اگر به چند میلیون سال قبل برگردید - علف ها و گیلاس ها تمرکز می کنیم. ما اغلب در مورد نئاندرتال ها یا هومو ارکتوس که جیرجیرک ها را می خورند صحبت نمی کنیم. اما شاید ما باید.

ترد

شواهد ما در مورد حشره‌خواری ماقبل تاریخ جزئی و پراکنده است. لیزا-ماری شیلیتو، باستان‌شناس دانشگاه دورهام در بریتانیا، می‌گوید این تا حدی به این دلیل است که باستان‌شناسان اغلب به طور فعال آن را جستجو نکرده‌اند. او می‌گوید: «ما همیشه چیزهایی را که به دنبال آنها نیستیم تشخیص نمی‌دهیم. بقایای حشرات اغلب در سایت‌های باستان‌شناسی یافت می‌شود، اما اغلب «مردم تصور می‌کنند که آلودگی یا آفات است».

برخی از بهترین شواهد از مدفوع فسیل شده انسان، معروف به coprolites، بدست می آید که می تواند حاوی قطعاتی از اسکلت بیرونی حشرات و سایر آثار باشد. متأسفانه، شیلیتو می‌گوید: «آن‌ها به‌طور معمول مانند سایر مصنوعات جمع‌آوری نمی‌شوند». "تشخیص آنها به طرز شگفت آوری سخت است" و ممکن است با توده های خاک رس اشتباه گرفته شوند. تنها تعداد انگشت شماری از محققان در زمینه کوپرولیت ها از جمله شیلیتو تخصص دارند. «فکر می‌کنم من به‌نوعی به‌عنوان متخصص در باستانی باستانی شناخته شده‌ام».

شیلیتو در حال حاضر شواهد زیادی در مورد حشرات خواری در ماقبل تاریخ در مقاله ترکیبی منتشر شده در باستان شناسی جهانی در 27 اکتبر گرد هم آورده است.

شیلیتو می گوید اولین چیزی که باید به آن توجه کرد این است که این عمل "واقعا از نظر جغرافیایی گسترده است". برخی از بهترین شواهد از قاره آمریکا می‌آیند، جایی که کوپرولیت‌ها بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. شیلیتو غارهای پیزلی در اورگان را برجسته می کند، غارهایی که شواهدی از حضور انسان از حدود 14300 سال پیش دارند: یکی از قدیمی ترین مکان های این چنینی در قاره آمریکا. در سال 2020، او و همکارانش به بررسی کوپرولیت‌های غارها پرداختند و شواهدی پیدا کردند که نشان می‌داد مردم، از جمله چیزهای دیگر، حشرات می‌خورند.

شیلیتو می‌گوید به طور خاص، «آبدارهای بزرگ». این شامل سوسک‌های ژوئن ده خطی (Polyphylla decemlineata) است که طول آنها تقریبا به 3 سانتی‌متر می‌رسد. این تیم همچنین بقایای جیرجیرک‌های اورشلیم را پیدا کردند، که گروهی نامناسب است زیرا جیرجیرک‌ها نیستند و از اورشلیم نمی‌آیند. آنها به حشرات بزرگ wētā نیوزلند مربوط می شوند، البته نه چندان بزرگ. شیلیتو می‌گوید: «اگر در حال شکار و جمع‌آوری هستید، آن‌ها چیزهایی کاملا گوشتی هستند که می‌توانید آنها را بردارید و بخورید.

سوسک ماه ژوئن ده خط

شواهد ظریف تری از پناهگاه سنگی Bonneville Estates در نوادا به دست می آید. یک کوپرولیت از این محل حاوی تخم‌های کرم‌های انگلی به نام آکانتوسفالان بود. این انگل ها از حشرات و سایر بندپایان به عنوان میزبان میانی استفاده می کنند - بنابراین فردی که آلوده شده است ممکن است حشرات را خورده باشد.

در آن سوی دنیا، در غار Cloggs در استرالیا، محققان شواهدی از خوردن بوگونگ پروانه بوگونگ (Agrotis infusa) توسط بومیان استرالیا پیدا کردند. این پروانه ها هر ساله به تعداد زیادی مهاجرت می کنند و به نظر می رسد که مردم بومی از این موضوع استفاده کرده اند. یک سنگ آسیاب از این محل دارای بقایای پروانه های بوگونگ در حدود 2000 سال پیش بود.

همچنین شواهدی وجود دارد که هزاران سال پیش مردم از زنبور عسل به عنوان منبع غذایی استفاده می کردند. در نیجریه حدود 3500 سال پیش، کشاورزان و علوفه جویان در کنار یکدیگر زندگی می کردند. یک مطالعه در سال 2021 روی ظروف سفالی مربوط به فرهنگ نوک نشان داد که بسیاری از آنها دارای لیپیدهای گویا هستند. این نشان می دهد که مردم در حال خوردن عسل یا سایر اقلام کندو، شاید از جمله لارو زنبور عسل بودند. به همین ترتیب، در مصر ظروف سفالی با آثاری از موم از حداقل 8000 سال پیش وجود دارد.

تا کنون، همه این نمونه ها مربوط به گذشته نسبتا نزدیک بوده است: 20000 سال گذشته. اما گونه ما حداقل 300000 سال است که وجود داشته است و تکامل انسان 7 میلیون سال یا بیشتر طول می کشد. آیا اجداد دورتر ما نیز حشرات می خوردند؟

om nom nom

پستانداران غیر انسانی حشرات را نیز می خورند

اولین چیزی که باید گفت این است که نخستی‌های غیر انسانی، که نزدیک‌ترین خویشاوندان زنده ما هستند، مطلقا حشرات را می‌خورند. یک بررسی در سال 2012 نشان داد که این یک رفتار رایج است و پستانداران غیرانسانی تمایل به استفاده از حشرات با نسبت پروتئین به چربی بالا دارند که نشان می‌دهد حشرات منبع مهمی از پروتئین برای آنها هستند. این نکته، البته ثابت نمی‌کند که جدیدترین اجدادی که با میمون‌ها مشترک هستیم، حشرات را نیز می‌خورده است.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این رفتار انجام شده است. در مطالعاتی که در سال‌های 2001 و 2008 منتشر شد، دو محقق - لوسیندا بک‌ول از دانشگاه ویت‌واترسرند در آفریقای جنوبی و فرانچسکو دی‌اریکو در دانشگاه بوردو در فرانسه - ابزارهای استخوانی یافت شده در مکان‌هایی در آفریقای جنوبی را توصیف کردند. آنها استدلال می کردند که الگوی سایش روی استخوان ها با حفاری در تپه های موریانه سازگار است. این ابزارها بیش از 1 میلیون سال قدمت دارند و ممکن است توسط Paranthropus، انسان های منقرض شده مرتبط با جنس ما، Homo، استفاده شده باشد.

به همین ترتیب، در مطالعه‌ای در سال 2014 در مجله تکامل انسان، محققان داده‌های ایزوتوپی را از نمونه‌های هومو اولیه و استرالوپیتکوس‌های قدیمی‌تر گردآوری کردند. ترکیبی از ایزوتوپ‌های کربنی که در بقایای بقایای آن‌ها یافت می‌شود، تصویری کلی از آنچه انسان‌ها خوردند به ما می‌دهد. به نظر می رسد آنها حداقل مقداری از مواد حیوانی را می خوردند و حداقل برخی از آنها ممکن است حشرات بوده باشند.

برخی از خوانندگان ممکن است مطالعه جالبی را که در سال 2025 منتشر شد را نیز به خاطر بیاورند. این مطالعه مجددا داده های ایزوتوپی استخوان های نئاندرتال ها را بررسی کرد. از آنجایی که موجودات زنده تمایل دارند ایزوتوپ سنگین نیتروژن-15 را جمع کنند و نیتروژن-14 سبک تر را از دست بدهند، ارگانیسم های بالاتر از زنجیره غذایی تمایل دارند که نیتروژن-15 بیشتری نسبت به موجودات پایینی داشته باشند. نئاندرتال ها دارای سطوح بالای نیتروژن 15 هستند.

یک تفسیر این است که نئاندرتال‌ها گوشت می‌خوردند و چیزهای کمی دیگر: می‌توان نتیجه گرفت که آنها «بیش از حد گوشتخواران» بودند. با این حال، این خیلی منطقی نیست، تا حدی به این دلیل که خوردن فقط گوشت به طور خطرناکی ناسالم است، و تا حدی به این دلیل که شواهد زیادی از منابع دیگر وجود دارد که نئاندرتال‌ها رژیم‌های غذایی متنوعی داشتند. بنابراین، در عوض، محققان پیشنهاد کرده‌اند که نئاندرتال‌ها گاهی حشره‌هایی را می‌خوردند که با گوشت فاسد جشن می‌گرفتند.

یکی از نویسندگان این مطالعه جولی لسنیک در دانشگاه ایالتی وین در دیترویت، میشیگان است. لسنیک در کتاب حشرات خوراکی و تکامل انسان در سال 2019 استدلال می‌کند که حشرات هم فراوان هستند و هم خطر نسبتا پایینی دارند و آنها را به یک منبع غذایی ایده‌آل تبدیل می‌کند. او پیشنهاد می‌کند که مادران می‌توانستند با خیال راحت حشرات را جمع‌آوری کنند و در عین حال نوزادان خود را نیز حمل کنند. البته، فرض بر این است که زنان در کنار مردان حیوانات بزرگ را شکار نمی‌کردند، فرضی که به‌طور قطعی متزلزل به نظر می‌رسد – اما به کنار، این یک فرضیه معقول به نظر می‌رسد.

با این وجود، مقدار زیادی وجود دارد که ما هنوز در مورد حشرات در رژیم غذایی ماقبل تاریخ نمی دانیم. "آنها چقدر مهم بودند؟" شیلیتو می پرسد. چگونه این موضوع در طول زمان تغییر کرد و چرا در نقاط مختلف جهان؟

شیلیتو پیشنهاد می کند که احتمالا حشرات در بسیاری از مکان ها غذاهای فصلی بودند. "آنها همیشه در اطراف نیستند." این ممکن است به توضیح اینکه چرا یافتن شواهد محکم از حشره‌خواری در پرونده‌های باستان‌شناسی دشوار است کمک کند. شیلیتو می گوید: «ما این شواهد وسوسه انگیز را داریم. حالا، او می خواهد سیستماتیک تر نگاه کند.

نکته آشکار از همه اینها این است که همه کسانی که در مورد رژیم به اصطلاح پالئو صحبت می کنند باید تجدید نظر کنند. گوشت قرمز کمتر، ملخ و سوسک بیشتر. این (احتمالا) کاری است که اجداد ما انجام می دادند!

در نهایت، بیایید به جایی که شروع کردیم برگردیم. در 20 سال گذشته، پوشش های زیادی از مزایای زیست محیطی و امنیت غذایی خوردن حشرات صورت گرفته است. با این حال، محصولات حشرات جزء اصلی سوپرمارکت ها نیستند، حداقل در جایی که من زندگی می کنم. اگر چرخ در حال چرخش است، فقط به آرامی می چرخد.

این من را به فصل کتابی از حشره شناس فردریش سیمون بودنهایمر هدایت می کند. او شروع می کند: "قرن های متمادی شناخته شده است که حشرات به عنوان غذای لذیذ در بسیاری از نقاط جهان خورده می شوند. گزارش هایی از دوران باستان حشرات، به ویژه ملخ ها که توسط مردمان بدوی خورده می شد، به دست آمده است. عسل از زمان های بسیار قدیم به عنوان یک غذای ارزشمند شناخته شده است. با این حال، حشره خواری، جدا از عسل، همیشه به عنوان حشره خواری به عنوان یک ماده غذایی با ارزش شناخته می شده است."

بودنهایمر ادامه می دهد که او شروع به بررسی این موضوع "عمدتا از روی کنجکاوی" کرد، اما از مقیاس بزرگ حشره خواری غافلگیر شد. واقعا شگفت‌انگیز است که اهمیت واقعی و اساسی حشرات به‌عنوان غذای انسان اولیه و بدوی برای مدت طولانی نادیده گرفته شده است.»

خوانندگان باهوش ممکن است از اصطلاحات باستانی مانند «بربریت» و «انسان بدوی» جدا شده باشند. بله، این فصل قدیمی است: بودنهایمر آن را در سال 1951 منتشر کرد.

ما مدام این حقیقت را دوباره کشف می کنیم که انسان ها به طور معمول حشرات را خورده اند و مدام از این موضوع شگفت زده می شویم. در یک نقطه، ما باید از غافلگیری دست برداریم.