یک مقام سازمان ملل متحد خواستار مشارکت زنان در صلح غزه است

یک مقام ارشد زنان سازمان ملل به آنادولو گفت که زنان باید نقش معناداری در شکل دادن به تلاش‌های صلح در غزه ایفا کنند و از روند صلح تاریخی کلمبیا با نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (FARC) درس گرفته است.

بلن سانز لوکه، مدیر منطقه ای زنان سازمان ملل متحد برای اروپا و آسیای مرکزی، در حاشیه نهمین کنفرانس میانجیگری استانبول گفت: «برای مکان هایی مانند غزه، برای مکان هایی که از بلای جنگ رنج می برند، باید اطمینان حاصل کنیم که صدای زنان بخشی از صلح سازی است.

سانز با تکیه بر تجربه خود به عنوان نماینده زنان سازمان ملل در کلمبیا در جریان مذاکرات صلح با فارک، گفت که صلح پایدار به چیزی بیش از پایان دادن به خصومت ها نیاز دارد. زنان متاثر از درگیری باید بتوانند در مذاکرات شرکت کنند، بر تصمیمات سیاسی تأثیر بگذارند و به اجرای توافقنامه های صلح کمک کنند.

فارک که در سال 1964 تأسیس شد، یک گروه چریکی مارکسیست-لنینیست بود که از جنبش‌های دهقانی روستایی در میان نابرابری عمیق زمین و طرد سیاسی در کلمبیا پدید آمد. بیش از پنج دهه درگیری با نیروهای دولتی و شبه نظامیان، این جنگ باعث آوارگی گسترده و نقض حقوق بشر شد.

پس از چهار سال مذاکره که در سال 2012 آغاز شد، دولت کلمبیا و فارک توافقنامه صلح تاریخی را در نوامبر 2016 امضا کردند که راه را برای خلع سلاح این گروه و انتقال به سیاست غیرنظامی هموار کرد.

سانز گفت: «آنچه در کلمبیا آموختیم این بود که رهبری زنان بخشی از میز صلح بود.

او با تاکید بر اینکه شبکه‌های مردمی برای بازتاب رنج جامعه و شکل‌دهی مستقیم تصمیم‌های صلح حیاتی هستند، گفت: «درس‌هایی که برای آوردن نمونه‌هایی مانند غزه یا سودان به دست می‌آید نشان می‌دهد که ما باید از سازمان‌های زنان، گروه‌های زنان که در سطح جامعه هستند، حمایت کنیم تا بتوانند صدای خود را بالا ببرند».

او گفت: «ما باید درک کنیم که چگونه این درگیری مستقیما بر زنان تأثیر گذاشته است.

توافقنامه 2016 به نابرابری های ساختاری، از جمله توسعه نابرابر روستایی، دسترسی به منابع و مشارکت سیاسی پرداخت.

سانز گفت که این قانون همچنین شامل بیش از 100 ماده در مورد برابری جنسیتی و حقوق زنان است.

یکی از ویژگی های کلیدی مذاکرات صلح هاوانا، ایجاد یک کمیسیون فرعی جنسیت در سال 2014 بود که توافقنامه را از منظر جنسیتی بررسی کرد و به گنجاندن حقوق زنان در مفاد آن کمک کرد.

این روند همچنین شامل مشاوره با سازمان های زنان و قربانیان درگیری، ارائه درس هایی در مورد اطمینان از مشارکت معنادار زنان در مذاکرات صلح بود.

Sanz افزود، با این حال، چالش‌ها در اجرای مفاد آن باقی است.

او افزود: «درس‌های زیادی آموختیم، اما همه چیزهایی که ما توانستیم در جریان آن روند صلح از آن حمایت کنیم، مدیون رهبری بسیار قوی زنان کلمبیایی بود».

سانز گفت، برای غزه، درس این است که با امضای توافقنامه، مشارکت زنان نمی تواند پایان یابد.

او گفت: «هنگامی که توافقنامه امضا شد، آنها بخشی از امضای توافق هستند، اما این پایان بازی نیست. این در واقع آغاز صلح پایدار است.»

علیرغم تعهدات بین المللی به مشارکت زنان در فرآیندهای صلح، نمایندگی آنها در میزهای مذاکره همچنان محدود است.

سانز به قطعنامه 1325 شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال 2000 استناد کرد که خواستار مشارکت زنان در پیشگیری از درگیری، حل مناقشه و ایجاد صلح در کنار اقداماتی برای محافظت از زنان و دختران در برابر خشونت های ناشی از درگیری است.

این اولین مأموریت بزرگ بین المللی بود که نقش اصلی زنان در صلح و امنیت را تصدیق کرد.

او گفت، با این حال، تعهدات هنوز به مشارکت معنادار تبدیل نشده است.

داده‌هایی که او در کنفرانس ارائه کرد نشان داد که تنها 5 درصد از توافق‌های صلح در سال 2025، زنان را به عنوان مذاکره‌کننده داشتند.

او خواستار سازوکارهایی برای تضمین مشارکت زنان به جای واگذاری آن به حسن نیت سیاسی، گفت: «این فوق‌العاده نگران‌کننده است».

او گفت: «در واقع، تعهدات و تعهدات وجود دارد، اما آنچه ما در پشت آن کم داریم، واقعا مکانیسم‌هایی برای اجرای این تعهدات است.

سانز همچنین به شواهدی اشاره کرد که نشان می‌دهد توافقنامه‌های صلح با مشارکت زنان و جامعه مدنی در اجرای آنها، 35 درصد بیشتر با موفقیت و پایداری اجرا می‌شوند.

سانز گفت که سازمان ملل متحد به طور مستقیم با شبکه های زنان در سطح محلی برای ایجاد اعتماد در میان زنان از گروه های سیاسی مخالف و تقویت دسترسی آنها به عدالت و نهادهای عمومی همکاری می کند. او افزود که این سازمان همچنین با بازیگران دولتی کار می کند تا اطمینان حاصل کند که دولت ها به تعهدات خود برای حمایت از حقوق زنان و دختران عمل می کنند.