یک کارشناس Rom-Com با داستان واقعی یک فروشنده اسباب بازی جنسی وارد تجارت می شود

اندی تنانت همیشه توسط زنان قوی در زندگی خود رهبری می شد.

این فیلم‌ساز و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی قطعا در بخش رام کام متخصص است، زیرا در سال 2002 فیلم Sweet Home Alabama را با ریس ویترسپون و هیچ به رهبری ویل اسمیت در سال 2005، دو تایتان غیرقابل انکار این ژانر، هدایت کرده است.

اما برای تنانت، که در سال 2008 فیلم های Fool's Gold و 2010 The Bounty Hunter را نیز کارگردانی کرد، آخرین پروژه او هرگز این ارتباط را با تاب آوری زنان به خوبی در بر نداشت. او به هالیوود ریپورتر می گوید: «من همیشه در ادبیات و هر چیز دیگری احساس می کردم که شخصیت های زن بسیار جذاب تر از شخصیت های مرد هستند، به خصوص در فیلم ها. «از آنجایی که شخصیت‌های مرد و ستاره‌های [مرد] سینما، شخصیت‌هایشان چیزی یاد نمی‌گیرد. داستان‌های زنان... آنها خیلی بیشتر هستند. آنها اجازه دارند مشتاق، آسیب‌پذیرتر، کنجکاوتر باشند.

و آن داستان‌هایی که من به‌طور طبیعی به آن‌ها کشیده شده‌ام." داستان‌های مرتبط فیلم‌ها صنعت فیلم چین با اوج داخلی به AFM می‌رسد.

در فیلم The Fun Lady، بروئر توسط سوپراستار جسیکا آلبا (همچنین در حال تولید این ویژگی زیر بنر Metalmark Entertainment) به تصویر کشیده شده است. او نقش دختر طلایی مورا را بازی می‌کند که وقتی زندگی بی‌نقص او از هم می‌پاشد، به شهر کوچک والدینش در آرکانزاس پناه می‌برد. اینجا شغل کمیاب است و شایعه سازی یک روش زندگی است. او که ناامید برای شروعی تازه است، شروع به فروش اسباب بازی های جنسی می کند. تنها مشکل، ناآگاهی مطلق او در مورد لذت است، زیرا هرگز ارگاسم را تجربه نکرده است.

برخلاف همه احتمالات، مورا به «بانوی سرگرم‌کننده» تبدیل می‌شود، اتاق‌های نشیمن را به هم می‌ریزد، خانم‌های کلیسا را ​​شوکه می‌کند، و مهمانی‌های فروش نامناسب را به داغ‌ترین دعوت‌نامه شهر تبدیل می‌کند. در طول راه، او شعله ور یک انقلاب جنسی در میان زنانی است که زندگی خود را صرف وانمود کردن همه چیز خوب کرده اند.

تنانت، با خواندن فیلمنامه مارک استایلن (برچسب، بی شرم)، بلافاصله درگیر شد. او با خندیدن به THR به یاد می‌آورد: «فکر کردم، «باید با من شوخی کردی!» "این یک فیلم دوست داشتنی است." این یک کمدی رمانتیک نیست، اما او معتقد بود که خانه بسیار شیرین آلاباما است. این واقعیت که این فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده بود... به نظرم باورنکردنی بود، و چه نقطه جهشی عالی برای داستانی نه تنها در مورد تمایلات جنسی انسان، بلکه روابط و سرکوب هویت جنسی زنانه." نکته مهم این است که برای تنانت، "کمدی با حرف C بزرگ" نیست. بانوی سرگرم کننده با شرایط انسانی دست و پنجه نرم می کند

و روابطی که به آن اطلاع می‌دهند، که برای او، «چیزی است که تقریبا در هر فیلمی که انجام داده‌ام سعی کرده‌ام انجام دهم».

با شروع تولید اوایل سال آینده، تنانت از حضور حرفه‌ای مانند آلبا راحت می‌شود. او می‌گوید: «بازیگری اساسا کار من را بسیار آسان‌تر کرده است. [بانوی سرگرم‌کننده] نیازی ندارد بیش از هزینه‌اش هزینه داشته باشد. اما ما به کسی نیاز داشتیم که واقعا مطالب را دریافت کند و بفهمد که قرار نیست یک کمدی با خنده‌های ارزان قیمت باشد. و جسیکا، در اولین گفتگوی من با او، [می‌توانم بگویم] او فوق‌العاده باهوش است.»

