4 خط گسلی که می تواند نشست ترامپ-شی را شکل دهد

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین، قرار است هفته آینده در کاخ سفید در واشنگتن دی سی دیدار کنند، مشروط بر اینکه «شرط‌های» ضمیمه شده در این نشست رعایت شود. این دومین نشست سران رهبران ترامپ و شی در سال جاری پس از سفر رئیس جمهور ایالات متحده به پکن در ماه مه خواهد بود. این اولین سفر شی جینپینگ به پایتخت ایالات متحده در یک دهه پس از دیدار وی با آمریکا خواهد بود. پرزیدنت باراک اوباما در سال 2016. در آن زمان، دستور کار بر موضوعات بسیار تبلیغ شده جاسوسی سایبری و هک تجاری متمرکز بود.

امروز نگرانی های جدیدی وجود دارد. هم در داخل و هم در سطح بین المللی، این بازدید در میان اصطکاک قابل توجهی انجام می شود. در جبهه داخلی، ایالات متحده انتخابات میان دوره ای را تقریبا 40 روز پس از این سفر برگزار خواهد کرد. همانطور که توسط Pew Research اشاره شده است، این زمان بندی را به یک انتخاب غیرمعمول تبدیل می کند: بسیاری از آمریکایی ها علیرغم افزایش 6 درصدی نسبت به سال گذشته، همچنان به رهبر چین نگاه نامطلوب دارند. روسای جمهور عموما با نزدیک شدن میان دوره ای از چنین خطراتی برای اپتیک اجتناب می کنند. در سطح بین المللی، جهان همچنان زیر سایه ایران و آمریکا به سر می برد. جنگ

در نتیجه، هر بشکه نفت برنت حدود 100 دلار معامله می شود. در عین حال، همسویی چین و روسیه عمیق تر شده است. چند ماه پیش - درست پس از آخرین نشست ترامپ و شی در واقع - شی و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، شراکت نزدیک خود را مجددا تأیید کردند و بیانیه مشترکی را برای تعمیق شراکت استراتژیک خود امضا کردند.

در حالی که واشنگتن برای استقبال از شی جینپینگ آماده می شود، پکن ماشین جنگی مسکو در اوکراین را تضمین می کند. در همین حال، Pew Research در نظرسنجی دیگری خاطرنشان کرد که پکن در کشورهای بیشتری نسبت به واشنگتن مورد توجه قرار گرفته است، و نکته دیگری را به توجه جهانی متمرکز بر این اجلاس اضافه کرد. با این حال، باید توجه داشت که پکن هنوز به طور رسمی این دیدار را تایید نکرده است، اگرچه ایالات متحده تاریخ 24 سپتامبر را تعیین کرده است.

حتی برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که در صورت موافقت واشنگتن برای فروش 14 میلیارد دلاری تسلیحات به تایوان، پکن این نشست را لغو خواهد کرد. بنابراین، هفته آینده چیزهای زیادی در مورد روابط چین و ایالات متحده به ما خواهد گفت. سهام واقعی در میان انتظارات پایین حتی با فرض اینکه جلسه طبق برنامه پیش برود، انتظارات کمی برای آنچه به دست خواهد آمد وجود دارد. اجماع بر این باور است که نتایج ملموس آن اندک خواهد بود و احتمالا فقط به عنوان یک تمدید از آنچه در آخرین اجلاس سران در چین به دست آمد.

چهار موضوع مورد توجه ویژه در نشست ترامپ و شی وجود دارد. اول سوال تعرفه است. در نشست ترامپ و شی در حاشیه نشست APEC در بوسان، کره جنوبی، در 30 اکتبر 2025، واشنگتن و پکن در مورد یک آتش بس یک ساله در جنگ تجاری خود به توافق رسیدند. ایالات متحده تعرفه های مربوط به فنتانیل بر کالاهای چینی را به 10 درصد کاهش داد. ایالات متحده همچنین تعرفه 10 درصدی متقابل را به حالت تعلیق درآورد و تعهدی را از سوی پکن برای خرید 25 میلیون تن سویای آمریکا تا سال 2028 تضمین کرد. چین همچنین کنترل صادرات مواد کمیاب را به تعویق انداخت.

اما این آتش بس در نوامبر سال جاری به پایان می رسد. نشست آتی ترامپ و شی به جای معرفی چیزی کاملا بدیع، بر اساس این ترتیبات استوار است. در حال حاضر، عنصر خاکی کمیاب در معامله کاملا شکننده است. برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که صادرات ایتریم - یک عنصر خاکی کمیاب که در صنایع هوافضا و دفاعی استفاده می‌شود - به ایالات متحده پس از آوریل 2025 به شدت کاهش یافته است، علی‌رغم تعهد چین به چشم پوشی از کنترل صادرات. برخی از مقامات و تحلیلگران آمریکایی درباره اعمال تعرفه ها و هزینه های جدید بر برخی کالاهای چینی بحث کرده اند.

این می تواند به عنوان اهرمی در مذاکرات قبل از جلسه استفاده شود. دومین نقطه کانونی ایران است. آتش‌بس در خاورمیانه چندین بار سقوط کرده است، که یکی از ویژگی‌های تکرارشونده سیاست خارجی ترامپ است. درست بیش از یک هفته پیش، ایران به تلافی حملات آمریکا به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) پرداخت و اردن، بحرین، کویت و عراق را هدف قرار داد. چین در حال حاضر بزرگترین شریک تجاری ایران و بزرگترین خریدار نفت این کشور است و واشنگتن جنگ اقتصادی علیه ایران اعلان کرده است. در عمل، از آنجایی که ایران قبلا به شدت تحریم شده است، ایالات متحده جدید.

کمپین وزارت خزانه داری - موسوم به "عملیات طرد شده اقتصادی" - شامل تحت فشار قرار دادن کسانی است که اقدامات ایران را "فعال کردند". ترامپ اشاره کرد که مستقیما با شی در این مورد صحبت کرده و از او خواسته است که در این موضوع دخالت نکند. در ماه مه، هم چین و هم ایالات متحده توافق کردند که ایران نباید سلاح هسته‌ای داشته باشد، اما این نقطه کوچک توافق تحت الشعاع تشدید تنش بر سر موضوعات دیگر قرار گرفته است. سوم تایوان است. تایوان مدتهاست که خاری در چین و ایالات متحده باقی مانده است. روابط پس از اجلاس سران در ماه می 2026، ترامپ با ایالات متحده تماس گرفت.

فروش تسلیحات به تایوان یک «تراشه مذاکره بسیار خوب» بود که او آن را معلق نگه داشت. این چارچوب معاملاتی بسیاری از متحدان ایالات متحده را نگران کرد. رئیس‌جمهور تایوان، لای چینگ‌ته، بلافاصله با اعلام این‌که حاکمیت جزیره قربانی یا مبادله نخواهد شد، از آن عقب‌نشینی کرد. اخیرا گزارش هایی منتشر شد مبنی بر اینکه چین تهدید کرده است که در صورت موافقت ترامپ با فروش، این اجلاس را لغو خواهد کرد. جلب موافقت واشنگتن، حتی به طور موقت، برای توقف فروش تسلیحات به تایوان، از دهه 1980 اولویت اصلی پکن بوده است.

اکنون که ترامپ نشان داده است که تمایل دارد فروش تسلیحات را به‌عنوان یک ابزار چانه‌زنی ببیند، نه جنبه‌ای معمولی از تایوان-آمریکا. شی به دنبال حفظ این طرز فکر است. حتی اگر این فروش در نهایت تایید شود، این واقعیت که ترامپ به عنوان یک نقطه اهرم فشار در نظر گرفته می شود، محدودیت های علاقه او به تایوان را به خاطر خود نشان می دهد. این مشکل فراتر از خود تایوان است.

بن‌بست مداوم مانیل با پکن بر سر ویژگی‌های دریایی در دریای چین جنوبی، به‌ویژه اسکاربرو شول، از سوی متحدان به عنوان آزمونی برای اینکه آیا واشنگتن اپتیک با پکن را بر منافع خود اولویت خواهد داد یا خیر، تلقی می‌کند. اگر ترامپ نشان دهد که این کار را می‌کند، نه تنها تایوان، بلکه توکیو، مانیل و دیگران می‌توانند تضمین‌های امنیتی خود را «قابل مذاکره» تفسیر کنند، به‌ویژه زمانی که با چین درگیر شوند. این کل معماری اتحاد را در آسیا آزمایش خواهد کرد. چهارمین حوزه ای که باید تماشا کرد هوش مصنوعی است که در مرکز استراتژی ایالات متحده در مورد چین قرار دارد.

