5 نشانه شکست ایران بالاخره فرا می رسد

تغییر جدول زمانی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا برای پیروزی در ایران - که از چند هفته، به ماه ها و اکنون به بعد از انتخابات میاندوره ای رسیده است - محاسبات اشتباه دولت او را هنگام ورود به درگیری در کنار اسرائیل در ماه فوریه آشکار کرده است.

رژیم ایران تا حد زیادی کنار هم ایستاده است. توانایی آن در مختل کردن جریان انرژی از طریق تنگه هرمز نادیده گرفته شد. قدرت قاطع نظامیان آمریکایی و اسرائیلی به تنهایی برای تضمین یک پیروزی سریع کافی نبود.

اما نشانه های متعددی وجود دارد که نشان می دهد ترامپ در آستانه پیروزی است، البته با ماه ها تاخیر.

نامه سرگشاده جدید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران به آمریکایی‌ها که ادعای پیروزی بر آمریکا را داشت و در عین حال مستقیما از رأی‌دهندگان میان دوره‌ای درخواست می‌کرد تا علیه ترامپ روی بیاورند، خود گویا بود.

در اینجا، نیوزویک پنج نشانه از رسیدن شکست ایران را آشکار می کند.

مهار ایران در تنگه هرمز، قوی‌ترین کارت این کشور از زمان آغاز جنگ، در حال شل شدن است.

ردیاب نفتکش Kpler می گوید که صادرات نفت خام خلیج فارس در ماه سپتامبر به بالاترین حد خود در زمان جنگ رسید، نه چندان دور در جایی که حجم صادرات غیرایرانی قبل از 28 فوریه بود. حجم پایین تر از حد نرمال باقی می ماند، اما ابرنفتکش های سعودی دوباره در حال عبور از تنگه تحت حمایت ایالات متحده هستند.

ایران همچنان به نفتکش‌ها شلیک می‌کند، اگرچه در روزهای اخیر بر اساس گزارش عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) کمتر شلیک می‌کند، اما این نفتکش‌ها همچنان ادامه دارند. حتی تلویزیون دولتی تندرو ایران نیز پذیرفت که حداقل 7 میلیون بشکه نفت خام در روز از آن عبور می کند.

شاید به همین دلیل است که تهران هرچه که وزیر امور خارجه آن اصرار کند، انعطاف پذیرتر به نظر می رسد. آخرین پیشنهاد این کشور در ازای پایان محاصره ایالات متحده، رفع تحریم ها و دسترسی به وجوه مسدود شده و سایر شرایط، هرمز را ظرف هفت روز بازگشایی می کند.

ترامپ علنا آن را رد کرده و گفته است که در حال بررسی بازگشت به حملات است و فشار بر تهران را برای مصالحه بیشتر افزایش می‌دهد.

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران در سازمان ملل درباره دیپلماسی صحبت کرد و سپس در مصاحبه با فاکس نیوز، پیشنهاد رقیق کردن اورانیوم غنی‌شده ایران را داد: «این مسئله بزرگی نیست».

کشوری که به اهرم خود اطمینان دارد، برای تجارت آن عجله نمی کند.

ارزش ریال در این هفته به پایین ترین حد خود سقوط کرد و دلار به حدود 2.5 میلیون ریال رسید که از 2.2 میلیون در ابتدای سپتامبر افزایش یافته بود.

از آنجایی که بسیاری از کالاهایی که ایرانی ها می خرند، از غذا گرفته تا دارو، قیمت دلار را دنبال می کنند، قیمت ها هر هفته افزایش می یابد. ایرانی‌ها به رویترز گفته‌اند که قادر به تامین هزینه اجاره یا هزینه دارو نیستند، زیرا مشاغل بخش خصوصی از بین می‌روند.

بسیاری از این فشارها ناشی از طراحی است، اگرچه اقتصاد ایران برای مدت طولانی تحت فشار تحریم‌های غربی هدف‌دار رژیم آسیب دیده است.

درآمدهای نفتی یک راه حیاتی برای ایران است که به آن امکان دسترسی به ارز خارجی سخت را می دهد تا بتواند حقوق عمومی، خدمات صندوق و غیره را بپردازد.

به گفته شرکت تحلیل انرژی ورتکسا، محاصره دریایی ایالات متحده از اواسط ژوئیه صادرات نفت خام ایران را متوقف کرده است و بارگیری در ماه اوت به حدود 210000 بشکه در روز کاهش یافته است.

خریداران چینی از نفت ایران که قبل از محاصره در دریا انباشته شده بود، زندگی می کنند، بالشتکی که رو به اتمام است، زیرا ایالات متحده می گوید پکن از حمایت خود از ایران عقب نشینی می کند. اسکات بسنت، وزیر خزانه داری، آن را "خفگی اقتصادی" می نامد.

