یک فرمانده اوکراینی به ما می‌گوید که چرا نیروها در روز حمله می‌کنند و «ربات‌های» جنگی خود را در شب به کار می‌گیرند.

یکی از سربازان NC13، واحدی از سپاه سوم ارتش اوکراین که در استفاده رزمی از وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین تخصص دارد، از لپ تاپ متصل به یک پهپاد زمینی استفاده می کند. توماس پیتر/رویترز یک سپاه اوکراینی از پهپادهای زمینی و هوایی برای انجام ماموریت‌های عملیاتی در خط مقدم استفاده می‌کند.

یکی از فرماندهان گفت که دید در زمان استقرار این پهپادها نقش کلیدی دارد.

واحد او همچنین از هواپیماهای بدون سرنشین بمب افکن برای پراکنده کردن 40 مین ضد نفر در هر سورتی استفاده می کند. در شمال دونتسک، سپاه سوم ارتش اوکراین از شبکه ای از پهپادهای هوایی و زمینی برای استقرار و پاکسازی میادین مین در حین حمله به خطوط روسیه استفاده می کند.

این مأموریت‌ها بخشی از تهاجم پرمخاطب اخیر آن، عملیات ویوالدی است که گفته می‌شود تا کنون حدود 50 مایل مربع را در اطراف شهر لیمان تصرف کرده است.

این سپاه گفته است که هواپیماهای بدون سرنشین زمینی که قادر به حمل محموله های سنگین و عملیات در مناطق خطرناک تر هستند، زمان مین گذاری را به طور چشمگیری کاهش می دهند. یک پهپاد می تواند میدان مین را در عمق بیش از 1300 فوت در دو روز مستقر کند، در حالی که خدمه انسانی دو هفته طول می کشد.

یکی از فرماندهان گردان پشتیبانی 96 سپاه، سرهی تیشنکو، به Business Insider گفت که این عملیات چگونه کار می‌کند، از جمله اینکه چگونه سربازان ترجیح می‌دهند در ساعات روز به عملیات‌ها تقسیم کنند و به عملیات حمله کنند.

تیشنکو که گردانش از تیپ مکانیزه 125 و تیپ مکانیزه 60 پشتیبانی می کند، گفت: "به طور قطع شبانه مین گذاری بهتر است، زیرا دشمن نمی تواند UGV های ما را ببیند."

پهپادهای زمینی یا وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین، معمولا سکوهای ردیابی یا چرخدار هستند که برای حمل تا 400 کیلوگرم یا حدود 880 پوند طراحی شده اند.

تیشنکو گفت، آنها در میدان جنگ ساکت هستند، بنابراین برای سپاه سوم ارتش عادی است که شبانه مین ها را پاکسازی کند، سپس در روز حملات خود را آغاز کند.

وی افزود: انجام عملیات تهاجمی در روز عملی تر است زیرا دشمن از پهپادهای FPV زیادی استفاده می کند و در طول روز می توانیم آنها را راحت تر شناسایی کنیم.

تیشنکو گفت: پهپادهای زمینی در اینجا نقش مهمی ایفا می کنند، زیرا یک سرباز تهاجمی که یکی را جلوتر از خود می بیند، وضوح و اطمینان را به وجود می آورد که مسیر روشن است.

تیشنکو گفت: "آنها می توانند بدون نگرانی دائمی در مورد مجروح شدن شدید توسط مین به حرکت خود ادامه دهند. این در هنگام حمله بسیار مهم است."

او گفت که 96 همچنین از هواپیماهای بدون سرنشین برای عملیات معدن استفاده می کند، که در درجه اول به کند کردن پیشرفت روسیه کمک می کند و به اوکراینی ها زمان می دهد تا پاسخ دهند.

به غیر از پهپادهای زمینی، تیشنکو گفت که واحد او همچنین بمب افکن های هوایی سنگین -معمولا هگزاکوپترهایی که می توانند تا 40 کیلوگرم را حمل کنند- برای مین گذاری همزمان ده ها مین نیز مستقر کرده است.

تیشنکو گفت: "یک بمب افکن سنگین می تواند تا 40 مین ضد نفر را در یک منطقه خاص پرتاب کند."

فرمانده افزود: در یک شب معمولی، خدمه بمب افکن سنگین می توانند پنج سورتی پرواز را در فواصل 10 کیلومتری یا کمی بیش از 6 مایل ببینند. او گفت که به طور متوسط، یک خدمه معدن در گردان او می تواند حدود 130 سورتی پرواز در ماه انجام دهد.

تیشنکو گفت که پهپادهای کوچکتر نیز می توانند مواد منفجره را برای پاکسازی میدان های مین روسیه پرتاب کنند.

تیشنکو گفت: "و این نتایج قابل توجهی را به همراه داشت. ما دشمن و گروه های تهاجمی آنها را مختل کردیم و روحیه آنها را تضعیف کردیم." وی افزود که واحد او در طول عملیات ویوالدی ماموریت های مین گذاری را در امتداد 18 مایلی خط مقدم انجام داد.

اوکراین یک سال و نیم گذشته را به شدت صرف ترویج استفاده از وسایل نقلیه زمینی بدون خدمه کرده است، که مقامات آن اغلب آنها را "ربات" می نامند، به عنوان راهی برای به حداقل رساندن قرار گرفتن انسان در معرض خطرناک ترین نقش های خط مقدم.

تیشنکو افزود، برخلاف سربازان، پهپادهای زمینی خسته نمی‌شوند و تمرکزشان را از دست نمی‌دهند و آنها را برای کارهای دقیق خراش‌دهی عالی می‌کند.

او گفت که مهمتر از آن، می توان آنها را در صورت آسیب دیدگی یا تخریب تعمیر کرد.

فرمانده گفت: "زندگی یک انسان پس از از دست رفتن، قابل ترمیم نیست. ما ترجیح می دهیم برای UGV ها پول خرج کنیم تا جان سربازانمان را به خطر بیندازیم."

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید