5 سیاره درخشان برای دیدن در نوامبر - چه زمانی و کجا آنها را ببینید

این یک ماه عالی برای تماشای سیاره است، چه در شب و چه در صبح. در ساعات مناسب عصر، سیاره منتخب زحل است که در ساعات اواسط تا اواخر عصر به خوبی در آسمان جنوبی قابل مشاهده است. از نظر تلسکوپی، ضلع جنوبی سیستم حلقه معروف آن در حال حاضر حدود 6½ درجه نسبت به خط دید ما کج شده است.

حوالی نیمه شب، مریخ و مشتری بر فراز افق شرقی-شمال شرقی دیده می شوند و درست قبل از سپیده دم در موقعیت عالی قرار دارند و در آسمان جنوبی در مجاورت داس شیر لئو اوج می گیرند. تماشا کنید که چگونه مریخ در اوایل ماه به مشتری نزدیک می شود، در 16 نوامبر از آن می گذرد، سپس بقیه ماه را با کشتی به سمت شرق می گذراند.

در همین حال، در آسمان صبح قبل از سحر، زهره به معنای واقعی کلمه با پیشروی ماه برجسته می شود. و از اواسط ماه به بعد تا پایان نوامبر، عطارد خود را نشان می دهد و به عنوان یک "ستاره" بسیار درخشان در سمت چپ پایین ناهید ظاهر می شود. در برنامه ما، به یاد داشته باشید که هنگام اندازه گیری فاصله زاویه ای بین دو جرم آسمانی، مشت گره کرده شما که به اندازه طول بازو نگه داشته شده است، تقریبا 10 درجه است. در اینجا، ما برنامه‌ای را در زیر ارائه می‌کنیم که برخی از بهترین زمان‌های مشاهده سیاره را ارائه می‌کند و همچنین شما را راهنمایی می‌کند که برای دیدن آنها به کجا نگاه کنید.

یادآوری: در 1 نوامبر - در صورت لزوم - ساعت را یک ساعت از زمان تابستانی به عقب تغییر دهید. در این تاریخ، ساعت ساعت از 1 تا 2:00 بامداد تکرار می شود، بنابراین این روز طولانی ترین روز سال است: 25 ساعت. یادگاری این است: "بهار در پیش است، به عقب برگرد."

عطارد

عطارد که در زمان اتصال پایین با خورشید در 4 نوامبر پنهان شده است، پس از هفته دوم ماه در آسمان صبحگاهی شرقی ظاهر می شود تا صبحگاهی عالی برای نیمکره شمالی داشته باشد. این جهان کوچک سنگی در 20 نوامبر به بزرگترین طول غربی خود (20 درجه) از خورشید می رسد. مطلوب ترین ظاهر صبحگاهی سال برای ناظران شمال میانه. از 16 نوامبر تا 26 نوامبر، عطارد سریع در شرق - جنوب شرقی قبل از شروع گرگ و میش نجومی، بیش از 95 دقیقه قبل از طلوع خورشید طلوع می کند.

زهره

زهره دلیل خوبی برای بیدار شدن در سپیده دم در ماه نوامبر است. این یک چراغ نقره ای است که از افق شرقی-جنوب شرقی بالا می رود. زهره در 24 اکتبر در اتصال پایین تر قرار داشت. اما زاویه تند دایره البروج در سپیده دم در اواخر پاییز به ناهید کمک می کند تا با گذشت هر روز برای ناظران در عرض های جغرافیایی میانه شمالی به طور قابل توجهی بالاتر برود. در 1 نوامبر، 55 دقیقه قبل از خورشید طلوع می کند. اما فقط چند روز بعد در 5 نوامبر، بینندگان در حدود 40 درجه عرض شمالی می‌توانند زهره را یک ساعت و 25 دقیقه قبل از خورشید ببینند که در زمان طلوع خورشید 15 درجه بالاتر از افق می‌درخشد.

با پایان ماه نوامبر، زهره تقریبا 3 و نیم ساعت قبل از خورشید طلوع می کند و با طلوع خورشید نزدیک به 35 درجه آویزان می شود.

تمام ماه زهره به طرز چشمگیری درخشان می شود و در روز ماقبل آخر ماه به اوج درخشندگی باشکوه خود می رسد و با قدر 4.9- می درخشد و تقریبا 3 و نیم ساعت قبل از خورشید طلوع می کند. اگر برف روی زمین باریده است، سایه های ایجاد شده توسط نور زهره را بررسی کنید. از طریق یک تلسکوپ، فاز سیاره در اوایل ماه بسیار قابل توجه به نظر می رسد. در آن زمان است که شما ممکن است بتوانید زهره را زمانی که فقط چند درصد روشن است، یک هلال خط مویی نزدیک به یک دقیقه قوسی مشاهده کنید. حدود 1/30 قطر ظاهری ماه است. زهره در سپیده دم آسمان تنها نیست.

جهش آن آن را به نزدیکی ستاره آبی مایل به قدر 1 اسپیکا در سنبله در صبح روز 3 نوامبر می برد. این ستاره 2.4 درجه در سمت راست بالای زهره خواهد نشست. در طول این ماه، زهره به نظر می رسد که با اسپیکا یک دوس-آ-داس انجام می دهد و در ابتدا به نظر می رسد که قرار است اوج بگیرد و آن را بگیرد. در عوض، نزدیکترین فاصله ای که به این ستاره می شود، 1.8 درجه به سمت چپ بالای آن در اوایل صبح روز 19 نوامبر است.