هر چه بیشتر طول بکشد، رژیمی را که در ژانویه هزاران معترض خشمگین از ناراحتی اقتصادی را کشته بود، سخت‌تر آزمایش می‌کند. آیا می‌خواهد در شرایط جدید جامعه‌ای که در اثر جنگ به زانو در آمده، عاقبتی را به خطر بیندازد؟

نامه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به آمریکایی ها بیشتر از آن که یک درخواست کمک باشد، دور پیروزی است.

این کتاب که پنج هفته قبل از انتخابات میان دوره ای منتشر شد، از آمریکایی ها می خواهد که کنترل را از سیاستمداران خود پس بگیرند و استدلال می کند: "اکنون زمان آن فرا رسیده است، زیرا سیستم سیاسی آمریکا در ضعیف ترین حالت خود قرار دارد."

در این نامه حتی تاکید شده است که "مرگ بر آمریکا" کاخ سفید را هدف قرار می دهد نه آمریکایی های عادی.

اما ارتشی که معتقد است ادعای پیروزی خودش را دارد، نیازی ندارد که سر ترامپ را به رای دهندگانش برساند. هدف واقعی نامه کنگره جدیدی است که ممکن است دستان رئیس جمهور را ببندد - آخرین امید واقع بینانه تهران برای شرایط بهتر.

رئیس جمهور ایران نیز همین سیگنال را از سوی دیگر ارسال می کند. پزشکیان به خبرنگاران در نیویورک گفت که می‌خواهد واشنگتن قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای به چارچوب آتش‌بس ژوئن بازگردد: «ما نمی‌خواهیم به انتخابات میان‌دوره‌ای برسد.»

گزارش‌ها حاکی از آن است که مقامات تهران از تشدید تنش ترامپ پس از شمارش آرا بیم دارند. اگر جمهوری خواهان از انتظارات بهتر عمل کنند، رئیس جمهور احساس حقانیت می کند. و اگر دموکرات ها پیروز شوند، او چیزی برای از دست دادن ندارد.

ایران در حال تماشای تقویم است و آنچه را که می بیند دوست ندارد.

برنامه موشکی ایران از جنگ جان سالم به در برده است، اما بازسازی آن موضوع دیگری است.

ارزیابی های ایالات متحده در ماه آوریل نشان داد که بیش از 80 درصد کارخانه های ساخت موشک ها و موتورهای موشک سوخت جامد این کشور آسیب دیده اند.

فردی خوئیری، تحلیلگر امنیت جهانی و ژئوپلیتیک در شرکت اطلاعات ریسک RANE، به فوربس گفت، تهران همچنان در حال مونتاژ تسلیحات از قطعات انباشته شده در سایت های زیرزمینی است، اما به قطعاتی نیاز دارد که "محل تولید یا زنجیره تامین آنها آسیب دیده یا مختل شده باشد."

با محاصره، این ذخایر برای همیشه دوام نخواهند داشت. مباهات تهران به کارخانه های بازسازی شده شواهد عمومی کمی پشت سر خود دارد. آنها مقداری ظرفیت را حفظ می کنند، اما این ظرفیت کاهش یافته است، و همچنان در حال کاهش است.

تعویض افراد سخت تر از قطعات است. حملات آمریکا و اسرائیل رهبر معظم انقلاب، فرمانده سپاه، فرمانده نیروی دریایی و رئیس اطلاعات آن را به شهادت رسانده است.

جانشینانی که در ماه اوت نام برده شد، اکثرا دستان قدیمی هستند: محسن رضایی، که سپاه پاسداران را در بیشتر دوران جنگ ایران و عراق رهبری می کرد، اکنون در سن 71 سالگی دبیر نهاد عالی امنیتی ایران است.

برخی از تحلیلگران معتقدند که رژیمی به جای اینکه جانشینان جدید را اصلاح کند، با کمبود جانشینان قابل اعتماد مواجه است.

در ۱۴ شهریور، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یک ناو هواپیمابر آمریکایی و یک ناوشکن در حال اجرای آن را با موشک‌های بالستیک شلیک کرد. فرماندهی مرکزی ایالات متحده گفت که هیچ کدام مورد اصابت قرار نگرفتند.

واشنگتن پاسخ داد با از کار انداختن یا انهدام نفتکش های ایرانی - 10 نفتکش در هفته، با یک شمارش - در حالی که وزیر دفاع پیت هگزث به تمسخر گفت که ایران "هیچ نیروی دریایی و هوایی ندارد".

مطمئنا ایران هنوز هم می تواند خون بکشد. بر اساس گزارش ان‌بی‌سی نیوز، هشت تفنگدار دریایی در حمله موشکی ضد کشتی ایران در 14 سپتامبر مجروح شدند و تهران ادعا می‌کند که کشتی‌های جنگی آمریکا بیشتر به دریا کشیده‌اند. گزارش ها حاکی از آن است که این حادثه مربوط به یک کشتی نیروی دریایی نبوده است.

