یییون لی درباره مرگ پسرانش در اثر خودکشی: «می‌توانی به الکلی بودن ادامه بدهی یا می‌توانی به نوشتن ادامه بدهی».

یییون لی از خانه اش در پرینستون، نیوجرسی روی صفحه کامپیوتر من ظاهر می شود. یک شومینه قدیمی زیبا پشت سر او، آثار هنری در بالا، و در پس زمینه دور، چیزی شبیه به یک توپ ورزشی وجود دارد.

او می گوید: «من خیلی خوشحالم. "آن کارسون برنده جایزه نوبل شد."

ساعت 8 صبح جایی که لی است، ساعت 1 بعد از ظهر در ایرلند. صبح روزی که صحبت می کنیم برنده نوبل معرفی شد. من پیشنهاد می کنم که لی ممکن است در حال اجرا باشد، اما او آن را کنار می گذارد.

"نه. من یک نویسنده بچه هستم!"

«نویسنده نوزاد» 53 ساله با این وجود شخصیت بسیار مورد تحسین خوانندگان و همتایان نویسنده اش است. از جمله آثار مشهور او می توان به مجموعه داستان های کوتاه هزار سال دعای خیر اشاره کرد. پسر طلا، دختر زمرد; و کودک چهارشنبه؛ و رمان های مهربان تر از تنهایی. جایی که دلایل به پایان می رسد; و کتاب غاز . آخرین رمان او، موسیقی در برابر شب، اولین رمان از یک سه گانه است که به زندگی آهنگساز رمانتیک ایرلندی جان فیلد و پیانیست فرانسوی آدلاید پرچرون، که ازدواج ناخوشایندی با آنها در مسکو داشت، متمرکز است.

شخصیتی آشنا برای بسیاری از مردم ایرلند (حداقل آنهایی که به سالن کنسرت ملی رفتند، جایی که اتاقی به نام او وجود دارد)، مردی که شبگرد را اختراع کرد در سطح بین المللی کمتر شناخته شده است - او به عنوان پاورقی در بیوگرافی شوپن به یاد می آید، اگر اصلا از او یاد می شود. لی اولین بار از طریق تولستوی با او آشنا شد.

او می گوید: «من همیشه می گویم که جان فیلد را در زندگی نامه تولستوی ملاقات کردم. او در مورد گوش دادن مادرش به نواختن آهنگ جان فیلد روی پیانو فورت داشت. او ادامه داد که فیلد استاد مامان بود... شروع به تحقیق کردم و او را جذاب دیدم - مسیر زندگی اش و همچنین اینکه او دیگر چهره ای شناخته شده باقی نمی ماند، حتی با وجود تأثیرگذاری.

یک بیوگرافی باریک از دهه 1970 بینشی از زندگی فیلد به دست داد، اگرچه جزئیات آن نسبتا ناچیز بود. آدلاید تنها در چند پاراگراف کوتاه ظاهر شد، به عنوان یک یتیم که زندگی خود را در پوندیچری هند آغاز کرد و می خواست پیانیست شود.

"فقط این بود: اتفاقا او این زن را داشت، او را دوست نداشت. آنها از هم جدا شدند."

من در مورد اعجوبه کنجکاو هستم. زیرا اعجوبه همیشه یک اسطوره است. اسطوره را مردم می سازند

حتی زندگی فیلد نیز با تمرکز بیشتر بر موسیقی و موسیقی طراحی شده بود. اما لی می‌گوید رمان‌نویسان «همیشه به چیزهایی وابسته می‌شوند که برای ما راز هستند».

"همیشه وقتی چیزهایی برای ما ناشناخته وجود دارد خوب است. فکر می کنم دوست داشتم این دو شخصیت را درک کنم، چگونه آنها تا به اینجا سفر کردند و چگونه زندگی را در مسکو رقم زدند."

او آثاری از معاصران جان و آدلاید را خواند - برای مثال خاطرات یک بازیگر زن فرانسوی در مورد سفر از فرانسه به روسیه و خاطرات یک مرد فرانسوی درباره زندگی در آتش سوزی 1812 مسکو. برای بخش‌هایی که در ایرلند اتفاق می‌افتد، او با نویسنده و ستون‌نویس ایرلندی تایمز، فینتان اوتول، که در آن زمان در پرینستون تدریس می‌کرد، تماس گرفت. او یک لیست مطالعه به او داد تا او را با دوبلین اواخر دهه 1700 آشنا کند.

به طور طبیعی برای اولین در یک سه گانه، Music Against the Night بر زندگی اولیه جان و آدلاید تمرکز دارد. این سازه نوعی کنترپوان موسیقی است - دو زندگی مجزا که در زمان و مکان با یکدیگر صحبت می کنند.

چهره اعجوبه مهم است. فیلد، پسر یک نوازنده ویولن و نوه یک نوازنده ارگ، از نظر موسیقی با استعداد است، اما مانند موتزارت قبل از خود، موفقیت او نیز محاسبه و پرورش یافته است.

لی می گوید: «من در مورد اعجوبه کنجکاو هستم. "زیرا اعجوبه همیشه یک اسطوره است. اسطوره توسط مردم ساخته می شود."

پارتیتا نوشته باربارا کینگ سولور: چه چیزی باعث می‌شود که افراد در زیبایی از حق مادری خود جلوگیری کنند؟

همچنین در این کتاب نقطه مقابلی دقیقی بین موسیقی به عنوان یک تلاش سودمند و سودآور و موسیقی به عنوان نیرویی بالاتر وجود دارد. در یک نقطه ما با آهنگساز Czerny مواجه می شویم که آهنگ هایی می نویسد و منتشر می کند که هرگز ننواخته و نشنیده است.

او به میدان شگفت‌زده می‌گوید: «من را هیچ چیز هدایت نمی‌کنم – البته سود، اما نه چیز غیرقابل وصفی». "به نظر می رسد شما موسیقی را با خود زندگی یکی می دانید."

"نه، نه، نه!" پاسخ میدان. "من آنها را یکسان نمی دانم. من موسیقی را بالاتر از زندگی قرار می دهم."

من تعجب می کنم که لی در مورد هنر خودش هم همین احساس را دارد.

"آه، این سوال خوبی است. آیا نوشته‌ام را بالاتر از زندگی قرار می‌دهم؟ نه، در واقع فکر نمی‌کنم اینطور باشد. من به زندگی علاقه‌مندم. در مورد خیلی چیزها کنجکاو هستم. معمولا هنرم را آن‌قدر باشکوه یا افسانه‌ای نمی‌کنم... در رمان، [آهنگساز] کلمنتی می‌گوید که حتی خدا هم نمی‌تواند موسیقی کامل بسازد. و فکر می‌کنم هنر کوتاه به همین شکل است. لی که در سال 1972 در پکن به دنیا آمد، یک اعجوبه ریاضی بزرگ شد. تا زمانی که او در بیست و چند سالگی به ایالات متحده نقل مکان کرد، نوشتن وارد عرصه شد، و حتی در آن زمان هم فقط به طور تصادفی بود.

در سال 1996 او برای تحصیل در رشته ایمونولوژی به دانشگاه آیووا رسید، اما متوجه شد که این مکان یک مکه نویسندگی است (در میان فارغ التحصیلان کارگاه نویسندگان مشهور آیووا می توان به فلانری اوکانر، جان ایروینگ و آن پچت اشاره کرد). او نمی‌توانست این مشکل را پیدا نکند، و ابتدا نوشتن را در تلاش برای بهبود زبان انگلیسی‌اش آغاز کرد، اما در سال 2005، مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در ادبیات غیرداستانی و داستان‌های خلاقانه گرفت و از قبل شروع به قرار دادن داستان‌ها در پاریس ریویو، نیویورکر و جاهای دیگر کرده بود.

سی سال پس از اولین حرکت، لی هنوز در ایالات متحده زندگی می کند و همیشه به زبان دوم انگلیسی خود می نویسد. (او می گوید رابطه او با چین پیچیده است. او تا همین اواخر اجازه نمی داد آثارش به چینی ترجمه شود).

اگر ادامه دهید، می توانید الکلی باشید، یا تمام روز در رختخواب دراز کشیده و فریاد می زنید، یا می توانید به باغبانی و نواختن موسیقی و نوشتن ادامه دهید.

لی در مورد خودکشی دو پسرش

او می‌گوید: «نوشتن به زبان دوم بخش مهمی از کار من است، زیرا همیشه می‌گویم که یک کلمه فقط پس از اینکه به طور کامل درباره آن فکر کردم باید [استفاده شود]. "این صمیمیت بین زبان مادری و زبان وجود دارد، اما من آن صمیمیت را با انگلیسی ندارم. انگلیسی کاملا اکتسابی است. بنابراین، من اغلب از فرهنگ لغت استفاده می کنم و ریشه شناسی کلمات را جستجو می کنم تا بتوانم درک بهتری از تک تک کلماتی که استفاده می کنم داشته باشم."

حساسیت های ادبی لی توسط نویسندگان روسی شکل گرفت - در طول دوران تربیت او، ترجمه های روسی از معدود آثار ادبیات خارجی بود که در چین ممنوع نشده بود. اما بعدها، زمانی که او شروع به مطالعه نویسندگی خلاق کرد، خود را به همان اندازه تحت تأثیر نویسندگان ایرلندی دید.

او می‌گوید: «همیشه می‌گویم نوشتن را با خواندن ویلیام ترور آموختم. (نویسنده متولد کورک بعدا به دوست مهم لی تبدیل شد.) "اما، برای مثال، دیگر نویسندگان ایرلندی - جان مک‌گهرن. احتمالا تک تک کلمات او را خوانده‌ام." (لی پیشگفتار انتشار مجدد کتاب خاطرات مک گهرن از سوی فابر را می نویسد.) "و الیزابت بوون، مولی کین، این نسل قدیمی. و البته، کولم تویبین، آن انرایت و نسل جوان. فکر می کنم چیزی در طبیعت من وجود دارد که به ادبیات ایرلندی جذب می شود."