در صبح روز 7 نوامبر، آرایه‌ای چشمگیر از هلال ماه رو به زوال، زهره درخشان و اسپایکا، حدود یک ساعت قبل از طلوع خورشید در آسمان شرقی-جنوب شرقی در انتظار زود هنگام طلوع‌کنندگان هستند. این سه گانه در داخل دایره ای با قطر تنها حدود 2½ درجه به هم متصل می شوند.

این منظره در پایین آسمان شرقی-جنوب شرقی، حدود 75 دقیقه قبل از طلوع خورشید در 7 نوامبر، تجمع فشرده هلال ماه، زهره و ستاره درخشان Spica را نشان می دهد. (اعتبار تصویر: جو رائو با استفاده از Starry Night Pro 8.0.) مریخ

مریخ با قدر 0.9+ می درخشد، در آسمان صبحگاهی در لئو قرار دارد و در صبح روز 2 نوامبر به راحتی با استفاده از ماه به عنوان راهنما پیدا می شود. آن روز چند درجه در سمت چپ ماه می نشیند. علاوه بر این، در آن تاریخ، مریخ 5 درجه در سمت راست بالای مشتری بسیار درخشان‌تر قرار دارد.

مریخ در یک سال و ربع گذشته در تابش خیره کننده خورشید یا در ساعات اولیه صبح پنهان شده است. حالا بالاخره قبل از نیمه شب در شرق طلوع می کند. هر شب تماشا کنید که سیاره زرد نارنجی کمی به مشتری نزدیکتر می شود. آنها در 16 نوامبر با هم خواهند بود (مشتری را در زیر ببینید).

در صبح روز 26 نوامبر، مریخ که به قدر 0.6+ درخشید، 1.7 درجه به سمت چپ بالای اولین ستاره قدر Regulus در لئو می گذرد. تضاد رنگی بین سیاره زرد نارنجی و ستاره آبی-سفید به ویژه در دوربین دوچشمی چشمگیر است.

مشتری

مشتری به اندازه کافی بلند است تا در ساعت 3 بامداد یک نمای تلسکوپی ثابت داشته باشد، اما کمربندهای ابری تاریک و لکه قرمز آن را می توان با وضوح بیشتری در زمانی که سیاره در بالاترین سطح در جنوب شرقی قرار دارد، بلافاصله پس از طلوع فجر مشاهده کرد.

در 3 نوامبر، اندکی پس از ساعت 1 بامداد به وقت محلی، به سمت افق شرقی-شمال شرقی پایین نگاه کنید تا ماه را به آرامی به آسمان نگاه کنید. ستاره قدر 1 Regulus آشکار خواهد بود که یک درجه به سمت چپ ماه نشسته است. و نشستن در حدود 5 درجه بالاتر از ماه، مشتری خواهد بود، که به عنوان یک "ستاره" درخشان ظاهر می شود که با نوری ثابت و نقره ای می درخشد.

مریخ در 16 نوامبر 1.2 درجه به سمت چپ بالای مشتری می گذرد. سیاره غول پیکری که سیاره سرخ را 13 برابر می کند. در اواخر 29 نوامبر و تا ساعات اولیه 30 نوامبر، به سمت افق شرقی-شمال شرقی برای جمع آوری قمر غول پیکر رو به زوال، با مشتری، رگولوس و مریخ نگاه کنید. این چهار جرم آسمانی گستره ای تقریبا 7 درجه را از راست به چپ می پوشانند. بهترین مناظر در زمان سحر و زمانی که به نظر می رسد در آسمان جنوبی اوج می گیرند، مشاهده می شود.

گردهمایی سیاره ای مریخ و مشتری بر فراز ماه را از دست ندهید. (اعتبار تصویر: ژول-پیر مالارتر/شب پرستاره) زحل

زحل در گوشه شمال شرقی صورت فلکی غیر زودیاکال قبرس نهنگ (یا هیولای دریایی) واقع شده است. حدود ساعت 9:45 بعد از ظهر از نصف النهار جنوبی عبور می کند. در ابتدای نوامبر و حدود دو ساعت زودتر در پایان ماه. تمام عصر، برای مشاهده تلسکوپی از توپ و حلقه های باشکوه خود بسیار عالی قرار دارد. زحل با قدر +0.6 به راحتی درخشان ترین نقطه نوری در بخش خود از آسمان است. همچنین می توان آن را از ستارگان با نور ثابت و زردش تشخیص داد.

در غروب 18 نوامبر، زحل را در تقلید از یک "ستاره" درخشان که حدود 6 درجه زیر ماه غول پیکر در حال افزایش می درخشد، یادداشت کنید.

جو رائو به عنوان مربی و مدعو در افلاک‌نمای هیدن نیویورک خدمت می‌کند. او در مورد نجوم برای مجله تاریخ طبیعی، آسمان و تلسکوپ، سالنامه کشاورز پیر و سایر نشریات می نویسد.