10 بهترین اقتباس جین آستن، رتبه بندی شده

بیایید در مورد حقایقی که به طور جهانی تصدیق شده اند صحبت کنیم. مردان ثروتمند زن می خواهند. شاد بودن در ازدواج اغلب به شانس بستگی دارد. و مجموعه کارهای جین آستن جادوی غیرقابل انکاری را روی پرده ایجاد می کند.

هنگامی که آستن اولین رمان خود، حس و حساسیت را در سال 1811 به طور ناشناس منتشر کرد، هیچ راهی برای او وجود نداشت که بداند کتاب‌هایش برای بیش از دو قرن سنگ محک فرهنگی باقی خواهند ماند. اما طبیعت جاودانه و در عین حال فریبنده کار او - درام‌های خانوادگی سرسبز و عاشقانه‌های جدی که با نقدهای قوی درباره جایگاه زنان در نخبگان اوایل قرن نوزدهم انگلستان تنیده شده‌اند - به داستان‌های آستن چیزی بیش از قدرت ماندن در دنیای ادبیات داده است: آنها را برای اقتباس و تفسیر مجدد آماده کرده است.

برخی از برخوردهای سینمایی از کتاب‌های آستن با پایبندی دقیق به سخنان او و جهان‌سازی رشد می‌کنند. دیگران دیالوگ را حفظ می کنند، اما رفتاری بی احترامانه با لباس یا صحنه را تجربه می کنند. و عده‌ای دیگر از داستان‌های آستن به‌عنوان نقطه‌ای برای کاوش در دنیای کاملا جدید استفاده می‌کنند و بینندگان را در پیوندهای عاطفی آشنا متمرکز می‌کنند و در عین حال به آن‌ها اجازه می‌دهند شخصیت‌های مورد علاقه‌شان را در زمینه‌های جدید ببینند.

با آخرین اقتباس آستن در سینماها - نسخه جدیدی از Sense and Sensibility با بازی دیزی ادگار جونز و جورج مک کی - ما بررسی دقیقی از تفاسیر مدرن از کتاب های او برای سینما و تلویزیون انجام داده ایم. در اینجا، رتبه بندی بسیار غیرعلمی ما از 10 بهترین اقتباس آستن.

سومین رمان آستن به دنبال کودک سرکوب شده فانی پرایس است که از خانواده فقیر خود برای زندگی با اعضای خانواده ثروتمندش فرستاده می شود و عواقبی که به دنبال این است که او در تمام طول زندگی از محل زندگی خود دور شده است. به یک آستنهد اختصاص داده شده نیاز دارد تا کتابی را که در آن شخصیت اصلی بی‌نقص و آرام او عاشق او می‌شود و در نهایت با پسر عمویش ازدواج می‌کند، دوست داشته باشد، که می‌تواند توضیح دهد که چرا این اقتباس شخصیت را به مسیر دیگری می‌برد. فرانسیس اوکانر، بازیگر، ستون فقرات فانی را بسیار بیشتر از آنچه در متن دارد، آغشته کرده است.

این فیلم همچنین به صراحت به چگونگی ساخته شدن ثروت خانواده پرایس بر پشت بردگان می پردازد و زمینه تاریخی را اضافه می کند که باعث می شود انتقادات وارد شده به آثار آستن بخشی جدایی ناپذیر از داستان باشد.