7 اکتبر مبارزات انتخاباتی نتانیاهو را تحت الشعاع قرار می دهد، اما بلوک نتانیاهو موضع خود را حفظ می کند

چند ماه پیش، زمانی که صحبت از انتخابات زودهنگام فراوان بود، خرد متعارف بر این باور بود که این انتخابات در ماه سپتامبر برگزار می‌شود. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، با این تفکر، نمی‌خواهد در اکتبر به میان مردم برود، زمانی که مراسم بزرگداشت سه سال از 7 اکتبر خاطرات آن تراژدی را به طرز دردناکی به سطح می‌آورد. این فرض منطقی بود. همچنین ثابت شد که اشتباه است. نتانیاهو انتخابات زودهنگام را اعلام نکرد تا بتواند تاریخ مناسب تری را انتخاب کند.

در عوض، او تصمیم گرفت تا پایان دوره ریاست جمهوری خود - 27 اکتبر - ببیند. شاید او محاسبه کرده بود که تا آن زمان، وزن عاطفی بزرگداشت های این هفته کاهش می یافت و اخبار و رویدادهای دیگر بر آن غلبه می کرد. یا شاید به این نتیجه رسید که تاریخ تفاوت چندانی نداشت: آیا انتخابات در 1 سپتامبر برگزار می شد یا 27 اکتبر، اگر 7 اکتبر همه چیز را تحت تاثیر قرار می داد. دوره او را به خوبی به پایان برسانید - خود یک شاهکار سیاسی قابل توجه با توجه به بزرگی فاجعه و خشم شدیدی که متوجه او و دولتش شده است.

با این حال، این هفته یادآوری کرد که چرا انتخابات اکتبر ممکن است دورنمای نامطلوب به نظر برسد. مراسم بزرگداشت 7 اکتبر عزاداری ملی را وارد مبارزات انتخاباتی کرد. خود، زمانی که یک مراسم عظیم سازماندهی شده توسط شهروندان در گانی یهوشوا برگزار شد. تلویزیون، رادیو و رسانه های مکتوب مملو از گزارش های دلخراش - داستان هایی از

تراژدی هولناک و قهرمانی قابل توجه. اندوه محسوس بود. بنابراین، بسیاری از سوالات حل‌نشده نیز وجود داشت، از جمله اینکه نتانیاهو چه می‌دانست و چه زمانی از آن می‌دانست، و چرا او همچنان از تشکیل کمیسیون تحقیق دولتی امتناع می‌کند. آیا از نظر سیاسی عاقلانه بود که فقط 20 روز پس از این که ملت عمیق‌ترین زخم‌های خود را بازبینی کردند، انتخابات برگزار شود؟ نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که پاسخ کمتر از حد انتظار آشکار است. انتشار دو

میانگین ساده آنها بلوک نتانیاهو - لیکود، شاس، یهودیت تورات متحد، حزب صهیونیستی مذهبی - زهوت، اوتزما یهودیت، و حزب عوفر زمستان مردم اسرائیل - را با 55.5 کرسی در صدر قرار می دهد. اسرائیل بیتنو از لیبرمن و دموکرات های یایر جولان. دو حزب عربی به طور متوسط ​​13 کرسی به دست آوردند که 1.5 کرسی باقیمانده به احزابی که در برخی نظرسنجی ها از آستانه انتخاباتی عبور کرده اند می باشد. یک هشدار وجود دارد.

برای ماه‌ها، نظرسنجی‌های کانال 14 و آی 24 دور از ذهن بوده و به لیکود تعداد کرسی‌های بیشتری نسبت به سایر نظرسنجی‌ها داده است. آنها را کنار بگذارید، و این دو بلوک در یک تب و تاب واقعی قرار دارند: 52.17 کرسی برای بلوک نتانیاهو و 51.83 برای مخالفان. هر دو بسیار کمتر از 61 کرسی مورد نیاز برای تشکیل دولت هستند.

