7 نفر با 7 دلیل؛ چهره‌های خاص مهرماه جنجالی
2 بازی تدارکاتی تیم ملی در فیفادی مهر، چندین چهره متفاوت را معرفی کرد.
به گزارش فوتبال 360، بازی‌های تدارکاتی فیفادی در مهرماه، آن‌طور که باید مطابق میل امیر قلعه‌نویی و دستیارانش پیش نرفت؛ آن‌ها که تصور می‌کردند پس از تمدید قرارداد تا پایان جام ملت‌ها، کار برای‌شان تمام شده است، به یکباره با حجم باورنکردنی از انتقادات مواجه شدند؛ دلیل؟ رو شدن دست‌شان در امور فنی که هیچ ارزش افزوده‌ای برای فوتبال ملی نداشته‌اند. نتیجه از آن چیزی که باید بدتر شد؛ قلعه‌نویی بدون آنکه جوان‌گرایی کند، با ترکیب منتخبش، 2 شکست بد مقابل ازبکستان و روسیه متحمل شد تا متهم ردیف اولِ اوضاع آشفته تیم ملی لقب بگیرد. البته که به غیر از او، همین مهرماه، چندین چهره ملی دیگر هم داشت که بسته به دلایلی پتانسیل چهره شدن را خواهند داشت.
مرد شماره یک تیم ملی که داستان مقاومتش برای سربازی نرفتن تبدیل به رمانی خسته‌کننده شده، در جدال با ازبکستان روز کم‌فروغی را سپری کرد. می‌گفتند حواسش پرت داستان سربازی است و نمی‌تواند تمرکزی که مورد نیاز است را به کار بگیرد. او 3 گل مقابل ازبکستان خورد و در دیدار بعدی برابر روسیه فرصت بازی به دست نیاورد. جانشین اولش یعنی حسین حسینی هم چندان پرفروغ ظاهر نشد ولی پیام نیازمند از یک نیمه‌ی جدال برابر روسیه، اعتبار بیشتری برای خودش خرید.
هنوز هم درباره دلیل دعوت شدن او به تیم ملی پس از جام جهانی حرف و حدیث وجود دارد. کم نیستند افرادی که می‌گویند قلعه‌نویی او را دعوت کرد تا فقط رکورد بازی‌های ملی جواد نکونام را بشکند. احسان در بازی نخست فاجعه بود؛ پاس گل اشتباهی به بازیکن رقیب داد ولی در بازی دوم و از زمانی که به میدان فرستاده شد، یکی از معدود بازیکنان کم‌اشتباه تیم ملی نشان داد. هرچه که بود او با برچسب بازیکنی که رکورد بازی‌های ملی را شکست، اردو را ترک کرد.
در میزان آمادگی‌اش در این روزها شک و تردیدی وجود ندارد. موردی که صالح را تبدیل به چهره مهرماه کرد خط کشیدن روی فرضیه‌ای بود که می‌تواند به عنوان یکی از 3 دفاع میانی بازی کند. نمایش بد مقابل روسیه، این مورد که او برای دفاع میانی ساخته نشده را قوت بخشید. صالح بازیکنی رونده و جنگنده برای کناره‌های زمین است که با پست جدیدی که قلعه‌نویی برایش تعریف کرد، خو نگرفت.
به عنوان یکی از آماده‌ترین بازیکنان پرسپولیس به این اردوی تیم ملی دعوت شد ولی اسیر حواشی خواسته و ناخواسته‌ای شد تا کمتر کسی، نظر فنی درباره‌اش دهد. شایعه مصدومیت جعلی او قبل از دقیقه 27 بازی با روسیه جهت آنکه فرصت بازی دوباره به احسان حاج‌صفی برسد، دست از سرش برنمی‌دارد. اگرچه او در بیانیه کوتاهی که روی خروجی سایت فدراسیون قرار گرفته به این شایعات پایان داده ولی بهانه‌اش برای نوع مصدومیت، نتوانست کسی را به طور کامل قانع کند.
اولین بازی‌های ملی رسمی‌اش را با پیراهن ایران انجام داد ولی چندان چنگی به دل نزد. او مثل دیگر مهاجمان تیم ملی که در عصر امیر قلعه‌نویی بهره‌ای از توانایی‌های‌شان نمی‌برند موقعیتی روی دروازه رقیب نداشت ولی از اندک فرصت‌هایی که به دست آورد، استفاده چندانی نکرد تا همچنان تردیدها درباره آینده او در تیم ملی ایران به قوت خود باقی باشد.
به تیم ملی برگشت؛ بعد از حذفش به دلیل مسائل غیرفوتبالی از تیم ملی در جام جهانی، دوباره پیراهن ایران را به تن کرد. در بازی نخست مقابل ازبکستان از زمانی که وارد زمین شد در اقدامی نمادین بازوبند کاپیتانی تیم ملی را هم بر بازو بست ولی نه در آن بازی و نه جدال مقابل روسیه که محل بازی‌اش بود، کاری از پیش رو نبرد تا بازگشتی سراسر معمولی به تیم ملی داشته باشد.
یکی از پرسش‌های فهرست قلعه‌نویی برای فیفادی مهرماه میلاد سورگی، بازیکن شمس‌آذر بود. مشخص نبود کجای ماتریس قلعه‌نویی و الهویی جا گرفته بود که به یکباره به اردو فراخوانده شد. البته که او فرصت بازی در ترکیب تیم ملی را اصلا به دست نیاورد و به دلیلی کاملا متفاوت چهره این تیم شد: یک مصاحبه. برخلاف دیگر بازیکنان و اعضای کادرفنی که در فرودگاه از دست خبرنگاران فرار کردند او چهره یک گفت‌وگوی عجیب شد؛ آن‌هم وقتی از او پرسیدند شاید دیگر به تیم ملی دعوت نشود. میلاد از این گفت که اصلا بازی نکرده که بخواهد مورد قضاوت قرار بگیرد و نگران خط خوردن.