"یک پدر شگفت انگیز و مرد زیبا": مراسم تشییع جنازه دونال لونی مملو از موسیقی و شعر

اگرچه بوزوکی و بودران محبوبش در مراسم تشییع جنازه او در ردیف اول نشستند، اما دونال لونی حتی برای ساخت موسیقی نیازی به ساز نداشت.

دخترش، کورا ونوس لونی، می‌گوید: «او صدای فرفری را کاملا تکرار می‌کرد، بنابراین شما نمی‌توانید تشخیص دهید که او بود یا فرفری.

این خاطرات گرانبهایی بود که او، خواهر و برادرش و همسر لونی، یونا اوبویل، با عزادارانی که روز شنبه برای وداع با این نوازنده و آهنگساز سرشناس گرد آمده بودند، به اشتراک گذاشتند.

او گفت که او پدری شگفت‌انگیز و مردی زیبا بود و لذت‌های ساده زندگی را با او و خانواده‌شان به یاد می‌آورد.

او گفت: «بعدازظهرهای احمقانه‌ای با برادر دوست‌داشتنی‌مان شین، که باید الان اینجا با ما باشد.

او از او برای آوردن موسیقی برای کودکان فلسطینی از طریق کنسرت های همبستگی غزه تشکر کرد.

و به خاطر اینکه همیشه صادق و دلسوز بودید و عشق خود را با ما به اشتراک می‌گذارید و از طرق مختلف ما را شاد می‌کنید.»

اویسین لونی، اولین فرزند این چهار نفر، «پدری فوق‌العاده بازیگوش و فوق‌العاده» و همچنین موسیقی‌دانی را به یاد می‌آورد که «به نظر می‌رسید ارتباط مستقیمی با منبع خلاقیت داشته باشد». "موسیقی او نه تنها نفیس بود، بلکه مناظر احساسی را که بسیاری از ما قادر به پیمایش آنها نبودیم را بررسی می کرد و بارها او به ما کمک کرد تا هویت و روح خود را پیدا کنیم."

موسیقی - اصیل، قرض گرفته شده یا بازسازی شده با هنر جدید - در زندگی لانی و مراسم تشییع جنازه او در کلیسای سنت کونلت در نیوبریج، کو کیلدر، جایی که بومی کوفلی بیشتر دوران کودکی خود را سپری کرد، محور بود.

در میان قطعات نواخته شده، یک صدا برجسته بود. کریستی مور، یکی از اعضای گروه او در گروه چهار نفری، پلانکستی، جان اودریمز را خواند و به آرامی این جملات را بیان کرد: "اینجا مریخ نورد می آید، سفرش به پایان رسیده است."

Una O'Boyle تصمیم گرفت با این احساس مخالفت کند. در کلماتی که کورا ونوس لونی از طرف او خواند، او برخی از آخرین افکاری را که شوهرش با او در میان گذاشت، بازگو کرد.

او به او گفت: "ما دو تخته موج سواری روی یک رودخانه جادویی هستیم."

او تصمیم گرفت همه کسانی که سفر او را به اشتراک می‌گذاشتند - از خانواده و طرفداران گرفته تا خدمه فنی که در کنسرت‌های او کار می‌کردند - با مشارکت آنها سرپا نگه داشته شدند.

او نوشت: "همه اینجا با دونال روی رودخانه جادویی بوده اند و رودخانه جادویی به جریان خود ادامه خواهد داد."

خانواده درخواست کرده بودند که از ادای احترام رسمی گل به نفع گل‌های وحشی، برگ‌های پاییزی و سنگ‌ها خودداری شود و او را در یک تابوت حصیری ساده که با شکوفه‌های بی‌احتیاطی تزئین شده بود به محراب بردند.

همراه با آلات موسیقی او، کتابی درباره عرفان به عنوان یادگاری از زندگی او ارائه شد که یک پرتره سیاه و سفید طراحی شده جایگزین عکس سنتی شد.

پرزیدنت کاترین کانولی توسط دستیارش، فرمانده کالین کمپبل، و کشیش محله نیوبریج، پدر روآیری او دومنیل، به همراه دوست دیرینه، پدر پل وارد، به نمایندگی حضور داشتند.

در میان بسیاری از نوازندگان حاضر و نوازنده، اندی اروین، همچنین یکی از اعضای گروه تغییردهنده بازی Planxty بود که به احیای و جوانسازی موسیقی سنتی و فولکلور ایرلندی برای نسل جدید کمک کرد.

با توجه به اندازه کوچک کلیسا، خانواده از مردم خواسته بودند که به صورت آنلاین به مراسم بپیوندند و بسیاری از آنها این کار را کردند، پخش زنده موقتا از کار افتاد.

مسلم بود که بسیاری از کسانی که نمی‌توانستند شخصا شرکت کنند، کتبا از او به خاطر موسیقی‌اش تشکر می‌کردند، اما پیام‌های تسلیت آنها نشان می‌داد که چیزهای دیگری برای قدردانی دارند.

به ازای ده شیلینگی که پس از یک کنسرت در دست یک هوادار گیر افتاده برای تاکسی خانه فشار داده شده است.

برای حضور و بازی برای تقویت روحیه کارگران اعتصابی و معترضان حقوق مسکن.

برای همراهی گرم در یک سفر طولانی. برای هدیه یک پلکتوم خجالتی خواسته و با لبخند داده شده است. برای الهام گرفتن

دوست لونی، شاعر تئو دورگان، چند سطر برای او نوشت: «تو تابستان را به قلب ما آوردی.

«حالا باید تو را رها کنیم. با سپاسگزاری ما برو، مرد عزیز، به راز.»

دونال لونی در 23 اکتبر در سن 79 سالگی بر اثر سرطان درگذشت. از او همسرش، آنا، به یادگار مانده است. سه فرزند، اویسین، کورا ونوس و سولا. سه نوه و هشت برادر و خواهرش.