اما مقایسه این ارقام با 9 نظرسنجی در اوایل ماه مه و 9 نظرسنجی دیگر در اواخر سپتامبر، آنها را در چشم اندازی قرار می دهد. برتری اپوزیسیون نسبت به بلوک نتانیاهو باریک می شود. در اواخر سپتامبر، این فاصله به کمتر از یک کرسی کاهش یافت: 51.75 کرسی برای بلوک نتانیاهو و 52.63 برای مخالفان آن. در هفته اول اکتبر، بلوک نتانیاهو پیشی گرفت.

نکته قابل توجه این است که شکاف کاهش یافته است زیرا بلوک تغییر جایگاه خود را از دست داده است، نه به این دلیل که بلوک نتانیاهو به طور قابل توجهی افزایش یافته است. بلوک نتانیاهو از ماه مه تنها حدود دو سوم کرسی ها را به دست آورده است. اما مخالفان شش شکست خورده اند. بنابراین، طی حدود پنج ماه، مزیت آشکار مخالفان - حداقل در نظرسنجی ها - به یک تساوی مجازی تبدیل شده است.

آن‌ها نشان می‌دهند که یک هفته صرف بازگشایی زخم‌های 7 اکتبر با کاهش حمایت از بلوک نتانیاهو یا افزایش حمایت از طرف مقابل همزمان نبوده است. زخم‌ها هنوز خام هستند، اما آنچه در صندوق‌های رای ترجمه می‌شود، مورد بحث است. قبل از حمله حماس، آنچه نتانیاهو می دانست و اینکه آیا او به درستی عمل کرده است، کمپین را به 7 اکتبر و منشأ آن بازگردانده است.

روایت‌های عملی برای نتانیاهو و مخالفان برای هر دو طرف، 7 اکتبر در این انتخابات مرکزی است. چیزی که آنها را از هم جدا می کند چیزی است که آنها می خواهند رای دهندگان وقتی به گذشته نگاه می کنند ببینند. اپوزیسیون از رای دهندگان می خواهد که روی شکست های عظیم آن روز، شکست های پیش از آن و امتناع از ایجاد کمیسیون تحقیق دولتی تمرکز کنند. استدلال آن به این سوال می پردازد: آیا می توان به نخست وزیری که نه مسئولیت را بر عهده گرفته و نه اجازه حسابداری کامل و مستقل را داده است، اعتماد کرد تا از فاجعه بعدی جلوگیری کند؟ ضربات وارده به اسر

دشمنان ael و تغییرات منطقه که او استدلال می‌کند کشور را قوی‌تر و امن‌تر کرده است. حادثه هفته گذشته flydubai به هر دو طرف مهمات تازه‌ای برای بحث‌هایشان داد. بنت، آیزنکوت از شکست‌های امنیتی flydubai برای به چالش کشیدن رکورد نتانیاهو استفاده می‌کنند. آنها می توانند استدلال کنند که این فقط مربوط به یک فاجعه سه سال پیش نیست.

حتی پس از دستاوردهای نظامی از آن زمان، آسیب‌پذیری‌های جدی باقی مانده است. تدبیر و شجاعت مسافران به جلوگیری از فاجعه کمک کرد. اما شهروندانی که خود را نجات می دهند به سختی جایگزین نهادهایی می شود که وظایف خود را انجام می دهند. این ارتباطی است که اپوزیسیون می خواهد رای دهندگان برقرار کنند: افراد خارق العاده ای که وارد خلاء سیستمی می شوند که باید از آنها محافظت می کرد. قهرمانی سزاوار جشن است. خلاء نیاز به بررسی دارد. 7 اکتبر و تلاش برای هواپیماربایی در مقیاس و شرایط بسیار متفاوت است.

اما یک سوال مرتبط برای هر دو مشترک است: آیا عادات آشنا - رضایت، شکاف در نظارت، مسئولیت پراکنده - دوباره قابل مشاهده است، و آیا مسئولین آنها را شناسایی و اصلاح خواهند کرد یا خیر. این حادثه این پیشنهاد را به چالش می کشد که دستاوردهای نظامی از 7 اکتبر به این معنی است که ماشین آلات دولت اکنون همانطور که باید کار می کند. Flydubai نشان می‌دهد که اینطور نیست. هر دو نامزد می‌توانند از پرواز برای نشان دادن موضوع اصلی کمپین خود استفاده کنند: شایستگی.

