یک HBCU زنانه برای حمایت از برنامه‌های سلامت زنان، یک نقاشی خارق‌العاده آرون داگلاس از هریت تابمن را به فروش می‌رساند.

یک تابلوی یادبود از هنرمند برجسته رنسانس هارلم که شخصیتی افسانه ای از مبارزه برای آزادی آفریقایی آمریکایی را نشان می دهد، ماه آینده در ساتبیز نیویورک به حراج گذاشته می شود.

پیش بینی می شود که تابلوی هاریت تابمن (1931) اثر آرون داگلاس بین 2.5 تا 3.5 میلیون دلار فروخته شود که بالاترین برآوردی است که تا به حال برای اثری از داگلاس انجام شده است. این نقاشی به عنوان بخشی از حراج هنر مدرن خیمه شب بازی خانه در 18 نوامبر به این بلوک خواهد رفت.

ساتبی به ARTnews تایید کرد که اولین نمونه از این هنرمند که تا به حال در چنین فروش پرمخاطبی به نمایش گذاشته شده است، از 7 نوامبر در دفتر مرکزی خانه در نیویورک در معرض دید عموم قرار خواهد گرفت.

تابلوی داگلاس از کالج بنت، در گرینزبورو، کارولینای شمالی، یکی از تنها دو کالج تاریخی زنان سیاه پوست در ایالات متحده، عرضه شده است. درآمد حاصل از فروش آن برای حمایت از ابتکارات از جمله برابری سلامت زنان استفاده خواهد شد.

این نقاشی در سال 2008 زمانی که تابلوی کوچک ساختمان عمارت‌های باشکوه تر (1944) در گالری سوان نیویورک به فروش رسید، رکورد جدیدی را برای داگلاس به ثبت رساند که بالاترین قیمت آن در حراج تنها 600000 دلار بود که در برابر برآورد بالای 150000 دلار به دست آمد. هریت تابمن با عرض شش فوت، به طور چشمگیری بزرگتر از هر اثر برتر او در فروش عمومی است.

دیوید گالپرین، نایب رئیس و رئیس بخش هنرهای معاصر ساتبی، در مصاحبه ای تلفنی به ARTnews گفت: «نکته ای که در مورد بازار آرون داگلاس وجود دارد، این است که نقاشی ها وجود ندارند. "مهمترین نقاشی نزدیک به دو دهه پیش ارائه شد. این نقاشی روی ماسونیت بود و حدود 20 اینچ ارتفاع دارد. البته، از آن زمان، بازار هنر مدرن تکامل یافته است و هنرمندانی از نورمن لوئیس و ژاکوب لارنس تا رومار بیردن دوباره مورد ارزیابی قرار گرفته اند."

او ادامه داد: «ما تا به حال ندیده‌ایم که یک اثر بزرگ [از داگلاس] به حراج گذاشته شود، زیرا بسیار نادر هستند. تعداد کمی بوده‌اند که به‌صورت خصوصی با قیمت‌هایی بیش از تخمین پایین ما فروخته شده‌اند، که مستقیما به موزه‌هایی مانند موزه هنرهای مدرن و گالری ملی هنر رفته‌اند. این مؤسسات همه آثار مهمی را به دست آورده‌اند، اما اگر این اهمیت را در 15 سال گذشته مشاهده می‌کردم، تنها در 15 سال گذشته، شگفت‌زده می‌شدیم. موزه‌های بزرگ جهان برای این اثر با هم رقابت می‌کنند.»

نمایش هریت تابمن (1931) اثر آرون داگلاس در کالج بنت. کالج بنت

داگلاس متولد کانزاس در دهه 1920 به هارلم نقل مکان کرد و به یک چهره برجسته در رنسانس هارلم تبدیل شد، که شامل هنرمندانی مانند آرچیبالد جی. موتلی، آگوستا ساویج، هیل وودراف و جیمز ون درزی نیز می‌شد. جنبش فرهنگی تعیین کننده دوران که به دنبال ایجاد یک هویت جدید سیاهپوستان از طریق ادبیات، موسیقی، نقاشی، عکاسی و اندیشه بود، همانطور که شانتای رابینسون برای ARTnews نوشت و اشاره کرد که داگلاس از فرم های آفریقایی الهام گرفته و از آنها برای خلق هنری قابل مقایسه با مدرنیست های اروپایی مانند پیکاسو و ماتیس استفاده کرده است.

او درباره داگلاس می‌نویسد: «با صاف کردن فیگورهای او، استفاده از اشکال هندسی جسورانه، نقاشی‌های سیلوئت‌ها و استفاده از نقوش آفریقایی، کار او هنر بصری جنبش را تعریف کرد.» فیلسوف آلن لاک داگلاس را «پدر هنر سیاه‌پوست آمریکا» می‌خواند.

نقاشی دراماتیک داگلاس تابمن را بر روی زمینی مرتفع نشان می‌دهد که در حالی که دیگران به آن نگاه می‌کنند، زنجیره می‌شکند. داگلاس موضوع خود را اینگونه توصیف کرد: «رهبری قهرمان که قید اسارت را می شکند و به سوی روزی جدید پیش می رود». این نقاشی بازتاب ترکیب شاهکار اوژن دلاکروا در سال 1830 یعنی آزادی رهبری مردم است که در موزه لوور پاریس آویخته شده است. در میان چهره های اطراف تابمن، مردی است که در زمین خود کار می کند و زن جوانی در حال خواندن کتاب است. هریت تابمن با مشهورترین اثر داگلاس، جنبه‌های زندگی سیاهپوست، که تنها سه سال بعد نقاشی شد، ویژگی‌های رسمی دارد.