آلبا بی شباهت به شخصیت واقعی نیست که نقش او از آن الهام گرفته شده است: یک تاجر سرسخت و طبیعی. تنانت ادامه می دهد: «او یک کارآفرین است. "او در تجارت خود [با نام تجاری کالاهای مصرفی The Honest Company] به موفقیت بزرگی دست یافت، و مکالمات او با من این بود [من] اینگونه بود که "اوه، وای، من واقعا باید در اینجا مراقب باشم." زیرا او آن را فوق العاده جدی می‌گیرد. ازدواج هایی که "به شیوه ای خودخواهانه" انجام می شود.

تنانت بسیار خوشحال است که به آلبا اجازه می دهد - و تعداد زیادی از بازیگران THR هنوز از هویت آنها مطلع نیستند - رهبری را بر عهده بگیرد. او توضیح می‌دهد: «این تواضع کاذب نیست، اما بیشتر اوقات سعی می‌کنم از راه دور باشم. من دوربین را تنظیم می کنم و محیطی ایجاد می کنم که همه احساس امنیت کنند و مایلند چیزهایی را امتحان کنند، و بسیاری از چیزهایی که من در مورد آمادگی دوست دارم، گفتگوهایی است که با همه شخصیت ها در مورد آنچه فکر می کنند، از چه چیزی می ترسند، از چه چیزی مطمئن نیستند، اتفاق می افتد و من را به چالش می کشد. بلکه به لحاظ شاعرانه، او در واقع تجربه را به صعود تشبیه می کند

یک ارکستر: "ما فاگوت و کنترباس داریم و هورن فرانسوی و ویولن داریم. چیزی که ما سعی می کنیم بسازیم گروهی است که وقتی همه با هم هستند، هارمونی فوق العاده ای دارد."

چیزی که می‌توانست یک سلاح واقعی در اختیار آنها در طول تیراندازی باشد، نظر بروئر است که تنانت تأیید می‌کند که درگذشته است. اگرچه، او می‌گوید، او در طول فرآیند نوشتن «بسیار زیاد» با استایلن درگیر بود. این فیلمساز می گوید: "مارک داستان را دنبال کرد. او بارها و بارها با او صحبت کرد. و من می دانم که فرزندان او هنوز هم خیلی دوست دارند این فیلم ساخته شود."

و با آلبا، او تلاش کرده است تا میراث بروئر را با تجلی هر چه بیشتر زنان این داستان ارج بگذارد. تنانت می‌گوید: «ما سعی کرده‌ایم تعداد زیادی از زنان و مهمانی‌های پرشور را گسترش دهیم - هیچ دو نفر شبیه هم نیستند. "روابط متفاوت است. مسائل آنها متفاوت است، و بنابراین ما می‌خواستیم خیلی از آن‌ها را بررسی کنیم. ممکن است کسی آنقدر که ممکن است با شخص دیگری ارتباط داشته باشد، با شخصیت جسیکا ارتباط نداشته باشد و بگوید، "اوه، من یک بار در آن رابطه آنجا بودم" یا "من هنوز در آن هستم." فرقی نمی‌کند سال 1988 باشد یا 20207.

گاهی اوقات، گفتن آنچه می خواهید، گفتن آنچه نیاز دارید سخت است و قطعا بر روابط شما تأثیر می گذارد.»

و اگر با خودش صادق باشد؟ Tennant اصلا ویرایش های زیادی نداشت. او می‌افزاید: «در واقع به مارک گفتم، «این یکی از معدود فیلم‌نامه‌هایی است که تا به حال به من پیشنهاد شده است که مجبور نبودم تعداد زیادی تریاژ یا کار کنم یا بازنویسی کنم یا نویسندگان دیگری بیاورم.» در این مورد، «مطالب واقعا بسیار قوی بود.»

و هنگامی که تنانت، مردی که پشت صحنه‌های عاشقانه متیو پری و سلما هایک (در احمق‌ها عجله می‌شود) یا درو بریمور و داگری اسکات (هرگز)، ذهن خود را به سمت برخی از کمدی‌های مورد علاقه‌اش در تمام دوران‌ها، مانند توتسی یا آثار سیدنی پولاک و مایک نیکول معطوف می‌کند. پیام‌های حیاتی - در زیر آن لایه‌های سرگرم کننده و جذاب. تنانت در پایان می‌گوید: «اگر بتوانم به آن سطح از صمیمیت و صداقت و شوخ طبعی و کاراکتر واقعی و صادقانه آرزو کنم...» «اگر بخندی، می خندی.

اما شاید تئاتر را ترک کنید و کمی بیشتر به رابطه خود فکر کنید.»