لی بارها به ایرلند رفته است و در اواخر این ماه برای یک رویداد با آن انرایت دیدار کوتاهی خواهد داشت. او امیدوار است که اتاق فیلد را در سالن کنسرت ملی ببیند، اما نمی تواند مدت زیادی بماند، زیرا باید برای ارائه جایزه پولیتزر به ایالات متحده برگردد. او در اوایل سال جاری برای کتابش در سال 2025، "چیزهایی در طبیعت صرفا رشد می کنند"، خاطراتی برای پسرش جیمز، که در سال 2024 بر اثر خودکشی درگذشت، برنده اعلام شد. پسرش وینسنت نیز در سال 2017 بر اثر خودکشی درگذشت. لی خود را به عنوان زندگی در "پرتگاه" توصیف می کند. او هیچ میل و ظرفیتی برای فرار از این ورطه ندارد، فقط تحمل آن را دارد.

Guilty Pleasure اثر پاتریشیا نیلسون: افشای اینکه چگونه پورنو آنلاین زندگی ما را شکل داده است

"آخر این هفته کسی را دیدم - یکی از آشنایان - از زمان مرگ جیمز او را ندیده ام، و او گفت، "حالت چطور است؟" سپس گفت: "این سوال بدی است." "خب، بله،" گفتم. "این تنها سوالی است که می توانید بپرسید. حال شما چطور است؟" گفتم: "حالا گوش کن، من فقط دو گزینه را رها کنم." من فکر می‌کنم که اگر ادامه دهید، می‌توانید الکلی باشید یا تمام روز در رختخواب دراز بکشید و فریاد بزنید، یا می‌توانید به باغبانی و نواختن موسیقی و نوشتن ادامه دهید.

لی در نیمه راه نوشتن موسیقی در برابر شب بود که جیمز درگذشت. پس از آن، او ادامه داد.

فکر می‌کنم این رمان، یا دست‌کم، کار روی آن، من را سرپا نگه داشت و از آن زمان به بعد من را حفظ کرد.»

کار آن کارسون، به‌ویژه ترجمه او از چهار نمایشنامه اوریپید، درس‌های غم، نیز چیزی است که لی به عنوان نیروی مهمی در زندگی و تجربه از دست دادن خود یاد می‌کند. او کارسون را شخصا نمی شناسد، اما "از دور عاشق کلمات اوست".

و سپس موسیقی وجود دارد. لی هنگام شروع پروژه Music Against the Night، به آموزش پیانو پرداخت. (او به شوخی می گوید که با "پیشنهاد کتاب" به معلمش، یک پیانیست حرفه ای که دانش آموزان بزرگسال سرگرم کننده را قبول نمی کند، نزدیک شد). دو روز پس از مرگ جیمز، او طبق معمول برای درسش آمد.

"مردم همیشه این سوال را می پرسند: چگونه می توانید این کار را انجام دهید؟ حتی معلم پیانو من می گفت: چگونه می توانید این کار را انجام دهید؟ یا گاهی اوقات مردم می گفتند: من اگر جای شما بودم نمی توانستم این کار را انجام دهم. این اظهار نظر بسیار خنده دار است زیرا آنها من نیستند، درست است؟ آنها در جای من نبودند. آنها هرگز نمی دانستند که در آن لحظه چه احساسی دارم."

تصمیم، برای لی، منطقی بود.

"مطمئنا می‌توانم فقط درس پیانو را لغو کنم، بگویم من در آن نیستم، که قابل درک است، اما پس از آن هنوز یک ساعت فرصت دارم که در چیزی که من آن را این ورطه می‌نامم، روبرو شوم. [بنابراین] ممکن است فقط به درس پیانو بروم. من و معلم پیانو خیلی ناراحت بودیم که نتوانستیم با هم صحبت کنیم. او فقط نشسته بود، نمی‌دانم چه کار کنم. درسی یاد گرفتیم که وقتی نمی‌توانیم چیزی بگوییم، ممکن است فقط بدن خود را حرکت دهیم... حرکت دادن بدن و استفاده از مغز راه‌های خوبی برای تحمل چیزی فوق‌العاده است.»

Music Against the Night توسط 4 th Estate منتشر شده است. یییون لی در روز چهارشنبه، 28 اکتبر در کلیسای واحد دوبلین، به میزبانی Dubray Books، با آن انرایت گفتگو خواهد کرد. بلیط در Eventbrite موجود است

مخاطبین مفید ارسال متن درباره آن توسط Spunout – HELLO را به 50808 ارسال کنید

سامریان – samaritans.org – 116 123 – jo@samaritans.ie

Pieta – pieta.ie – 1800 247 247 یا HELP را به 51444 پیامک کنید

Aware – aware.ie – 1800 80 48 48