یک ماه پس از سیل نپال-چین، خانواده ها منتظر پاسخ درباره بیش از 50 اوکراینی مفقود شده هستند.

اولنا کالینیچنکو در میان هزاران مفقود پس از سیل ویرانگر در مرز نپال و چین است.

بانکوک -- اولنا کالینیچنکو مشتاقانه منتظر بود تا چای گل داوودی را که در چین خریده بود با شریک زندگی خود به اشتراک بگذارد.

اولس ویسیچ، شریک کالینیچنکو، گفت: «او گفت: «وقتی به خانه برگردم، چایی را می‌نوشیم که از گل‌های چینی درست شده است». پس از ناپدید شدن او و هزاران نفر دیگر در سیل فاجعه بار در امتداد مرز نپال و چین، او اکنون یک ماه است که منتظر اخباری درباره او است.

آخرین مکان شناخته شده او، خروج از چین در یک پست مرزی در ساعت 10:22 صبح به وقت محلی، 15 دقیقه قبل از سیل بود.

کالینیچنکو، 36 ساله، بخشی از یک گروه 56 نفری، عمدتا اوکراینی، بود که برای یک اعتکاف معنوی به کوه کایلاش در تبت سفر کرده بودند.

وضعیت خانواده‌های آنها نشان می‌دهد که فرآیند نجات، بازیابی و شناسایی قربانیان از دست رفته در فاجعه چقدر پیچیده و زمان‌بر است. با توجه به تعداد مفقودان، این روند احتمالا ماه ها طول خواهد کشید.

آنها در حالی که از چین به نپال می رفتند در راه خانه ناپدید شدند. برخی از بستگان می گویند که هیچ اطلاعاتی از مقامات دریافت نکرده اند. دولت چین حداقل به دو خانواده گفته است که اقوام آنها قبل از وقوع سیل خاک چین را ترک کرده اند، اما آنها نتوانسته اند تأیید کنند که آیا آنها به عنوان مجتمع مهاجرتی نپال وارد نپال شده اند و سوابق آن در سیل از بین رفته است یا خیر.

سیل بیش از 1400 کشته و بیش از 6000 مفقود بر جای گذاشت که بیشتر آنها در سمت مرز نپالی بودند. نپال گفته است که ۶۳۶ شهروند خارجی از جمله ۵۴ اوکراینی مفقود هستند. چین 261 تبعه خارجی را در میان مفقودان طرف خود گزارش کرده است، از جمله یک اوکراینی.

خانواده ها در اوکراین می گویند که اکثر آنها از زمانی که متوجه شدند بستگانشان در میان مفقودان هستند، هیچ پاسخی دریافت نکرده اند.

استانیسلاو سولوهوب که برادر و خواهر شوهرش در 25 اوت ناپدید شدند، گفت: «ما فقط آماری را داریم که به صورت آنلاین منتشر می شود - چند نفر پیدا شده اند، چند نفر زنده هستند، چند نفر مرده اند، و چند نفر هنوز مفقود شده اند.

نپال می گوید که 1451 جسد را پیدا کرده است، اما تاکنون تنها 112 جسد به خانواده ها تحویل داده شده است.

دولت گفت که تاکنون نمونه‌های DNA از 2035 بستگان جمع‌آوری کرده است، اما تعداد قربانیان را فاش نکرده است.

این گروه به رهبری ایرینا بلونسکایا، یک معلم معنوی که اغلب اعتکاف‌ها را سازماندهی می‌کرد، در حال بازگشت از سفر خود در چین بود که سیل در 26 اوت رخ داد. برنامه آنها این بود که با اتوبوس از منطقه تبت به کاتماندو سفر کنند، جایی که اعضای آن سوار بر پروازهای کشورهای متبوع خود شوند. آخرین پیام این گروه در ساعت 8:27 صبح به وقت نپال، حدود 10 دقیقه قبل از فروریختن دامنه کوه ارسال شد.

به دلیل اختلاف ساعت، بسیاری آن روز صبح با عزیزان خود تماس نگرفته بودند.

مقامات گفته‌اند که این انفجار زمانی ایجاد شد که بخشی از یخ و سنگ از دامنه کوه هیمالیا جدا شد و سیلابی سریع از آب، یخ، گل و آوار ایجاد کرد. جوامع و بندر گیرونگ، گذرگاه مرزی که توسط برخی از زائرانی که به کوه کایلاش سفر می کردند یا از آن بازمی گشتند، از بین رفت.

النا، مادر ولادسیلوا هورلووا نیز در گروه سفر می کرد. او ابتدا نام مادرش را از فهرست مفقودان دولت نپالی پیدا کرد، اما هیچ اطلاعات بیشتری از طرف نپالی دریافت نکرد. بعدا سفارت چین تأیید کرد که مادرش کشور را ترک کرده است و در فهرست افراد ناپدید چین به حساب نیامده است.

هورلووا، یک دانشجوی کالج که در نروژ پناهنده است، نگران است که مادرش در زمان وقوع سیل در هیچ کدام از این کشورها نبوده است. ویدئوهایی از مسافران نشان می دهد که در امتداد مرز، جاده ای بین ساختمان مهاجرت نپالی و چینی وجود دارد.

به این فکر می‌کنید که اگر کسی به نظر می‌رسد که در سرزمین غیرقانونی است یا چین را ترک کرده باشد، اما نه از نظر فیزیکی، چه کسی به دنبال او می‌گردد؟» او پرسید.

هورلووا تلاش کرده است با سازمان هایی از سفارت اوکراین در چین گرفته تا پلیس نروژ و حتی صلیب سرخ تماس بگیرد. او نیز مانند بقیه نمونه‌های DNA خود را برای کمک به جستجو به پلیس ارسال کرده است.

در آن سوی مرز، چین گفته است که با شناسایی بقایای اجساد خارجی‌ها، سفارت‌های مربوطه را مطلع می‌کند، اما مقامات تا کنون جزئیاتی در مورد اینکه چه تعداد هویت تایید شده است، ارائه نکرده‌اند.

اگرچه یک ماه از فاجعه اصلی می گذرد، اما برخی از خانواده ها همچنان امیدوار هستند.

درست چند روز قبل از رفتن کالینیچنکو برای سفر، او برای زنانی در اوکراین که شرکایشان در خط مقدم جنگ می جنگیدند، خلوتی ترتیب داد و برخی از آنها دو سال بود که از شرکای خود خبری نداشتند.

ویسیچ، شریک زندگی او، کنایه از وضعیت خود را می بیند، اما مانند سایر اعضای گروه، ترجیح داده است که مثبت بماند. ویسیچ، همچنین یک روانشناس، راهنمای حمایتی برای دیگرانی مانند خودش نوشت و نکاتی در مورد سلامت روان ارائه کرد.

ویسیچ گفت: "برای مثال، برای اولنکای من، مهمترین چیز در ارتباط ما این است که یکدیگر ... باید خوشحال باشیم."

بیناج گوروباچاریا، نویسنده AP در کاتماندو، نپال و تهیه کننده ارشد ویدئو ولودیمر یورچوک در کیف، اوکراین در این گزارش مشارکت داشتند.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده