یک منطقه بدون نقشه از قطب جنوب می تواند تهدیدی بزرگ باشد

منطقه وسیعی از شرق قطب جنوب حاوی یخ کافی برای افزایش چشمگیر سطح دریاهای جهانی است، اما قبلا نسبتا پایدار در نظر گرفته می شد. اکنون، یک مطالعه جدید از دانشمندان می‌خواهد تا نگاهی دقیق‌تر به حوضه زیر یخچالی ویلکس بیندازند و هشدار می‌دهند که با گرم شدن آب و هوا، این ذخیره‌گاه یخی پنهان قطب جنوب می‌تواند به محرک مهمی برای افزایش سطح آب در آینده تبدیل شود.

حوضه زیر یخبندان ویلکس یک فرورفتگی بزرگ در سنگ بستر زیر ورقه یخی قطب جنوب شرقی است. اگرچه این یکی از مهم‌ترین بخش‌های قطب جنوب در مورد افزایش سطح آب در آینده است، اما به‌طور گسترده‌ای ناشناخته باقی مانده است.

در یک مطالعه اخیر که در Nature Reviews Earth & Environment منتشر شده است، دانشمندان دریافتند که جغرافیای زیرین حوضه می تواند با گرم شدن آب و هوا باعث ناپایدار شدن آن شود. این نگران کننده است، زیرا حوضه دارای یخ کافی برای بالا بردن سطح دریا تا 10 تا 13 فوت (3 تا 4 متر) است.

حوضه زیر یخبندان Wikes تقریبا 870 مایل (1400 کیلومتر) در امتداد سمت داخلی کوههای ماوراء قطب جنوب امتداد دارد. این به طور کامل در زیر لایه ضخیم یخ پنهان شده است، بنابراین دانشمندان برای جمع‌آوری داده‌ها در حوضه وسیع مجبور به تکیه بر مشاهدات رادار و ماهواره‌ای بوده‌اند.

مت کینگ، استاد دانشگاه تاسمانی و نویسنده اصلی این مطالعه جدید، در بیانیه‌ای گفت: «حوضه زیر یخچالی ویلکس احتمالا آخرین مکان اکتشاف نشده در قطب جنوب است. هیچ داده نقشه برداری درجا از کف دریا وجود ندارد و ما اطلاعات بسیار محدودی در مورد شرایط اقیانوس داریم که می تواند ذوب شدن آینده را تحریک کند.

اگرچه زمانی آن را یکی از پایدارترین بخش‌های قطب جنوب می‌دانستند، اما دانشمندان اکنون شروع به درک میزان آسیب‌پذیری آن کرده‌اند.

حوضه یک بخش دریایی از ورقه یخ است، به این معنی که سنگ بستر در زیر بسیاری از یخ ها زیر سطح دریا قرار دارد. این امر می تواند یخ را به ویژه در صورت رسیدن آب گرمتر دریا به منطقه زمین آسیب پذیر کند.

دانشمندان پشت این مطالعه جدید داده های موجود را با مدل سازی کامپیوتری ترکیب کردند تا تغییرات آینده در منطقه را پیش بینی کنند. یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد که عقب‌نشینی می‌تواند در برخی مناطق بسیار سریع باشد و به طور بالقوه به حدود 0.6 مایل (1 کیلومتر) در سال فراتر از نقاط مهم سنگ بستر برسد.

اگر در نهایت از بین می رفت، یخ موجود در منطقه برای کمک به افزایش چند فوتی متوسط ​​سطح جهانی سطح دریا کافی است.

اگرچه شرق قطب جنوب به طور سنتی به طور قابل توجهی پایدارتر از قطب جنوب غربی در نظر گرفته می شود، یافته های اخیر تصویر متفاوتی را نشان می دهد. حوضه های دریایی منطقه به این معنی است که تحت گرمایش پایدار می تواند اهمیت بیشتری پیدا کند. با این حال، در حال حاضر، تا حد زیادی مطالعه نشده باقی مانده است.

محققان در پشت این مطالعه جدید امیدوارند توجه بیشتری را به حوضه زیر یخچالی Wilkes در شرق قطب جنوب جلب کنند و شکاف های عمده در مشاهدات را برجسته کنند.

مقاله جدید نشان می دهد که بخش هایی از حوضه قبلا دستخوش تغییر شده است. شواهد قبلی حاکی از نازک شدن و فروریختن برخی از قفسه های یخی است. به گفته محققان، یخچال اصلی حوضه، کوک گلاسیر، نیز از دهه 1990 با سرعت فزاینده‌ای در حال نازک شدن بوده و در حال حاضر تقریبا 44 میلیارد تن (40 میلیارد تن) یخ در هر سال به اقیانوس می‌فرستد.

کینگ گفت: «شواهد دوره‌های گرم گذشته برای به صدا درآمدن زنگ خطر کافی است که این منطقه‌ای است که ما باید خیلی بهتر آن را درک کنیم، اما یافتن دانشمند زنده‌ای که در آنجا بوده است دشوار است.