یک زن تراجنسیتی که آشکارا در میامی زندگی می کرد، که به جمهوری آفریقای مرکزی اخراج شد، دوباره پنهان شده است

دانیلا فوئنتس یک زن تراجنسیتی اهل کوبا است که به عنوان بخشی از سیاست مهاجرتی ایالات متحده به جمهوری آفریقای مرکزی اخراج شده است.

داکار، سنگال -- در میامی، دانیلا فوئنتس موهای مشتریان را مدل داد و در کلوپ شبانه ای به نام آزوکار به صورت درگ اجرا کرد. او کلاه گیس بلوند خود را در ملاء عام پوشید و مانند زنی که خود را از نوجوانی در کوبا می شناخت، لباس پوشید.

اکنون در فاصله بیش از 6000 مایلی (10000 کیلومتری) در جمهوری آفریقای مرکزی، لباس های مردانه می پوشد، صدای خود را پایین می آورد و سعی می کند توجه را به سینه هایی که پس از شروع درمان هورمونی در نوجوانی ایجاد کرده جلب نکند. به عنوان بخشی از تلاش های ایالات متحده برای اخراج افراد به کشورهایی غیر از کشور خود، مقامات او را در 29 آگوست به جایی فرستادند که هیچ رابطه ای ندارد و گروه های مدافع بازداشت خودسرانه، شکنجه و سایر موارد نقض حقوق اقلیت های جنسی و جنسی را گزارش کرده اند.

فوئنتس، یک زن تراجنسیتی 32 ساله که در محوطه ای زندگی می کند که به ندرت از آن خارج می شود و در اتاقی با چهار مرد کوبایی که از ایالات متحده اخراج شده اند نیز زندگی می کند، گفت: «همه چیز اینجا دشوار است، زیرا باید پنهان کنم که چه کسی هستم، و نمی دانم چه اتفاقی برای من خواهد افتاد.»

جمهوری آفریقای مرکزی - یکی از فقیرترین کشورهای جهان، مکانی با سابقه درگیری که وزارت امور خارجه ایالات متحده به مسافران آمریکایی توصیه می کند از آن اجتناب کنند - یکی از حداقل 12 کشور آفریقایی است که توافق نامه هایی را برای پذیرش اخراج کشورهای ثالث امضا کردند، سیاستی که دادگاه عالی ایالات متحده ماه گذشته اجازه داد تا حداقل به طور موقت ادامه یابد.

در جمهوری آفریقای مرکزی - جایی که افراد ترنس‌جندر از حمایت‌های قانونی کمی برخوردارند و در بیشتر جامعه به حاشیه رانده شده‌اند - فوئنتس کلاه گیس خود را فقط در خلوت حمام می‌بندد. او ابتدا در بازداشت در ایالات متحده و اکنون در کشوری که اولین بار زمانی که قبلا در پرواز اخراج به آنجا رفته بود درباره آن شنیده بود، خود را به عنوان محافظت توصیف کرد.

فوئنتس گفت: «تمام زندگی، تمام هویت من از من گرفته شد.

اسناد عمومی حاکی از آن است که یک قاضی به فوئنتس دستور داد تا ایالات متحده را ترک کند اما هیچ اطلاعات دیگری ارائه نکرد. مقامات اداره مهاجرت و گمرک به سوالات ایمیل شده پاسخ ندادند.

مجتمع فوئنتس در پایتخت، بانگوی، یک مجتمع آپارتمانی است که در آن دولت مردان تبعید شده را در خود جای داده است.

فوئنتس گفت که می تواند ترک کند، اما مقامات به او و دیگران توصیه کرده اند که از این کار اجتناب کنند - آنها هیچ مدرک شناسایی ندارند، که می تواند منجر به مشکلاتی با پلیس شود. او گفت که این بدان معناست که آنها نمی توانند کار کنند و منتظر اسناد سفر است که به او اجازه می دهد کشور را ترک کند. سازمان بین المللی مهاجرت، یک آژانس مرتبط با سازمان ملل، غذا تهیه کرده است و مهاجران می گویند که برای خرید خواربار برای کمک های مالی جمع آوری کرده اند.

بر اساس گزارش دیده بان اخراج کشور سوم، مشارکت پناهندگان بین المللی و حقوق بشر اول، ایالات متحده - از طریق توافقاتی که اغلب علنی نمی شود - حدود 25000 نفر را به بیش از دوجین کشور غیر متعلق به آنها، که اکثریت قریب به اتفاق آنها به مکزیک اخراج کرده است. ایالات متحده آمار یا جزئیاتی را منتشر نکرده است.

