یک شهر کوچک اوهایو به تازگی راهی برای پرداخت هزینه مراکز داده پیدا کرده است

بیش از 40 اقدام ضد مرکز داده در روز انتخابات در سراسر کشور روی برگه های رای ظاهر شد و تقریبا همه با حاشیه های چشمگیر به تصویب رسید. | سحر ببونیک/عکس محترمانه

در حالت سعادت پس از انتخابات، جان نیسلی مسیر اتوبوس مدرسه روزانه خود را در صبح چهارشنبه از شهر کوچک پری، اوهایو، در چند مایلی جنوب دریاچه ایری رانندگی کرد.

"خب، آقای نیسلی، کی تابلوها را پایین می آورید؟" شاگردانش در حالی که به داخل پرونده می‌پرداختند از او پرسیدند: "چون لگد زدی رفیق."

البته آنها شوخی می کردند، همان کاری که بچه ها گاهی اوقات با بزرگسالی که واقعا دوست دارند انجام می دهند - و نیسلی، اگر تماس های من با او نشانه ای باشد، مردی است که به قول نامش عمل می کند. اما حق هم داشتند: لگد زده بود.

خوراکی های کلیدی

آمریکایی‌ها با اکثریت قاطع به اعمال محدودیت‌های جدید در مراکز داده رای دادند و ده‌ها ممنوعیت و محدودیت جدید در سراسر کشور اعمال شد.

در پری، اوهایو، روستایی با تقریبا 1400 نفر، شماره 16 که به تازگی تصویب شده است، می‌تواند مراکز داده را وادار به بستن اوراق قرضه کند که پشتیبان وعده‌های آنها در مورد مشاغل آینده یا درآمد مالیاتی است.

اگر این انتخابات زنگ خطری برای مراکز داده باشد - و باید هم باشد - در این صورت شماره 16 ممکن است طرحی برای ایجاد معاملات بهتر بین شهرهای کوچک و فناوری بزرگ ارائه دهد.

از میان همه بازنده‌های انتخابات میان‌دوره‌ای، شاید هیچ‌کدام به اندازه مراکز داده با قاطعیت از بین نرفتند، آن‌هایی که ستون فقرات زمزمه‌های رونق هوش مصنوعی را تشکیل می‌دهند، که ساخت و ساز آن واکنش‌های خشم دو حزبی را در سراسر کشور برانگیخته است. بیش از 40 اقدام مرتبط با مرکز داده در این سه شنبه به رای گیری راه یافتند و مراکز داده همه آنها را به جز یکی از دست دادند، اغلب با حاشیه های چشمگیر.

این بسیار پرطرفدارترین همه پرسی است که تاکنون در مورد زیرساخت های هوش مصنوعی انجام شده است، یک شورش دو حزبی علیه یک صنعت آشکارا مبهم با یک «نه متشکرم» یا حداقل یک «احتمالا نه، اما فقط اگر».

حتی در برابر پس زمینه دراماتیک آن جنبش ملی، پری برجسته است. در بسیاری از سال گذشته، این دهکده درگیر یک دعوای تلخ بر سر برنامه ریزی برای یک مرکز داده عظیم 230 هکتاری - معادل یک ششم مساحت آن - به معنای واقعی کلمه در حیاط خلوت نیسلی، یا حداقل در مرکز شهری بود که او اکنون آن را خانه می نامد. اما او و سایر ساکنانش صرفا به دنبال متوقف کردن این پروژه نیستند.

در حالی که اکثر اقداماتی که در جاهای دیگر تصویب شد، مراکز داده را کاملا ممنوع می‌کند، یا حداقل ساخت آنها را محدود می‌کند، شماره 16 پری کار جدیدتر و شاید پیامدتری انجام می‌دهد: مراکز داده را مجبور می‌کند به وعده‌های خود عمل کنند. همانطور که توسط نیسلی و سایر حامیان پری ساخته شده است، هر مرکز داده در پری که کاهش مالیات یا یارانه را می پذیرد - همانطور که تقریبا همه آنها انجام می دهند - نیاز دارد که تضمین کند که حتی در صورت ترکیدن حباب هوش مصنوعی، حتی اگر شرکت ها تمام مراکز داده را به فضا پرتاب کنند، یا حتی اگر امکانات به اندازه یک قلم کوچک شود، به اندازه یک دهکده کوچک خواهد شد.

با بیش از وعده های توخالی و پردیس خالی خالی ترک کردم.

و در روز سه‌شنبه، پس از ماه‌ها علامت‌گذاری، راندن طومار و جلسات بی‌سابقه دهکده‌ای، نیسلی و متحدانش پیروز شدند.

او در روز چهارشنبه به من گفت: "من کاملا خفه شدم" همانطور که نتایج به دست آمد، او در مورد رای گیری نهایی در شماره 16 که با حمایت خیره کننده 87 درصدی پری همراه بود، هنوز کمی اشک آور بود. او گفت: «من خوش‌بینی داشتم که آن را پشت سر می‌گذاریم، اما هرگز به‌طور ناگهانی. من نمی‌توانم بیشتر از امروز به این شهر افتخار کنم.»

شرکت های مرکز داده باید توجه داشته باشند. در ترکیب با سونامی آبی که در میان کاندیداهای دموکرات که در مورد محدودیت‌های مراکز داده مبارزه کرده‌اند، همراه شده است و بیش از نیمی از رأی‌دهندگان هوش مصنوعی را یک مسئله اصلی در انتخاب خود برای کنگره می‌دانند، صنعت نمی‌تواند به تجارت معمول خود ادامه دهد. در حال حاضر، اگر یک مرکز داده بخواهد در ایالات متحده ساخته شود، باید یک معامله بسیار بهتر و قانع‌کننده‌تر را به آمریکایی‌ها ارائه دهد. شماره 16 ممکن است راه را به آنها نشان دهد.

شهر کوچک، مرکز داده بزرگ

تعداد کمی از شهرها می دانند که یک معامله خوب بهتر از پری است که در نیم قرن گذشته توسط برج های خنک کننده نیروگاه هسته ای محلی خود شکل گرفته است.

هنگامی که نیروگاه هسته ای پری برای اولین بار در دهه 1980 افتتاح شد، صدها شغل پردرآمد و درآمد مالیاتی کافی برای ساخت مدارس دولتی لوکس مانند یک استخر شنا در اندازه المپیک به ارمغان آورد.

نیسلی که در شهر همسایه بزرگ شد، گفت: «من بچه‌هایی را از دبیرستان می‌شناختم که فارغ‌التحصیل شده‌اند و این شغل‌های نیروگاهی را به دست آورده‌اند، و این مثل بخت‌آزمایی بود. "آنها بلافاصله وارد شدند تا با جامعه شریک شوند" و از مزایایی مانند جمع آوری زباله و خدمات رایگان برای کسانی که بیشتر تحت تاثیر "این چیز درست در حیاط خلوتشان است" حمایت مالی کردند.

امروزه، توده‌های بخار ایستگاه مانند فانوس‌های فرومونال هستند که مراکز داده تشنه انرژی را صدا می‌کنند. در اوایل سال جاری، اپراتور نیروگاه با متا و وزارت انرژی ایالات متحده قراردادهایی امضا کرد تا ظرفیت خود را تا حد زیادی افزایش دهد و به طور بالقوه این تاسیسات را به بزرگترین تاسیسات در نوع خود در کشور تبدیل کند. اما همه آن آب بدون مراکز داده ای که به آن نیاز دارند، فایده چندانی نخواهد داشت، و زمانی که یک توسعه دهنده دور از دسترس به نام Province Group در ماه آوریل در پری ظاهر شد، که قبلا یکسری معاملات محرمانه با سیاست گذاران محلی پشت درهای بسته انجام داده بود، ساکنان عصبانی شدند.

نیسلی که چند ماه پیش به دلیل فعالیت خود به عضویت شورای روستا درآمده است، گفت: "من می روم، "خدای من! آنها فکر می کنند که این شهر چیزی نیست جز یک مشت هک کوچک." او به یاد می‌آورد که فکر می‌کرد در حالی که روی صندلی‌اش در دهکده نشسته بود، به این فکر می‌کرد که توسعه‌دهنده «سعی می‌کرد ما را با دسته‌ای از صفحه‌گسترده‌ها شگفت‌زده کند»، و وعده‌های شغلی آینده و درآمد مالیاتی را زیر پا می‌گذاشت. نیسلی، که در اواسط 60 سالگی خود است، قبل از اینکه چند سال پیش به شمال شرقی اوهایو برگردد تا از مادرش مراقبت کند - و در نهایت رانندگی با اتوبوس مدرسه، از جمله موارد دیگر، شغلی در تجارت داشته است.

در زندگی قدیم‌اش، او خود را «دکتر اسپین» توصیف می‌کرد، و در دهکده، فورا یک معامله زشت را بو کرد. او گفت که اگر نیروگاه هسته‌ای پری زمانی «واقعا نقش شراکتی را به عهده گرفت»، او گفت، پس «این افراد بدون توجه به شریک وارد شدند».

بر اساس پیشنهاد اولیه گروه استان، مرکز داده برای 15 سال اول پس از ساخت، 75 درصد معافیت مالیاتی دریافت خواهد کرد. در مقابل، زمانی که شروع به پرداخت مالیات کرد، قول داد مبلغ زیادی را به مبلغ بیش از 320 میلیون دلار طی سه دهه آینده بپردازد و در عین حال باعث ایجاد صدها شغل شود. اما 15 سال زمان زیادی است تا منتظر بمانیم تا یک شرکت کالاها را انشعاب کند، و مراکز داده به سختی برای استخدام طولانی مدت شناخته شده اند.

مراکز داده، با وجود شهرت نفرت انگیز خود، می توانند در شرایط مناسب برای جوامع محلی مفید باشند. شهرستان لودون ویرجینیا به دلیل رشد مبتنی بر هوش مصنوعی به «کوچه مرکز داده» معروف شده است. در آنجا نیز، درآمد مالیاتی از این صنعت برای امکانات رفاهی شیک پرداخت شده است، دقیقا مانند نیروگاه هسته‌ای پری در دهه 80 - در واقع، لودون حتی یک استخر المپیک هم برای خودش داشت. و بسیاری از پیشنهادات دیگر برای استفاده از انبوهی از پول در پشت مراکز داده برای بهبود زیرساخت های محلی وجود دارد.

اما اوهایوایی‌هایی مانند نیسلی دلیلی برای ترس داشتند که در شرف غرق شدن باشند، تا حدی به این دلیل که قبلا این اتفاق افتاده بود. در سال 2019، نیروگاه هسته‌ای پری - مانند سایر توسعه‌های انرژی در سراسر ایالت - در آستانه ورشکستگی قرار داشت. اوهایو در پاسخ، HB 6 را تصویب کرد. اما در حالی که HB 6 کارخانه را نجات داد، بعدا مشخص شد که بخشی از بزرگترین رسوایی رشوه در تاریخ اوهایو است، رسوایی که لری هاوسلدر، رئیس سابق مجلس نمایندگان این ایالت را برای دو دهه به زندان فدرال فرستاد.

علاوه بر این، بسیاری از سیاستگذاران درگیر در HB 6 در چند سال گذشته فرش قرمز را برای توسعه دهندگان مراکز داده پهن کرده اند، یارانه ها و معافیت های مالیاتی را وضع کرده اند که ایالت را به یکی از بازارهای مرکز داده با سریع ترین رشد در کشور تبدیل کرده است.

نیک اونز، یکی از بنیانگذاران Conserve Ohio، گروهی که از اقدامات رای گیری در 10 جامعه در سراسر ایالت حمایت می کند، گفت: «آنها هیچ اعتباری در این مورد ندارند. اونز یک نامزد سابق جمهوری خواه برای پست ایالتی است که در پرونده HB 6 به یکی از خبرچینان FBI تبدیل شد.

پس از آن رسوایی، او به من گفت: "شما فکر می کنید حافظه عضلانی در سیستم باقی می ماند تا متوجه شوید که ما نباید توسط این همه منافع خاص بخریم و هزینه کنیم." "اما هنوز هم اتفاق می افتد."

اگر مراکز داده مجبور بودند به وعده های خود عمل کنند چه؟

و این ما را به شماره 16 می‌رساند، معیار رای‌گیری Nicely به ورود پری به برگه رای در روز انتخابات کمک کرد. در میان خشم ساکنان، شورای روستای پری قبلا درخواست اولیه گروه استان برای کاهش مالیات در ماه ژوئیه را رد کرده بود و این پروژه را در هاله ای از ابهام قرار داده بود.

اما به لطف تصویب شماره 16، اگر آن توسعه‌دهنده یا دیگری مانند آن تلاش کند دوباره برای یکی در پری درخواست دهد، مجبور می‌شوند تا در قبال وعده‌های خود نوعی بیمه ببندند، در صورتی که درآمد مالیاتی پیش‌بینی‌شده هرگز مطابق انتظار در سال‌های بعد محقق نشود.

Kasia Tarczynska، تحلیلگر ارشد تحقیقاتی در Good Jobs First، گروهی که یارانه های دولتی را مطالعه می کند، گفت: "این تهدیدی است که در مراکز داده وجود دارد، که در چند سال آینده، به این پروژه ها نیازی نخواهد بود." این کاملا منصفانه است که بگوییم اگر می‌خواهید چیزی به شما بدهیم، در ازای آن چیزی به ما بدهید و تضمین کنید که واقعا می‌خواهید اینجا باشید.»

ابتکاراتی مانند این واقعا نشان می‌دهد که مردم مبتکر و باهوش هستند - آنها می‌دانند که از چه چیزی دست می‌کشند. آنها می‌دانند که این شرکت‌ها اغلب وارد می‌شوند، قول می‌دهند و هرگز انجام نمی‌دهند.» Kasia Tarczynska، مشاغل خوب اولین تحلیلگر ارشد تحقیقاتی

بسیاری از شهرهای کوچک، به ویژه در سراسر کمربند زنگ، به شدت به خطرات ناشی از رشد صنعت برای چند دهه شیرین قبل از ناپدید شدن حساس هستند و تأسیسات رو به زوال و اقتصاد محلی را در آشفتگی قرار می دهد. در سال‌های اخیر، ایالت‌هایی مانند جورجیا و تگزاس پروژه‌هایی را ملزم کرده‌اند که اوراق قرضه‌ای مشابه اوراق قرضه پری بگیرند تا تضمین کنند که مزایای محلی واقعا برای پیشرفت‌هایی که یارانه یا معافیت مالیاتی زیادی از دولت دریافت می‌کنند تحقق می‌یابد، یا آنها را وادار می‌کنند که در صورت شکست پروژه، خود را پاکسازی کنند.

تارکزینسکا گفت: «ابتکاراتی مانند این واقعا نشان می‌دهد که مردم نوآور و باهوش هستند - آنها می‌دانند که از چه چیزی دست می‌کشند. آنها می‌دانند که این شرکت‌ها اغلب وارد می‌شوند، قول می‌دهند و هرگز به آنها عمل نمی‌کنند.»

اگر مراکز داده بخواهند به ساخت و ساز در شهرهای کوچک در سرتاسر آمریکا ادامه دهند، ممکن است نیاز داشته باشند قبل از عمل کردن به وعده‌های خود، راحت‌تر از آنها حمایت کنند. همانطور که سام نلسون، استاد علوم سیاسی در دانشگاه تولدو می‌گوید، «اگر واقعا می‌خواستند جریان پول را ببینند، ممکن است جوامع بسیار مایل به پذیرش این توسعه باشند.»

نیسلی از سیاستگذاران محلی در سراسر ایالت و کشور علاقه مند به ایجاد اوراق قرضه مشابه در معاملات مرکز داده خود شنیده است که برخی از آنها از شماره 16 پری الهام گرفته شده است. حتی قبل از انتخابات، توسعه دهندگان در سراسر کشور شروع به ارائه موافقت نامه های خیره کننده و الزام آور حقوقی برای مزایای جامعه کرده بودند که قول می دادند ده ها میلیون دلار به مدارس و زیرساخت های محلی تزریق کنند.

این امتیازات ممکن است تمام نگرانی‌هایی را که آمریکایی‌ها در مورد مراکز داده دارند، برطرف نکند - که به هر حال، مسلما پروکسی‌هایی برای ترس‌های دیگر در مورد تکثیر جنون‌آمیز هوش مصنوعی هستند. اما آنها هنوز هم می توانند معنادار باشند، به خصوص در جوامعی که در غیر این صورت کمترین شروع یا بیشترین از دست دادن را دارند.

و شهر نیسلی مطمئنا می تواند از پول نقد استفاده کند.

او به من گفت: «پری به پول نیاز دارد. او گفت که جدیدترین ماشین آتش نشانی شهر اکنون یک دهه از عمر خود را می گذراند و آمبولانس های آن "به شدت نیاز به تعویض دارند". پولی برای انجام آن وجود ندارد. بنابراین ما باید نوعی توسعه اقتصادی داشته باشیم.»

و این احتمالا مستلزم انجام کاری با ملک گسترده در وسط شهر است. نیسلی گفت که نیازی نیست مرکز داده باشد. اما اگر اینطور باشد، شهر اکنون با تمام نیرویی که از نیروگاهش جاری می شود، اهرم های زیادی دارد. او گفت: "اگر می خواهید شرکای تجاری باشید، به عنوان شرکای تجاری وارد شوید. از قبل چیزی را به مردم پیشنهاد دهید و به آنها بگویید که چگونه در جامعه آنها سرمایه گذاری خواهید کرد، نه اینکه این کار چه سودی برای شما دارد." "یا برو کنار."