300 یخچال از بین رفته اند: بررسی جدید مقیاس از دست دادن یخ در غرب آمریکا را نشان می دهد

در اواسط قرن بیستم، تقریبا 1450 یخچال طبیعی در سراسر غرب ایالات متحده یافت شد. امروزه مساحت مجموع آنها 35 درصد کوچک شده است و یخ همچنان به عقب نشینی ادامه می دهد و منظره ای را تغییر می دهد که مدت ها توسط قله های پوشیده از برف و مخازن یخ زده آب شیرین تعریف شده بود.

یک گزارش اخیر نشان داد که کمی بیش از 300 یخچال طبیعی از 48 ایالت پایینی ایالات متحده به دلیل افزایش دما ناپدید شده اند، در حالی که بقیه به سرعت در حال کوچک شدن هستند. این یافته ها که در Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است، اولین نگاه جامع به آسیب پذیری یخچال های طبیعی کوهستانی تحت شرایط گرم شدن آب و هوا را ارائه می دهد.

یخچال‌های طبیعی در نیمه غربی کشور در شش ایالت یافت می‌شوند که ایالت واشنگتن دارای وسیع‌ترین غلظت است که در حدود 114 مایل مربع (295 کیلومتر مربع) وسعت دارد. اگرچه این یخچال‌ها منطقه نسبتا کوچکی را اشغال می‌کنند، اما تأثیر زیادی بر رودخانه‌ها، اکوسیستم‌ها، مناظر و منابع آب دارند.

با این حال، اکثر این یخچال ها در قرن گذشته در حال عقب نشینی بوده اند. افزایش دما ذوب تابستان را افزایش می دهد، در حالی که زمستان های گرم تر می تواند کسری از بارش را که به صورت برف می بارد کاهش دهد.

مطالعه اخیر نشان داد که یخچال های طبیعی در غرب ایالات متحده با سرعتی سریعتر از یخچال های دیگر در سراسر جهان ذوب می شوند. دلیلش این است که یخچال‌های طبیعی در 48 ایالت پایین‌تر، به استثنای چند مورد بزرگ در واشنگتن، بسیار کوچک‌تر هستند که می‌تواند باعث ناپدید شدن سریع‌تر آنها شود.

یخچال های طبیعی به طور مداوم در حال تکمیل و ذوب شدن هستند. یک یخچال زمانی زنده می ماند که برف و یخ کافی برای جایگزینی چیزی که از دست می دهد جمع کند. این تعادل تعیین می کند که آیا رشد می کند، تقریبا به همان اندازه باقی می ماند یا کوچک می شود.

بر اساس این گزارش، در کوه‌های Beartooth-Absaroka در رشته کوه‌های راکی ​​در جنوب مونتانا، یخچال‌های طبیعی سالانه حدود 1.5 فوت (حدود نیم متر) ضخامت یخ را از دست می‌دهند. یخچال های طبیعی در کوه رینیر و کوه بیکر در واشنگتن بسیار بزرگتر هستند و با سرعت بسیار کمتری در حدود نیم فوت یخ (15 سانتی متر) در سال کوچک می شوند.

یخچال های مونتانا عموما قاره ای تر و منزوی تر هستند، در حالی که یخچال های کالیفرنیا و کوه های جنوبی در محیط های کوچکتر و بسیار محلی با ارتفاع زیاد زنده می مانند. یخچال‌های طبیعی در کوه‌های راکی ​​در کلرادو، مونتانا، و وایومینگ، و در سیرا نوادا کالیفرنیا، به دلیل موقعیت منحصربه‌فردشان در چشم‌انداز که به نوعی آنها را در برابر آب و هوای منطقه محافظت می‌کند، کمتر آسیب‌پذیر هستند.

یخچال ها به عنوان ذخیره طبیعی آب عمل می کنند. آنها آب را به صورت برف و یخ در دوره های سردتر جمع می کنند و در ماه های گرمتر به صورت آب ذوب آزاد می کنند. همانطور که یخچال های طبیعی کوچک می شوند، می توانند به طور موقت آب ذوب بیشتری را به آنها اضافه کنند، اما در نهایت کاهش ذخایر یخ آنها به معنای آب کمتر در اواخر تابستان است.

این تلفات بسیار فراتر از خود کوه ها گسترش می یابد: یخچال های طبیعی به حفظ جریان های آب سرد کمک می کنند، از حیات وحش حمایت می کنند و آب ذوب را در ماه های گرمتر و خشک سال آزاد می کنند. با ناپدید شدن آنها، اکوسیستم ها و جوامعی که به این جریان های فصلی وابسته هستند ممکن است با عدم اطمینان رو به رشد روبرو شوند.

کوچک شدن سریع یخچال‌ها نشان می‌دهد که چگونه آب و هوای گرم‌تر نه تنها مناظر غرب آمریکا، بلکه سیستم‌های طبیعی که آن را حفظ می‌کنند نیز تغییر می‌دهد.