چه کسی می‌تواند شکاف‌ها را شناسایی کند، مسئولیتی را تعیین کند و آن را دنبال کند؟ امنیت به امور روزمره حکومت و همچنین تصمیمات اتخاذ شده در کابینه جنگ بستگی دارد. کسی باید اطمینان حاصل کند که رویه‌ها کار می‌کنند و مشکلات برطرف می‌شوند. نتانیاهو دستاوردهای دیپلماتیک در بحران پروازهای دبی را برجسته می‌کند، در عین حال، نتانیاهو پاسخی دارد. او می‌تواند به کمک عربستان سعودی و نقش امارات در بازگرداندن مسافران به خانه اشاره کند که نشان می‌دهد روابط منطقه‌ای که او در ایجاد آن کمک کرد ارزش واقعی دارد.

همکاری نشان داده شده در طول این بحران منعکس کننده خاورمیانه جدیدی است که از طریق اقدامات او از 7 اکتبر پدیدار شد. این استدلال ماهیت دارد. اسرائیلی‌های مضطرب در منطقه‌ای کمک دریافت کردند که در سال‌های نه چندان دور، دورنمای چنین همکاری غیرممکن به نظر می‌رسید. فراموش نکنید، تنها چند سال پیش هواپیماهای اسرائیلی نمی‌توانستند بر فراز عربستان سعودی پرواز کنند، چه رسد به فرود در یک فرودگاه مشترک غیرنظامی-نظامی در مواقع نیاز. توافق‌نامه ابراهیم خصومت را برطرف نکرد یا موانع عادی سازی با عربستان را از بین نبرد.

با این حال، آنها به ایجاد روابطی کمک کردند که بتواند در مواقعی که اسرائیلی‌ها به آن نیاز دارند کمک کند. در اینجا نیز، حادثه flydubai، استدلال‌های مبارزات انتخاباتی هر دو طرف را ملموس می‌کند. برای کمپین‌های آیزنکوت و بنت، صحبت از صلاحیت دولت اغلب انتزاعی است. سقوط هواپیما در حالی که مسافران برای نجات آن تلاش می کنند این ایده را عینی می کند. به همین ترتیب، «عدم مسئولیت پذیری» انتزاعی است، در حالی که شنیدن توضیح مقامات پس از حادثه فلای دبی مبنی بر اینکه موضوع در صلاحیت آنها نیست، آن را ملموس می کند. و برای کمپین نتانیاهو، «خاورمیانه جدید» می تواند شبیه یک شعار به نظر برسد.

اما کمک گرفتن از عربستان و امارات برای بازگرداندن امن اسرائیلی ها به خانه معنایی عملی به آن می دهد. این کمپین ها از یک پرواز درس های متفاوتی خواهند گرفت. نتانیاهو به همکاری های منطقه ای اشاره خواهد کرد که به بازگشت اسرائیلی ها به خانه کمک کرد. مخالفان او به شکست هایی اشاره خواهند کرد که در وهله اول آنها را در معرض خطر قرار داده است و مقاماتی که از آن زمان تاکنون مسئولیت را پشت سر گذاشته اند. هر دو استدلال به قلب این انتخابات می رود: اسرائیلی ها به چه کسی می توانند برای حفظ امنیت آنها اعتماد کنند؟ نظرسنجی های این هفته نشان می دهد که پاسخ به طور خودکار از درد 7 اکتبر حاصل نمی شود.

زخم ها خام باقی مانده اند، اما بلوک نتانیاهو موضع خود را حفظ کرده است. مخالفان او هنوز باید رای دهندگان را متقاعد کنند که شکست ها بیشتر از دستاوردها است و آنها می توانند محافظت بهتری ارائه دهند. این کمپین ها اطمینان حاصل می کنند که 7 اکتبر - و عواقب طولانی آن - و flydubai در هنگام ورود به صندوق رای در ذهن رای دهندگان باشد. سوال این است که چه چیزی سنگین تر می شود: شکست های نتانیاهو و یا مخالفان نتانیاهو نمی خواهند آنها را به یاد بیاورند. طرف در نظرسنجی ها برتری آشکاری ایجاد کرده است.