یک قدم نزدیک تر به ترمیناتور؟ کارشناسان رباتی را با «ماهیچه های واقعی» نشان می دهند که به اندازه کافی قوی است که می تواند بپرد، شنا کند و در دست بگیرد

بافت ماهیچه ای رشد یافته در آزمایشگاه برای بهبود مهارت و مهارت ربات ساخته شده است

محققانی که در ETH زوریخ کار می‌کنند، محرک‌های عضلانی مبتنی بر بافت را نشان داده‌اند که انعطاف‌پذیر هستند

محرک‌ها ربات‌های کوچک را قادر می‌سازند تا بپرند و شنا کنند، و همچنین راه بروند و درک کنند ربات‌های پوشیده از گوشت که می‌توانند راه بروند، بپرند، شنا کنند و در میان ما حرکت کنند، ممکن است از آنچه فکر می‌کنیم به ما نزدیک‌تر باشند. محققانی که در ETH زوریخ کار می‌کنند، مشغول توسعه محرک‌های عضلانی از بافت زنده در مقیاس سانتی‌متری بوده‌اند. این محرک‌های عضلانی جدیدترین در یک برنامه طراحی هستند و حرکت در مقایسه با تکرارهای قبلی بیش از 10 بار بهبود یافته است.

در طراحی ربات های بیوهیبرید، محققان دریافته اند که همه چیز به حجم بافت عضلانی مربوط نمی شود. نحوه تعامل عضله و استخوان (یا در این مورد، "داربست مصنوعی") نیز مهم است.

نتایج حاصل از سلول‌های ماهیچه‌ای موش به‌عنوان روشی جدید برای ساخت روبات‌ها در نظر گرفته می‌شود.

عضله بیوهیبرید

این پروژه توسط آزمایشگاه رباتیک نرم ETH زوریخ اجرا می‌شود و توسط پروفسور رابرت کاتزشمان نظارت می‌شود که می‌گوید «ما تازه شروع به ساخت ربات‌ها به روشی طبیعی‌تر کرده‌ایم». این تحقیق بر روی بیوهیبریدها تمرکز دارد که اساسا به ادغام مواد بیولوژیکی مانند بافت ماهیچه ای با مواد مصنوعی و مصنوعی مانند الکترونیک یا داربست مکانیکی اشاره دارد.

طراحی ربات ها از طریق تحقیقات به وضعیت فعلی تبدیل شده است، جایی که بافت ماهیچه ای با استفاده از شیارهایی که بافت می تواند به آن متصل شود، به داربست محکم می شود. در همین حال، ربات‌ها در حال حاضر محدود به حرکت در یک محلول مغذی هستند که برای تغذیه ماهیچه‌ها و "زنده نگه داشتن" آنها در نظر گرفته شده است.

یک نتیجه جالب از این تحقیق این است که همه محرک‌های عضلانی به یک شکل رفتار نمی‌کنند. این «تغییرپذیری طبیعی» که از استفاده از بافت زنده ناشی می‌شود، با آنچه که با اجزای ساخته شده قابل دستیابی است، در تضاد است.

گوشت برای سایبورگ ها

توسعه ماهیچه‌های گوشتی برای روبات‌ها طی چندین سال، با طراحی‌های ساخته شده بر روی رایانه صورت گرفته است. با توجه به آنچه که توسط نویسنده ارشد مطالعه منتشر شده Aiste Balciunaite "فرایند تکراری" نامیده می شود، ایده "یک فرم ثابت برای هندسه ماهیچه های ما" به نفع طراحی "کل چیز از ابتدا بر روی کامپیوتر" کنار گذاشته شد.

Balciunaite می افزاید: "با سیستم های قبلی، گاهی اوقات مجبور بودید زیر میکروسکوپ نگاه کنید تا خم شدن را ببینید."

ویدئوی بالا دامنه حرکتی را نشان می‌دهد که می‌تواند توسط محرک‌های عضلانی انجام شود، و این فعالیت اکنون با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. اندازه‌گیری بیش از 1 سانتی‌متر، محرک‌های زیستی می‌توانند حرکت کنند و درک کنند، و در اینجا در حال شنا نشان داده شده‌اند. دیگر ربات‌های بیوهیبرید برای راه رفتن برنامه‌ریزی شده‌اند و می‌توانند 6.2 میلی‌متر در ثانیه را پوشش دهند.

آیا این ساختارهای زیست‌پیوسته به ارتشی از سایبورگ‌های در حال سفر در زمان و نابودکننده انسان تبدیل خواهند شد؟ احتمالا نه، و از آنجایی که آنها برنامه های کاربردی برای اکتشاف و پزشکی دارند، ما نباید خیلی نگران باشیم.