بر اساس گزارش دیده‌بان حقوق بشر که روز پنجشنبه منتشر شد، از ژانویه ۲۰۲۵ تا اوت ۲۰۲۶، بیش از ۵۰۰ نفر به کشورهای آفریقایی فرستاده شدند – از جمله حداقل ۱۲ نفر که خود را لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا یا ترنس‌جندر می‌دانند و به مکان‌هایی که روابط همجنس‌گرایان یا رفتارهای عاشقانه همجنس‌گرا را جرم انگاری می‌کنند، اخراج شدند. برخی از مدافعان می گویند که این تعداد احتمالا بیشتر است.

بریجت کرافورد، از گروه برابری مهاجرت گفت: «اینها خطاهای بوروکراتیک یا حوادث مجزا نیستند. "آنها نتیجه قابل پیش بینی سیاست هایی هستند که به طور هدفمند از تعهد قانونی و اخلاقی ما برای محافظت از مهاجران LGBTQ+ که از آزار و شکنجه فرار می کنند کنار می گذارند."

دولت ایالات متحده می گوید این سیاست قانونی است و دولت های پذیرنده تضمین می کنند که اخراج شدگان تحت تعقیب و شکنجه قرار نخواهند گرفت.

فوئنتس در لا لیزا، در حومه هاوانا بزرگ شد و گفت که از کودکی فهمیده بود که متفاوت است. او زندگی را به عنوان یک زن در نوجوانی آغاز کرد و در 18 سالگی شروع به مصرف هورمون کرد.

او سالنی را از خانه اش اداره می کرد و موهایش را رنگ می کرد و کوتاه می کرد. او گفت که به دلیل هویت جنسی اش مورد آزار و اذیت قرار گرفته و حداقل دو بار مورد حمله قرار گرفته و زخم هایی روی بازو و سرش به جا گذاشته است. او گفت که پلیس همچنین از او در مورد راه اندازی یک تجارت خصوصی بازجویی کرده است - اگرچه مشاغل خانگی در این منطقه رایج است.

در سال 2023، فوئنتس خانه خود را فروخت و در بحبوحه یک بحران اقتصادی عمیق و سرکوب مخالفان - حتی زمانی که کوبا، یکی از مترقی ترین کشورهای آمریکای لاتین برای حقوق LGBTQ+، قوانین شمول جدیدی را تصویب کرد، خانه خود را فروخت و ترک کرد. او گفت که در راه رسیدن به ایالات متحده، مردی بود که در آمریکای مرکزی سفر می کرد. او معتقد بود که امن تر است.

او گفت که پس از هفت ماه اقامت در مکزیک، از طریق سی‌بی‌پی وان از طریق تگزاس وارد ایالات متحده شد، یک سیستم قرار ملاقات آنلاین در دوره جو بایدن، که به مهاجران اجازه می‌داد به مدت دو سال به دلایل بشردوستانه در این کشور زندگی کنند. سپس به میامی رفت.

در آنجا، او دوباره زندگی آشکار را به عنوان یک زن آغاز کرد. او مدل موی کار را پیدا کرد و در Azúcar اجرا کرد. اگرچه او فاقد وضعیت قانونی دائمی بود، فوئنتس گفت که میامی چیزی را ارائه کرد که به ندرت تجربه کرده بود: آزادی حرکت در زندگی روزمره به عنوان خودش.

این زمانی پایان یافت که مأموران با او در خارج از یک متل روبرو شدند. فوئنتس گفت که آنها متوجه شدند که او یک جلسه دادگاه مهاجرت در تگزاس را از دست داده است. او گفت که خواسته است پرونده به فلوریدا منتقل شود اما پاسخی دریافت نکرد.

فوئنتس گفت که او را بازداشت کردند و بعدا با مردان در بازداشتگاه مهاجرت قرار گرفتند. او گفت که مقامات کلاه گیس او را مصادره کردند و یک لباس یک زندانی مرد به او دادند.

چنین رفتاری مطابق با یک فرمان اجرایی ژانویه 2025 است که به مقامات دستور می دهد زنان تراجنسیتی را از زندان ها و بازداشتگاه های زنان حذف کنند.

فوئنتس گفت: «وقتی فهمیدم قرار است مرا با مردانی قرار دهند، تقریبا غش کردم.

فوئنتس در دو بازداشتگاه در فلوریدا نگهداری شد و سپس به تگزاس منتقل شد. او گفت که وقتی افسران مسلح به آنجا رسیدند، او مشکوک بود که با اخراج مواجه است، اما آنها فاش نکردند که او را تا حدود پنج ساعت پس از پرواز به آفریقا فرستاده اند.