اما محاصره همچنان پابرجاست و فشارها را در داخل ایران تشدید می‌کند و با گذشت زمان بیشتر می‌شود. بسنت می گوید ایران نمی تواند نفت خود را صادر کند و تنها حدود 15 میلیون بشکه برای فروش باقی مانده است.

ایران تحت کنترل است. این رژیم می‌تواند هرمز را برای دیگران خطرناک کند – هرچند کمتر از قبل، همانطور که جریان نفت نشان می‌دهد – اما نمی‌تواند باعث شود که تنگه برای خودش کار کند.

این خوانش نشانه ها هنوز هم می تواند زودرس باشد، دقیقا مانند جدول زمانی قبلی ترامپ.

درد اقتصادی به ندرت رژیمی را که آماده کشتن مردم خود باشد سرنگون می کند و تهران بار دیگر در ژانویه ثابت کرد که چنین است. ایرانی‌هایی که رویترز با آنها مصاحبه کرد، گفتند که آن‌ها آنقدر درگیر زنده ماندن هستند که نمی‌توانند به اعتراض فکر کنند.

همچنین زرادخانه ایران به طور کامل خرج نمی شود. گزارش ها حاکی از آن است که با کمک روسیه در مورد موشک های کروز جدید، تولید موشک از قطعات ذخیره شده در سایت های زیرزمینی سخت شده را از سر گرفته است.

هر گلوله رهگیرهای کمیاب آمریکایی را نیز تخلیه می کند. نیروهای آمریکایی 60 تا 70 پاتریوت و بیش از 12 فروند تاد را برای دفع تقریبا 20 موشکی که در این ماه به سمت پایگاه‌هایی در اردن هدف گرفته بودند شلیک کردند. آنها نیز باید دوباره پر شوند. برای ایالات متحده آسان تر از ایران است، اما آسان نیست.

علاوه بر این، اهرم ایران ممکن است به جای از بین رفتن در حال مهاجرت باشد.

در ماه سپتامبر، حوثی‌ها با کمک سپاه پاسداران، بسیاری از سواحل دریای سرخ یمن را تصرف کردند و تنگه باب المندب را در معرض تهدید یک متحد نزدیک ایران قرار دادند. یک جناح مرتبط با ایران در عراق نیز مسئول حمله به خط لوله عربستان سعودی در اطراف هرمز بود.

خود تنگه هرمز از حالت عادی فاصله دارد. تخمین‌ها از ترافیک نفت این کشور از تقریبا یک سوم تا سه چهارم حجم قبل از جنگ متغیر است، که تنها به این دلیل امکان‌پذیر است که ایالات متحده برای حمایت از کشتیرانی در آنجا حضور دارد.

این ریسک باعث افزایش حق بیمه و بنابراین هزینه ها برای معامله گران می شود. عرضه همچنان پایین‌تر است، به‌ویژه به دلیل اینکه نفت ایران به سختی وارد بازار می‌شود و همین امر قیمت‌های بازار را بالا نگه می‌دارد. که باعث درد تورمی در سراسر جهان می شود.

تهران هم روی بی حوصلگی آمریکا شرط بندی کرده است. بر اساس نظرسنجی رویترز/ایپسوس، تنها 31 درصد از آمریکایی ها از جنگ حمایت می کنند، زیرا هزینه های زندگی به دلیل افزایش قیمت انرژی باعث دردسر مالی برای رای دهندگان می شود.

حمیدرضا عزیزی، تحلیلگر ارشد مشاور گروه بحران بین‌المللی ایران، انتظار دارد ایران برای اثبات اینکه اهرم‌هایش در حال از بین رفتن نیست، «مرتبط، اما به طور فزاینده تهاجمی» باقی بماند.

هیچ یک از اینها پایان تمیز را تضمین نمی کند. رژیم هر معامله ای را برد می نامد و بقای آن این است که تهران پیروزی را چگونه تعریف می کند. اما به سختی می توان مسیر سفر را نادیده گرفت. اهرم ایران در حال کاهش است، اقتصاد آن در حال کمانش است و رهبران آن آشکارا در حال خرید خروج هستند.

ما به زودی خواهیم دید که آیا تهران موافقت خواهد کرد که برنامه هسته ای خود را قبل از رفع محاصره روی میز بگذارد و نفتکش ها علیرغم آتش ایران به پاکسازی هرمز ادامه دهند یا خیر.

نشانه‌هایی که به جهت دیگر اشاره می‌کنند، حمله موفقیت‌آمیز به یک کشتی جنگی ایالات متحده، یا تشدید تنش قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای، یا فشار حوثی‌ها در دریای سرخ است که به ایران یک مهار جدید برای استفاده به عنوان اهرم فشار می‌دهد.

چنین جنگ هایی به ندرت با مراسم امضای قرارداد در یک کشتی جنگی پایان می یابد. آنها زمانی به پایان می رسند که کارت های یک طرف برای بازی تمام شود.

ایران در بهترین حالت باقیمانده خود قرار دارد و قبلا پیشنهاد داد و ستد با آن را داده است.