10 سال است که درباره راه حل منطقی برای افزایش بودجه مراقبت های بهداشتی صحبت می شود

آقا، - در اختلافاتی که رهبران دولت و سیستم مراقبت های بهداشتی ما را در تقابل با یکدیگر قرار می دهند، دو چیز واضح به نظر می رسد. یکی این که همه ترجیح می دهند مشکلات حل شده را ببینند، و دیگری این که می توان از داده های واقعی برای حمایت از هر یک از دیدگاه ها استناد کرد.

این منجر به یک بن بست استدلالی می شود. اگر کسی "اشتباه" نشان داده شود، هیچ کس نظر خود را تغییر نخواهد داد. رویکرد جدیدی مورد نیاز است، و به طرز عجیبی این رویکردی است که بیش از یک دهه پیشنهاد و پیش بینی شده است.

انتقال به سیستم سرمایه‌گذاری صبورانه که از پول پیروی می‌کند، مطمئنا مدت‌ها به تعویق افتاده است. در حال حاضر مشوق های مالیات دهندگان و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کاملا نادرست است.

دولت عملا مبلغی (به ظاهر بسیار زیاد) به عنوان بودجه سالانه به بیمارستان اعطا می کند. بنابراین، مسلما، هر چه کار کمتری در آن سال انجام شود، وضعیت مالی نهایی بیمارستان بهتر خواهد بود.

تغییر به سمت فرهنگی که به موجب آن هر مورد یا پذیرش با نرخ مشخصی بازپرداخت می‌شود، انگیزه مخالف را ایجاد می‌کند. با پایان یافتن یک سال، به جای کاهش سرعت با کاهش بودجه، مراقبان بهداشتی کار را برای به حداکثر رساندن درآمد آن سال افزایش می دهند. این به نظر منطقی است.

مشکل بزرگ در تعیین نرخ برای هر مورد است. با این حال، هزینه های خصوصی بیمه گران بزرگ، بستری را برای شروع این فرآیند فراهم می کند. هوش مصنوعی می تواند بسیار کمک کند.

از نظر عملی، برنامه ای برای تخصیص مثلا 10 درصد از بودجه هر بیمارستان بر این اساس در سال 2028 می تواند با افزایش 10 درصدی دیگر در سال به مدت پنج تا شش سال دنبال شود.

غریزه من این است که، از آنجایی که بسیاری از هزینه ها ثابت می شوند و زودتر متحمل می شوند - برای مثال بیمه - یک انتقال کامل غیرعاقلانه خواهد بود. اما شاید تقابل کنونی بین آنهایی که در بالای سیستم 30 میلیارد یورویی قرار دارند به ما می گوید که زمان آن فرا رسیده است که چیزی متفاوت در این مقیاس را امتحان کنیم.

حداقل غیرممکن است که شرایطی داشته باشیم که در آن بودجه بدون هیچ بهبود مشهودی در عملکرد مصرف شود. - مال شما و غیره

برایان اوبراین،

Kinsale،

شرکت کورک.