دیگر اخراج‌شدگان در این پرواز به AP گفتند تا زمانی که در هواپیما نبودند، مقصد به آنها گفته نشده بود. ده‌ها نفر به جمهوری آفریقای مرکزی فرستاده شده‌اند، از جمله یک زن ایرانی که در کشور خود تحت آزار و اذیت قرار دارد و یک افغان که برادرانش با ارتش ایالات متحده کار می‌کردند.

فوئنتس گفت که نمی‌داند چرا به جای کوبا به آفریقا فرستاده شد. او به AP گفت که وکیلی ندارد.

علیرغم تنش در روابط بین دو کشور، ایالات متحده شهروندان کوبایی را به عنوان بخشی از توافقات برای از سرگیری پروازهای اخراج در سال 2023 به کشور باز می گرداند. پروازهای چارتر به طور منظم وارد هاوانا شده اند.

یاسمانی مورنو، یکی دیگر از اخراج‌شدگان کوبایی در بانگی، گفت که این گروه در بدو ورود هیچ ویزا یا سندی برای اثبات وضعیت قانونی خود در کشور نداشتند. او گفت که مقامات از ارائه کمک به مدت 90 روز صحبت کردند، اما اخراج شدگان نمی دانستند که پس از آن چه اتفاقی خواهد افتاد یا در کجا زندگی خواهند کرد.

چند نفر به آسوشیتدپرس گفتند که وضعیت بلندمدت آنها نامشخص است و مقامات ایالات متحده اسناد هویتی آنها را گرفته اند.

یک افسر سیاست در وزارت خارجه جمهوری آفریقای مرکزی گفت که اخراج شدگان در دستان خوبی هستند و توسط سازمان بین المللی مهاجرت تحت نظر هستند. او به شرط ناشناس ماندن صحبت کرد زیرا او مجاز به بحث عمومی در این مورد نبود.

IOM می گوید که مهاجران می توانند در کشور درخواست پناهندگی کنند، برای بازگشت به خانه درخواست کمک کنند یا برای سفر به مکان دیگری که مجاز به ورود هستند کمک بگیرند. این سازمان سوالاتی در مورد وضعیت اخراج شدگان و موارد فردی مانند فوئنتس به مقامات جمهوری آفریقای مرکزی ارجاع داد. سخنگوی دولت به تماس‌های تلفنی و پیام‌های متنی پاسخ نداد.

گزارش دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید برخی از افرادی که به کشورهای ثالث اخراج می‌شوند با بازداشت، سوء استفاده و احتمال آزار و شکنجه روبرو هستند. اسواتینی تبعید شدگان را بدون هیچ اتهامی در یک زندان با امنیت حداکثر نگه داشته است. گینه استوایی آنها را برخلاف میل خود در هتلی متعلق به خانواده رئیس جمهور نگهداری می کند.

مایکل گارسیا بوچنک، از دیده بان حقوق بشر، در بیانیه ای گفت: «چندین از این دولت های آفریقایی نه تنها در تجاوزات ایالات متحده شریک هستند، بلکه حقوق بشر خود این افراد تبعید شده را نیز نقض کرده اند.

فوئنتس گفت که مردان کوبایی در اتاق او می دانند که او یک زن است و مراقب او هستند. او به ندرت به اندازه کافی احساس امنیت می کند که آن را ترک کند. او گفت، یک بار، در یک سوپرمارکت، کارگران به سینه‌های او اشاره کردند و در ابتدا از فروش میوه‌اش خودداری کردند. افراد دیگری در بانگوی او را مسخره کرده و به او اشاره کرده اند.

او گفت: «ظاهر شخصی من افتضاح است. "من مانند یک انسان متفاوت به نظر می رسم."

مورنو محدودیت‌هایی را در مورد تحرکات گروه توضیح داد و گفت که افسران آنها را تا بازار و در گردش‌های گاه به گاه همراهی می‌کردند، اما آنها را از بیرون رفتن در شب محدود می‌کردند.

فوئنتس و مورنو گفتند که هیچ پاسپورت یا مدارک شناسایی دیگری ندارند و نمی توانند کار کنند. بیشتر روزها، فوئنتس در محوطه می ماند و به تلفن خود نگاه می کند و منتظر اسناد سفر است.

او گفت که کوبا با بازگشت او موافقت کرده است - یک سند سفارت کوبا نشان می دهد که او مجاز است.

اما فوئنتس گفت که امیدوار است در جای دیگری، احتمالا کانادا، پناهندگی بگیرد.

او گفت: «آزار و اذیت و مشکلات اقتصادی که باعث فرار من شد، همچنان باقی است.

ژان فرناند کوئنا در بانگی، جمهوری آفریقای مرکزی؛ تیم سالیوان در مینیاپولیس؛ و کریستیانا مسکیتا در هاوانا کمک کردند.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده