5 حقیقت سخت درباره اعدام نادرست کریستا پایک

به گفته تیم حقوقی او، کریستا پایک بیدار است و پس از یک اعدام ناموفق شروع به راه رفتن و صحبت کردن کرده است.

احتمالا شما قبلا این را می دانستید، زیرا تقریبا هر خبرگزاری در ایالات متحده بهبود خیره کننده او را از دوز دو برابر پنتوباربیتال دقیقه به دقیقه ترسیم می کند.

همین هفته گذشته، ایالت تنسی احساس کرد که این زن 50 ساله، که تقریبا تمام زندگی بزرگسالی خود را به دلیل جنایتی که در هزاره گذشته مرتکب شده بود، در انتظار اعدام گذرانده است، سزاوار آن بود که تا زمان مرگش، با زهر تلمبه شود. اکنون، به نظر می رسد که بسیاری از ما بیشتر به سلامت و تندرستی او توجه می کنیم تا سلامتی خودمان.

وقتی پای مجازات اعدام به میان می آید، آمریکا نمی تواند دست از تناقض با خودش بردارد.

حوالی ساعت 7:30 بعد از ظهر در 30 سپتامبر، پایک، که در سال 1995 به خاطر قتل 19 ساله کالین اسلمر محکوم شد، به میز اعدام در موسسه امنیتی ریوربند حداکثر در نشویل بسته شد و دوز ظاهرا کشنده پنتوباربیتال دریافت کرد. هنگامی که این کار نتوانست او را بکشد، جلادان یک دور دیگر به او دادند.

پس از دو نوبت، او بیهوش بود، اما مطمئنا نمرده بود. شاهدان گفتند که پایک به‌طور شنیدنی خروپف می‌کرد و به وضوح هنوز نفس می‌کشید که آن‌ها را از منطقه تماشا بیرون کردند.

طولی نکشید که هدف از کشتن پایک با نیاز فوری به زنده نگه داشتن او جایگزین شد. او به سرعت به بیمارستان منتقل شد و در دستگاه تنفس مصنوعی قرار گرفت و پزشکان موفق شدند از مرگ او جلوگیری کنند. ممکن است پرسیده شود که چرا اگر اینقدر لازم بود که این شخص بمیرد، اعدام او متوقف شد تا او را از لبه پرتگاه عقب بکشند؟

همان سیستم قانونی که اجازه اعدام او را صادر کرده است، در صورت شکست اعدام، به او حق مراقبت پزشکی را می دهد. بی‌تفاوتی عمدی به نیازهای پزشکی جدی زندانیان، قانون اساسی را نقض می‌کند، و تنسی قبلا حداکثر تعداد تزریقات کشنده را انجام داده بود - یک دوز، به علاوه یک نسخه پشتیبان - که طبق پروتکل اعدامش مجاز بود.

اجازه دادن به پایک روی میز دراز کشیدن و رنج کشیدن به این امید که در نهایت منقضی شود، می تواند دقیقا نوعی "مجازات بی رحمانه و غیرعادی" در نظر گرفته شود که اصلاحیه هشتم برای جلوگیری از آن طراحی شده است.

تزریق کشنده به عنوان روشی انسانی تر برای اعدام مطرح شد.

این فقط انسانی به نظر می رسد زیرا بالینی است. محکوم تقریبا شبیه یک بیمار است که روی تخت بیمارستان دراز کشیده است، قبل از اینکه بخوابد. بدون خون، بدون استخوان، زیبا و تمیز. همین بحث در مورد صندلی برقی زمانی که برای اولین بار معرفی شد مطرح شد. زاپ، و هی پرستو، آنها مرده اند!

این روش‌های «انسانی» برای گرفتن جان چیزی جز این نیست. آستین سارات، محقق حقوقی، در کتاب سال 2014 خود با نام «چشمک‌های وحشتناک: اعدام‌های نادرست و مجازات اعدام در آمریکا» فاش کرد که از 8776 اعدام آمریکایی بین سال‌های 1890 تا 2010، 7.2 درصد از تزریق‌های کشنده با شکست مواجه شده‌اند. برق گرفتگی از نظر آماری بهتر عمل کرد، در 1.92 درصد، اگرچه شکست های مستند شامل آتش گرفتن و سوختن زندانیان به معنای واقعی کلمه روی صندلی بود. هیچ کدام از این دو تصویر، تمام رنجی را که هنگام اجرای یک اعدام طبق برنامه پیش می‌رود، نشان نمی‌دهد.

شلیک گلوله به سر از یک تفنگ پرقدرت بسیار سریعتر و موثرتر از هر یک از این گزینه ها است. گیوتین، روش ترجیحی فرانسوی‌ها، به دلیل بریدن سر محکوم با یک پاس سریع تیغه معروف بود.

محبوب‌ترین روش‌های اعدام در آمریکا ممکن است ناظران را از صحنه‌های غم انگیز در امان نگه دارد، اما آنها هیچ ارتباطی با حفظ انسانیت افرادی که تحت آنها قرار گرفته‌اند ندارند.

به گفته وکلای او، در حالی که پایک در حالی که به تخت بیمارستان خود بسته شده بود به بهبودی خود ادامه می دهد، نبرد حقوقی بر سر سرنوشت او داغ می شود.

