2.8 میلیون مارماهی در این کوه زیر آب ازدحام می کنند - و دانشمندان هنوز دلیل آن را نمی دانند

اعماق دریا یکی از ناشناخته ترین مناطق سیاره ماست. بنابراین، به طور طبیعی، اینجاست که شما انتظار دارید چیزهای بسیار عجیبی در حال وقوع پیدا کنید - مانند سه هزار تن متریک مارماهی خالص.

محققان سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک المنافع استرالیا (CSIRO) در سال 2007 در طی بررسی های زیر آب برای نقشه برداری از بستر دریا و تنوع زیستی در جنوب تاسمانی باد (یا موج؟) از تجمع مارماهی ها را دریافت کردند. بررسی‌های بعدی در سال‌های 2015 و 2018 نشان داد که در واقع، تعداد غیرمعمول زیادی از مارماهی‌های سبددار دوست داشتند در Patience Seamount در پارک دریایی Huon استرالیا جمع شوند. و در مطالعه اخیر منتشر شده در Royal Society Open Science، محققان CSIRO برای اولین بار به درستی تجمع مارماهی را اندازه گیری کردند.

اما آنها هنوز مطمئن نیستند که چرا مارماهی ها آنجا هستند، اگرچه یک فرضیه احتمالی این است که آنها برای جفت گیری جمع شده اند.

طبق این مطالعه، در اوج تجمع مارماهی ها به حدود 2.8 میلیون نفر یا بین 3547 تا 3557 متریک تن مارماهی افزایش یافت. این "بلوک" مارماهی تقریبا 3 کیلومتر (1.8 مایل) طول و 2 کیلومتر (1.2 مایل) عرض دارد و چندین صد متر تا ستون آب گسترش می یابد.

بن اسکولدینگ، نویسنده مسئول این مطالعه و محقق در CSIRO، به Gizmodo گفت: «در متراکم‌ترین بخش‌ها، کف دریا با مارماهی‌ها فرش شده است، و افراد اغلب کمتر از یک دست از یکدیگر فاصله دارند. "برای کسی که تصاویر را مشاهده می کند، صحنه متفاوت از هر چیزی است که معمولا انتظار دارید در اعماق دریا ببینید، جایی که ماهی ها معمولا در مناطق وسیعی از بستر دریا پراکنده شده اند."

همانطور که تیم در این مطالعه توضیح داد، پارک دریایی Huon در سال 2007 تأسیس شد و بسیاری از کوه‌های دریایی آن - کوه‌های بزرگ زیر آب که از کف دریا برمی‌خیزند - همیشه مورد توجه زیست‌شناسان دریایی و اقیانوس‌شناسان بود. این شامل Patience Seamount می‌شود که مساحت پایه آن تقریبا 1.2 مایل مربع (3 کیلومتر مربع) است که تا عمق قله 2812 فوت (857 متر) از پایه 4101 فوت (1250 متر) بالا می‌رود.

اما بر اساس گزارشی که در مورد مطالعه ABC News در استرالیا منتشر شد، مردم می‌دانستند که صبور Seamount از دهه 1980 یک نقطه داغ برای مارماهی‌های سبد کاری بود. Scoulding به ABC News گفت که ماهیگیران حتی به این سایت لقب "Eel Hill" داده بودند، اگرچه در اواسط دهه 2000 بود که محققان CSIRO به درستی حضور آنها را از طریق دوربین های زیر آب تأیید کردند.

اسکولدینگ به Gizmodo توضیح داد: «دیدن تصاویر برای اولین بار هنوز باورنکردنی بود و یک فاکتور «وای» واقعی داشت. برخی از بهترین فیلم‌هایی که ما از این تجمع داریم، در طول سفرهای علمی [توسط کشتی‌های تحقیقاتی دریایی CSIRO] در دهه‌های 2000 و 2010 جمع‌آوری شد.»