این نقاشی یک فعال اجتماعی و فعال اجتماعی معروف را به تصویر می کشد که پس از فرار از برده داری در سال 1849، در حدود 13 ماموریت مبارزه با مرگ به ایالت های جنوبی رفت تا حدود 70 برده را نجات دهد، برخی از آنها خانواده و دوستانش را از طریق شبکه ای به نام زیرزمینی راه آهن. او در طول جنگ داخلی به عنوان یک پیشاهنگ مسلح و جاسوس برای ارتش اتحادیه خدمت کرد و بعدا در جنبش حق رأی زنان نیز نقشی ایفا کرد.

(بازیگر سینتیا اریوو او را در فیلم سینمایی هریت در سال 2019 به تصویر کشید که اوون گلیبرمن منتقد فیلم آن را به عنوان تصویری "با خشم غم انگیز" مشاهده کرد.)

نقاشی آرون داگلاس در سه پایه خود، تنسی، حدودا. دهه 1970 رابرت ابوت سنگستاک/گتی ایماژ

رونالد کارتر، رئیس موقت کالج بنت در یک مصاحبه تلفنی درباره این نقاشی گفت: «این بسیار قدرتمند است. "نگاه کردن به نمادها عالی است، و برای من به عنوان یک آمریکایی آفریقایی تبار واقعا گفتن، بله! وقتی به آن نگاه کردم، رفتم، بله! ما در جایی هستیم که هریت تابمن چشم اندازی داشت. ما همانی هستیم که هستیم زیرا توانستیم کار سختی انجام دهیم تا چیزهایی برای آینده خود اتفاق بیفتد. ما در جایی هستیم که هستیم زیرا فعالان اجتماعی هستیم."

کارتر که برای اولین بار در ۱۴ سالگی از مدرسه دیدن کرد، ادامه داد: «نگاه کردن به آن خلاصه ای از تجربیات من از بزرگ شدن در دهه ۵۰ و دهه ۶۰ و جنبش حقوق مدنی است. اگر به آن نگاه کنید و گسستن زنجیرها و افرادی که به آینده می روند و آزادی بودن به چه معناست، همه این چیزها جزء بهترین نهادهای ما هستند.»

از زمان یک سفر گذشته نگر در سال 2007 که توسط موزه هنر اسپنسر در دانشگاه کانزاس سازماندهی شد، هنر داگلاس به آرامی در حال افزایش بوده است. آثار او همچنین در نمایشگاه 2024 "رنسانس هارلم و مدرنیسم فراآتلانتیک" در موزه هنر متروپولیتن که برای اولین بار در سال 2015 یک روغن روی سنگ تراشی را توسط این هنرمند به دست آورد، به طور برجسته به نمایش درآمد. گالری ملی هنر دو نقاشی از این هنرمند را در سال 2014 به دست آورد.

نیکوکار شیکاگو، آلفرد کی استرن، کار داگلاس را برای سالن غذاخوری در کالج، که در زیرزمین کلیسا در سال 1873، درست یک دهه پس از اعلامیه رهایی، تأسیس شد، سفارش داد. این کالج در سال 1926 تبدیل به یک کالج زنان شد و با کالج اسپلمن آتلانتا، یکی از دو دانشگاه HBCU تمام زنان است.

این نقاشی برای دو مرده در موزه هنر کارولینای شمالی آویزان شده است، جایی که پس از آن که مدرسه ای که موزه ندارد، به این نتیجه رسید که نمی تواند مسئولانه از آن مراقبت کند. کارتر گفت که تصمیم برای فروش این تابلو پس از بیش از دو سال بررسی گرفته می شود. درآمد حاصل از رشد آتی مدرسه، از جمله گسترش ابتکار سلامت زنان، که در ژانویه برای رفع نابرابری های مراقبت های بهداشتی و ارتقای برابری سلامت برای زنان راه اندازی شد، حمایت خواهد کرد.

فارغ التحصیلان کالج بنت، معروف به Bennett Belles، شامل هنرمند فقید Beverly Buchanan هستند. آلما آدامز، نماینده کنگره آمریکا؛ کارولین پیتون، اولین زن و اولین مدیر آفریقایی آمریکایی سپاه صلح؛ و گلندورا پاتنام، اولین زن آفریقایی آمریکایی که به عنوان دستیار دادستان کل در ماساچوست خدمت می کند. در سال 1955، بنت اولین کالج چهار ساله در ایالات متحده بود که توسط یک زن سیاهپوست به نام ویلا بئاتریس پلیر رهبری می شد.

در طول تصدی خود، پلیر از مارتین لوتر کینگ جونیور برای سخنرانی در محوطه دانشگاه در سال 1958 استقبال کرد، زمانی که بخش محلی NAACP او را به شهر دعوت کرد. دانشجویان همچنین تظاهرات مهم حقوق مدنی را در گرینزبورو سازماندهی کردند. کارتر می‌گوید: «مردم نمی‌دانند، اما آن‌ها این طرح اقدام را درست اینجا در محوطه دانشگاه بنت انجام دادند.

مجموعه جدیدی از Bennett Belles در این ماه زمانی که حدود 45 دقیقه به سمت یک محل رای گیری راهپیمایی کردند تا در رای گیری زودهنگام در ایالت رای دهند، پس از رد مکان های رای گیری زودهنگام در محوطه های دانشگاه Bennett، UNC Greensboro و A&T کارولینای شمالی که در فصول انتخابات گذشته باز بوده اند، خبرساز شدند.

کارتر افزود: "همه چیز در مورد کاری که ما انجام می دهیم نه تنها نشان دهنده میراث و تاریخ است، بلکه قدرت بخشیدن به شخصیت با بنت بلز است که به متزلزل کردن پایه های این کشور از طریق لطف، استعداد و رشد خود ادامه خواهد داد."