تنسی می تواند استدلال کند که پایک به اعدام محکوم شده است، نه صرفا برای دریافت یک تزریق کشنده. تا زمانی که او بمیرد، جمله ناتمام می ماند. اما وکلای او می توانند استدلال کنند که او در حال حاضر تمام مراحل اعدام را تحمل کرده است. تلاش مجدد می‌تواند ممنوعیت مجازات‌های بی‌رحمانه و غیرعادی اصلاحیه هشتم را نقض کند، در حالی که برخی از محققان حقوقی می‌گویند ممکن است سؤالاتی در مورد خطر مضاعف ایجاد کند - دوبار مجازات کردن یک نفر برای یک جرم یکسان.

پس از اینکه ویلی فرانسیس در سال 1946 از برق گرفتگی ناموفق جان سالم به در برد، به لوئیزیانا اجازه داد تا دوباره محاکمه کند. او سال بعد اعدام شد. اما مورد پایک بی‌سابقه است: در حالی که فرانسیس از اولین تلاش جان سالم به در برد زیرا صندلی کار نکرد، پایک در واقع دوز دو برابری از داروهای ظاهرا کشنده را دریافت کرد که عواقب فیزیکی ویران‌کننده‌ای داشت. گزینه دیگر این است که مجازات پایک به ابد بدون آزادی مشروط تبدیل شود، به این معنی که او پشت میله های زندان می میرد.

با این حال، اگر تنسی اصرار به اتمام اعدام داشته باشد، ما با چشم‌انداز عجیبی روبرو می‌شویم که پزشکان از یک زن به سلامتی خود پرستاری می‌کنند تا دولت بتواند دوباره او را بکشد.

بیل لی، فرماندار تنسی، جمهوری خواه که دوره ریاستش در ژانویه به پایان می رسد، یکی از اعدام های باقی مانده در ایالت را که برای امسال برنامه ریزی شده بود، متوقف کرد و پس از اعدام ناموفق پیک، دستور تحقیقات مستقل در مورد سیستم مجازات اعدام در ایالت را صادر کرد.

اما اگر شواهد بیشتری می‌خواهید مبنی بر اینکه اطمینان از مرگ «انسانی» در فهرست اولویت‌ها کم است، به نظرات سناتور مارشا بلکبرن نگاه نکنید.

جمهوری‌خواه که برای جایگزینی لی در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر نامزد می‌شود، اعلام کرد که پاسخ این بود که «صندلی برقی را بازگردانیم و عدالت را برای این قربانیان به سرعت اجرا کنیم». تنسی در حال حاضر به زندانیان محکوم به جنایات قبل از 1999 اجازه می دهد صندلی برقی را انتخاب کنند، اما ظاهرا پاسخ به یک اعدام ناموفق این است که روش های بیشتری برای کشتن در دسترس باشد.

پایک به همراه دوست پسرش در سال 1995 کالین اسلمر را شکنجه و به قتل رساندند. طرفداران اعدام او ممکن است استدلال کنند که پایک به نوبه خود مستحق رنج است.

اما در چه مرحله ای پاسخگو بودن قاتلان برای اعمال خود طبق قانون به اعطای مجوز دولتی برای تحمیل رنج نامحدود پس از چندین دهه حبس تبدیل می شود تا زمانی که به نتیجه مطلوب ختم شود؟

تحقیقات لی اکنون با حکم دادگاه صدراعظم I'Ashea Myles همراه است که مقامات تنسی را ملزم می کند همه چیز را از داروهای اعدام، سوزن ها و زباله های پزشکی گرفته تا فیلم های نظارتی و ارتباطات داخلی حفظ کنند. قاضی همچنین دستور دسترسی بیشتر به وکلای پایک را صادر کرده است، در حالی که کمیسر اصلاحات ایالتی در حال کناره گیری است.

اما اگر امیدوارید که این موضوع بحث گسترده‌تری را آغاز کند، یا شاید به مجازات اعدام پایان دهد، نفس خود را حبس نکنید.

پایک مدت زیادی به هوش نیامده بود که ایالت تگزاس، جمال هوارد محکوم به اعدام را طبق برنامه ریزی شده در 7 اکتبر با پنتوباربیتال اعدام کرد.

وکلای هاوارد از فرماندار جمهوری خواه گرگ ابوت درخواست کرده بودند تا 30 روز تاخیر کند و دلیل آن نگرانی در مورد داروهای اعدام در ایالت با توجه به اتفاقاتی است که در تنسی رخ داده است. ابوت پاسخی نداد، در حالی که دادگاه های ایالتی و فدرال درخواست تجدیدنظرهای جداگانه و لحظه آخری هاوارد را رد کردند. تگزاس به هر حال ادامه داد.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در ماه ژوئیه انجام شد نشان داد که 66 درصد از آمریکایی ها از مجازات اعدام برای قاتلان مجرم حمایت می کنند. با این حال، 59 درصد بر این باورند که این کار مانع از جرایم جدی می شود، در حالی که 73 درصد اذعان دارند که خطر اعدام یک فرد بی گناه وجود دارد.

ما می دانیم که سیستم ممکن است شکست بخورد. ما در اثربخشی آن تردید داریم. ما احتمال بی عدالتی فاجعه بار را می شناسیم. اما هشدار پایک مورد توجه قرار نخواهد گرفت. ما به هر حال به کشتن مردم ادامه خواهیم داد - یا حداقل تلاش خواهیم کرد.