تحت دولت بایدن، کنترل های صادراتی به طور موثری دسترسی تراشه های هوش مصنوعی پیشرفته را به چین ممنوع کرد. ترامپ همچنین در آوریل 2025 این محدودیت ها را تشدید کرد. با این حال، او این سیاست را به شدت بین دسامبر 2025 و ژانویه 2026 تغییر داد. دولت رویکرد خود را نسبت به تراشه های H200 انویدیا از "فرض انکار" صادرات به چین به تایید موردی تغییر داد. شرکت های چینی میلیون ها تراشه H200 را سفارش دادند. ترامپ از آن به عنوان یک معامله تجاری یاد کرد، نه به عنوان یک موضوع امنیت ملی. این امر باعث ایجاد نگرانی و فشار در داخل ایالات متحده شد.

از سوی دیگر، حتی قوانین سختگیرانه کنترل صادرات نیز به راحتی قابل دور زدن است. شرکت‌های بزرگ چینی مانند ByteDance، Alibaba و Tencent به جای ارسال مستقیم به چین، از تراشه‌های Nvidia که از کشورهای ثالث مانند ژاپن، تایلند و مالزی تهیه شده‌اند، استفاده می‌کنند. در میان همه این کنترل ها، چین همچنان در زمینه هوش مصنوعی پیشرفت خوبی دارد، اگرچه پشت سر ایالات متحده است. با این حال، مدل‌های آن‌ها اکنون به لطف استراتژی‌های وزن باز و مدل‌های کارآمدتر چین، سهم بسیار بیشتری از استفاده جهانی از هوش مصنوعی را نسبت به قبل به خود اختصاص می‌دهند. چنین تناقضاتی در ایالات متحده

این سیاست در جلسات آتی بسیار قابل مشاهده خواهد بود. در همین حال، هر کسی که امیدوار به بحث جدی در مورد مقررات ایمنی هوش مصنوعی باشد، احتمالا ناامید خواهد شد. در حالی که شایعاتی مبنی بر مذاکرات آتی هوش مصنوعی در حول و حوش اجلاس سران ترامپ و شی وجود دارد، هر دو کشور خود را در رقابت برای تسلط بر هوش مصنوعی می بینند و بعید به نظر می رسد که ترمز کنند. پیامدها برای هند هند از نزدیک تمام تحولات واشنگتن را در هفته آینده زیر نظر خواهد داشت.

سال گذشته، ترامپ برای فشار بر هند سنگ تمام گذاشت و در پاسخ به ادامه خرید نفت روسیه توسط دهلی نو، بر کالاهای هندی تعرفه 50 درصدی اضافه کرد. خود ترامپ، پس از دیدن شی، پوتین و نارندرا مودی هندی با هم در نشست سال گذشته، پست کرد که ایالات متحده «هند و روسیه را به عمیق‌ترین و تاریک‌ترین چین از دست داده است». در فوریه 2026، یک چارچوب هند-ایالات متحده.

معامله نرخ موثر تعرفه را از 50 درصد به 18 درصد کاهش داد، اما آسیب به اعتماد قبلا وارد شده بود. درست چند روز قبل از نشست آتی ترامپ و شی، شی برای اجلاس بریکس در دهلی بود. هر دو دولت گفتند که متعهد به کار در راستای مناقشه مرزی، از سرگیری پروازهای مستقیم و کاهش محدودیت های سرمایه گذاری هستند. بیانیه دهلی نو همچنین مخالفت خود را با اعمال یکجانبه تعرفه ها و محدودیت های تجاری اعلام کرد و خواستار اصلاح نظم جهانی چند قطبی شد.

با این حال، مسائل واقعی هنوز بین دهلی نو و پکن حاکم است. بنابراین، از دهلی نو، نشست هفته آینده به هند نشان می دهد که در اولویت های واشنگتن کجا قرار دارد و آیا سیاست معاملاتی ترامپ همچنان بر هند و ایالات متحده تأثیر می گذارد یا خیر. کراوات بسیاری از کشورها برای نشانه‌های مشابهی این اجلاس را تماشا خواهند کرد، به این معنی که موج‌ها بسیار فراتر از دوجانبه چین و ایالات متحده گسترش خواهند یافت. روابط