4.48 بررسی روان پریشی – اپرای خیره کننده و دلخراش که شایسته نوشته های خشمگین سارا کین است
تئاتر Linbury، لندن شش خواننده نترس و گروه Chroma، که با بی‌درنگ نائومی وو رهبری می‌شود، به چالش حملات موسیقایی وحشیانه و ارکستراسیون‌های آنارشیک موسیقی خام و تخیلی فیلیپ ونبلز سارا کین، تئاتر بریتانیا را با پنج اثر پایانی 11999 و 5 نمایشنامه نوشته شده برانگیخت. 4.48 روان پریشی شخصی ترین او بود که با…
تئاتر لینبری، لندن شش خواننده نترس و گروه Chroma، که توسط نائومی وو رهبری می‌شود، با هجمه‌های بی‌رحمانه موسیقی و ارکستراسیون‌های آنارشیک موسیقی خام و تخیلی فیلیپ ونبلز روبرو می‌شوند.
اس آره کین با پنج نمایشنامه تحریک‌آمیز که بین سال‌های 1995 و 1999 نوشته شد، انقلابی در تئاتر بریتانیا ایجاد کرد. آخرین کار او، 4.48 روان‌پریشی، شخصی‌ترین اثر او بود که سال‌ها با افسردگی بالینی مواجه بود. این نمایش برای اولین بار پس از مرگ در سال 2000 و پس از خودکشی او در سال 1999 اجرا شد.
رویال اپرا و مدرسه موسیقی و درام گیلدهال به فیلیپ ونبلز دستور داد تا این نمایشنامه را به عنوان یک اپرا اقتباس کند که در سال 2016 برای اولین بار عرضه شد. آهنگساز، که به‌خاطر رویکرد «در رو» مشخصی نیز شناخته می‌شود، متن اصلی کین را تقریبا به‌طور کامل تنظیم کرد و 24 بخش از هم گسیخته‌اش را در موسیقی خام و تخیلی مملو از لیس‌های مینیمالیستی، سینت پاپ خاردار و تکان دادن سر به سبک باروک درک کرد. لیبرتو بین انتزاع شاعرانه و مبادلات کوبنده بین بیمار و روانشناس جابه جا می شود.
گروهی متشکل از شش خواننده زن به موضوعات افسردگی، انزوا و انتخاب های دردناک پیرامون دارو می پردازد. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
4.48 Psychosis review – a dazzling, harrowing opera worthy of Sarah Kane’s furious writing
Linbury theatre, London Six fearless singers and the Chroma Ensemble, conducted with arresting immediacy by Naomi Woo, rise to the challenge of the brutal musical onslaughts and anarchic orchestrations of Philip Venables’ raw, imaginative score Sarah Kane revolutionised British theatre with five provocative plays written between 1995 and 1999. Her final work, 4.48 Psychosis, was her most personal, confronting the…