آخرین پروژه شامل 9 بررسی بین مه 2023 و آوریل 2025 و شامل داده های هیدروآکوستیک، تصاویر دوربین و نمونه برداری فیزیکی بود. مطالعات هیدروآکوستیک همراه با تجزیه و تحلیل ویدئویی و سوابق تاریخی ماهیگیری به تیم اجازه داد تا بین مارماهی های سبد کاری و نارنجی رافی تمایز قائل شود. در گذشته، فراوانی عمومی این ماهی ها در اطراف پاتینس سیمونت تا حدودی برای مطالعات بر روی توزیع مارماهی های سبد کاری آزاردهنده بود.

خوشبختانه، تجزیه و تحلیل نشان داد که مارماهی ها و رافی دوره های جداگانه ای از "تسلط" و همچنین سطوح مختلف تخم ریزی داشتند. مارماهی‌های سبددار زمین‌های صاف‌تری را در اعماق بیش از 3445 فوت (1050 متر) ترجیح می‌دادند، در حالی که نارنجی نارنجی در نزدیکی قله و در امتداد دامنه‌های تند در عمق تقریبا 3280 فوت (1000 متر) باقی ماند.

اسکولدینگ به گیزمودو توضیح داد: «ما در طی بررسی‌هایی که از دسامبر تا آگوست انجام شد، تجمع [مارماهی] را مشاهده کرده‌ایم، اما به نظر می‌رسد که تعداد آن‌ها بین مارس و می به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. "زمان دقیق تشکیل و پراکندگی این تجمع ناشناخته باقی می ماند."

این تیم نتوانست مارماهی‌های زیادی را برای نمونه‌گیری شکار کند، اگرچه وضعیت تولید مثل مارماهی‌هایی که آنها چرخانده بودند «مطابق با تجمع تخم‌ریزی» بود. محققان افزودند که میزان صید کم می تواند به معنای مشکل دنده باشد یا اینکه مارماهی ها فعالیت تغذیه را در طول تخم ریزی کاهش می دهند. مارماهی ها احتمالا متوجه طعمه شده اند، زیرا خطوط خالی با مقداری مخاط ظاهر می شود.

اسکولدینگ گفت: «ما گمان می‌کنیم که این به این دلیل است که مارماهی‌ها به جای تغذیه، روی تولید مثل تمرکز می‌کنند و این باعث می‌شود طعمه‌گیری کمتری داشته باشند. "نمونه برداری از حیوانات در این اعماق گاهی اوقات می تواند کمی شبیه به انداختن یک نخ ماهیگیری در وسط گرند کنیون و امید به زمین خوردن آن در کنار حیوانی باشد که می خواهید مطالعه کنید."

بر این اساس، اسکاولدینگ گفت که هنوز چندین سوال بی پاسخ وجود دارد و افزود: "یکی از بزرگترین آنها به سادگی این است: چرا Seamount صبر؟ پارک دریایی Huon شامل بیش از 120 کوه دریایی است، اما این همان جایی است که ما چنین تجمع خارق العاده ای از مارماهی های سبددار را مشاهده کرده ایم."

او گفت که اگر واقعا مارماهی‌ها برای تولیدمثل جمع می‌شوند - چیزی که تیم اسکاولدینگ امیدوار است شواهد مستقیم‌تری برای آن جمع‌آوری کند - سؤالات دیگری مطرح می‌شود. به عنوان مثال، بزرگسالان پس از این کجا می روند؟ لاروها به کجا می روند؟ مارماهی‌های بالغ چگونه می‌دانند چگونه به سیمونت صبر بازگردند؟

اسکولدینگ گفت: «ما اغلب تصور می‌کنیم که اعماق اقیانوس دورافتاده و غیرقابل دسترس است، اما یکی از بزرگترین زیستگاه‌های روی زمین است و بسیاری از بخش‌های آن ناشناخته باقی مانده‌اند. اکتشافاتی مانند تجمع مارماهی های سبد کاری به ما یادآوری می کند که هنوز پدیده های بیولوژیکی بزرگی در انتظار کشف هستند.