یک سیستم ستاره ای کوچک ممکن است "ماهواره یک ماهواره" باشد
ستاره شناسان با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی اقلیدس یک منظومه ستاره ای بسیار کم نور را در نزدیکی کهکشان کوتوله فورناکس کشف کردند. به نظر می رسد که جرم آن Fornax-7 تنها 170 برابر جرم خورشید در ستارگان باشد. مقاله کشف در 13 سپتامبر به سرور preprint arXiv پست شد.
ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
ستاره شناسان با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی اقلیدس یک منظومه ستاره ای بسیار کم نور را در نزدیکی کهکشان کوتوله فورناکس کشف کردند. به نظر می رسد که جرم آن Fornax-7 تنها 170 برابر جرم خورشید در ستارگان باشد. مقاله کشف در 13 سپتامبر به سرور preprint arXiv پست شد.
مدل ماده تاریک سرد لامبدا در جهان پیشبینی میکند که هالههای ماده تاریک با هر جرمی باید میزبان سابهالههای کوچکتر خود باشند. این موضوع برای کهکشانهایی با جرمی مشابه کهکشان راه شیری، که دارای ماهوارههای کوتوله زیادی هستند، کاملا ثابت شده است، اما هرگز برای میزبانهایی با جرم کمتر از کهکشان راه شیری تأیید نشده است.
رکورددار کنونی ابر ماژلانی بزرگ (LMC) است که همراهان بسیار کم نور نامزدی دارد. محققان در این مقاله می نویسند، یافتن یک ماهواره در اطراف چیزی به کوچکی کهکشان کروی کوتوله Fornax (Fornax dSph) که تقریبا 100 برابر جرم کمتر از LMC است، "شکل گیری سلسله مراتبی مشاهده شده سیستم های ماهواره ای را تقریبا دو مرتبه زیر LMC گسترش می دهد."
فورنکس یک کهکشان کوتوله است که به دور کهکشان راه شیری در فاصله تقریبا 470000 سال نوری از ما می چرخد. میزبان شش خوشه کروی شناخته شده است. پنج مورد از آنها بیش از 10 میلیارد سال قدمت دارند اما در فاصله ای دور از مرکز کهکشان قرار دارند. با توجه به جرم و سن آنها، محاسبات پیش بینی می کند که چنین خوشه هایی باید تا کنون به سمت مرکز مهاجرت کرده باشند.
این «مشکل زمانبندی» بحثهایی را در مورد اینکه آیا هاله ماده تاریک Fornax یک «هسته» پراکنده و با چگالی کم است بهجای «کاسپ» مرکزی متراکم که توسط مدلهای ماده تاریک سرد استاندارد پیشبینی میشود، دامن زده است.
این تیم به سرپرستی تیمور سیف اللهی از رصدخانه استراسبورگ، در تصاویر ماهوارهای اقلیدس جدید، یک منظومه ستارهای کوچک و بسیار کمنور به نام Fornax-7 را مشاهده کردند. سیستم بسیار نزدیک به Fornax dSph است.
برای مشخص کردن ویژگیهای Fornax-7، این تیم ابتدا یک نمودار قدر رنگ از شش درخشانترین و قابلاعتمادترین ستاره عضو آن ساختند که با استفاده از دادههای حرکت گایا و برشهای رنگی، ستارههای راه شیری را فیلتر کردند. شش ستاره برای تعیین سن، محتوای فلز و فاصله منظومه کافی نیست، بنابراین محققان هزاران جمعیت ستارهای ممکن را شبیهسازی کردند و هر کدام را با دادهها مقایسه کردند تا بهترین تناسب را پیدا کنند.
آنها سپس محاسبات بیشتری را برای بررسی اینکه آیا Fornax-7 مانند یک خوشه ستاره ای رفتار می کند یا یک کهکشان تحت سلطه ماده تاریک انجام دادند.
مدلهای این تیم نشان میدهد که Fornax-7 تقریبا در همان فاصلهای از زمین قرار میگیرد که Fornax dSph قرار دارد، که به شدت نشان میدهد که این دو همسایه هستند. در آسمان، Fornax-7 با فاصله پیش بینی شده حدود 2.8 کیلوپارسک (تقریبا 9100 سال نوری) از مرکز Fornax dSph جدا شده است، اما محققان هنوز مطمئن نیستند که آیا این دو از نظر گرانشی به هم متصل هستند یا خیر.
این تیم میگوید: «این قویا نشان میدهد که Fornax-7 در فاصله Fornax dSph قرار دارد. با این حال، تعیین اینکه آیا این سیستم از نظر گرانشی با کهکشان مرتبط است یا خیر، به اندازهگیریهای سرعت شعاعی بعدی نیاز دارد.
این سیستم بسیار کوچک است و تقریبا 10 میلیارد سال قدمت دارد. جرم آن بسیار کم است و تنها حدود 170 جرم خورشیدی ستاره دارد. این تیم می نویسد: "نتایج ما نشان می دهد که Fornax-7 یکی از ضعیف ترین و کوچک ترین سیستم هایی است که تاکنون شناسایی شده است."
این تیم دو سناریو ارائه می دهد: Fornax-7 می تواند یک خوشه ستاره ای بدون ماده تاریک یا یک کهکشان ماهواره ای تحت سلطه ماده تاریک باشد که به دور Fornax dSph می چرخد. اگر این یک خوشه ستاره ای باشد، ویژگی های آن می تواند به حل «مشکل زمان بندی» کمک کند و ماهیت توزیع ماده تاریک کهکشان میزبانش را آشکار کند. محققان نتیجه میگیرند که اگر این یک کهکشان ماهوارهای کوتوله از Fornax dSph باشد، «اولین نمونه شناختهشده از «ماهواره یک ماهواره» در اطراف یک کهکشان میزبان با جرم کم فورناکس خواهد بود.
به گفته محققان، تمایز بین سناریوها مستلزم اندازهگیری پراکندگی سرعت داخلی سیستم از طریق طیفسنجی است که احتمالا از تلسکوپهای نسل بعدی استفاده میکند. احتمال سوم این است که یک شی هاله راه شیری نامربوط است که به طور تصادفی در یک راستا قرار گرفته است.
توسط نویسنده ما Shreejaya Karantha، ویرایش شده توسط Sadie Harley برای شما نوشته شده است و توسط رابرت ایگان بررسی و بررسی شده است — این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.
سیف اللهی و همکاران، اقلیدس: انتشار داده 1 (DR1) -- Fornax-7، یک همراه بسیار کم نور برای کهکشان کروی کوتوله فورناکس؟ یک خوشه ستاره ای از راه دور یا ماهواره کوتوله Fornax dSph، arXiv (2026). DOI: 10.48550/arxiv.2609.14535
شریجایا کارانتا یک نویسنده علمی و ارتباط دهنده نجوم مستقر در هند است که بر اخترفیزیک و کیهان اولیه تمرکز دارد. نمایه کامل →
کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
A tiny stellar system may be a 'satellite of a satellite'
Astronomers using data from the Euclid space telescope have discovered an exceptionally faint stellar system near the Fornax dwarf galaxy. Called Fornax-7, it appears to contain only about 170 times the mass of the sun in stars. The discovery paper was posted to the arXiv preprint server on Sept. 13.