یک فیلمساز اتریشی که آتش‌سوزی‌های لس‌آنجلس را مستند کرده، امیدوار است که فیلمش گفتگوها را آغاز کند.

لوکاس مارکست، فیلمساز اتریشی (در میان نخل‌های بمب، یا: به دنبال بازتاب‌هایی در میدان سمی فراوانی) در مستند تجربی جدید خود، نگاه، شنیدن و احساس بسیار متفاوتی از آتش‌سوزی‌های لس‌آنجلس ۲۰۲۵ دارد. برخلاف پوشش خبری شلوغ و بدون وقفه ای که در زمان وقوع رویدادهای غم انگیز شاهد بودیم، فیلم بینندگان را در صحنه های مختلف رصدی که معمولا از موقعیت های ثابت گرفته می شود، می برد.

و اگرچه بدون سر صحبت، روایت یا تفسیرهای دیگر فراتر از نقل قول متن آغازین از یک فیلسوف، عنوان سند، > 1.5 درجه سانتیگراد: پیروپولیتیک و دنیای جدید، به این نکته اشاره دارد که اگر تماشاگران احساس کنند که پای جمعی ما به آتش کشیده می شود، در حالی که ما سفر بصری و صوتی را که فیلم ما را به آن می برد، مشکلی برای کارگردان نخواهد داشت. داستان‌های مرتبط فیلم‌های «همه چیز درباره پول» کارگردان مستند توضیح می‌دهد که چگونه دکتر خود را در فرگی چمبرز به‌روزرسانی کرده است - و نگرانی‌هایش در مورد ایالات متحده.

درخواست استرداد کسب و کار تد ساراندوس در حالی که نتفلیکس 10 سالگی خود را در کره جشن می گیرد به سئول می رود.

بیشتر از هر چیز، کمک به ما در مورد آنچه فیلسوف فیلسوف مایکل ماردر در ابتدای فیلم در مورد پیروپولتیک، یا سیاست آتش می‌گوید، به ما کمک می‌کند – علل ژئوپلیتیک و سیاسی که شعله‌هایی را که تماشا می‌کنیم و آسیب‌هایی که ایجاد می‌کنند تغذیه می‌کنند. نقل قول ماردر می‌گوید: اگر پیروپولتیک امروزه به طور فزاینده‌ای قوانین بازی را دیکته می‌کند، پس یادگیری زبان آن بسیار مهم است.

>1.5 درجه سانتیگراد: Pyropolitics و دنیای جدید به بینندگان این فرصت را می دهد که در 27 اکتبر در جشنواره مستند آلمان DOK لایپزیگ و سپس ویناله اتریش، قبل از نمایش در IDFA در آمستردام، این کار را انجام دهند.

مارکست فیلم را کارگردانی و مونتاژ کرد و کار دوربین را به همراه کارسون دیویس براون انجام داد. در گفتگوی زوم با THR، او آنچه را که الهام‌بخش 1.5 درجه سانتی‌گراد بود به اشتراک گذاشت: Pyropolitics و دنیای جدید و ظاهر و احساس آن، و اینکه چرا نمی‌توان پیروپولیتیک را نادیده گرفت.

مارکست در زمان شروع آتش سوزی ها در کالیفرنیا بود، زیرا او بیش از هفت سال است که در اطراف دریای سالتون، نزدیک مرز مکزیک کار می کند، جایی که او فیلم خود را در میان نخل ها بمب، یا: به دنبال بازتاب هایی در زمینه سمی فراوانی نیز فیلمبرداری کرد. این فیلمساز به THR می گوید: «این یک فاجعه زیست محیطی بزرگ بود که در دهه 70 به دلیل رواناب های کشاورزی سقوط کرد. "این باعث شکوفایی جلبک شد و همه ماهی ها و پرندگان مردند. و سپس همه از آنجا دور شدند. قبل از آن، این منطقه "ریورا کالیفرنیا" نام داشت، جایی که همه می خواستند در آنجا باشند و ملک می خریدند."

وقتی مارکست درباره آتش‌سوزی‌ها شنید، به یاد می‌آورد که فکر می‌کرد: "اوه، خدای من، این چیست؟ و اولین انگیزه من این بود که نمی‌خواهم از چنین چیزی فیلمبرداری کنم. من واقعا علاقه‌ای به بیرون رفتن ندارم و شاید در مسیر کسی باشم که سعی می‌کند کمک کند. من در ال سرنو زندگی می‌کردم، که نزدیک پاسادنای جنوبی است. بنابراین همیشه با دوستان صحبت نمی‌کردیم، اما ما بیشتر از آن صحبت می‌کردیم و با مردم صحبت نمی‌شد. تحت تأثیر قرار گرفتیم، هر چه بیشتر شنیدیم که آنها باید تخلیه شوند و بنابراین، من گفتم: من مجبور نیستم در مورد آن فیلم بسازم، اما باید سعی کنیم این رویدادهای تاریخی را مستند کنیم.

بنابراین او و تیمش بیرون رفتند و شروع کردند «تا جایی که می‌توانیم در طول دوره آتش‌سوزی مستندسازی کنند، اما دغدغه اصلی ما همیشه این بود که سر راه مردم نباشیم».

مارکست از آتش‌سوزی‌ها، آتش‌نشان‌ها، داخل یک پناهگاه (با تابلویی که نشان می‌دهد دسترسی رسانه‌ها وجود ندارد) و موارد دیگر فیلم می‌گیرد. او به THR می‌گوید: «ما به همه چیزهایی که اخبار پوشش می‌داد، علاقه‌ای نداشتیم. واضح است که این یک مستند رصدی است که فقط این رویداد را به تصویر می‌کشد.»

فیلم با صدای آتش شروع می شود و سپس تماشاگران را به آتش نزدیک می کند و در نهایت داخل آتش می شود. مارکست می‌گوید: «و پس از آن دچار این پس‌سوختگی می‌شوید». "این یک موضوع قرمز بسیار ساده است که در ویرایش به ما کمک کرد." یک تریلر برای >1.5 درجه سانتیگراد Pyropolitics and the New World را همینجا تماشا کنید.

آن عنوان چطور؟ مارکست توضیح می دهد: "عنوان بسیار بزرگتر از فیلم است. امیدوارم عنوانی باشد که شما را کنجکاو کند، اما همچنین عنوانی باشد که شما را به تفکر بیشتر دعوت کند." اگرچه در خود فیلم هیچ پاسخی وجود ندارد.»

تغییر دمایی که در عنوان به آن اشاره شد بخشی از توافقنامه پاریس در مورد تغییرات آب و هوایی است که در سال 2015 به تصویب رسید. این معاهده بین‌المللی باعث شد که کشورها موافقت کنند تا تلاش‌هایی را برای محدود کردن افزایش دما به 1.5 درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطوح قبل از صنعتی شدن ادامه دهند. تجربه فیلمساز تاکنون این است که همه از این معاهده آگاه نیستند. او می‌گوید: «تفاوت بزرگی بین مخاطبان آمریکایی و اروپایی وجود دارد. در ایالات متحده، بسیاری از مردم نمی دانند که ما در مورد 1.5 درجه صحبت می کنیم. ایالات متحده نیز آن را امضا کرده است، اما در آنجا به اندازه اروپا تبلیغ نمی شود.

اما آتش‌سوزی‌های جنگلی نه تنها لس‌آنجلس را درنوردیده است، مارکست خاطرنشان می‌کند: «فیلم بر همین رویداد متمرکز است، بلکه این اتفاق در همه جا رخ می‌دهد، از جمله در فرانسه و شبه جزیره ایبری». و آتش‌سوزی‌ها به شهرها نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌شوند. لس‌آنجلس تحت تأثیر آتش‌سوزی‌های زیادی قرار گرفته است، اما همه علائم هشدار دهنده آتش‌سوزی‌های گذشته به سادگی نادیده گرفته شدند.»

او می‌گوید: «امیدوارم که فیلم [بینندگان را تشویق کند] عمیق‌تر بگردند، زیرا ما در حال شکل دادن به زمین هستیم.» و ما همه چیز را برای حداکثر سود شکل می دهیم، از جمله در کشاورزی، که راه و مسیر طبیعی آتش را تغییر می دهد. فیلم می تواند شروع یک فکر یا گفتگو باشد.

مارکست می‌گوید که درست مانند کارهای دیگرش، >1.5 درجه سانتی‌گراد: پیروپولتیک و دنیای جدید او را به فضایی دیستوپیایی سوق داد. او توضیح می‌دهد: «من همیشه به سمت جایی می‌روم که مردم رانده شده‌اند، یا نگاه می‌کنم تا کجا می‌توانید پیش بروید و مرزهای صنعت و فعالیت کجاست. "و بسیاری از اوقات، شما در نهایت در سرزمین های بایر یا در یک نوع محیط آخرالزمانی قرار می گیرید."

تمرکز فیلمساز بر چالش های محیطی و اقلیمی ایجاد شده توسط انسان به این معنی نیست که او امیدوار نیست که روندهای نگران کننده قابل رسیدگی باشد، اما او کار و تمرکز زیادی را پیش رو می بیند. او به THR می‌گوید: «من بدترین محکوم‌کننده در اطراف نیستم، اما در حال حاضر خیلی خوب به نظر نمی‌رسد. "آینده خیلی روشن به نظر نمی رسد."

مارکست در حال حاضر روی ایده فیلم دیگری کار می کند که قصد دارد آن را با بیش از 1.5 درجه سانتی گراد کارگردانی کند: Pyropolitics و همکار فیلمبردار دنیای جدید، کارسون دیویس براون، و به نظر می رسد که این ایده بسیار آخرالزمانی نیست. این فیلمساز می‌گوید: «در تپه‌های صحرای بلند یک محدوده تفنگ باز وجود دارد که مردم فقط در آخر هفته‌ها وارد می‌شوند، جایی که 100، 200 کامیون وارد می‌شوند و بدون هیچ قانونی شروع به تیراندازی می‌کنند.» آنها همه نوع هدف را می آورند - تشک، لاستیک، ماشین و هر چیز دیگری - و به سمت آنها شلیک می کنند.

و سپس افرادی هستند که در آنجا زندگی می کنند و از برداشتن گلوله های برنجی زندگی می کنند. خیلی خیلی ناراحت کننده است.»

برای مارکس و همکارش، فرآیند فیلمبرداری غوطه ور شدن در این دنیا برای درک آن و به اشتراک گذاشتن تجربه با مخاطب است. او می‌گوید: «در طول دو سال گذشته، من و کارسون با این جامعه وقت می‌گذرانیم تا مردمی که در آنجا زندگی می‌کنند و اقتصاد جایگزینی که در اطراف این مکان به وجود آمده است را درک کنیم.

ما بیش از 50 روز را با آنها سپری کرده‌ایم، همچنین در آنجا خوابیده‌ایم و مطمئن هستیم که اعتماد و تمایل آنها برای کار روی این مستند را داریم.» به نظر می رسد که فیلم جدید، درست مانند > 1.5 درجه سانتی گراد: Pyropolitics و دنیای جدید، برای شروع گفتگو ساخته می شود.