یک میلیارد دلار در سهام انویدیا بدهکار است

این به طور گسترده شناخته شده نیست، اما من در سال 1993 توسط Jensen (در آن زمان، بدون ژاکت چرمی) برای پیوستن به هیئت مشاور فنی NVIDIA دعوت شدم. در سپتامبر 1993، 25000 گزینه اختیار معامله به من داده شد، "در یک سری اقساط سه ماهه به طوری که تمام سهام پس از انقضای یک سال از تاریخ اعطا واگذار شود." 2

این دعوت به دنبال جلسه ای بود که با جنسن، کرتیس پریم و کریس مالاکوفسکی در قایق خانه ام، SS Vallejo، در Sausalito داشتم. من تقریبا در سال 1990، زمانی که او در Sun Microsystems، معمار تراشه SPARCstation GX بود، کمی با کورتیس کار کرده بودم. Sun یکی از شرکت‌هایی بود که از شرکت واقعیت مجازی اولیه من، Sense8 Corporation حمایت می‌کرد. Sun GX در پرتاب چند ضلعی ها بسیار سریع بود - حدود 50 هزار در ثانیه - و ما رندر VR Sense8 را به آن منتقل کرده بودیم. متعاقبا، نقشه بافت دوخطی را با استفاده از تراشه Intel i750 DVI اجرا کردم.

اما چیزی که در سال 1993 توجه کورتیس را به خود جلب کرد و باعث شد تا سایر بنیانگذاران انویدیا را برای یک دمو به من بیاورند، پیاده‌سازی سریع من از نقشه بافت دوطرفه بود. جزئیات در US5796426A و پتنت های بعدی آمده است.

کورتیس پتانسیل نگاشت بافت غیرخطی را برای متمایز کردن اولین محصول NVIDIA، NV1، از رقبا درک کرد.

من مدتی، کاملا معمولی، با کورتیس کار کردم تا نقشه بافت دوگانه خود را به سخت‌افزار منتقل کنم، و کد یک نسخه نمایشی کوارتت رشته‌ای VR تحت حمایت اینتل را بر روی نمونه اولیه سخت‌افزار NVIDIA - در واقع یک کارت GX در یک آداپتور PCI - نوشتم که در SoHo گوگنهایم در سال 1993 نشان داده شد.

هنگامی که NV1 سرانجام در سال 1995 عرضه شد، مایکروسافت تصمیم گرفت، به دلایل خاص خود، از نگاشت بافت درجه دوم یا حتی چهارگوش در جعبه ابزار DirectX که به تازگی منتشر شده است - فقط مثلث ها - پشتیبانی نکند. این تأثیر مخربی بر امور مالی و چشم‌انداز NVIDIA داشت و این شرکت درصد زیادی از کارکنان خود را اخراج کرد.

سپس، در آوریل 1996 - که در آن زمان به پادشاهی تونگا مهاجرت کرده بودم و روی طرح‌های راه‌اندازی اینترنتی مختلف کار می‌کردم - مدیر مالی انویدیا نامه‌ای به من نوشت که در آن 15625 سهم از اختیارات سهام من در اختیار گرفته شده است و من باید از آنها استفاده کنم. 3 این کار را کردم و بعد همه چیز را فراموش کردم.

به سرعت به سال 2024 می‌روم. من با یک دوست تاجر روزانه نشسته‌ام، در محاصره صفحه‌نمایش‌هایی که همه اخبار ناگوار درباره NVIDIA، مهم‌ترین شرکت روی زمین را دارند. بنابراین به خانه رفتم و پوشه اسناد قدیمی ام را زیر و رو کردم.

تعجب من را تصور کنید: طبق توافق نامه اختیار معامله که به درستی امضا شده، قرار بود گزینه های من برای چهار سه ماهه واگذار شود، نه چهار سال، همانطور که هم مدیر مالی انویدیا و هم مشاور خارجی آنها، کولی، در سال 1996 اظهار کرده بودند. ریاضیات واضح است: 15625 از 25000 سهام دقیقا 62.5 درصد پس از 62.5 درصد انتظار شماست. برنامه در برنامه یک ساله ای که توافقنامه واقعا مشخص کرده بود، تمام 25000 سهم باید قبل از نوشتن آن نامه، واگذار می شد.

با انشعاب های فراوان سهام - 480 برابر تا به امروز - 9,375 سهم گم شده من اکنون 4,500,000 سهم است. انبوهی به اندازه کافی خوش تیپ که من با وکلای قدرتمند آلن استایر از Steyer Lowenthal و Chris Burke از Korein Tillery برای بررسی این موضوع استخدام کردم. مدافعان کامل، سربرگ هایی با جاذبه های قابل توجه.

پس از حدود یک سال که وکلای من و مشاوران داخلی و خارجی انویدیا نامه‌هایی را با استناد به قانون‌های قضائی و بداخلاقی ارسال می‌کردند، به وکلای خود اشاره کردم که از آنجایی که سنم بالا می‌رفت و به نظر می‌رسید پایانی برای این تبادل نامه‌ها وجود ندارد، شاید بتوانند با هم ملاقات کنند و به توافق برسند. انویدیا صحت قرارداد اختیار را مورد مناقشه قرار نداد، فقط ادعاهای من مدت زیادی است که منع شده بودند.

جلسه با حرفه ای بودن بسیار برگزار شد، اما پاسخ کولی در اصل این بود: «پس از ما شکایت کنید». من و وکلایم پس از جست و جوی زیاد، مشورت و دندان قروچه به این نتیجه رسیدیم که محدودیت ها علیه ماست. به دلیل سی و چند سالی که از «حقوقم» گذشت، بعید به نظر می‌رسید که از طرح انصراف خود عبور کنیم.

من این را با روح یک داستان هشدار دهنده ارائه می کنم. مطمئنم در اینجا برای کسانی که شخصیت بلغمی تری نسبت به من دارند درس هایی وجود دارد. در اینجا در سرزمین آزادان، معلوم می شود که یک شرکت فقط باید برای مدت کوتاهی به تعهدات قراردادی خود عمل کند.

آیا کس دیگری چند دهه بعد سورپرایز مشابهی را کشف کرده است؟ و چگونه حل شد؟

من احساسی هستم و سرگرم هستم. همانطور که امپراتور Septimius Severus به طعنه گفت: "Omnia fui, nihil expedit."