72 درصد از دانش آموزان می گویند که کار را به تعویق می اندازند. در اینجا نحوه ماندن در مسیر وجود دارد

توسط پنی ون برگن، اما برنز، سرنا سان، گفتگو

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

به عنوان یک دانش آموز دبیرستانی یا کالج، گاهی اوقات ممکن است متوجه شوید که مطالعه را برای انجام کارهای دیگر به تعویق می اندازید، حتی زمانی که یک مهلت یا امتحان مهم برای شما در پیش است.

این می‌تواند شبیه پیمایش، ارسال پیامک به دوستان یا چک کردن ایمیل‌ها برای هفتمین بار باشد. حتی ممکن است برای به تعویق انداختن مطالعه، به کارهایی که معمولا از آنها اجتناب می کنید، مانند نظافت، روی بیاورید.

پس از به تعویق انداختن، ممکن است احساس منفی، گناه یا استرس بیشتری داشته باشید زیرا می دانید کاری که به تعویق انداخته اید مهم است.

پس چرا ما هنوز آن را انجام می دهیم؟ و چگونه می توانیم بر آن غلبه کنیم؟

به تعویق انداختن یک تاخیر غیر ضروری در شروع یا به پایان رساندن یک کار است. این داوطلبانه است، اما کاملا بی فایده است. هر گونه احساس آسودگی کوتاه مدتی که هنگام اجتناب از انجام وظیفه ایجاد می شود، اغلب هزینه های بلندمدتی برای یادگیری و احساس خود به همراه دارد.

به تعویق انداختن کار بسیار رایج است. در یک مطالعه در ایالات متحده که ماه گذشته منتشر شد، محققان از بیش از 65000 دانشجو در مورد 18 موضوع رایج سبک زندگی و سلامتی پرسیدند. اینها شامل امور مالی، خانواده، شغل، اهمال کاری، ADHD، بی خوابی، اضطراب، استرس و افسردگی بود.

اهمال کاری و استرس دو موضوع شایع در زندگی دانش آموزان بود که بیش از هفت نفر از هر 10 دانش آموز هر کدام را تجربه کردند. اهمال کاری همچنین عامل سبک زندگی بود که به احتمال زیاد به عملکرد تحصیلی دانش آموزان آسیب می رساند و باعث ناراحتی بیشتر آنها می شد.

به تعویق انداختن کار صرفا مسئله اراده شما نیست. این معمولا شامل شکست در خود تنظیمی است. این توانایی ما برای هدایت افکار و رفتارهایمان به سمت دستیابی به اهداف خاص است.

خودتنظیمی به نحوه تلقی ما از خود به عنوان یادگیرنده نیز مرتبط است. وقتی نگران کم کاری هستیم، ممکن است از کارهای چالش برانگیز برای محافظت از خودمان اجتناب کنیم. برای مثال، ممکن است به خود بگویید: "آیا اگر تلاش نکردم واقعا شکست خوردم؟"

در حالی که برخی از دانش‌آموزان تحت فشار ضرب الاجل‌ها به خوبی کار می‌کنند، برخی دیگر ممکن است متوجه شوند که این به تعویق انداختن آنها بدتر می‌شود. دانستن اینکه عقب مانده اید استرس زا است و به تعویق انداختن کار می تواند راهی برای احساس کنترل بیشتر باشد.

تحقیقات نشان می‌دهد که در موارد زیر به تعویق انداختن شما بیشتر است:

همچنین زمانی که به توانایی خود در انجام وظیفه خود اعتماد نداریم، بیشتر به تعویق می افتیم.

این می تواند یک چرخه معیوب ایجاد کند که در آن مهارت ها یا دانشی که بیشتر به آن نیاز داریم تبدیل به آنهایی می شوند که کمتر از آن تمرین می کنیم.

اما این بدان معنا نیست که همه چیز تمام شده است. اینها چند راه عملی هستند که می توانید به مسیر خود بازگردید.

گاهی اوقات شروع فرآیند مطالعه نیمی از کار است.

برای اینکه به خودتان کمک کنید تا با آن راحت شوید، 5 تا 10 دقیقه برای شروع کارتان وقت بگذارید. کار را نیز ساده نگه دارید. برای مثال، ممکن است چند یادداشت را مرور کنید یا به چند سوال تمرینی پاسخ دهید.

برداشتن اولین قدم کوچک می‌تواند باعث شود که کار سخت‌تر احساس شود و برای ادامه یادگیری حرکتی ایجاد کند.

مطمئن شوید که می دانید هدف یک جلسه مطالعه چیست. آیا برای تمرین یک مهارت خاص، مرور یک موضوع یا نوشتن پیش نویس است؟

هنگامی که اهداف روشنی را برای مطالعه تعیین می کنید، می تواند به شما کمک کند پیشرفت خود را پیگیری کنید و در صورت نیاز رویکرد خود را تنظیم کنید.

زمانی که کارها طاقت فرسا به نظر می رسد، افراد به احتمال زیاد به تعویق می اندازند، به خصوص زمانی که فکر می کنند همه چیز باید یکباره انجام شود.

تقسیم کارهای بزرگتر به تکه های کوچکتر می تواند از به تعویق انداختن کارها جلوگیری کند. تحقیقات نشان می دهد که فاصله گذاری مطالعه در طول زمان نیز می تواند برای حافظه و یادگیری بهتر از فشرده سازی باشد.

همه ما گاهی اوقات حواسمان پرت می شود. این بدان معنا نیست که وقتی کار را به تعویق می اندازید، کل روز از بین می رود.

اگر متوجه شدید که کارتان را کنار گذاشته‌اید، از فکر کردن «همه یا هیچ چیز» بپرهیزید، مثلا به خودتان بگویید که بقیه‌ی روز صبح یک حذف است. در عوض، خود را برای بازگشت به مسیر تحسین کنید.

توجه هسته اصلی یادگیری است و حواس‌پرتی‌ها، مانند مواردی که از وسایل ناشی می‌شوند، به تعویق انداختن کار را تشویق می‌کنند.

بنابراین ورود به منطقه «مزاحم نشوید» در حین مطالعه بسیار مهم است.

برای کاهش تعداد حواس‌پرتی‌های اطرافتان، قطع ارتباط دیجیتال را در نظر بگیرید. ممکن است به نظر برسد که تلفن خود را در اتاق دیگری بگذارید یا اعلان‌های ایمیل، رسانه‌های اجتماعی و ساعت هوشمند خود را بی‌صدا کنید.

اگر احساس می کنید مطالعه شما به نتایج بهتری منجر نمی شود، ممکن است کار را به تعویق بیندازید. با این حال، ممکن است از تکنیک های مطالعه استفاده کنید که برای یادگیری موثر نیستند، مانند خواندن مکرر کتاب درسی خود.

مهم است که در شیوه های مطالعه شرکت کنیم که می دانیم مسیرهای حافظه را تقویت می کند و بدنه های قوی دانش را ایجاد می کند. این موارد عبارتند از:

یادگیری می تواند سخت باشد و آماده شدن برای ارزیابی های نهایی مهم اغلب استرس زا است.

به تعویق انداختن کار می تواند باعث شود احساس کنیم دانش آموز «بد» هستیم، حتی اگر این درست نباشد.

وقتی متوجه شدید که به تعویق انداخته اید، مکث کنید، اگر به آن نیاز دارید، برای مدت معینی استراحت کنید، سپس دوباره جمع کنید و به آن بازگردید.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.